GameTalk extra: Birdpeeps #9

Hallo, peepers

Mijn naam is Robin Sparrow en ik werk als freelance programmeur, dit kan ik vanuit mijn eigen huis doen, iets wat mij prima bevalt.

Ik leef mijn eigen leven maar begin toch meer aan de toekomst te denken.

Ik begin dan ook aan een toekomstplan te werken en geef jullie graag een kijkje in mijn leven.

Nieuw huis

Ik heb iets gedaan in een opwelling en het voelde ook gewoon goed.

Ik heb een nieuw huis gekocht!

Gewoon hier in Brindleton Bay, naast de dierenkliniek en tegenover heb ik een mooi parkje.

Ik ben er helemaal blij mee, een mooi huis waar ik wel aan mijn toekomstplan kan werken.

Er zijn wel een paar kleine verbouwing gedaan. Zo heb ik de nieuwe keuken uit mijn vorige huis over laten zetten naar hier en de muur in de woonkamer eruit gesloopt.

Daarna heb ik 3 ruimtes gemaakt, een woonkamer, een eetkamer en de keuken. 

Ik zal later nog wel foto’s hiervan delen.

Boven is alles gebleven wat het was, behalve de badkamer, die heb ik vergroot zodat ik mijn douche en bad er normaal in kwijt kon. Een beetje luxe mag toch wel?

Ook dat komt uit mijn oude huis, die badkamer had ik pas verbouwd, de spullen waren prima.

Beneden heb ik een kelder waar nu mijn washok is en nog wat spullen staan opgeslagen.

De tuin is ook al vast op orde gebracht, daar kan ik vast heerlijk gaan relaxen komende zomer.

Pasen

Inmiddels is het ook Pasen geweest.

Ik stond toch even raar te kijken toen er een reuze paashaas door mijn nieuwe tuin heen liep. 

Om zich geen onaardig figuur die paashaas.

In huis waren allemaal paaseieren verstopt, ik heb er .. gevonden. Nog geen idee wat ik met al die eieren moet gaan doen. 

Nog geen idee wat ik met die dingen ga doen, het zijn decoratie eieren. 

Misschien verkoop ik ze wel, Ik heb niet echt iets met die dingen.

Zo ben ik met de verhuizing toch wel aan het opruimen geweest. 

Een deel van mijn snowglobes heb ik opgeruimd. 

Dat is hetzelfde met al die spullen die ik had van de tijd dat ik nog dat baantje had als game-streamer, ook allemaal weggedaan. De dubbele controles en headphones dan, de computer enzo heb ik nog gewoon.

Laat ik het er maar op houden dat het onderdeel is van de nieuwe ik die volwassen wordt.

Ik had voor de Pasen Emit uitgenodigd om bij mij te komen eten.

Een mooie gelegenheid om hem te vertellen dat ik hem leuk vind en te peilen of hij mij ook leuk vind.

Na het eten en opgeruimd te hebben had ik nog brownies gemaakt en leek mij het perfect om het gesprek aan te gaan.

Ik was best wel zenuwachtig en ik heb op een bepaald moment maar gewoon eruit gegooid dat ik hem leuk vond. 

Hij schrok wel en er was even iets van spanning en ongemakkelijkheid te voelen.

Maar we hebben er wel over kunnen praten en weet je .. het is niet totaal kansloos met Emit.

Hij vind mij ook leuk en we gaan gewoon kijken of er meer in de relatie tussen ons kan komen. 

We hebben weer gezoend en we hebben een hele gezellige nacht gehad 😳 ... 

Ik voel mij ook gelijk een andere mens. 

En ik geloof dat Emit en ik best een goede kans hebben op een toekomst samen. 

We zien wel, onze toekomst blijft nog even een verrassing!

Nou, peepers, dit was het wel weer voor nu.

Ik moet zelf ook nog even bijkomen van alle gebeurtenissen.

Maar ik voel mij absoluut erg happy!

                                                                                                                                                                                                                                                                                        

tot de volgende keer peepers …

                        

                                                                     💗Robin 

postcrossing#472

Hallo en welkom bij een nieuwe postcrossing.

En de lente is officieel begonnen! 

De temperatuur is redelijk maar het kan ‘s ochtends vroeg toch ook nog wel wit zien van wat nachtvorst. Dat betekent wel dat je overdag een heerlijk zonnetje hebt. 

Aankomend weekend gaat de zomertijd hier in Nederland ook weer in, dus we hebben weer langer licht.

Laat dat mooie weer dus maar komen.

We zitten intussen alweer in de laatste week van maart en we gaan deze week beginnen met de leuke kaarten die ik heb voor de komende 6 weken. 

Het thema is lente en past prima bij de Pasen die 5 en 6 april is. 

Tevens vond ik ze wel leuk voor het 10 jarig bestaan van dit weblog.

Op 5 april 2016 ben ik begonnen aan postcrossing, ik geloofde niet dat het concept van kaarten versturen kon werken en wilde dit uitproberen.

Op 6 april kwam daar een blog van uit en nu 10 jaar later is deze grap gewoon een serieuze hobby geworden.

We hebben op 10 jaar tijd 504 kaarten verstuurd en ik heb er 503 kaarten ontvangen. 

En ik denk dat een van de kenmerken toch ook wel de postzegels zijn die ik elke keer laat drukken. Ze hebben altijd iets met een muis, maar dat is dan weer een beetje de verwijzing naar de naam ‘scooziemouse’ en dat is ook de naam die weer terug te vinden is in de naam van dit weblog. 

Vanaf volgende week heb ik ook een speciale postzegel die we gaan gebruiken in de maand april.

Voor deze week gebruik ik nog een postzegel uit de huidige reeks. 

De afgelopen 10 jaar was zeker erg leuk wat betreft de post, je weet nooit wanneer je wat ontvangt en elke kaart is een persoonlijke verrassing. De ene schrijft hele verhalen op de kaart en de andere simpel, alleen groetjes van .. wat ook prima is. 

Ik ben blij dat ik 10 jaar geleden hiermee ben begonnen en hoelang we nog doorgaan? Geen idee, we zien wel.

Voorlopig hoop ik nog 10 jaar er bij op te tellen. 

We hadden een rustige week met de post, ik heb namelijk geen post ontvangen.

We gaan dus gelijk door met de kaart die ik deze week heb verstuurd.

En dat is deze kaart geworden, de kaart is onderweg naar de USA en gaat een reisje maken van 8820 km voor het zijn bestemming heeft bereikt. 

De ontvangster van deze kaart had geen uitgebreid profiel maar ik zag dat ze graag leest, ze kookt ook graag dus kookboeken houdt ze ook van. En ze is dol op reizen, ze is al op 4 verschillende continenten geweest en ze hoopt binnenkort ook Azië, Australië en Antarctica te bezoeken.

Verder was er niks om te kunnen delen met jullie. 

De eerste kaart uit de reeks van 6 kaarten gaat naar haar en dat is de Paashaas geworden. Aankomend weekend is het ook Pasen.

We gaan de reactie afwachten. 

En dan zijn we alweer bijna aan het einde van deze postcrossing.

We gaan van 3 tot 10 april even een korte Paasvakantie houden. Postcrossing komt wel gewoon online op 8 april, maar dat is ook het enige blog die week.

Volgende week gaat even raar zijn omdat op 1 april er een blog online komt en ik dan ook gelijk het blog voor 8 april wil schrijven, met het risico dat de kaart van dat blog zijn eindbestemming al heeft bereikt. 

Gaat allemaal goed komen, het is even een andere werkroutine.

Voor nu wil ik jullie weer bedanken voor de aandacht en graag tot het volgende blog … 

kattenstreken #97

Welkom bij kattenstreken!

Een blog waarin ik de foto’s deel met jullie van mijn 3 kleine monsters en het verhaal achter de foto’s. Soms grappig, maar soms ook gewoon een leuk moment om op de foto te zetten.

Frodo, Nala en Raya, alle drie een eigen persoonlijkheid en die botst soms met elkaar.

Je kan ze waarschuwen maar dat helpt niet altijd, en het lijkt ze niks te kunnen schelen.

Frodo is de oudste van de 3, een kater van 11 jaar. Nala is ook een kater, ze zeiden dat het een zij was, maar later bleek het een hij te zijn en inmiddels is hij 9 jaar oud.

Raya is enigste vrouw, maar een echt bitch die haar mannetje wel staat. Ze is 7 jaar. 

We beginnen wel te merken dat ze ouder worden. De dolle buien zijn er nog wel, maar minder. 

Ondanks dat ze een stel monsters kunnen zijn, hou ik zielsveel van hun. 

Dit zijn Frodo, Nala en Raya, en dit zijn de verhalen uit hun leventje.

En laat je nog steeds niet misleiden door hun schattige kopjes!

onverwachts logeren

En de clan hier heeft een paar weken geleden iets meegemaakt wat voor hen net zo onverwachts was als voor mij.

Ik heb het vorige week al uitgelegd in een blog van ‘how’s life’, maar in het kort gezegd: ik ben letterlijk mijn huis uitgevlucht voor rust.

Mijn dochter wilde niet thuis komen nadat het na 4 weken nog steeds zo luid was bij de onderbuurvrouw en haar logees en ik was echt gaar van alle overlast en slecht kunnen slapen. 

‘Maar mijn katten’, was altijd een goed excuus om thuis te blijven.

Tot mijn schoonzoon mij zei: als Jenkie bij jou kan met hen, kunnen ze hier met Jenkie ook wel. 

En zo geschiedde het dat we met 3 kattenmanden en een koffer met spullen richting het huis van mijn schoonzoon vertrokken, in de hoop tot rust te kunnen komen. 

Het was geen prettig rit, Frodo was continu aan het miauwen, Raya vond het prima als ik maar mijn vingers door de tralies van het deurtje hield zodat ze af en toe een likje kon geven.

En Nala … die gaf geen kik. Liet het maar gewoon over zich heen komen.

Toen we daar waren hebben we ze even zo in de manden neer gezet en even gewacht met open maken

Jenkie was even verward en snapte niet waarom er 3 van die manden stonden en begon te blazen.

Dus hebben we de manden open gemaakt en ze kwamen er uit.

Nala vluchtte gelijk de douche in, Raya schoot ook weg, waar naar toe geen idee en Frodo wandelde op zijn gemak de woonkamer in.

Die had al vrij snel de stoel bij de computer van mijn schoonzoon gevonden en gelijk geclaimd als zijn slaapplekje. 

Raya leek het ook prima te vinden, zolang ze mij maar zag.

Dat is zeker zo gebleven de eerste 24 uur, waar ik was, was Raya.

Al snel vond die een plekje wat ze prima vond en we hebben zelfs gehad dat ze met Jenkie samen speelde.

En die must ging daar wel in zo een hangmat onder de krabpaal, thuis heeft die krabpaal dat ook en daar kijkt ze niet naar om.

Maar s’nachts lag ze weer wel dicht bij mij. 

Dat was soms erg druk, ik sliep op een soort slaapbankje, goed genoeg voor één persoon, maar als daar Raya, Nala en Jenkie ook nog eens bij komen liggen, is de ruimte toch erg krap voor je om te liggen.

Dan heb je een soort van opvouw systeem van je lichaam, voeten zo, handen weer daar en je hoofd iets schuin. En niet te veel draaien anders valt Raya er vanaf. 

Maar dat bankje sliep verder prima.

Het was dan ook heerlijk om te kunnen slapen zonder de herrie van mijn onderbuurvrouw en haar logees.

Dat vonden Jenkie en Nala ook, want die lagen overdag nog al eens op dat bed.

Ik had die twee toch al blij gemaakt, want ik had die speeltunnel meegenomen.

Daar hebben zelf Jenkie en Raya samen mee gespeeld, en die rare kip. Dat was een speeltje van Jenkie, met een geluidje erin en die werd regelmatig door die tunnel heen gegooid door de dames. 

Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik toch wel even verbaasd was over het gemak van die 3 dat ze in het huis van mijn schoonzoon waren. Ik heb ze ook in hun gedrag dingen zien doen die ze anders thuis nooit doen.

En zelf Jenkie was anders, maar ja .. die had haar speelmaatje over de vloer en zelf Raya wilde nu met haar spelen. 

En van al dat spelen werden ze dan weer moe en dan lagen ze soms alle drie op mijn bed.

De enige die dat niet echt deed was Frodo, maar die lag vaak in de computerstoel van mijn schoonzoon of op de bank in de buurt van mijn schoonzoon.

Frodo is dol op mijn schoonzoon. 

Maar er komt een keer een einde aan zo een logeerpartij.

Na ongeveer een week zijn we weer naar huis gegaan.

Vond Jenkie iets minder en krop dan ook mijn koffer in. Verrassing voor haar was dat ze ook mee zou gaan naar mijn huis. 

We hadden nog wat dingen staan en daarom kon ze ook mee. Nog een paar dagen extra met haar vriendjes zullen we maar zeggen. 

Maar we zijn het er over eens: het is te doen om te gaan logeren bij mijn schoonzoon, het gaat prima zo.

Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik het erg gezellig vond, maar ook blij weer thuis terug te zijn.

Gelukkig is het hier weer wel rustig, mede omdat ze via de wooncorporatie een waarschuwing heeft gehad.

Toch gaan we binnenkort weer logeren, het is goed te doen.

Katten kunnen dan samen zijn en ik, mijn dochter en schoonzoon kunnen ook samen dingen ondernemen. 

Voor iedereen leuk en gezellig, mens en dier. 

Nou dit was kattenstreken voor deze maand.

De clan is een ervaring rijker, en dat reizen in die kattenmanden zal op den duur ook wel beter gaan.

We willen zeker dit om en om blijven doen, hun met Jenkie naar hier en ik weer eens met het stel naar daar.

Die drie hier hebben dus nu gewoon een logeer-adres, handig als ik eens een paar dagen naar mijn vriendin ga.

Namens de clan een high poot en graag tot het volgende blog …

postcrossing#471

Hallo en welkom bij een nieuwe postcrossing.

We gaan deze week beginnen aan een nieuwe reeks postzegels en dat is deze muis geworden.

Ik weet niet of jullie het ook hebben bij het zien van deze afbeelding, maar ik kreeg een beetje Harry Potter vibes erbij.

En ik ben toch wel een beetje fan van Harry Potter, de films maar ook de boeken.

Deze muis staat de komende twee weken als postzegels op de kaarten.

En je hoort het goed, twee weken en dan gaan we even over naar een andere postzegels in verband met het 10 jarig bestaan van dit blog over postcrossing.

Daarna komen er nog 3 weken waar de rest van deze postzegel op wordt geplakt. 

dus: postcrossing 471 en 472 heeft deze postzegel. postcrossing 473 tot 477 ander zegel (wat blijft nog even een verrassing) en dan vanaf postcrossing 478 tot 480 komt deze Harry Potter muis weer terug. 

Verwarrend? Kan ik begrijpen. Het was voor mij ook even puzzelen en uitrekenen hoe ik met de postzegels ga uitkomen.

Maar het komt allemaal goed. 

Dan gaan we door met de post van deze week, die was er namelijk.

Deze kaart komt uit China en heeft een reisafstand van 8798 km in 56 dagen.

De afzendster schreef dat ze al heel veel jaren geen sneeuw hebben gehad, de weersvoorspelling was dat ze dat nu wel konden verwachten en ik ben dan ook best benieuwd of ze daar de verwachte sneeuw hebben gehad.

Laten we hopen dat ze daar wat sneeuwpret hebben gehad.

Verder kan ik weinig over haar vertellen, ik zag wel op haar profiel dat ze postcrossing-bijeenkomsten organiseert in haar woonplaats. 

Op de kaart staat een afbeelding van de Hall of Supreme Harmony, ook wel de Golden Bell Hall genoemd in het Palace museum.

En als ik mij niet vergis vormt deze zaal met de Hall of Central Harmony en de Hall of Preserving Harmony het hart van het Buitenhof van de Verboden Stad in Beijing.

Ja, ik heb dit via Google opgezocht. 

Maar het is zeker een mooie afbeelding op deze kaart en wat ik online heb gevonden over de plek, dan is dat zeker een bezoek waard. 

Dan was de post die ik heb verstuurd.

In postcrossing 470, vorige week, een kaartje naar de United Kingdom. Deze heeft na een reisje van 573 zijn bestemming bereikt in 3 dagen.

En daarmee kwam de boel weer op nul te staan, er zijn verder geen kaarten meer onderweg. We gaan er dus weer een op reis sturen.

foto: postcards from essie

En dat is deze kaart, deze draak is onderweg naar Duitsland en gaat een reisje maken van 189 km voor het zijn bestemming heeft bereikt.

De ontvangster van deze kaart woont samen met haar partner en twee honden.

Ze  leest graag boeken en schilder graag. Ook is ze geïnteresseerd in kunst, natuur, manga, anime, oude gebouwen zoals kastelen, kerken, planten en planeten. 

Ze houdt van Studio Ghibli-films, Lord of the Rings en Harry Potter. Ze kijkt bijvoorbeeld ook graag naar The Big Bang Theory.

En de muziek van Harry Styles vindt ze ook leuk.

Ik zag ergens staan dat ze ook van draken houdt, dus deze kaart leek mij wel toepasselijk om naar haar te sturen. 

We gaan het afwachten hoe ze op deze kaart zal reageren. 

En zo komen we alweer bijna aan het einde van deze postcrossing.

Vanaf volgende week ga ik een reeks van 6 kaarten versturen die het thema voorjaar/Pasen hebben.

Kaarten met konijnen, kippen, schaapjes en nog meer van schattige beestjes.

Op 6 april is het 10 jaar geleden dat ik ben begonnen met postcrossing, heel uitgebreid wil ik dit niet vieren, maar wilde het ook niet geheel stil voorbij laten gaan.

Vandaar de feestelijke postzegel. In postcrossing 473 krijgen jullie deze te zien. 

Voor nu wil ik jullie weer bedanken voor de aandacht en graag tot het volgende blog … 

ik lees ... De bekoring van de nacht

 

Ik lees graag, en in dit blog deel ik boeken die ik heb gelezen en graag als leestip met jullie deel.

Mijn smaak in boeken is erg breed, literatuur, romans, crime, fantasie, science fiction, eigenlijk alles wat mij wel aanspreekt wat je op de achterkant leest. 

Boeken van een bepaalde schrijver of schrijfster, boeken die verfilmd zijn of gewoon zo een simpel supermarkt romannetje. 

Boeken die ik gloednieuw koop of ergens op een boekenmarkt of gewoon op de rommelmarkt ben tegen gekomen.

Een boekwinkel is voor mij als een snoepwinkel voor kinderen.

Een boek is van papier en hou je in je handen vast, geen apparaat met van die digitale boeken, dat is niks voor mij.

O ja ... ik lees Nederlandse boeken maar ze zullen vast ook in andere talen verkrijgbaar zijn.

De bekoring van de nacht

Bertrice Small

samenvatting: 

De jonge Blaze Morgan stampvoet van drift en woede als zij hoort dat ze zal worden uitgehuwelijkt aan een rijke Engelse graaf. Blaze is onschuldig en ongerept, maar bezit het eigenzinnige temperament van een trotse jonkvrouw. De vreemdeling die haar hart moet veroveren is Edmund Wyndham, graaf van Langford.

Het duurt echter niet lang of de woede van Blaze smelt als sneeuw voor de zon, want Edmund is de knapste man die zij ooit heeft gezien. Zijn hartstochtelijke liefde vult haar leven gedurende enkele jaren met glanzend geluk. Tot een dubbele tragedie toeslaat. Edmund sterft een wrede dood en Blaze verliest het kind dat zij van hem verwacht.

Overmand door verdriet zoekt de jonge weduwe troost bij haar zuster aan het Engelse hof. Daar wordt koning Hendrik VIII getroffen door haar verblindende schoonheid. Blaze kan niet weigeren als de machtige Hendrik haar volledige overgave eist.

Dan beveelt Hendrik zijn geliefde Blaze opnieuw te trouwen. Niemand minder dan de zwierige vrijbuiter Anthony Wyndham, de jongere broer van haar overleden echtgenoot, eist haar hand. Geheel tegen haar wil wordt Blaze overspoeld door een brandende passie voor deze nieuwe man in haar leven.

taal: Nederland

bindwijze: hardcover

verschijningsdatum: 1988

aantal pagina’s: 320

categorieën: literatuur & romans

illustraties: nee

Ik heb dit boek jaren geleden gekocht omdat de kaft mij fascineerde.

Ik was denk ik een jaar of 16, het komt uit 1988 en van mijn tante had ik al een paar keer van die Harlequin romannetjes gehad. 

Dit was voor mij een uitdaging: die romans van mijn tante waren oké maar dit was toch net dat stapje verder en gewaagd voor een 16 jarige. 

Ik was na het lezen dol op dit boek, een zeer pakkend en meeslepend verhaal. 

Edmund is weduwnaar en zoek een nieuwe vrouw die hem erfgenamen kan geven.

De vader van Blaze is wanhopig, hoe moet hij 8 dochters voorzien van een bruidsschat? 

Edmund doet hem een voorstel dat ervoor moet zorgen dat de familie Morgan betere tijden gaat krijgen.

Dit alles voor een huwelijk met de oudste dochter Blaze.

Blaze is het er niet mee eens maar weet ook dat ze weinig keuze heeft en zij met dit huwelijk haar zusjes van een betere toekomst kan voorzien. 

Het neefje van Edmund, Anthony, is degene die Blaze naar River Edge brengt, het huis van Edmund.

Anthony is gelijk onder de indruk van Blaze haar schoonheid, maar weet ook dat ze aan zijn oom toebehoort.

Het verhaal zit vol met meeslepende gebeurtenissen.

Zo is Edmund niet van plan zijn bruid te nemen zoals zijn recht als echtgenoot is. Nee, hij neemt werkelijk de tijd om haar hart te veroveren. 

Het is werkelijk goed geschreven hoe de band tussen Blaze en Edmund in een liefdevol huwelijk opbloeit en wordt bezegeld met een kindje.

Hun geluk komt ten einde als Edmund een ongeluk krijgt en overlijdt.

Als Blaze nog in de rouw naar haar zus vertrekt aan het Engels hof van koning Hendrik VIII, deze heeft ogen op haar gericht.

Blaze raakt verwikkeld in gebeurtenissen van koning Hendrik VIII die we herkennen uit zijn geschiedenis.

Maar het verhaal heeft ook spanning als een van Blaze’s zusje uit jaloezie meewerkt aan een poging tot doodslag op haar zus onder invloed van een nichtje uit de familie Wyndham.

Het boek was zeker de uitdaging die ik had verwacht, en voor mij persoonlijk niet veel verschil tussen de simpele romans van Harlequin.

Hooguit een wat dikke boek, maar zeker net zo meeslepend.

En na al die jaren is het zeker nog een van mijn favoriete boeken, een die ik meerdere keren heb herlezen. 

foto: suffolktimes.archive

Bertrice Small 

Bertrice Small (9-12-1937 – 24-02-2015) was een Amerikaanse New York Times - bestsellerauteur van historische en erotische romans . 

Ze was lid van The Authors Guild , Romance Writers of America

Vanaf 1978 schreef Small meer dan 50 romans, waaronder in de genres historische romantiek, fantasy romantiek en erotische hedendaagse romantiek. 

Tot haar romans behoren The Kadin en de series The O'Malley Saga en Skye's Legacy .

Bertrice woonde op Long Island , New York, met haar echtgenoot George Small. 

Ze was 49 jaar getrouwd met George Small, die in 2012 overleed. Ze hadden een zoon, Thomas, en 4 kleinkinderen. 

heeft 30 jaar op oostelijk Long Island gewoond. 

Small overleed op 24 februari 2015 op 77-jarige leeftijd in Southold, New York. 

waar te koop

Het is een lastige om in nieuwe staat te vinden, mogelijk omdat het een ouder boek is. Maar je kan altijd proberen of jouw lokale bibliotheek een exemplaar ter beschikking heeft.

Mocht je toch willen proberen om het boek nieuw te vinden, dan kan het ISBN/EAN nummer misschien handig zijn om te hebben: 9789067902762.

Verder kan je zoeken naar tweedehands versies, de prijzen zijn verschillend en afhankelijk van wie het ter beschikking heeft.

De volgende Ik lees … 

Op de website staat een kalender en daarop is altijd terug te lezen wat je de komende maand kan verwachten. Er staat ook een kalender op Instagram en Facebook.

Staat er een boek-icoon op de kalender, dan kan je een boekreview verwachten.

tot het volgende blog … 

postcrossing#470

Hallo en welkom bij een nieuwe postcrossing!

Hebben jullie ook zo'n heerlijk weer gehad?

Hier in Nederland hebben we echt heerlijk lenteweer gehad en daar heb ik zeker even gebruik van gemaakt.

Er is weer genoeg opgeruimd en schoon gewassen opgeborgen. Tuurlijk kan het nog fris zijn dus er ligt nog wel een fleecedeken als het toch weer koud is. 

Maar verder … laat die lente maar komen!

We hadden afgelopen week ook leuke post, dus laten we daar maar snel mee doorgaan.

En ook deze week hadden we leuke post in de mailbox.

Deze kaart komt uit Japan en heeft een reisafstand van 9197 km in 11 dagen.

De kaart is misschien simpel maar er blijkt een soort betekenis achter te zitten.

De afbeelding is een siertak die staat voor ‘brengen van geluk’. 

Betekent dit nu dat iemand mij geluk heeft toegestuurd? 

Over de afzender kan ik weinig vertellen, hij heeft niets wat ik met jullie kan delen.

Het enige wat hij af en toe doet is trein reizen maken en op plaatsen waar hij komt kaarten kopen die hij met postcrossing kan versturen.

De typische toerist zou ik zo zeggen, ik doe hetzelfde. Kom ik ergens, kijk ik altijd even of er kaarten zijn die ik kan versturen.

Nou, we gaan zien of deze kaart inderdaad wat geluk gaat brengen. 

Deze kaart zat ook in de mailbox en deze prachtige uil komt uit de USA (VS) en heeft een reisafstand van 7820 km in 17 dagen.

De afzendster schreef dat ze graag aan quilten, haken, met kralen werkt en met papier knutselt.

Ook doet ze al ruim 30 jaar aan opvang voor honden. Ze biedt ze tijdelijk thuis voordat ze naar een nieuw huis kunnen voor adoptie.

Dat is mooi werk wat ze doet. Momenteel heeft ze een York Terriër in huis. 

Zelf hebben wij onze hond uit het asiel gehaald, omdat ook deze dieren een kans verdienen op een nieuwe plek. En ik geloof dat dat met onze hond helemaal goed gekomen is.

De kaart vind ik erg mooi, ik hou wel van dit soort kaarten.

Dan zijn er ook kaarten die ik heb verstuurd op hun bestemming aangekomen.

Om te beginnen de kaart van vorige week, postcrossing 469, een kaart naar Duitsland. Deze is na een reisje van 334 km in 3 dagen op zijn bestemming aangekomen.

De kaart uit postcrossing 468, een kaart naar de USA heeft na een reis van 7977 km zijn bestemming bereikt.

En tenslotte heeft de kaart uit postcrossing 466, een kaart naar Frankrijk, zijn bestemming na een reis van 1003 km in 28 dagen ook bereikt.

Hiermee zijn alle kaartjes die onderweg waren aangekomen op hun bestemming.

En zoals elke week hebben we deze week ook weer een kaartje verstuurd.

Dit kaartje is onderweg naar de UK (United Kingdom) en gaat een reisje maken van 573 km voor het zijn bestemming heeft bereikt.

De ontvanger van deze kaart woont samen met zijn partner in een graafschap in het zuidwesten van Engeland. 

Het landschap heeft eeuwenoude staande stenen zoals Avebury en Stonehenge. 

En toen ik zag staan dat hij dol is op natuur, was de keuze snel gemaakt.

In de UK hebben ze dan Stonehenge, maar hier in Drenthe hebben we Hunebedden.

Hunebedden zijn eigenlijk gewoon prehistorische grafkamers. Maar het is het bouwwerk op zich wat het zo bijzonder maakt.

Natuur hebben we hier ook genoeg en de kaart geeft daar wel een mooi beeld van wat je hier kan vinden.

Ze hebben hier speciale fiets- en wandelroutes die je door de natuur langs de verschillende plaatsen leiden waar Hunebedden staan.

We gaan de reactie dus afwachten op deze kaart met een stukje natuur uit Drenthe. 

En deze week ging ook de laatste postzegel van de huidige reeks op de kaart, dus vanaf volgende week een nieuwe afbeelding op de postzegels.

Maar van deze reeks zullen alleen postcrossing 471 en 472 worden gebruikt. De andere postzegels zijn voor postcrossing 478,479 en 480.

Kun je het nog volgen?

Dit komt omdat in de maand april vanaf postcrossing 473 tot aan 477 we weer een andere postzegel hebben die bij het 10 jarige bestaan van dit blog past.

Komt goed, dat beloof ik je en ik zelf kreeg er ook een beetje hoofdpijn van om alles te regelen en te zorgen dat alles goed op elkaar aansloot.

Voor nu wil ik jullie weer bedanken voor jullie aandacht en graag tot het volgende blog …

How’s life? #19

De laatste keer dat we een ‘How’s life' hebben gedaan was in november 2025, dus we kunnen er wel weer eentje doen.

Er is genoeg om bij te praten en niet iets waar ik heel vrolijk van werd.

Maar we beginnen even met het nieuwe logo voor ‘How’s life’.

De andere is alweer een jaar of twee in gebruik, dus tijd voor iets nieuws en ik had deze foto nog van mijn zepeto, dus die hebben we maar verwerkt in dit logo.

Deze cartoon-stijl past er wel bij, sommige dingen die ik meemaak zou zo in een cartoon kunnen.

De drama die ik soms meemaak … goed materiaal voor een boek.

Vooral de situatie die momenteel gaande is in de flat waar ik woon.

Ik zal het jullie uitleggen ...

Laat ik beginnen met mijn oude woonplaats in Zeeland, daar heb ik een tijdje last gehad van buren die het leuk vonden om met hun dronken kop de muziek midden in de nacht aan te zetten.

Maar hier heb ik de laatste maanden last van mijn onderbuurvrouw en ik ben niet de enige. Meerdere mensen klagen over haar en vooral haar manier van leven en totaal nergens rekening mee houden.

Laat ik er bij vermelden dat ik dus in een flat woon en één van de regels is dat je geen overlast bezorgt bij je buren. Dat er eens een deur dicht slaat of dat je muziek of gepraat kan horen is bekend, daar doet niemand echt moeilijk over.

Bij haar is het een leefgewoonte die 24/7 doorgaat.

foto: ?? 

Dichtgooien van deuren, geschreeuw tussen haar en haar zoontje. Als haar zoontje door het huis aan het rennen is dan klinkt dat alsof hij dat bij jou doet, dat is even nog oké maar geen hele middag. Als hij zijn zin niet krijgt dan gaat hij gillen en schreeuwen en vaak ook met de deuren slaan. Ik heb het gehad dat hij een half uur ermee bezig is geweest. 

Ook kunnen we meegenieten van de ruzies tussen haar en haar ex of andere gesprekken die ze voert. 

We hebben haar geprobeerd uit te leggen dat ze meer rekening moet houden met haar buren, maar helaas zonder succes, ze knikt en gooit de deur voor je neus dicht. 

Daarbij is ze buitenlands, geen idee welke cultuur maar ze verschuilt zich achter de taal, dat ze het niet begrijpt. 

Haar zoontje praat heel goed Nederlands en spreekt dat ook tegen haar en daar kan ze wel op reageren. Ergens klopt er dus iets niet in haar verhaal. 

Maar ik denk dat in alles de afgelopen weken het punt is waar we nog het meeste problemen mee hebben: familiebezoek!

Gezellig dat je familie op bezoek hebt, maar daar genieten we dus nu ook net zo hard van mee.

Het geluid is echt dubbel zo hard, een kippenhok zou jaloers zijn en dat gebeurd dan begin avond, tot soms wel in de vroege morgen tot ze eens naar bed gaan. 

Ze zijn zo luid dat je je eigen tv soms amper kan horen en als jij hem harder gaat zetten om nog wat te horen lijken ze daardoor nog harder te gaan praten.

Ik heb er nachten bij gehad dat ik misschien 2 à 3 uurtjes heb kunnen slapen door hen. Luid praten en lachen, dicht knallen van deuren, de gebruikelijk herrie maar dan van 9 personen in totaal.

Na ruim 4 weken had ik toch mijn breekpunt, ik was moe en mijn hele dagritme was weg. Slaapmedicatie kreeg ik niet door de medicijnen die ik al heb.

Dus mijn dochter besloot dat zij niet naar huis kwam maar mij en de katten kwamen halen en we maar een weekje bij mijn schoonzoon ingetrokken. 

Ik beken dat ik heerlijk heb geslapen op zijn slaapbank en me na twee dagen weer uitgerust voelde.

Via de woningbouw waren we wel bezig met buurtbemiddeling, maar ze weigerde in gesprek te gaan met haar buren. 

Hoe het nu verder gaat is afwachten, we hebben nog wat stappen te gaan in deze overlast en proberen haar te overtuigen om toch echt beter rekening te houden met de buren. 

Laat ik daarbij zeggen dat een keer een deur die dicht klapt nog prima is en een keer luid praten of muziek, maar niet zoals het nu ging, continue.

Het is een lastige situatie en intussen proberen we er maar het beste van te maken. 

We zijn nu 6 weken verder nadat ze haar familiebezoek kreeg, ik ben weer wel thuis in mijn eigen huis en het is rustig.

De visite weg is en zij is ook rustig. 

Je hoort wel wat, maar dat zijn de standaardgeluiden, niet meer dat overdreven luide gedoe, zelfs haar zoontje lijkt rustig te zijn.

Ik gok dat ze inmiddels is benaderd door de contactpersoon van de woonbouw.

Intussen probeer ik toch mijn dagelijkse routine weer op te pakken. Dat leek de afgelopen tijd niet helemaal te lukken.

De bedoeling is dat er nog wel een gesprek met haar moet komen, maar we vrezen dat ze daar absoluut niet in mee wil werken.

Wat de gevolgen dan gaan zijn, geen idee. Voor nu ben ik al blij dat er weer rust is. 

Nou dat was het voor nu wel weer, dit is wat er de afgelopen weken allemaal gaande was. 

Niet echt een gezellige situatie en ik hoop dit niet weer ooit mee te maken.

Mijn eigen huis bijna uitvluchten voor rust was iets wat mij erg tegen stond.

Ik heb gemerkt dat ik niet de enig was die weg was gegaan, de buurvrouw die onder onze herrieschopper woont was ook weggegaan. 

Voor nu lijkt alles weer terug te zijn op het oude niveau en ik denk dat iedereen hoopt dat dit zo mag blijven. 

tot het volgende blog …