postcrossing #485

Hallo en welkom bij een nieuwe postcrossing. 

En dit gaat een korte worden. Er is ook heel weinig om met jullie te delen.

Het gaat intussen een stuk beter met mij. Ik slik nu bijna twee weken de medicijnen voor de suiker en probeer nog gezonder te eten.

Nu is de eetlust momenteel erg laag met dat warme weer, we hebben temperaturen van 30 graden of meer. 

Drinken doe ik genoeg en verder met ik weer dikke vrienden met mijn ventilatoren. 

Voor mij is rond de 25 graden warm genoeg.

Maar voor mij was er deze week geen post van postcrossing.

Met deze hoge temperaturen is het voor de postbode zeker niet fijn als je buiten moet lopen. 

We hebben wel post die ik erop uit had gestuurd die op zijn bestemming is aangekomen.

En dat gaat om de kaart uit postcrossing 481, een kaart naar Australië, deze heeft zijn bestemming bereikt na een reis van 16.453 km in 26 dagen. 

Dan de kaart uit postcrossing 476, een kaart naar Oekraïne. Deze is inmiddels op expired komen te staan.

Wetende hoe de toestand is, hoop ik niet dat er ernstige dingen zijn en dat de kaart later alsnog wordt geregistreerd.

foto: postcards fron essie

Gaan we door naar de kaart die ik er deze week op uit heb gestuurd en dat is deze kaart geworden.

De kaart is onderweg naar de USA en maakt een reisje van 6467 km voor het op zijn bestemming is aangekomen.

De ontvangster van deze kaart woont in een landelijk gebied in het hart van Virginia. 

Haar interesses en die haar bezighouden, zijn onder andere handspinnen, breien, weven, glas-in-lood, wandelen en tuinieren.

Door dat ze in zo'n landelijk gebied woont,kan je nogal geïsoleerd raken van andere mensen. Postcrossing is een creatieve manier om in contact te komen met mensen van over de hele wereld. En dat is zeker een mooie oplossing. 

Zo landelijk wonen, ver van de mensen is denk ik ook iets wat je moet kunnen. 

Ik kan best sociaal zijn, maar vind het ook heerlijk om mijzelf terug te trekken van de buitenwereld en lekker in mijn eigen bubbel te dobberen.

De kaart die haar kant op gaat is deze kaart geworden, ze houdt van tuinieren dus ik denk dat ik wel in de goede richting zit met deze kaart.

We gaan de reactie afwachten.

We gaan richting het einde van dit blog.

Volgende week beginnen we aan een nieuwe reeks met postzegels.

Postzegels gaan we ook alvast nieuwe bestellen, we komen anders niet rond tot aan de vakantie.

De vakantie is dit jaar iets anders, niet de hele maand augustus hebben we vakantie maar van 13 augustus tot en met 13 september.

We hebben even een kleine aanpassing dit jaar in verband met een huwelijksfeestje. 

Voor nu wil ik jullie weer bedanken voor de aandacht en graag tot het volgende blog …

Nooit je paspoort afgeven bij het inchecken!

foto: ??

Geef nooit zomaar uw identiteitsbewijs af, is het advies van de  Rijksoverheid. 

Met een kopie van je identiteitskaart waarop uw naam, geboortedatum en burgerservicenummer staan, kunnen fraudeurs bijvoorbeeld een lening aanvragen of een telefoonabonnement afsluiten. 

Het gevolg is dat jij de rekeningen ontvangt voor zaken die je niet hebt gekocht. 

Laat je identiteitsbewijs daarom niet zomaar kopiëren.

Kopie identiteitsbewijs op vakantie

Bij veel hotels en campings in het buitenland wordt bij het inchecken een kopie van je paspoort of ID-kaart gemaakt, maar dat is niet altijd zonder risico.

Het is op campings en in hotels dan ook niet toegestaan om een kopie te maken van je identiteitsbewijs. 

In Nederland kun je dat nog wel duidelijk maken aan de receptioniste, maar hoe doe je dat in het buitenland? Na een lange reis heb je misschien geen zin om stampij te maken bij de receptie, als dat je al lukt in een vreemde taal. 

Bereid je er daarom thuis alvast op voor.

De hotels, campings en vakantieparken verplicht zijn gasten om bij het inchecken te identificeren en zich te registreren in het nachtregister. Dat is niet alleen in Nederland zo, maar ook in het buitenland. 

Voor dat register is de naam, woonplaats, documenttype en -nummer en aankomst- en vertrekdag van de gast nodig. Gegevens die je (deels) op een paspoort kunt vinden.

Om het inchecken vlot te laten verlopen, maakt de receptioniste daarom vaak een kopie van het identiteitsbewijs. 

Op zo’n kopie staan dan ook andere gegevens waar het hotel niets aan heeft, maar criminelen wel dol op zijn. Daarom kun je dat beter voorkomen.

foto: ??

Hoe zorg je voor een veilige kopie?

Controleer voor aankomst of je inderdaad bij het inchecken een kopie van je identiteitsbewijs moet laten maken. Zo ja, overleg dan of je ook een kopie in mag leveren waarop de foto en je BSN door zijn gestreept of zie erop toe dat ze dit in het hotel voor je doen.

Zelf kun je zo’n kopie bijvoorbeeld maken met de KopieID-app van de overheid. Er bestaan daarnaast ook speciale hoesjes die deze persoonlijke gegevens onleesbaar maken wanneer er een scan wordt gemaakt.

Wat ook handig kan zijn om gedoe te voorkomen: de ANWB heeft in overleg met het ministerie van Buitenlandse Zaken in verschillende talen een brief gemaakt met een uitleg dat je niet verplicht bent om je identiteitsbewijs af te geven. 

Moet je je identiteitsbewijs afgeven voor borgstelling? Bespreek dan van tevoren of je dat ook vooruit kunt betalen of een garantie kunt geven via een creditcard.

Toch handig om bepaalde zaken van tevoren te weten.

Wees dus slim en hou je gegevens voor jezelf en deel alleen de noodzakelijke gegevens en als ze er moeilijk over doen moet je misschien jezelf afvragen of het allemaal wel klopt waar ze mee bezig zijn.

Desondanks hoop ik dat alles goed gaat als je op vakantie gaat en geniet ervan. 

Tot het volgende blog …

kattenstreken#100

Welkom bij kattenstreken!

Een blog waarin ik de foto’s deel met jullie van mijn 3 kleine monsters en het verhaal achter de foto’s. Soms grappig, maar soms ook gewoon een leuk moment om op de foto te zetten.

Frodo, Nala en Raya, alle drie een eigen persoonlijkheid en die botst soms met elkaar.

Je kan ze waarschuwen maar dat helpt niet altijd, en het lijkt ze niks te kunnen schelen.

Frodo is de oudste van de 3, een kater van 12 jaar. Nala is ook een kater, ze zeiden dat het een zij was, maar later bleek het een hij te zijn en inmiddels is hij 9 jaar oud.

Raya is enigste vrouw, maar een echt bitch die haar mannetje wel staat. Ze is 8 jaar. 

We beginnen wel te merken dat ze ouder worden. De dolle buien zijn er nog wel, maar minder. 

Ondanks dat ze een stel monsters kunnen zijn, hou ik zielsveel van hun. 

Dit zijn Frodo, Nala en Raya, en dit zijn de verhalen uit hun leventje.

En laat je nog steeds niet misleiden door hun schattige kopjes!

Vandaag hebben we de 100ste kattenstreken op dit blog en dat leek mij een mooie gelegenheid om eens door al die blogs te neuzen en leuke momenten naar voren te halen.

De eerste kattenstreken was op 25 mei 2017. 

We hadden toen 3 katten, Rambo, Frodo en Nala. En dit was het eerste logo dat ik in elkaar had gedraaid.

Rambo, die toen al een oude brompot begon te worden. Frodo die alles best vond, zolang je maar knuffelt en een nog jonge Nala die misschien toen nog geen jaar bij ons was. Toen was het nog een kat met een normale maat, nu is die een dikke kat die eten toch wel een beetje als hobby heeft.

En waarom ik het ooit heb bedacht om een foto van mijzelf in het logo te plaatsen is mij een raadsel.

Dat is daarna ook veranderd toen Raya erbij is gekomen. 

Hoewel we Nala erbij hadden genomen in de hoop dat Rambo en Frodo iets minder gingen vechten met een vrouwtje erbij, liep dat even anders.

Nala bleek geen vrouwtje te zijn maar een mannetje!

En die liet die andere twee lekker gaan en bemoeide zich daar niet mee.

Tot ik Raya vond en haalde haar in augustus 2018 erbij in huis nam.

Ze was nog geen tien minuten in huis en ze had Rambo achter de wasmachine gejacht, Frodo de trap op naar boven en Nala hield het veilig door in de woonkamer te blijven.

Dus mocht je je afvragen waarom wij haar soms miss bitch noemen: Daarom! Madam laat zich echt niet rond tollen door de heren!

Hier op de foto was ze nog klein en schattig. Ze is nog steeds niet groot, schattig? Ja, dat ook nog wel, maar zeker ook nog een bitch.

Nog eerder dan Raya kwam Beertje de hond.

Hij kwam bij ons nadat we onze andere hond Isa moesten laten inslapen door hartproblemen die ze had.

Vooral Rambo heeft naar haar lopen zoeken en ook mijn dochter miste een hond, dus kwam beertje erbij in oktober 2017.

Nala was gelijk wel geïnteresseerd in de nieuwe hond en zag er wel een speelmaatje in. 

Helaas voor Nala zag Beertje dat anders en wilde er niks van weten.

En al snel was het duidelijk dat alles in en rond de mand van hem was en hij het met de katten niet wilde delen.

De enige die wel meer mocht, zoals in de mand slapen, was Rambo. 

Hoe die dat voor elkaar heeft gekregen is een raadsel maar Rambo mocht in de mand liggen, zelfs boven op zijn bal was geen probleem. 

Die twee zochten elkaar ook op en als je buiten was geweest met de hond dan bij terugkomst kreeg Beertje een kopstoot, zo van: ‘je bent er weer.’

Een bijzondere vriendschap wat die twee hadden.

Rambo: 14-06 2013 - 05-02 2021

Die vriendschap kwam ten einde toen we Rambo moesten laten inslapen.

Na een flinke vechtpartij tussen hem en Frodo ging het helemaal mis.

Hij werd mager, eten of drinken deed hij met maten. 

Hij lag veel te slapen en had totaal geen fut voor iets.

Rambo had intussen ook met Raya een soort vriendschap en zij zat vaak bij hem als Frodo weer probeerde uit te dagen tot een gevecht.

Maar Rambo had daar de fut of kracht niet meer voor en uiteindelijk na vele testen en nog medicijnen te hebben geprobeerd, hebben we de keuze gemaakt om ergens de grens te trekken. 

Op 5 februari 2021 hebben we afscheid genomen en hem in laten slapen. 

Raya en Beertje zijn toch wel van slag geweest een paar dagen. 

Sindsdien noemen we Frodo ‘de sluipmoordenaar’. Het was immers door hem dat Rambo ziek is geworden na hun gevecht. 

Nu ik erover nadenk: Raya is ook agressiever geworden tegen Frodo sinds Rambo weg is. 

Dan ga je toch denken dat katten meer onthouden dan men zou denken. 

En dan in december 2023 verlaten we Zeeland en verhuizen naar Drenthe.

Een flat met een balkon wat al afgesloten was zodat katten er buiten konden gaan.

Een kattenluik in de deur om er te komen, maar dat lijken ze niet te begrijpen hoe dat werkt.

Ik heb proberen opgegeven en het luik afgepakt met ducttape. Bij mooi weer staat de balkondeur gewoon open. 

En hoewel ze in Zeeland nooit buiten kwamen, een keuze die ik heb gemaakt omdat er niet zo diervriendelijk altijd werd gereageerd op katten, is dit balkon een perfecte uitkomst voor hun.

De zomer van 2024 was voor hen genieten. Heerlijk in een stoeltje buiten, bij warm weer hang ik een schaduwdoek over de waslijn. 

Bij warme nachten staat de balkondeur open en kunnen ze buiten slapen als ze willen. 

Inmiddels heeft het balkon een kleine renovatie gehad, onderhoud vanuit de woonbouw/verhuurder.

En voor mij de gelegenheid om wat dingen te veranderen. 

Ze kunnen nog steeds genieten van het balkon.

De enige die met het naar buiten gaan wat last heeft gekregen van snotterig zijn is Frodo. Daar is weinig aan te doen, het enige wat we kunnen is dat hij af en toe een snufje krijgt van een zoutoplossing om de neus vrij te houden van prut.

Inmiddels hebben we af en toe ook een loge: Jenkie. De kat van mijn schoonzoon en dochter.

Net een jaar en een beestje met handleiding (wat vaak nog niet werkt). Ze kan ook best lief zijn maar heeft zeker haar streken. 

Frodo en Raya moeten niet zo veel van haar hebben, maar Nala heeft er wel een leuke speel vriendin aan overgehouden.

En dit was kattenstreken voor deze maand alweer.

Een leuk overzicht van de afgelopen 99 blogs die zijn geweest.

Ook wel grappig om te zien hoe ze in de jaren toch wel zijn veranderd.

Bij Rambo moest ik toch even slikken, hij is er al 5 jaar niet meer en toch als je dan een foto ziet doet het je iets. Een oude brompot, maar wel een lieve brompot.

Namens de clan weer een hight poot en graag tot het volgende blog … 

postcrossing#484

Hallo en welkom bij een nieuwe postcrossing.

Afgelopen week was niet mijn topweek. 

In het kort: vorige week dinsdag was ik niet lekker en gezien de klachten werd een beginnende hersenbloeding gevreesd. Dus er werd een ambulance gestuurd.

Dat was gelukkig niet de reden maar ik had wel een hoge bloeddruk en mijn suiker was erg hoog.

Er zijn direct een reeks onderzoeken gestart en binnen 24 uur was er een uitslag: suikerziekte/diabetes!

Het enige waar ik twee jaar geleden nooit op ben onderzocht, en dat is dus nu de boosdoener van de meeste klachten, een stukje erfelijkheid van mijn moeder.

Ik krijg er medicijnen voor, 2 tabletten per dag en mijn voedingspatroon aanpassen.

Ik heb het hele verhaal afgelopen vrijdag in een blog uitgelegd.

Dit is de link naar dat blog: 

https://scoozie-mouse.blogspot.com/2026/06/extra-blog-suikerziekte.html

Het was even schrikken allemaal, maar we zijn er op tijd achter gekomen, daar ben ik mij wel bewust van. Als dit nog langer zo was doorgegaan had het heel anders kunnen lopen.

Goed genoeg medische praat, we gaan door met de post.

En daar kan ik kort over zijn: dat was er niet.

Er was wel post van mijn kant op zijn bestemming aangekomen. En dat gaat om de kaart van vorige week, postcrossing 483, een kaart naar Duitsland. Deze heeft zijn bestemming bereikt na een reisje van 459 km in 6 dagen.

Gaan we door naar de kaart die ik deze week er op uit heb gestuurd.

En dit is de kaart die ik er deze week op uit heb gestuurd.

De kaart gaat naar Rusland en gaat een reis maken van 3989 km voor het zijn bestemming heeft bereikt. 

Helaas krijg ik de kleuren van de kaart niet helemaal goed bewerkt waardoor het allemaal wat vervaagt lijkt, dat valt op het origineel wel mee.

De ontvangster van deze kaart werkt bij een afvalinzamelpunt. En we weten allemaal hoe belangrijk het is dat we ons afval scheiden en hergebruiken wat kan. 

Verder houdt ze van reizen, boeken lezen en kaarten ontvangen, postcrossing dus. 

Ik kan verder niet veel over haar delen. Het account staat vol met informatie over hoeveel afval we verzamelen en hoeveel procent wel kan worden herbruikt is en hoeveel niet. 

Belangrijk, maar dat weet we denk ik allemaal wel. 

Ik heb gekozen voor een kaart met een Amsterdamse tram, deze valt onder milieuvriendelijk vervoer. Bijna als aan een tram kan worden hergebruikt in andere dingen. 

We gaan de reactie afwachten op deze kaart. 

En hiermee komen we aan het einde van deze postcrossing.

Ik heb verder niks meer om met jullie te delen.

Dus ik bedank jullie weer voor de aandacht deze week en graag tot het volgende blog …. 

extra blog: suikerziekte

Nou, we hebben weer een topweek achter de rug. Niet echt!

Afgelopen dinsdag was het even mis, dat was in de nacht al begonnen.

Ik was wakker geworden en het voelde alsof ik in een draaimolen zat, onstabiel met staan, misselijk en weer die druk op mijn borst. Daarbij had ik ook het gevoel als of mij rechterzijde slap/lam was. 

Plat liggen maakt het niet beter, dus ik probeerde maar te gaan lezen. Dat was geen succes, de letters leken de samba te dansen.

Ik wilde mijn dochter niet bellen die bij haar vriend was, we hebben al vaker klachten gehad waarbij ze aan ernstige dingen dachten en dat viel achteraf het wel mee.

Uiteindelijk ben ik toch in slaap gevallen, want ik werd om half acht wakker van mijn wekker die afging.

Ik heb toen mijn dochter gebeld en het verhaal uitgelegd, die is naar me toegekomen.

Toen ze hier was heeft ze de huisarts gebeld en toen ging het vrij snel allemaal.

Er werd een ambulance gestuurd omdat ze vreesde dat ik een beginnende hersenbloeding had.

Dat idee had ik zelf dus niet, en wilde dus geen ambulance maar vanuit de huisarts was het bijna een eis dat dat wel werd gedaan.

Dus voor de tweede keer sinds ik hier woon had ik medewerkers van de ambulance aan huis.

Er werd weer een hartfilmpje gemaakt, bloeddruk gemeten, vingerprik om bloed te testen en heel veel vragen.

Nou, de bloeddruk werd meerdere keer gemeten, ik begon met 196/123 en eindigde bij de laatste op 180/104.

De suikerwaarde was erg hoog, 14.3 en dat was toch wel alarmerend.

Ik hoefde niet mee, maar een paar vervolg testen waren wel gewenst.

Dus voor de tweede keer konden ze zonder extra passagier terug.

Dus mijn dochter is de huisarts terug gaan bellen en daar moest ik naar toe komen voor wat testjes en een bloeddruk-test. 

Van uit het diepste van mijn hart: wat een ***test!

Je krijgt een band om wat je bij een bloeddrukmeter hebt, met een kastje eraan en via een tablet gaat dat ding dus om de 5 minuten aan om de metingen te doen.

Je schrikt je rot als dat ding begint te brommen.

Ik had al slecht geslapen, moe en als je dan zo zit dan heb je de neiging om in te dommelen en dan begint zo een kastje te brommen. Ik gok dat de eerste test wel een klein piekje heeft in de bloeddruk, schrok me rot!

Na iets meer dan een half uur werd het gestopt en naar de arts. 

Tja, de zorgen om de hoge suiker en ik snap het wel.

Maar wat nu? 

Bloedprikken! joepie … ik heb een naaldenfobie.

Maar goed, het moet en ik snap waarom. Dan moet er ook nog urine worden ingeleverd. 

Prima, een afspraak kunnen maken voor de woensdag, maar niet hier. In Steenwijk was er een plekje om te prikken.

Woensdagochtend daar naar toe, nuchter en een potje urine.

Dan ben je aan de beurt en je zegt nog dat je een naaldenfobie hebt, toch heb je zo een domme doos die vertelt wat ze doet en nog eens verdomd slecht prikt.

Het vervolgens ook nog nodig vindt om de naald wat heen en weer te sjorren omdat er naar haar mening niet genoeg uit komt. 

Het gevolg: een pijnlijke blauwe arm.

Maar goed, we hebben gedaan wat moest en we gaan naar huis: eindelijk koffie!

Maar in de middag gaat de telefoon en het is de huisarts.

Het feit dat ze bellen zegt eigenlijk al dat het niet goed is. En dat is het ook niet.

Ik blijk dus suikerziekte te hebben, type 2. We hadden er al vrees voor.

Er spelen een aantal factoren mee waardoor ik nu op latere leeftijd toch suikerziekte heb, een daarvan is erfelijkheid.

Mijn eetpatroon heeft een paar dingen die anders kunnen en wat al veel kan gaan schelen in de toekomst.

Ik hoef niet te spuiten maar krijg tabletten. 

Verder is er toch vrees dat er naar het hart toe ook iets niet goed is, daar krijg ik wat voor. Helpt het dan weten we genoeg, bij geen verbetering gaan we toch even zoeken.

Omdat ik toch blijf merken dat de rechterzijde slap/lam voelt, vooral als ik moe ben, is er de vrees dat er ooit sprake is geweest van een 'stille beroerte'. Het kan zijn dat ze nog een hersenscan hiervoor gaan maken. Door de dingen die mijn moeder had wil de arts echt alles goed uitgezocht hebben om verdere verrassingen uit te sluiten.

Voorlopige ligt de focus op de suikerziekte en die waarde naar beneden te krijgen. 

Tweede jaar geleden ben ik ook al door een hele molen aan medische onderzoeken gegaan, mijn vraag was dan ook waarom ze dat toen niet hebben gezien.

Omdat dat toen ook niet zo erg was dat ze er zorgen over hadden en gezien de klachten was suikerziekte het laatste wat bij die klachten pasten. 

Wel is er de zorg dat ik een ‘stille beroerd’ heb gehad. Daar is verder niks meer aan te doen, maar we houden het wel in de gaten. 

Het was wel even een klap voor me. Ik dacht goed bezig te zijn maar blijkt toch een paar bedriegers te gebruiken als het op gezond aankomt.

Ik heb voor nu heel simpel gekregen: vervang brood voor volkoren brood. Neem meer fruit en groenten eet ik best veel maar mag best nog meer. Neem dingen vers of maak dingen vers en liever niet uit pakjes. Maar als je dat af en toe gebruikt is het ook geen probleem.

Cola mag, maar pak dan de zero variant. Water dronk ik al en de limonadesiroop die ik er in doe is al 0% suiker. Koffie drink ik nog gewoon maar ben van 3 mini suikerklontjes naar 2 klontjes gegaan. 

En natuurlijk mag je best eens chips, maar geen hele zak. En een keer een wijntje in het weekend mag ook gewoon. 

Het is even omschakelen maar dat komt wel goed. 

We gaan gewoon alles over een andere boeg gooien en er vol tegenaan. Ik ben een te grote levensgenieter om me door deze kleine tegenslag klein te krijgen. 

Suikerziekte wordt de nieuwe ‘way of living’, maar we blijven genieten van het leven. 

Tot het volgende blog ... 

Agenda-phishing

AI/Copilot

Waar fraudeurs je tot nu toe vooral via mail en telefoon probeerden op te lichten, hebben ze nu een nieuwe oplichtingstruc: je online agenda. 

Als je week volgepland zit met van alles, kan het fijn zijn om een agenda herinnering te krijgen, maar helaas is ook dat plekje niet meer veilig.

Je opent je agenda om je afspraken van de dag te bekijken en krijgt een melding op je scherm. 

Je kent het wel: je DHL-pakket ligt klaar, je factuur moet nog worden betaald of je hebt een geplande afspraak met een collega. 

Nietsvermoedend open je de agendamelding, je logt in en  binnen enkele seconden ben je gehackt en hebben fraudeurs je gegevens in handen.

Agenda Fraude

Waar phishing via de mail vaak nog in je spambox terecht komt, zijn deze valse meldingen in je agenda moeilijker te onderscheiden van echte.

Het grootste gevaar zit hem in het feit dat we houvast ontlenen aan onze agenda: het is een leidraad in ons drukke leven en dat maakt ons kwetsbaar. 

We gaan er niet van uit dat agendameldingen niet kloppen en zijn daardoor minder op onze hoede dan bij e-mails van een onbekende afzender. 

Je agenda voelt als iets persoonlijks en dat is precies waar fraudeurs gebruik van maken.

Als je veel afspraken in je agenda hebt, ben je waarschijnlijk ook druk in je hoofd. Een nep afspraak is dan lastiger te onderscheiden van een echte en daar maken fraudeurs slim misbruik van. 

Ze gebruiken vaak grote namen zoals DHL en als je toevallig net een pakketje hebt besteld en een melding krijgt dat de bezorging is vertraagd, ben je sneller geneigd je gegevens in te vullen om de nieuwe bezorgtijd te bekijken.

In Engeland en de Verenigde Staten hebben al miljoenen gebruikers van online agenda’s deze nepmeldingen ontvangen. 

In Nederland is het aantal gevallen van agenda-phishing nog beperkt, maar het is verstandig alert te blijven. 

Een gewaarschuwd mens telt voor twee!

foto: ?? - Google agenda

Waar moet je op letten om agenda-phishing te voorkomen?

* Tijdsdruk: als er staat dat je voor een bepaalde datum iets moet betalen, is het verstandig eerst na te gaan of dit klopt en niet direct actie te ondernemen

* Onbekende afzender: komt de naam van het bedrijf je niet bekend voor, klik dan niet zomaar op de herinnering

* Check je e-mail: als het om een vertraagd pakket gaat, wordt er een e-mail verstuurd en geen agenda-melding.

* Zet het toevoegen van uitnodigingen in Google Agenda uit: ga naar je agenda-instellingen en kies bij afspraak instellingen voor ‘alleen als de afzender bekend is’ in plaats van ‘iedereen’.

Persoonlijk ben ik misschien nog ouderwets, alles gaat in een papieren agenda.

Sterker nog: ik heb er twee. Een voor het weblog en een voor mijn persoonlijke afspraken. 

En dan ga ik misschien nog wel een stap verder omdat ik ook nog eens een weekplanner heb waarop ik dan weer alles voor die week op schijf. Van blogs die online komen tot waar ik naartoe moet en wie er op bezoek komt. Maar ook dingen als verjaardagen of een extra herinnering om bijvoorbeeld de zak plastic buiten te zetten. 

Overdreven misschien, maar het werkt voor mij perfect. 

Wees dus voorzichtig met je online agenda meldingen, je kan te maken krijgen met een oplichter die jouw agenda heeft gehackt!

(bron: AD)

Tot het volgende blog … 

postcrossing #483

Hallo en welkom bij een nieuwe postcrossing.

En ik ga gelijk met de deur in huis vallen wat betreft de post in Nederland.

Er gaan veranderingen komen waar je niet vrolijk van wordt.

De officiële standaard bezorgtermijn voor reguliere brieven en andere post wordt verruimd van één naar twee dagen. 

foto: AD

In 2027 volgt een verdere verruiming naar drie dagen. 

Voor spoedeisende post, zoals medische stukken en rouwpost, blijft de snelle bezorging binnen 24 uur bestaan. (Hoewel ik dat eerst moet zien dat dat ook gebeurd)

Vanaf 12 juli gaat dit in, de postbezorging is nog wel van dinsdag tot zaterdag maar dat gaat ook veranderen naar om de dag (als je post zou hebben)

Ik merk dat ik nu vaak post op woensdag of donderdag heb en soms op zaterdag. 

Wil je dat je brief, kaart of wat je ook verstuurd wel binnen 1 dag aankomt, dan kun je gebruik blijven maken van een snellere bezorgoptie tegen een hoger tarief. En wat ik daarvan heb kunnen vinden is dat de prijs neer komt op 3,95. 

Ze lijken nog niet echt door te krijgen dat de hoge prijzen om post te versturen ook niet in hun voordeel werkt.

Het is nu al een ramp maar dat zal er niet beter op gaan worden.

Een andere verandering is dat in de app het niet meer op adres gaat maar op naam.

Leuk in de studentenhuizen of grote gezinnen. Die mogen allemaal hun eigen app downloaden en instellen, en dan hopen dat het goed gaat.

Want dat gaat het dus niet, is mijn ervaring.

Want niet alle post staat er nog in, terwijl je wel post hebt. Je mag dus verplicht naar beneden gaan lopen (woon in een flat) om te kijken of er post is. 

Lekker geregeld Post.nl, en die schuiven de schuld op de digitale post waar vele mensen voor kiezen.

Over de post gesproken, we gaan door met de post.

Er was deze week leuke post vanuit postcrossing. 

Deze kaart zat afgelopen week in de brievenbus en de kaart komt uit China.

De kaart heeft een reistijd van 54 dagen over 7835 km. 

En het is lastig om het handschrift van de afzender te lezen, daarbij is de halve kaart vol geplakt met postzegels, waardoor de schrijfruimte klein is.

Maar wat ik er uit heb begrepen is dat dit een afbeelding is vanuit Shanghai tijdens het The Lantern Festival. 

De Yu Garden is weer een bepaald gebied op de route van het festival.

Ik heb het via Google opgezocht, dus ik hoop dat ik het een beetje goed heb kunnen omschrijven. 

Het is wat druk als ik het zo op de afbeelding bekijk, niet mijn ding om eerlijk te zijn. Iets te druk voor mij persoonlijk. 

Over hem zelf kan ik niks zeggen, hij heeft niks over zichzelf geschreven en op zijn profiel staat ook niks wat ik zou kunnen delen over hem.

De afbeelding is verder wel erg leuk.

Dan zijn er van mijn kant nog wat kaarten onderweg.

Uit postcrossing 476, een kaartje naar Oekraïne, deze is nu 49 dagen onderweg.

Uit postcrossing 481, een kaartje naar Australië, deze is nu 15 dagen onderweg.

En tenslotte de kaart van vorige week, postcrossing 482 en die ging naar China en is nu 8 dagen onderweg. 

We gaan er nog eentje onderweg sturen en dat is deze kaart geworden.

De kaart is onderweg naar Duitsland en gaat een reisje maken van 459 km voor het op zijn bestemming is. 

Tja en ik kan over de ontvanger van deze kaart niets over hem persoonlijk vertellen, dat stond er ook niet.

Hij heeft wel geschreven dat hij het leuk vind om via onze ansichtkaarten meer te weten te komen over onze geboorteplaats of land. 

Over Nederland zal hij wel genoeg weten en mijn geboorteplaats daar heb ik geen kaarten van.

Hij had het er over dat overal ter wereld prachtige stadhuizen en landschappen, dus ik dacht: de kaart van het Grand Hotel van de Efteling is misschien wel iets leuks voor hem.

Ik ben vorig jaar meerdere keren in de Efteling geweest omdat ik toen een abonnement had, je loopt dan onder het hotel door zo het park in te lopen.

Een mooi gebouw en wie weet, misschien dat ik er ooit een overnacht ga boeken. 

We gaan zijn reactie afwachten op deze kaart.

En zo komen we aan het einde van deze postcrossing.

Alles wat ik had te melden is gezegd, dus geen lang verhaal meer.

Bedankt voor jullie aandacht en graag tot het volgende blog …