Hallo, peepers
Mijn naam is Robin Sparrow en ik werk als freelance programmeur, dit kan ik vanuit mijn eigen huis doen, iets wat mij prima bevalt.
Ik leef mijn eigen leven maar begin toch meer aan de toekomst te denken.
Ik begin dan ook aan een toekomstplan te werken en geef jullie graag een kijkje in mijn leven.
* In Sims loopt de tijd iets sneller dan in ons echte leven. Hierdoor is op 2 à 3 dagen iets wat eigenlijk een paar maanden duurt al zichtbaar, zoals zwanger zijn.
Zwanger
Nou, had ik even flink de schrik te pakken!
Dat buikje van mij was dus geen buikje van gewoon te dik worden maar omdat ik dus zwanger bleek te zijn.
Ik heb er nooit bij stilgestaan dat dat het kon wezen, maar omdat ik regelmatig mij wat beroerd voelde en soms moest overgeven kreeg ik van de huisarts het advies om een zwangerschapstest te doen.
Ik heb hem even voor mafkees verklaard, maar toch die test gedaan en ja wel … ZWANGER!
Happy birthday zal ik maar zeggen, ik hoef niet mezelf af te vragen wie de papa is, de vraag is eerder: wil ik papa er nog bij hebben?
Ik heb het Emit wel eerlijk verteld, hij was eerst wat geschrokken maar daarna toch wel heel blij met het nieuws.
Dat bracht mij weer aan het twijfelen of ik hem er wel buiten moet sluiten en als alleenstaande moeder dit te doen. Genoeg vrouwen die het doen, misschien niet altijd uit vrijwillige keuze, maar ze doen het wel.
Dus ik zou het ook moeten kunnen, ik kan werkuren instellen waarbij ik voor die tijden een oppas inhuur. Dat zien we later nog wel, is voor nu nog niet belangrijk.
Een leuke afleiding van alles was Marcel die mij mee uit eten heeft genomen voor mijn verjaardag. Het was leuk en gezellig.
Babykamer
Ik ben als een idioot de extra kamer gaan opruimen!
Sommige spullen heb ik verkocht en andere heb ik opgeslagen, je weet nooit of het handig kan zijn voor later.
Het behang en de vloer heb ik gehouden en de kledingkast die er stond, heb ik blauw geverfd.
Verder heb ik het simpel gehouden. Niet te veel poespas, de eerste jaren is zo een kindje nog te klein en heeft al die spullen niet nodig.
Ik heb een leuke hoek gemaakt met een teddybeer, boekenrek en een stoel. Ook staat er een stoel waar ik in kan zitten, om te knuffelen of om het kleintje te voeden.
De commode is ook simpel, het heeft wat ik nodig heb en op de planken erboven ruimte voor de benodigde babyspullen.
Voor de eerste tijd heb ik een super leuke wieg gevonden, voor later staat er al een bedje in de opslag.
Op mijn kantoor wilde ik ook een bedje zetten, maar ik twijfel er nog over.
Misschien dat ik er vaste uren ga indelen, voor die tijden een oppas inhuren en ik kan werken.
Zo heb ik gewoon mijn handen vrij buiten die uren van werk om, om er als mama voor mijn kleintje te zijn.
Ik begin nu ook echt het besef te krijgen dat ik moeder word, over een paar tijdje hoor je hier kindergelach of gehuil, afhankelijk hoe het humor zal zijn.
Wat voor zorgen ga ik allemaal krijgen? En zal ik wel een goede moeder zijn?
Ik heb ook namen bedacht, een voor een meisje en een voor een jongen.
Maar deze houd ik nog even voor mijzelf.
Mijn verjaardag
Nou, we zijn een jaartje ouder! Ik mag mijzelf nu een volwassene noemen.
En met die zwangere buik van mij voel ik mij ook wel zo.
Ik had mijn feest georganiseerd bij lounge club Calico, dat was ook prima geregeld.
Helaas zat het weer niet zo mee, dus de buitenbar was niet zo heel handig.
Maar binnen hebben we het heel gezellig gehad.
Raj heeft de hele avond Emit in de gaten lopen houden, ik had hem wel door.
Hij bedoelt het goed.
We hadden een pianist die prima muziek verzorgde en een van mijn vriendinnen heeft zelf nog gezongen. Het grappige is dat zij ook zwanger is.
We hadden zelf een onverwachte gast: een geest! Hij was er gewoon en begon ook te zingen. Tja, wat kan je aan een geest doen? Hij deed gewoon gezellig mee en ik vond het best.
Emit hield zich wat afzijdig en begon een discussie met me, hij voelde zich genegeerd door mij en begon te dreigen met ‘relatie verbreken’ en ‘zich niet geliefd voelen’.
Ik voelde mezelf toen zo boos worden. Als er iemand is die dat recht heeft om dat te zeggen ben ik het, maar niet hij.
Hij is boos weggegaan en voor mij is het een duidelijk antwoord: Dit kindje ga ik wel alleen opvoeden! Dag Emit!
Nadat Emit weg was leek Raj ook wat meer te ontspannen en hebben we met zijn allen nog een hele gezellige avond gehad.
Ik was ook wel weer blij thuis te zijn, mijn voeten en rug deden pijn en ik was blij op bed te liggen.
Nu is het wachten tot dit kleintje besluit om te komen.
Maar één ding staat vast: mijn twijfels over Emit zijn naar vanavond weg.
Ik ga de opvoeding alleen doen!
Nou, peepers, ik heb geloof ik wel weer genoeg gedeeld met jullie.
Wat denken jullie dat ik ga krijgen? Een jongen of een meisje?
O, ik bedenk me nu ook net dat ik nog niet aan geboortekaartjes heb gedacht. Daar morgen maar even heel snel achter aan gaan om te regelen.
Tot de volgende keer peepers …
💗Robin












.jpg)













