postcrossing#480

Welkom bij een nieuwe postcrossing, en het zal geen lang blog worden.

Ik heb ook geen bijzonderheden om met jullie te delen.

Ik ga dus geen lang verhaal ophangen en we gaan door met de post.

Er was deze week post van mijn kant op zijn bestemming aangekomen.

Het gaat om de kaart uit postcrossing 477, een naar Japan. Deze heeft zijn bestemming bereikt na een reis van 9209 km in 17 dagen. 

En een andere kaart die zijn bestemming heeft bereikt komt uit postcrossing 478, een kaart naar Wit-Rusland (Belarus). Deze heeft zijn bestemming bereikt na een reisje van 1421 km in 15 dagen. 

Gaan we door met de ontvangen post, ik had namelijk deze leuke kaart in de mailbox. 

Dit vogelbekdier komt uit Australië en heeft een reis van 16.548 km gemaakt in 33 dagen. 

Het vogelbekdier is een zoogdier dat in Oost-Australië en Tasmanië voorkomt.

Hij leef in en rond het water.

Volgens het IUCN (International Union for Conservation of Nature) is het dier geen bedreigd soort, maar andere mensen beweren dat het dier wel degelijk in gevaar is.

De afzendster van deze kaart schreef dat ook.

Verder schreef ze dat ze werkt als verpleegster, moeder en oma. hoeveel kinderen en kleinkinderen ze heeft heeft ze niet gezegd en het staat ook  niet op haar profiel van postcrossing.

Ik vind de kaart super leuk, vogelbekdieren zien er schattig uit. Of ze dat ook zijn weet ik niet, heb er nog nooit een in het echt gezien. 

Gaan we door met de kaart die ik deze week erop uit heb gestuurd.

En dat is deze kaart geworden, de kaart is onderweg naar Duitsland en maakt een reisje van 421 km voor het op zijn bestemming zal zijn.

De ontvangster van deze kaart woont in een klein stadje in het midden van Duitsland. 

Haar hobby's zijn boeken lezen, knutselen en tuinieren.

Meer dan dit was er eigenlijk niet om te delen met jullie.

Ze houdt van kaarten met cactussen, ze is er helemaal gek op. Of kaarten met katten, boeken, bloemen, landschappen, uitzichten op de stad of gewoon grappige dingen. 

Nou, kaarten met boeken had ik wel, maar met een cactus erbij dat weer niet.

Dus ik hoop dat deze stapel boeken met de bos bloemen ook goed zal zijn.

We gaan de reactie afwachten.

En dan zijn we er alweer doorheen voor deze week.

Aankomend weekend is het Pinksteren, een lang weekend voor de meesten.

En voorlopig ook de laatste officiële vrije feestdagen van dit jaar.

Ik heb ook geen bijzondere plannen, mijn dochter en schoonzoon zijn dan wel hier, maar gewoon gezellig samen en we zoeken niets bijzonders op om te gaan. 

Verder ga ik mij deze week even over de vakantie buigen wat betreft de planning. Ik kan jullie nu al zeggen dat dit jaar het anders is door een gebeurtenis begin september. 

Verder is het weer de gebruikelijke manier van werken met twee kaarten versturen. Jullie kennen dat intussen wel van mij.

Voor nu wil ik jullie weer bedanken voor de aandacht en graag tot het volgende blog … 

Forse stijging tekenbeten

foto: AI/copilot

In 2025 is het hoogste aantal tekenbeten in vijf jaar tijd gemeld.

Er kwamen 10.795 meldingen binnen Tekenradar.nl. 

Waarschijnlijk ligt het werkelijke aantal nog hoger, want niet iedereen meldt een beet bij Tekenradar.

Vorig jaar lag het aantal meldingen van tekenbeten 41 procent hoger dan in 2024. De meeste meldingen kwamen uit Drenthe, daar kwamen per 100.00 inwoners 142 meldingen binnen.

Ook in Gelderland loop je een groter risico gebeten te worden: hier kwamen 83 meldingen per 100.000 inwoners binnen en in Flevoland waren dit er 79. De minste meldingen kwamen uit Zuid-Holland (22 per 100.000 inwoners), Noord-Holland (29) en Noord-Brabant (40).

Waar komen teken voor?

Als je ‘in het groen’ geweest bent, is het verstandig je te controleren op tekenbeten. Maar wat is ‘het groen’ dan precies? 

Teken komen voor in het hele land: in bos, park, hei, duinen of in de tuin. Ze zitten met name in de buurt van bomen of struiken, maar teken kunnen ook in hoog gras of tussen dode bladeren zitten. 

In principe kunnen teken zich overal vastbijten, maar ze hebben wel een voorkeur voor bepaalde plekken op je lichaam. Ze slaan vooral vaak hun slag in je liezen, oksels, knieholtes en bilspleet. 

Ook zitten ze graag aan de randen van je ondergoed, rond je haargrens in de nek en achter je oren.

foto: ?? 

Als je een teek ontdekt, moet je die zo snel mogelijk weghalen. Hoe langer de teek in je huid zit, hoe groter de kans op ziektes als lyme of in zeldzame gevallen tekenencefalitis is. Blijf na de tekenbeet alert op eventuele klachten. Tot drie maanden na de beet kan een verkleuring van je huid op die plek optreden en in de eerste weken na de beet kun je ook koorts en eventueel spier- of gewrichtspijn krijgen.

In sommige gevallen kunnen gewrichts-, huid-, zenuw- of hartklachten ontstaan. Merk je één van deze klachten op? Neem dan contact op met je huisarts.

Nou, wonende in de provincie Drenthe ben ik inderdaad wat alerter geworden als ik door het park loop.

Even stil staan is echt op een pad blijven staan en niet zomaar naar de struiken toe gaan. Dat geldt ook voor de hond, niet in de struiken duiken!

Ik heb het een keer gehad dat bij thuiskomst de hond zijn kop schudde en er een teken viel. Dat was plattrappen en door de wc spoelen. 

Verder heb ik nog nooit problemen gehad met teken en ik hoop jullie ook.

Wees dus voorzichtig en let goed op, dat is de beste waarschuwing die ik jullie kan geven. 

(Bron: NU.nl, Tekenradar) 

Tot het volgende blog …

postcrossing#479

Welkom bij een nieuwe postcrossing.

Geen hele lange maar dat komt omdat ik niet thuis geweest ben de laatste dagen. 

Het was afgelopen weekend Moederdag en daarom was ik niet thuis, ik ben voor het weekend al opgehaald en was maandag weer thuis. 

Mijn dochter en schoonzoon hadden een verrassing geregeld, ik ben slecht met verrassingen, dat niet weten waar je naartoe gaat is niet mijn ding, maar goed ik heb het overleeft. 

Ze hadden me meegenomen voor een etentje met zijn drie, het was zeker erg leuk en gezellig. Het eten was goed en zeker een plek om nog eens naartoe te gaan.

Hoe was jullie Moederdag? 

Laten we ook niet vergeten dat er genoeg moeders al gemist worden, dat geldt ook voor mijn eigen moeder. Toch is Moederdag eerder een dag om even stil te staan bij haar dan de dag van haar overlijden of haar verjaardag.

Het maakt niet uit wat voor dag het is, een gemis blijft het toch wel. Voor mij wel in ieder geval. 

Gaan we door met de post en dat is kort: was er niet.

Dus gaan we gelijk door met de kaart die ik er deze week op uit heb gestuurd. 

En dat is deze kaart en die is onderweg naar de USA en maakt een reisje van 5773 km voor het zijn bestemming heeft bereikt. 

De ontvanger van deze kaart is getrouwd en heeft twee kinderen die studeren aan de universiteit. 

Verder leest hij graag geschiedenis en literatuur, leer graag over andere plaatsen en is sinds kort postzegels gaan verzamelen. 

Nou dan zit hij goed met de postzegels die ik gebruik: speciaal drukwerk en niet te koop in de winkel. 

Verder stond er niks wat ik met jullie kan delen. 

We gaan het dus afwachten hoe de reactie zal zijn op dit draaiorgel. 

Ik zei het al: geen lang blog door mijn afwezigheid dit weekend.

De komende tijd staat er even niks op de planning wat langer dan een dag duurt wat betreft afwezig zijn.

Het is altijd leuk en gezellig om op stap te zijn maar ben toch weer blij als ik thuis ben en in mijn eigen bedje kan slapen. 

Voor nu wil ik jullie weer bedanken voor de aandacht en graag tot het volgende blog …

ik lees …. De boodschap

Ik lees graag, en in dit blog deel ik boeken die ik heb gelezen en graag als leestip met jullie deel.

Mijn smaak in boeken is erg breed, literatuur, romans, crime, fantasie, science fiction, eigenlijk alles wat mij wel aanspreekt wat je op de achterkant leest. 

Boeken van een bepaalde schrijver of schrijfster, boeken die verfilmd zijn of gewoon zo een simpel supermarkt romannetje. 

Boeken die ik gloednieuw koop of ergens op een boekenmarkt of gewoon op de rommelmarkt ben tegen gekomen.

Een boekwinkel is voor mij als een snoepwinkel voor kinderen.

Een boek is van papier en hou je in je handen vast, geen apparaat met van die digitale boeken, dat is niks voor mij.

O ja ... ik lees Nederlandse boeken maar ze zullen vast ook in andere talen verkrijgbaar zijn.

De boodschap

Beverly Lewis

samenvatting: 

Rachel Yoder, een jonge Amish vrouw, is van nature verlegen. Na de plotselinge dood van haar man kruipt ze volledig in haar schulp. Zelfs haar dochtertje kan haar nauwelijks bereiken.

Journalist Philip Bradley moet een artikel schrijven over de Amish, maar het wil niet erg vlotten. Dan vindt hij een oude briefkaart - met een verbleekte boodschap van Rachels oudoom Gabriël, die jaren geleden in de ban gedaan was. Zijn vondst brengt de hele Amish-gemeenschap in rep en roer.

Tussen Rachel's traditionele leven en Philips stadse manieren ligt een wereld van verschil. De geschiedenis van Rachel's beruchte familielid brengt hen echter dichter bijeen. Kunnen hun ontdekkingen Rachel de moed geven om te geloven in genezing?

taal: Nederland

bindwijze: paperback 

verschijningsdatum: 23 augustus 2006

aantal pagina’s: 249

categorieën: literatuur & romans

illustraties: nee

In 2021 had ik van Beverly Lewis een review gedaan over haar Katie Lapp -reeks. 

Dit is de link naar dat blog: 

https://scoozie-mouse.blogspot.com/2021/03/ik-lees-de-katie-lapp-triologie.html

Ik zei toen al dat ik uit dezelfde serie ook andere boeken had, de boodschap, het kruispunt , de redding van Sarah Cain en oktoberlied.

Die horen een beetje bij elkaar omdat in oktoberlied je een soort samenvatting krijgt hoe het met de personages gaat uit de vorige delen. 

Ik persoonlijk ben gek op de boeken van Beverly Lewis, ik vind de verhalen prachtig en de Amish-cultuur  vind ik interessant.  

De boodschap werd oorspronkelijk uitgebracht in 1999 onder de titel ‘the postcard’. 

Het draait allemaal om Philip die naar Lancaster Country gaat om een stuk te schrijven over de Amish. 

In de kamer waar hij verblijft vindt hij een ansichtkaart in het oude bureau en als hij vragen gaat stellen hierover merk hij al gauw dat er een geheim zit achter de kaart waar niemand over wil praten en al snel is het warme welkom verdwenen. 

Er kleeft een geheim aan de ban van oudoom Gabriel en zo als de regels van de Amish voorschrijven: in de ban betekent dat we er ook niet meer over praten.

Toch trekt het de interesse van de jonge Rachel Yoder, blind door een noodlottig ongeluk waarbij haar man en zoon omkwamen.

Samen gaan ze ondanks de weerstand op zoek naar de waarheid en de persoon waar de kaart voor is bedoeld. 

Het kruispunt, het vervolg op de boodschap

Philip kan de Amish gemeenschap niet uit zijn hoofd zetten. Hun ongecompliceerde manier van leven spreekt hem aan; zijn eigen carrièregerichte bestaan in New York geeft hem geen voldoening. Vooral Rachel Yoder en haar dochtertje Annie zijn vaak in zijn gedachten. 

Wanneer Philip terugkeert, merkt hij echter dat de kloof tussen Rachel en hem nog steeds groot is. Is er een gezamenlijke toekomst voor hen mogelijk?

Philips gaat naarstig op zoek naar geneeswijzen voor Rachel's blindheid. 

Ook Rachel zelf gelooft vast dat ze ooit weer zal zien. Ze is ervan overtuigd dat de toverdokter daarin geen rol zal spelen: alleen God kan haar genezen. 

Maar de weg naar genezing blijkt zwaar, als herinneringen aan haar trauma langzamerhand weer bovenkomen.

waar te koop

Via Bol.com kan je verschillende tweedehands versies van beide boeken vinden.

De prijs verschilt per verkoper, maar de meeste zitten toch wel tussen de 10 à 20 euro. 

Ikzelf heb mijn boeken via Bol gekocht, maar had ze eerder al geleend in de bibliotheek om te lezen. 

In de bibliotheek kan je mogelijk ook terecht om de boeken te lenen als je niet wil kopen. Daar vind je vast nog meer boeken van Beverly Lewis. 

De volgende Ik lees … 

Op de website staat een kalender en daarop is altijd terug te lezen wat je de komende maand kan verwachten. Er staat ook een kalender op Instagram en Facebook.

Staat er een boek-icoon op de kalender, dan kan je een boekreview verwachten.

De afgelopen maanden ben ik erg druk met van alles, lezen komt er niet altijd van. Maar genoeg oudere boeken die ik onder de aandacht kan brengen. 

tot het volgende blog … 

How’s life? #20

Laten we weer eens even bijkletsen en een update geven van hoe zaken verlopen. 

Dan wil ik even terugkijken naar ‘How’s life’ van 10 maart 2026.

Mocht je dat gemist hebben, dan is hier de link naar dat blog: 

https://scoozie-mouse.blogspot.com/2026/03/hows-life-19.html

Zo, dan weet je nu waar dit verder over gaat.

hoe is het nou verder met de onderbuurvrouw? 

Nou, zoals we al vreesden wilde is niet in gesprek gaan, dus de woningbouw heeft het overgenomen. 

Intussen zijn er opnames van de luide momenten en een vrij uitgebreid verslag van de overlast.

Om te beginnen is het bezoek sinds begin maart weg en via de woningbouw heb ik begrepen dat het niet om logeren ging, maar tijdelijk inwonen. 

Dat mag, maar daar zitten wel regels aan. Dat is verder tussen haar en de woningbouw. 

Was het daarna ook rustig? Nee zeker niet en we hebben dan ook de conclusie getrokken dat het een leefgewoonte is waarbij ze niet door heeft dat ze overlast geeft.

Hoewel ik wel vraagtekens erbij zet, want als ik thuis kom en het is stil en vervolgens is het een half uur later luidruchtig tot minstens 4 uur 's nachts, dan vraag ik mij af of ze de boel niet belazerd met slecht nederlands praten en begrijpen. 

Of iets van sport op tv wat ik luid en duidelijk mee kan volgens, inclusief het geschreeuw als commentaar op wat ze ook keken. 

Maar goed, nu komt het verbaas-moment: ze wil toch in gesprek gaan met mij en buurtbemiddeling!

Via de woningbouw is met haar gesproken en daar had ze aangegeven wel in gesprek te willen. 

Ik was toch wel even verbaasd, maar we wachten dus nu alweer een paar weken op buurtbemiddeling die weer contact met mij en haar moet opnemen voor dat gesprek.

Intussen is het redelijk rustig, doordeweeks is het vrij rustig en normaal. In het weekend kan het wat luider zijn, maar is nog acceptabel. 

Zolang ik tv kan volgen en horen en ik normaal naar bed kan zonder overlast van onder te hebben, vind ik het al een verbetering. 

We wachten dus weer geduldig af wanneer we nu iets van buurtbemiddeling terug horen. 

Een bedankje voor jullie

Ik was vorige week toch wel even verbaasd toen ik de cijfers zag van het aantal bezoekers van het blog in april.

Bijna 10.000 bezoekers en ik ben er super blij mee, maar ook wel verbaasd.

Ik heb mezelf nooit als een influencer beschouwd en dat zal ik ook nooit doen. Wees gewoon jezelf, dat is goed genoeg.

Geen luxe vakantie voor mij maar gewoon een dagje Efteling of zoals binnenkort een dagje dierentuin gewoon in eigen land.

We genieten van een ijsje of cappuccino bij de ijsmakers, maar de cappuccino bij de Hema is ook niet slecht.

Ik vergeet ook nooit de leuke reacties op een bord aardappelen met rode kool en een saucijzenworst, de simpele dingen van het leven waar de meesten ook blij van worden. 

En natuurlijk de katten, laten we Frodo, Nala en Raya niet vergeten, die hebben ook zeker een basis aan fans.

Het stelt niet veel voor, is mijn persoonlijke mening, maar jullie zijn liefhebbers van hun foto’s en verhalen. 

Ik wil jullie bedanken voor de bezoeken aan dit weblog en hoop dat jullie nog vaker terug komen. 

Ik ben zeker niet van plan dingen anders te gaan doen. Ik ben gewoon een simpele Nederlandse vrouw die plezier heeft in een iets uit de hand gelopen hobby. 

Tablet problemen

Ik werk veel via de laptop en een tablet. 

Helaas laat die laatste het regelmatig afweten. De oorzaak zit waarschijnlijk in de software van de tablet, maar apps als die van Instagram en Treads doen moeilijk en ik krijg het gewoon niet opgelost.

Het is een Samsung Tab A8 en om eerlijk te zijn wil ik op dit moment ook niet de moeite nemen een andere te kopen.

Via de laptop kan je ook bij je Instagram en Treads, en via mijn telefoon werkt het allemaal wel, alleen is het scherm wat kleiner. Maar met een bril op gaat het ook al wat beter. 

Voordeel is dat ik jullie niet kan bombarderen met een overload aan berichten, de motivatie om altijd de laptop aan te zetten heb ik niet.  

En het kan ook nog zo zijn dat het probleem voortkomt uit de laatste update van de betreffende apps. 

Voor nu vind ik het prima, er zijn andere wegen om erbij te kunnen en berichten te posten.

En verder … 

Tja … ik kan er verder nog niks over zeggen, maar er staan een paar leuke dingen op de planning.

Niet van mij, maar anderen en ik ben daar wel bij betrokken. 

Dat heeft in zo ver met het weblog te maken dat ik door deze planning waarschijnlijk de vakantie in augustus wat ga aanpassen.

Er is nog niks zeker, het kan zijn dat de maand augustus gewoon de hele maand vakantie wordt, dat hangt een beetje af van de gebeurtenis, datum enzo. 

O, dit is lastig! Hou het er maar op dat er een feestje komt en vul zelf maar in wat voor een feestje.

Ik laat jullie zodra het kan meer weten en hoe de planning wat betreft de vakantie dit jaar gaat lopen. 

Wel verloopt postcrossing op dezelfde wijze als vorig jaar. De weken van de vakantie komt er ook geen postcrossing en die weken delen we weer op over de blogs voor de vakantie en erna met twee kaarten die worden verstuurd.

Komt allemaal goed, dat beloof ik. 

Voor nu hebben we wel weer genoeg gekletst en zijn jullie weer bij over hoe dingen gaan. 

Het enige wat momenteel even niet lekker loopt is schrijven aan mijn boek. Ik heb nog steeds goede hoop dat het goed komt en het af is voor het einde van het jaar!

tot het volgende blog … 

                                                                                                                                                                                        

postcrossing#478

Hallo en welkom bij een nieuwe postcrossing.

We laten de maand april achter ons en gaan verder aan het 11de jaar van postcrossing. 

voor wie het heeft gemist: in april was het 10 jaar geleden dat ik aan postcrossing ben begonnen. 

Maar zoals ik al zei: dat ligt achter ons. 

De voorjaarskaarten zijn ook op en we hebben nog een restje van postzegels van de muis die mij aan Harry Potter deed denken. 

Hier nog even de afbeelding om jullie geheugen op te frissen. 

Van deze reeks hadden we er al 2 gebruikt en we gaan nu verder met de laatste 3 uit deze reeks. 

Dus voor postcrossing 478, 479 en 480 hebben we deze afbeelding op de postzegels en vanaf 481 gaan we over op een gehele nieuwe reeks van 5 postzegels.

Het is soms echt puzzelen hoe postzegels gaan uitkomen en ervoor zorgen dat er ook weer nieuwe klaar liggen. 

En dat maakt mij niks uit, ik kom er wel doorheen en de reacties op de postzegels zijn altijd super leuk. 

De motivatie om zeker door te gaan met de muizenpostzegels. Mijn dochter zei laatst dat die juist een soort handelsmerk zijn geworden van postcrossing. 

Ik snap wat ze bedoelde, maar ik zie het gewoon als iets leukers dan wat op de originele postzegels die we kennen voor het buitenland.  

Genoeg gekeuvel voor vandaag, over naar de post. 

En er was afgelopen week post.

Deze kaart komt uit Polen en heeft een reis gemaakt van 1065 km in 18 dagen voordat ik hem in de brievenbus had. 

Over zichzelf heeft de afzendster weinig geschreven, wel over het paleis en museum in Pszczyna schreef ze dat het er prachtig is.

Het Pszczyna Castle is een paleis in klassieke stijl in de stad Pszczyna in het zuiden van Polen. Gebouwd als kasteel in de 13e eeuw of eerder, in gotische bouwstijl, en in de 17e eeuw herbouwd in renaissancestijl.

Het gebouw kent een veelzijdige geschiedenis, maar in mei 1946 werd het omgebouwd tot een museum, dat tot op de dag van vandaag nog steeds functioneert.

De informatie stond niet allemaal op de kaart, opgezocht via Google.

Het lijkt mij zeker een mooie plek. Ik hou toch wel van dit soort dingen.

Ik ben meer een bezoeker van dit soort dingen als bakken op een strand. 

Wie weet lukt reizen mij ooit echt, hoewel ik met de reuma daar toch mijn twijfels over begin te krijgen. 

Dan is er ook post van mijn kant op zijn bestemming aangekomen.

Uit postcrossing 475, een kaart naar de USA. Deze heeft zijn bestemming bereikt na een reis van 8047 km in 16 dagen.

En dan een kaart uit postcrossing 471, een naar Duitsland en die heeft zijn bestemming bereikt na een reis van 189 km in 46 dagen. 

En ik vroeg mij al af waarom dit zo lang duurde, ik vreesde al voor een expired. Kaart kwijt in de post of misschien account wat niet meer wordt gebruikt.

Maar uiteindelijk is de kaart dan toch geregistreerd, misschien op vakantie geweest? 

En we eindigen dit rijtje met een kaart uit postcrossing 474, een kaart naar Rusland. En deze heeft zijn bestemming bereikt na een reis van 2052 km in 32 dagen.

postcardsfromessie.nl

Gaan we door met de kaart die ik er deze week op uit heb gestuurd.

En dat is deze kaart geworden, de kaart is onderweg naar Wit-Rusland (Belarus) en maakt een reisje van 1421 km voor het op zijn bestemming zal zijn. 

En de ontvangster van deze kaart houdt van heel veel dingen.

Zoals de geur van koffie met melk, aardbeien, honing, munt, kruidnagel en anijs of appelthee met kaneel.

Ze houdt ook van dingen als zonnestralen, naar de sterren kijken, ritselende bladeren onder je voeten, de takken van kersenbloesem, de regen, kaarsen, veel gezelligheid.

Ze houdt ook van lezen, muziek en verzameld magneten met stadsgezichten.

Zoals ik al zei, ze houdt van vele dingen. 

Ik heb deze kaart gekozen omdat ik de kaart wel bij haar vond passen als je gaat kijken naar de dingen waar ze van houdt.

We gaan de reactie afwachten. 

En zo komen we aan het einde van deze postcrossing.

De koek is op voor deze week.

Ik heb inmiddels alweer twee nieuwe afbeeldingen gevonden voor nieuwe postzegels. Die ga ik ergens deze maand bestellen. 

Voorbereiding kan je niet vroeg genoeg mee zijn, het kan er maar liggen.

Verder wil ik jullie bedanken, enorm bedanken want mede dankzij jullie heb ik bijna de mijlpaal van 10.000 bezoekers bereikt. 

Dus bedankt voor jullie aandacht en graag tot het volgende blog … 

GameTalk extra: Birdpeeps #10

Hallo, peepers

Mijn naam is Robin Sparrow en ik werk als freelance programmeur, dit kan ik vanuit mijn eigen huis doen, iets wat mij prima bevalt.

Ik leef mijn eigen leven maar begin toch meer aan de toekomst te denken.

Ik begin dan ook aan een toekomstplan te werken en geef jullie graag een kijkje in mijn leven.

Sporten 

De wereld lijkt tegenwoordig als op ‘gezond’ te gooien en ik snap het wel.

Ik merk aan mijzelf dat met het werk achter een computer je makkelijk een paar pondjes aankomt.

Tijdens het werk mik je makkelijk een hand je snoep naar binnen terwijl je aan het werk bent. Even een maaltijd uit de magnetron omdat je geen zin of moeite wil doen om te koken. 

En ik kan me daar soms best schuldig over voelen.

Aan de andere kant: ‘een maatje meer’ zou toch ook geen probleem moeten zijn.

Maar het zijn de mensen rond je die je een stempel geven als je te dik bent of te mager. 

Ik probeer wel regelmatig te joggen en met het park tegenover mijn huis is dat ideaal. 

Vooral in de vroege ochtenduren, als het nog lekker stil is, kan ik van een rondje joggen genieten. 

Date met Emit

Emit belde mij en nodigde mij uit om samen wat te gaan drinken in Windenburg.

Er is daar een leuk en gezellig tentje waar we hebben afgesproken. 

Het was erg leuk en gezellig en gaf ons de kans te praten over onze relatie en onze toekomst.

Emit gaf aan dat het niet makkelijk voor mij zal zijn. Doordat hij uit de toekomst komt brengt dat wat nadelen mee voor mij, ik zou bijvoorbeeld snel jaloers kunnen worden. Alleen hem zien praten met een andere vrouw kan dat al triggeren bij mij.

Ik wil het risico wel nemen, het zal misschien niet ideaal zijn … maar wat kan ik zeggen: ik hou gewoon van hem.

Of zou dat ook komen door wat hij losmaakt in mensen wat betreft gevoelens enzo? 

gezonder eten

Ik zei al dat ik wil proberen te sporten, joggen in het park en proberen een beetje gezond te doen.

Maar dan zal ik ook mijn eetpatroon moeten veranderen!

Niet meer de makkelijke magnetron maaltijd, maar de tijd nemen om zelf te koken. 

En dat hoeft geen chic 3-gangen-menu te zijn, een salade kan net zo voedzaam en lekker zijn.

Met mijn werk zit ik veel achter een computer en dat is nou niet bepaald een bewegelijk ding, ja mijn vingers misschien over het toetsenbord.

Maar het doet beslist geen wonderen voor je kont en buik.

En ook al moet dat ‘maatje meer’ niet uitmaken, ik wil wel graag in mijn broek blijven passen.

Een pondje extra kan mij niet zoveel schelen maar het moet geen 10 kilo zak aardappelen worden! 

Hoe denken jullie erover?

Is uiterlijk werkelijk zo belangrijk of is het karakter van iemand belangrijker?

Liever een maatje meer met een goed karakter of een modeltype wat werkelijk onuitstaanbaar is? 

Ik denk zelf toch dat we mensen niet moeten willen veranderen omdat we zoveel verschillende dingen krijgen voorgeschoteld op sociale media.

Wees blij met jezelf en als mensen jouw niet waarderen zoals je bent zegt dat meer over de mensen dan over jouw. Blijf gewoon lekker jezelf en doe waar JIJ je goed bij voelt.

Tot de volgende keer peepers …

                        

                                                               💗Robin 

                                                                                                                                                                                                                                                                                   

tot de volgende keer peepers …

                        

                                                               💗Robin