Een blog waarin ik de foto’s deel met jullie van mijn 3 kleine monsters en het verhaal achter de foto’s. Soms grappig, maar soms ook gewoon een leuk moment om op de foto te zetten.
Frodo, Nala en Raya, alle drie een eigen persoonlijkheid en die botst soms met elkaar.
Je kan ze waarschuwen maar dat helpt niet altijd, en het lijkt ze niks te kunnen schelen.
Frodo is de oudste van de 3, een kater van 11 jaar. Nala is ook een kater, ze zeiden dat het een zij was, maar later bleek het een hij te zijn en inmiddels is hij 9 jaar oud.
Raya is enigste vrouw, maar een echt bitch die haar mannetje wel staat. Ze is 7 jaar.
We beginnen wel te merken dat ze ouder worden. De dolle buien zijn er nog wel, maar minder.
Ondanks dat ze een stel monsters kunnen zijn, hou ik zielsveel van hun.
Dit zijn Frodo, Nala en Raya, en dit zijn de verhalen uit hun leventje.
En laat je nog steeds niet misleiden door hun schattige kopjes!
En de clan hier heeft een paar weken geleden iets meegemaakt wat voor hen net zo onverwachts was als voor mij.
Ik heb het vorige week al uitgelegd in een blog van ‘how’s life’, maar in het kort gezegd: ik ben letterlijk mijn huis uitgevlucht voor rust.
Mijn dochter wilde niet thuis komen nadat het na 4 weken nog steeds zo luid was bij de onderbuurvrouw en haar logees en ik was echt gaar van alle overlast en slecht kunnen slapen.
‘Maar mijn katten’, was altijd een goed excuus om thuis te blijven.
Tot mijn schoonzoon mij zei: als Jenkie bij jou kan met hen, kunnen ze hier met Jenkie ook wel.
En zo geschiedde het dat we met 3 kattenmanden en een koffer met spullen richting het huis van mijn schoonzoon vertrokken, in de hoop tot rust te kunnen komen.
Het was geen prettig rit, Frodo was continu aan het miauwen, Raya vond het prima als ik maar mijn vingers door de tralies van het deurtje hield zodat ze af en toe een likje kon geven.
En Nala … die gaf geen kik. Liet het maar gewoon over zich heen komen.
Toen we daar waren hebben we ze even zo in de manden neer gezet en even gewacht met open maken
Jenkie was even verward en snapte niet waarom er 3 van die manden stonden en begon te blazen.
Dus hebben we de manden open gemaakt en ze kwamen er uit.
Nala vluchtte gelijk de douche in, Raya schoot ook weg, waar naar toe geen idee en Frodo wandelde op zijn gemak de woonkamer in.
Die had al vrij snel de stoel bij de computer van mijn schoonzoon gevonden en gelijk geclaimd als zijn slaapplekje.
Raya leek het ook prima te vinden, zolang ze mij maar zag.
Dat is zeker zo gebleven de eerste 24 uur, waar ik was, was Raya.
Al snel vond die een plekje wat ze prima vond en we hebben zelfs gehad dat ze met Jenkie samen speelde.
En die must ging daar wel in zo een hangmat onder de krabpaal, thuis heeft die krabpaal dat ook en daar kijkt ze niet naar om.
Maar s’nachts lag ze weer wel dicht bij mij.
Dat was soms erg druk, ik sliep op een soort slaapbankje, goed genoeg voor één persoon, maar als daar Raya, Nala en Jenkie ook nog eens bij komen liggen, is de ruimte toch erg krap voor je om te liggen.
Dan heb je een soort van opvouw systeem van je lichaam, voeten zo, handen weer daar en je hoofd iets schuin. En niet te veel draaien anders valt Raya er vanaf.
Maar dat bankje sliep verder prima.
Het was dan ook heerlijk om te kunnen slapen zonder de herrie van mijn onderbuurvrouw en haar logees.
Dat vonden Jenkie en Nala ook, want die lagen overdag nog al eens op dat bed.
Ik had die twee toch al blij gemaakt, want ik had die speeltunnel meegenomen.
Daar hebben zelf Jenkie en Raya samen mee gespeeld, en die rare kip. Dat was een speeltje van Jenkie, met een geluidje erin en die werd regelmatig door die tunnel heen gegooid door de dames.
Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik toch wel even verbaasd was over het gemak van die 3 dat ze in het huis van mijn schoonzoon waren. Ik heb ze ook in hun gedrag dingen zien doen die ze anders thuis nooit doen.
En zelf Jenkie was anders, maar ja .. die had haar speelmaatje over de vloer en zelf Raya wilde nu met haar spelen.
En van al dat spelen werden ze dan weer moe en dan lagen ze soms alle drie op mijn bed.
De enige die dat niet echt deed was Frodo, maar die lag vaak in de computerstoel van mijn schoonzoon of op de bank in de buurt van mijn schoonzoon.
Frodo is dol op mijn schoonzoon.
Maar er komt een keer een einde aan zo een logeerpartij.
Na ongeveer een week zijn we weer naar huis gegaan.
Vond Jenkie iets minder en krop dan ook mijn koffer in. Verrassing voor haar was dat ze ook mee zou gaan naar mijn huis.
We hadden nog wat dingen staan en daarom kon ze ook mee. Nog een paar dagen extra met haar vriendjes zullen we maar zeggen.
Maar we zijn het er over eens: het is te doen om te gaan logeren bij mijn schoonzoon, het gaat prima zo.
Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik het erg gezellig vond, maar ook blij weer thuis terug te zijn.
Gelukkig is het hier weer wel rustig, mede omdat ze via de wooncorporatie een waarschuwing heeft gehad.
Toch gaan we binnenkort weer logeren, het is goed te doen.
Katten kunnen dan samen zijn en ik, mijn dochter en schoonzoon kunnen ook samen dingen ondernemen.
Voor iedereen leuk en gezellig, mens en dier.
Nou dit was kattenstreken voor deze maand.
De clan is een ervaring rijker, en dat reizen in die kattenmanden zal op den duur ook wel beter gaan.
We willen zeker dit om en om blijven doen, hun met Jenkie naar hier en ik weer eens met het stel naar daar.
Die drie hier hebben dus nu gewoon een logeer-adres, handig als ik eens een paar dagen naar mijn vriendin ga.
Namens de clan een high poot en graag tot het volgende blog …
