de clan is nu al weer een tijdje met zijn drieën. ze blijven hun lieve momenten houden maar soms hebben ze ook nog steeds van die momenten dat je ze uit hun bol gaan.
ze hebben allemaal hun eigen karakter, ieder hun eigen ding en het lijkt ze niks te kunnen schelen. je kan ze waarschuwen maar dat helpt niet altijd.
ze hebben alle drie een eigen persoonlijkheid en die botsen soms met elkaar.
maar ondanks dat ze een stel monsters kunnen zijn, hou ik zielsveel van hun.
dit zijn Frodo, Nala en Raya, en dit zijn de verhalen uit hun leventje.
en laat je nog steeds niet misleiden door hun schattige kopjes!
vorige keer had ik nog een foto van Nala op de bank die genoot van de zon.
dit is Frodo die ook lekker geniet van de zon terwijl hij ligt te slapen. en geloof mij, hij snurkte er ook nog heel hard bij.
wij maken ons een beetje zorgen om hem omdat hij verschillende dingen heeft die ons en de dierenarts doet vermoeden dat hij een beginnende dementie heeft.
zijn ogen zijn ook niet meer wat het geweest is, maar dat hadden we al gemerkt. dat betekent niet te veel veranderen in huis zodat hij zijn looproute kan aanhouden zonder ergens tegen aan te lopen.
dementie bij dieren is te vergelijken als bij mensen. ze raken gedesoriënteerd en in het geval van dieren gaan ze dan in het geval van Frodo miauwen. vooral als hij niet heeft gezien waar jij naar toe
meer over dementie bij dieren heb ik volgende maand, 2 mei in een blog.
verder gaat alles wel goed met hem, het eet, drinkt en slaapt voldoende. dementie kun je niet echt wat tegen doen. het overkomt zo een beestje en je zal hem of haar gewoon het vertrouwen moeten geven dat het goed is.
kauwen
kauwen zijn vogels die hier genoeg zitten. duiven en andere vogels ook maar kauwen hebben we hier in overvloed.
en we beginnen weer in de tijd te komen dat vogels spullen verzamelen om hun nestjes te bouwen en mijn voortuin is een echte natuur tuin. niks netjes maar gewoon laten groeien. ik heb af en toe wat hulp dat iemand komt spuiten tegen onkruid, maar verder kan ik het gewoon niet meer met mijn schouder.
dat is voor de vogels handig want die kunnen hier genoeg vinden voor hun nestjes.
en dat hebben Raya en Nala ook door. het is ook wel een sport om dit te kijken. die kauwen hebben volgens mij heel goed door dat er een raam tussen zit.
de komen gewoon onder langs het raam gelopen en kijken dan nog even naar boven naar ons duo als of ze de boel aan het uitdagen zijn.
Raya kan dan gaan mekkeren en Nala slaat heftig met zijn staart maar veel meer kunnen ze toch niet doen.
en de kauw buiten ... die vliegt weg met weer wat groen in zijn bek.
oké deze foto verdient uitleg.
ik woon in een huis wat gebouwd is de jaren zeventig, vrij oude huis dus al. en mijn huis heeft wat punt waarop het is afgekeurd.
ik zou mogen verhuizen naar een andere woning maar met de verhuisplannen naar Meppel doe ik dat dus niet.
op deze foto zie je hoe ik de inbouwkasten in de keuken dicht hou.
ik heb dus een paar inbrekers die het nodig vinden om de kastdeuren open te maken.
een kinderslot, het witte haaksluiting is niet genoeg, nee we binden het nog extra dicht met een touwtje.
vooral Nala is hier regelmatig bezig om te proberen de deuren open te maken.
dat zelfde hebben wij ook boven op de slaapkamer waar inbouwkasten zitten voor kleding. ook die probeert hij open te maken en kruipt er dan in op te liggen slapen.
de kast in de keuken daar staan de snoepje van de katten en de hond, dus misschien dat Nala daar op uit is. Raya begint er nu ook mee, dus ik ben zeker niet blij met ze.
als ik weg ga of s'avonds als ik naar bed ga sluit ik de boel altijd zo af.
misschien snappen jullie de uitspraak 'harige monsters' nu ook wat meer.
en met deze poging om mijn monsters uit de kast te houden zijn we aan het einde van deze kattenstreken gekomen.
ik heb nog een paar leuke foto's kunnen maken maar die zijn voor de volgende keer.
namens de katten clan een high poot en graag tot het volgende blog ...
