ik lees ... Talon Saga dl 1: Pupil

ik lees graag, en in dit blog deel ik boeken die ik heb gelezen en graag als leestip met jullie deel.

mijn smaak in boeken is erg breed, litaratuur, romans, crime, fantasie, science fiction, eigenlijk alles wat mijn wel aanspreek wat je op de achterkant leest. 

boeken van een bepaalde schrijfer of schrijfster, boeken die verfilmd zijn of gewoon zo een simpel supermarkt romannetje. 

boeken die ik gloednieuw koop of ergens op een boekenmarkt of gewone op de rommelmarkt ben tegen gekomen.

een boekwinkel is voor mij als een snoepwinkel voor kinderen.

een boek is van papier en hou je in je handen vast, geen apparaat met van die digitale boeken.

dat is niks voor mij.

o ja ... ik lees Nederlandse boeken maar ze zullen vast ook in andere talen verkrijgbaar zijn.

dit is zo een boek wat ik heb gelezen .... 

Talon Saga dl 1: Pupil

Julie Kagawa

samenvatting

een geheim genootschap en een verboden liefde...

lang geleden hebben de drakendoders van de Orde van St.-Joris de draken bijna uitgeroeid. maar ze zijn er nog steeds, en hun aantal neemt zelfs toe onder de ijzeren heerschappij van Talon.

Ember en haar broer Dante zijn jonge draken die voor het eerst worden losgelaten in de mensenmaatschappij. 

één zomer lang mogen ze als gewone tieners van hun relatieve vrijheid genieten vóór Talon beslist over hun toekomst. 

broer en zus vermaken zich uitstekend met vrienden aan het strand, maar vooral de opstandige Ember wordt nauwlettend in de gaten gehouden. 

een van haar nieuwe vrienden is de knappe, serieuze Garret, van wie ze zeer menselijke kriebels in haar buik krijgt. 

wat ze niet weet, is dat Garret is opgevoed met maar één doel: hij moet draken die zich verborgen houden tussen de mensen opsporen en vernietigen...

taal: Nederland

bindwijze: paperback

verschijningsdatum: Julie 2015  

aantal pagina's: 448 pagina's

categorieën: young adult 

serie: Talon Sage: dl.2 Rebel

                              dl.3 Jager

                              dl.4 Strijder

                              dl.5 Inferno 

Ember en Dante zijn drakenjongen en heel bijzonder, ze zijn broer en zus. 

lang geleden hebben draken al geleerd om zich in mensen te kunnen veranderen, omdat de drakendoders van St. Joris op de draken jaagden. 

nu is het eindelijk zover, Ember en Dante mogen een zomer doorbrengen onder de mensen, voordat ze hun definitieve beroep te horen krijgen binnen de organisatie Talon. 

ondertussen worden ze getraind en in de gaten gehouden door Talon. 

ook de drakendoders van St. Joris zijn niet ver uit de buurt. 

vooral Ember geniet met volle teugen van haar betrekkelijke vrijheid. ze maakt vrienden en ze wordt verliefd. 

maar dan ontmoet ze Riley, een rebel, die haar verschillende dingen over Talon kan vertellen, zodat ze begint te twijfelen aan de organisatie. 

kiest Ember voor Talon of voor haar vrijheid?

het boek gaat over draken, maar het grootste gedeelte van de tijd brengen de draken door in hun mensenvorm. 

en ook de emotie die ze hebben zijn menselijk en herkenbaar.

de driehoeksverhouding tussen Ember,Riley en Garret is apart. 

Embers draak voelt zich aangetrokken tot Riley. hij is een rebel, met de verantwoordelijkheid voor andere rebellen. hij heeft zo zijn drakige momenten, maar hij vecht niet voor zichzelf, hij vecht voor een groter doel. 

Ember zelf is verliefd op Garret en vertrouwt niet op haar drakeninsticten. 

ook opvallend is de verschillen tussen broer Dante en zus Ember, de ene rebels en de andere strak in het volgen van de regels. het was ook best pijnlijk dat Dante zijn zus zo laten vallen om willen van macht en hoger postitie aan de top van Talon.

Julie Kagawa weet hoe ze een verhaal moet schrijven, de dialogen en de actie die erin zitten komen goed over. de beschrijvingen van de draken vond ik ook heel mooi! 

hoewel het verhaal, over al 5 de delen goed in elkaar zitten heb ik bij jager en strijder momenten gehad dat het verhaal af ging dwalen, maar door dat we meer inzicht kregen van uit het oogpunt van Garret en Riley en hun verhalen komt dat het geheel wel weer te goede.

de kaften van deze boeken zijn ook heel bijzonder, deze lijken op drakenhuid en ze voelen ook aan als een schubbenhuid. 

vervolg van de Talon saga

dl.2 Rebel: op de vlucht en klaar voor de strijd... nadat het jonge drakenmeisje Ember bijna is gedood.door haar levensgevaarlijke trainer en ternauwernood heeft weten te ontsnappen, beseft ze pas echt waartoe de drakenorganisatie Talon in staat is. samen met de rebel Riley slaat ze op de vlucht. in de ogen van Talon is ze nu officieel een rebel, een verrader, en de jacht op haar wordt geopend.

dl.3 Jager: na het verraad van haar broer heeft Ember definitief gekozen voor het rebellenleven met Riley en al haar banden met de drakenorganisatie Talon verbroken. samen proberen ze zowel de drakendoders van St. Joris als de huurmoordenaars van Talon een stap voor te blijven. wanneer ze achter de ongelooflijke waarheid over Talon én de Orde van St. Joris komen, weten ze dat er maar één oplossing is, en daarvoor hebben ze de hulp van Garrett nodig. als ze hem niet snel vinden, dreigt er een totale oorlog.

dl.4 Strijder: niets van wat ze ooit geloofde is waar, en ze zweert dat ze samen met rebel Riley in opstand zal komen tegen Talon, de drakendoders van St. Joris en... Dante, haar eigen tweelingbroer - die op het punt staat de grootste verschrikking aller tijden op hen af te sturen. met de gruwelijke wezens die ze hebben gecreëerd, staan de machthebbers van Talon klaar om de heerschappij over de wereld op te eisen. de duisternis komt steeds dichterbij. zullen Ember en haar vrienden nog iets kunnen doen om Talon tegen te houden?

dl.5 Inferno: Ember heeft ontdekt dat de Oudste Draak, de leider van de wrede drakenorganisatie Talon, maar op één ding uit is: heerschappij over de wereld. nu de Orde van St.-Joris is vernietigd, staan zij, Riley en Garret er alleen voor. er is nog een heel kleine kans om de wereld te redden. daarvoor moet het drietal afreizen naar een plek diep in het Amazonewoud, waar ze op zoek gaan naar een geheimzinnige figuur die de sleutel in handen zou hebben om Talon tegen te houden. maar de tijd dringt, want Talon is bezig een enorm leger van drakenklonen te verzamelen voor een laatste, allesbeslissende slag. en als ze winnen, zal de wereld in brand staan. verraad, opoffering en liefde. alles komt samen in de epische finale van de Talon Saga.

waar te koop

je kunt deze boeken vinden bij Bol.com.

Pupil is verkrijgbaar voor 10.00 (+verzendkosten) en de andere delen zijn te koop voor 15.00(+verzendkosten) 

Bij bookspot.nl vind je ze ook, daar zitten ze in de zelfde prijsklasse. 

ook zijn ze te vinden bij Harlequin.nl, hier heb ik de boeken gekocht.

deel 1 tm 4 kosten hier ook 15.00 en voor deel 5 betaal je 17,99. 

bij een bestelling onder de 20 euro betaal je 2.99 aan verzendkosten, boven de 20 euro worden geen verzendkosten gerekend.

persoonlijk vind ik Julie Kagawa een goede schrijfster.

ik heb van haar ook de serie van de ijzerfee, bloed of Eden en schaduw van de vos.

Ook zeker 3 verschillende serie’s boeken die ik aanraad om te lezen.

 tot het volgende blog .... 

DonutDag bij het Leger Des Heils

elke eerste vrijdag van juni is het donutdag! 

op deze feestdag krijg je gratis donuts van Donut Worry Be Happy bij de buurthuiskamers van het Leger des Heils. 

gezellig kletsen, koffie drinken en donuts eten.

wat hebben donuts met het Leger des Heils te maken?

de donut werd bekend toen lang geleden, aan het front van de Eerste Wereldoorlog, jonge heilssoldates van het Leger des Heils verse donuts uitdeelden aan infanteriesoldaten.

de vrouwen die de donuts uitdeelden, werden al snel ‘donutmeisjes’ genoemd. 

de donut werd een symbool van alles wat het Leger des Heils deed om de ontberingen te verlichten van de aan de frontlinie vechtende mensen. 

sindsdien deelt het Leger overal ter wereld donuts uit. 

bij rampen en noodsituaties, maar ook op donutdag. want juist in moeilijke tijden, kan iedereen een lach op z’n gezicht gebruiken!

deze donuts maakt het Leger des Heils niet zelf. 

de donuts worden allemaal gratis verstrekt door de lekkerste donutbakker van het land: Donut Worry Be Happy. 

en donuts eten doe je niet alleen. het delen van een donut is het delen van een geluksmoment!

hoe wereldberoemd is de Nationale DonutDag eigenlijk?

in Amerika is de Nationale DonutDag al lang heel bekend. 

elk jaar krijgen Amerikanen die dag een gratis donut bij het Leger. deze donuts zijn gedoneerd door bekende donutmerken. 

in Nederland wordt dit sinds vorig jaar ook gedaan. Donut Worry Be Happy schonk vorig jaar 35.000 donuts aan onze buurthuiskamers, om uit te delen. 

helaas was er toen nog weinig mogelijk aan festiviteiten in verband met corona. maar dit jaar wordt de Nationale DonutDag écht een feest, bij de buurthuiskamers van het Leger. 

als je vorig jaar al een donut hebt gekregen, weet je dat deze de allerlekkerste zijn!

voor wie is DonutDag?

de DonutDag is voor iedereen in de buurt. je bent welkom om, samen met je kinderen, de hele dag spelletjes te doen en gezellig buurtgenoten te ontmoeten. 

maar even langskomen bij het feestje in het buurthuis en een donut meenemen voor jezelf en je buurman, dat is ook oké. 

Kom je ook? 

Kijk op DonutDag.nl voor de buurthuiskamer in jouw buurt.

tot het volgende blog ....

postcrossing#253

hallo en welkom bij een nieuwe  📮 postcrossing. 

en ik kan er vandaag niet zo heel veel van maken.

ik heb gewoon niks wat ik met jullie kan delen, het is erg rustig geweest wat de post betreft.

ik moet nog nieuwe postzegels bestellen dus die hebben jullie volgende week van mij te goed.

wat de kaarten betreft zit ik nog even goed, maar eind juni ga ik een lange weekend naar Den Bosch en wie weet wat voor kaarten ik daar nog kan vinden om te gaan versturen.

er zijn nog twee kaarten onderweg.

uit postcrossing 250, een kaart naar Rusland. deze is nu 23 dagen onderweg.

en dan de kaart van vorige week, eentje naar de USA. deze is nu 9 dagen onderweg.

daar gaan we er nog eentje aan toevoegen.

deze kaart is onderweg naar Duitsland.

de kaart zal en reisje gaan maken van 525 km.

de ontvangster van deze kaart werkt op een belastingkantoor en in haar vrije tijd mag ze graag lezen, tijd met vrienden door brengen of een musical bezoeken.

voor dat laatste is het geen goed jaar geweest.

ik geloof dat bezoek van theater in Duitsland ook niet mogelijk was, net als hier in Nederland.

op haar wenslijstje aan kaarten stond dieren en daar staat deze kaart vol mee.

er staat helaas niet op de kaart aan gegeven waar in in Nederland de foto's zijn gemaakt. 

we gaan het dus afwachten wat ze van deze dieren-kaart gaat vinden.

tja, ik kan er niet meer van maken dan wat het nu is.

maar gezien het feit dat we momenteel met temperaturen zitten van ca. 23 graden genieten we hier in Nederland van een paar zomerse dagen.

naast dit weblog werk ik ook bij de kringloopwinkel van het Leger Des Heils, na meer dan een jaar thuis te zijn geweest door het coronavirus komt dat ten einde. we mogen weer! 

er is nog niet heel veel om te doen en we werken zeker nog met maatregelen maar langzaam aan beginnen we weer aan de slag te gaan en ook ik mocht weer komen werken als ik dat wilde. en dat wilde ik.

inmiddels ben ik ook in afwachting van een plekje voor een vaccinatie, dat is alleen nog een heel gedoe.

maar langzaam aan gaan we weer naar een 'normaal' leven.

dan rest mijn alleen nog om jullie te bedanken en graag tot het volgende blog ... 

How's life? #3

How's life? is eigenlijk stand van zaken in een nieuwe jasje.

het klink eigenlijk net iets beter als stand van zaken, maar dat is mijn persoonlijke mening.

verder is de inhoud het zelfde als stand van zaken: over van alles en nog wat.

en dit keer val ik gelijk in huis met de mededeling dat we weer aan het werken mogen! 

na meer dan een jaar thuis te hebben gezeten door het coronavirus mogen we weer.

de winkel was al een tijdje open op afspraak en de laatste weken hoefde dat ook niet meer, wel was er een minimaal aantal aan personen die tegelijk in de winkel mochten zijn en waren de mondkapjes verplicht. 

dat is allemaal eigenlijk nog steeds zo, maar hierdoor moet de winkel ook weer meer worden voorzien van voorraad aan tweedehandse spullen. en dat betekend dat er weer wat ruimte is voor medewerkers om aan de slag te gaan. 

en ik mag ook weer aan de slag.

het klink misschien heel raar om dat te zeggen maar als je al meer dan een jaar thuis zit ga je toch het contact met je collega's missen, en ook die met de bezoekers van de winkel.

vaste klanten kennen je intussen en soms kom je ze wel tegen bij de supermarkt maar daar sta je niet uitgebreid even met ze te praten. 

ik vind het heerlijk om weer wat te mogen gaan doen. het zal ook wel wennen zijn omdat we dat heen en weer lopen niet meer zo gewend zijn en ik denk dat de rol in de prijstang verwisselen ook nog wel eens een problemen kan worden. 

nog maar eens even de papieren daar van door lezen hoe dat ook alweer ging. 

vaccinatie

ja, het zegt genoeg, ik mag een afspraak maken voor een vaccinatie tegen het coronavirus.

dat geld ook voor mijn dochter, maar dat is nog niet zo makkelijk als dat je zou denken.

ik heb vervoer maar even met een brommobiel overal naar toe crossen kan ook niet. en als ze dan met plaatsen als Middelburg, Terneuzen of Dordrecht aan komen, dat is helemaal niet doen baar.

de plek in Roosendaal had gekund, was het probleem niet dat de locatie op een plek is waar ik met mijn brommobiel niet kan komen. 

dus is het nu wekelijks bellen of er een plekje is in Bergen op Zoom.

het probleem zit in te weinig plekken waar ze prikken en te veel menses die de vaccinatie krijgen.

dus dat is niet zo handig bedacht allemaal van Meneer de Jong en het RVIM.

maar we komen er wel tussen, een keertje, over 3 maanden ofzo. 

we blijven gewoon bellen en we horen het wel als er plek is. 

boek

we zijn nu een maand verder nadat mijn eerste boek "welkom in Cottonshall" is uit gekomen.

ik heb intussen een aantal interviews gedaan met lokale kranten en ben te gast geweest bij de regionale radiozender. samen met hun hebben we ook een exemplaar van het boek verloot onder de luisteraars. 

ik blijf het nog steeds raar vinden om mezelf te zien in de krant.

ik heb ook te maken gehad met afgunst van mensen die nog al minachtig doen over mijn boek, het in de krant staan en zo .

een tijdje terug schreef ik daar al een blog over hoe de ruzie met mijn buren uit de hand is gelopen.

het is nog niet ten einde, en er zal zeker nog wel een hele lange staart volgen.

via de uitgever heb ik intussen een ranglijst gezien waarbij ik als 5de stond als nieuw kommer van de maand  en ik heb mijn boek al in vele boekhandels online terug gevonden. zelfs in België heb ik het gevonden. 

dat het daar te verkrijgen is heb ik weer te danken aan het CB, de Centrale Boekenhandel distributie hier in Nederland.

In de kringloopwinkel van het Leger Des Heils hebben we een zweef-bibliotheek, een kast met boeken waar mensen boeken uit mogen lenen. een soort van bibliotheek, alleen doen wij niet aan afstempelen en zo en te laten kennen wij niet. we rekenen er op dat je de boeken netjes terug brengt.

binnenkort zal er van mijn boek ook een exemplaar te vinden zijn, hoewel de majoor al een claim heeft gelegd op het boek om het als eerste mee te nemen en te gaan lezen. 

ik voel me nog steeds trots op deze prestatie, ik hoor ook van vele dat dat mag. er over praten is een ding maar het ook werkelijk waar maken is iets heel anders. 

ik verwacht ook geen top verkoop van het boek en het kan nu redelijk zijn en pas over een paar maanden goed opgepakt worden.

de eerste stap is er en ik werk intussen gewoon verder aan een nieuwe boek, maar die is heel anders dan Cottonshall. 

en verder.... 

tja, gewoon zijn gangetje. we komen langzaam aan weer in een 'normaal' dagelijks leven.

we kunnen weer normaal naar een winkel als we een nieuwe broek of schoenen willen kopen.

langzaam aan kunnen we ook weer afspreken om ergens te gaan uit eten of gewoon genieten van een zonnige dag op een terras. 

het leven komt weer terug in het oude, en toch ergens in je achter hoofd heb je nog steeds een waarschuwing hangen om op te passen. 

ik denk niet dat we 100% van het corona gaan afkomen. het zal altijd een deel van ons leven blijven waar we ons tegen moeten beschermen. 

laten we hopen dat de vaccinatie ons dan ook gaat beschermen.

met meer vrijheid is reizen ook iets makkelijker.

en nee, ik ga niet naar het buitenland maar wel een paar dagen naar mijn BFF in Den Bosch.

we hebben elkaar lang niet gezien en we mogen weer onder normale omstandigheden bij elkaar op bezoek. dus een lang weekend er naar toe en gezellig bij kletsen en mogelijk een rondje door de stad en bij mooi weer een terrasje pakken. 

mijn dochter gaat niet mee, maar die gaat in augustus een weekje weg. 

dit is de eerste keer dat we beiden een soort van op vakantie gaan en niet samen gaan. het zal even vreemd wezen maar laten we eerlijk zijn, mijn dochter is intussen oud genoeg en ik hoef echt niet haar handje meer vast te houden. 

ik heb eerder vrees voor degene die haar misschien met verkeerde bedoeling zou benaderen ... ken je de film American Assassin? meer zeg ik niet. 

en zo komen we aan het einde van dit blog.

we komen weer langzaam aan terug in onze oude routine. life goes on!

tot het volgende blog .... 

StarStable Prietpraat #37

Star Stable is een online paardenspel voor spelers uit de hele wereld die samen allerlei leuke avonturen beleven. elke speler rijdt en verzorgt een eigen paard of meerder, voltooit opdrachten, neemt deel aan competities en maakt deel uit van een episch verhaal.

recyclerevolutie in Farah's werkshop

het P.A.A.R.D. van Grote Bonny is een grote hit in Jorvik en ook Farah doet mee aan de recyclerevolutie.

je nu ook gerecyclede materialen gebruiken in Farah's werkplaats.

Farah heeft een nieuwe set met kleding voor jouw en accessoires set voor je paard ontworpen op basis van natuurlijke materialen en spullen die op Jorvik zijn gevonden. 

bezoek Farah's werkplaats in Valedale en ga weer lekker aan de slag!

nou had ik deze spullen gelijk allemaal kunnen maken. 

hoe? ik heb van te voren al bloemen en van dat recycle materiaal verzameld. daardoor kon ik in een keer al de nieuwe spullen maken.

hou Star Stable Instagram, twitter en facebook met nieuws goed in de gaten, je kan tegenwoordig berichten vinden met wat we de komende tijd kunnen verwachten.

iets verder in dit blog heb ik geschreven wat we de komende weken kunnen verwachten van Star Stable.

maar er is nog meer ...

naast de spullen die je in Farah's werkshop kan maken hebben ze in de winkel (bv. totaalshop) ook andere spullen voor bijvoorbeeld je paard van herbruikbare materialen.

ook kregen we vorige week elke dag, met uitzondering van het weekend) een codes waarmee we een outfit bij elkaar konden sparen van herbruikbare materialen.

daarnaast kregen we op verschillende manier informatie over recyclen en hergebruiken van spullen.

de codes voor je outfit waren geldig tot de update van afgelopen woensdag, 26 mei.

heb je het gemist? de outfit is nu te koop in de totaalschop, Fort Pinta en het winkelcentrum.

let op: de spullen zijn alleen zichtbaar voor jouw in de winkel al je ze nog niet heb.

heb je ze wel en wil je bijvoorbeeld prijzen weten, ga dan naar de totaalshop, klik op eigendomen en je kan de items zien en wat ze nu in de winkel kosten. 

toegang voor elke paard

vanaf nu hoeft je paard geen speciale dikke vacht tegen de kou te hebben. 

ze willen dat alle paarden gewoon naar de Dinovallei kunnen gaan, en geen paarden straffen omdat ze toevallig een dunnere vacht hebben. 

dit betekent dus dat je niet speciaal een winter bestendig paard hoeft te hebben, elke paard kan nu normaal de Dinovallei in.

hiervoor kon je wel met je starterspaard de vallei in maar je kon maar beperkte rijden. 

in de toekomst gaan ze dit soort eisen op een leukere en nuttigere manier toepassen.

dat zou dus betekenen dat je bepaalde opdrachten met het paard van eigen keuze kan gaan uitvoeren. 

zouden dat betekenen we dan ook met elke paard naar Pandoria kunnen gaan? of blijft dat alleen met je starterspaard.

Guillermo Gadea

Guillermo Gadea is terug met een PvJ-wedstrijd.

Guillermo organiseert namens 'Paarden van Jorvik' leuke wedstrijden voor allerlei rassen. meestal zijn die wedstrijden voor een bepaald ras, dit keer vond hij dat de Marwari, Akhal-Teke en de Arabier wel wat aandacht verdienden. 

rij op je favoriet of probeer ze alle drie! het is niet mogelijk deze race te rijden als je niet op een Marwari, een Akhal-Teke en een Arabier rijdt. 

je kan Guillermo vinden in de paddock van Ruitercentrum Silverglade. het is een springwedstrijd en je kan er 150xp mee verdienen.

Guillermo blijft 2 weken, tot 9 juni. 

je moet Star Rider zijn en vanzelfsprekend een Akhal-Teke, Marwari of Arabier hebben. Generatie maakt niet uit. (Pinto-Arabieren zijn uitgezonderd).

en verder ... 

* volgende week krijgen we de 500ste update van Star Stable.

speciaal voor deze gelegenheid komen Ayla en Umbra terug.

* Mica Stoneground is binnenkort weer te vinden op Jorvik met haar Cloud Kingdom.

* Silverglade zal binnenkort een vernieuwde look krijgen. we zijn benieuwd. 

scrapbook#23

het scrapbook heeft geen uitleg nodig, lijkt mij zo.

we lopen met het boek gelijk aan wat er aan updates gebeuren in het spel zelf.

hoewel ik het lastig vond deze keer wat de opvulling van de pagina's. heel veel aan foto's om te delen had ik niet, met de updates van Farah heeft het ook geen zin om vele foto's te nemen.

een van de outfit en een van de paardenspullen is genoeg, maar hoe ga je dan de boel opvullen? dit was het beste wat ik er van kon maken.

volgende keer beter. 

wijziging

dan wil ik jullie nu al vast inlichten voor een kleine verandering die te maken gaat hebben met StarStablePrietpraat 39, dat is dus niet de eerste volgende maar die er na, over een week of 4. deze zal eenmalig niet op vrijdag maar op donderdag online komen, donderdag 24 juni.

ik zat een beetje moeilijk met mijn planning van andere activiteiten die ik dan heb en mijn leek de beste optie om het dan maar een dag eerder te plaatsen in plaats van een week opschuiven of overslaan en dan 4 weken in één blog, zoals ik het rond kerst meestal doe.

verder blijft alles gewoon bij het oude.  

en zo komen we weer aan het einde van prietpraat voor deze keer. 

via de instagram accounts blijven we foto's plaatsen , je kan ons vinden onder de namen @malin_hawkstorm en @michelle_mousetree. 

tot het volgende blog ... 

postcrossing#252

hoi hoi, en welkom bij een nieuwe postcrossing. 

en afgelopen week was een rare week. 

ik heb zo veel leuke reacties over mijn eerste boek wat nu uit is. maar helaas heb ik ook de keerzijde er van onder vonden met minder leuke reacties.

ik zie het als een vorm van afgunst met hoe de reacties waren. het waren reacties die meer op mij als persoon waren als op het boek. jammer dat mensen zo kunnen reageren.

via postcrossing heb ik inmiddels ook al een paar hele leuke reacties gehad. 

dankjewel en blijf zeker in jezelf geloven! ik had ook een droom en die is werkelijkheid geworden. dus als ik het kan dan kan jij het ook.

gaan we door met de post, want daar gaat het tenslotte om.

dan kwam er vorige week deze kaart binnen.

de kaart komt uit Wit-Rusland (Belarus) en heeft een reis van 1587 km gemaakt in 34 dagen.

de schrijfster schreef dat ze in haar school tijd notebooks vol heeft geschreven met verhalen maar dat ze er nu niet zo heel veel tijd meer voor heeft. toch zou ze het wel weer willen oppakken.

schrijven kan zeker heel leuk zijn. ik heb haar voorgesteld dat ze misschien kun je het weer oppakken door verhalen te schrijven die ze aan je zoon kunt voorlezen.

ik deed het vroeger toen mijn dochter nog klein was ook.

ik heb deze verhalen nog en misschien zal ik ze ga uitgeven als leesboek voor kleine kinderen.

maar het is nog maar een idee, we zijn het nog verder aan het uitwerken. 

de kaart van vorige week, postcrossing 251 naar Duitsland heeft zijn bestemming bereikt na een reis van 179 km in 6 dagen. 

en de verrassing was heel groot dat de ontvangster in het Nederlands had geschreven.

ze heeft vele mooie herinneringen aan Zeeland, waar ze vakanties doorbracht met haar familie.

de extra vreugde naast het krijgen van post: de herinneringen aan een land waar je ben geweest. leuk om te lezen.

gaan we door met de post van deze week.

en deze kaart gaat naar de USA. 

de kaart zal een afstand gaan reizen van 8804 km. 

en er stond heel veel ideeën wat je zou kunnen sturen aan deze ontvanger/ster?? ik heb nog niet kunnen achter halen of het een hij of zij is. 

ik zag op het account staan dat hij of zij ook een website heeft, iets met het runnen van een maandelijks abonnement op een ansichtkaart voor mensen in de VS.

ik heb er niet echt op kunnen kijken omdat je moet inloggen en het is voor VS alleen. maar ik geloof dat je elke maand een aantal kaarten krijgt op gestuurd. wel leuk, handig voor als je aan postcrossing doet.

dan de kaart die ik heb gekozen, een van die dingen die tussen de beschrijvingen stond was postzegels, nou zijn dit meer de stempels dan de postzegels maar het heeft met elkaar te maken en ik dacht dat dit ook wel leuk en kleurrijk was om te versturen.

we gaan het dus gewoon afwachten. 

de laatste weken zijn mijn dochter en ik aan het kijken naar de mogelijkheden van een webwinkel.

zij wil graag meer gaan doen met haar eigen illustraties. 

deze zou ze bijvoorbeeld kunnen laten afdrukken voor postkaarten of stickers. 

postkaarten kan ik dan weer gebruiken voor postcrossing. 

zelf wil ik ook even kijken naar wat ik kan doen met bijvoorbeeld merchandise als pennen en stickers die verwijzen naar het weblog.

mijn dochter heeft in ieder geval een vernieuwde muis voor mij gemaakt van het oude muizenlogo. 

het is voor nu nog even goed lezen en een plannen opzetten van aanpak. 

maar misschien is het wel grappig om deze muis op postzegels te laten drukken? 

we gaan dus wel zien hoe het zal uit komen in de toekomst. 

wil ik jullie weer bedanken voor jullie aandacht deze week en graag tot het volgende blog ... 

gedonder met de buren, grens bereikt!

ik beschouw mezelf als een redelijk mens waar best een normaal gesprek mee valt te voeren.

maar als de muziek bij de buren weer eens zo hard staat en je je eigen tv amper kan horen, is de beleefdheid ver te zoeken bij je verzoek of het ook wat rustiger kan.

het was al tien uur, van de keer nog redelijk.

de laatste keer was een week of drie geleden, s nachts om kwart over één toen er een met zijn dronken kop op de muren stond te rammen en keihard “wakker worden” riep. 

ondanks dat het net 10 uur was, was de muziek al een tijdje aan de gang. het volume ging steeds een tandje bij. het kwam bij mij boven het geluid van de tv uit.

dus ik naar hiernaast om te vragen of het aub wat zachter kan.

eerst wordt er niet opengedaan, ik ram nog een keer op de deur. dan doet een dronken vriend van de buurman open. 

op de vraag of de bewoners er zelf ook zijn, krijg ik het antwoord ‘je moet niet zo zeuren en zoek eens een fatsoenlijke baan’. en ik krijg nog andere dingen naar mijn hoofd gegooid.

ik was na die opmerking best wel pissig geworden.

ik heb dus medische beperkingen, ik heb via WMO vervoer, slik dagelijks medicijnen en om te zorgen dat de balans goed blijft minimaal een keer per jaar een paar kleine testjes.

naast mijn blog en het schrijven van verhalen die ik dus inmiddels via een uitgever heb laten publiceren probeer ik om zelfstandig geld te verdienen. 

ja ik ben medische gekeurd, alles staat op papier en dat het niet haalbaar is voor mij om een fulltime baan te hebben, een puntje wat voor sommige mensen niet te accepteren valt.

als je iets niet ziet, heb je niks en kan je gewoon alles doen. zo werkt het dus niet.

dan stond ik vorige week ook nog eens  in de krant met mijn eerste boek wat is uitgekomen, duidelijk dat het is gelezen en ze er nog al minachting over doen.

ik ben op dat moment al als een duiveltje uit een doosje, ik weet niet hoe ik nog ga reageren zonder dat er gewonden gaan vallen. 

thuis pak ik mijn telefoon, dan de politie maar bellen en daar de situatie uitleggen. 

o, wacht, dat hoeft niet. er staat al een waarschuwing van geluidoverlast, ze zijn al op de hoogte. 

dan roep mijn dochter, de buurman zelf staat aan de deur en als je denk dat hij beter reageert dan zijn dronk maat, vergeet het maar. 

als ik aangeef dat ik mijn tv niet kan verstand door de harde muziek bij hun krijg ik simpel als antwoord: ja, dus? wat is dan het probleem?

en wat ik dan mijn allemaal nog voor de voeten gooit krijg heeft totaal niks meer te maken met de vraag of de herrie wat zachter mag, een kleine opsomming: 

-ik heb geen werk.

-ik doe nooit iets aan mijn voortuin, dat heb ik ander laten opknappen door er troep over te laten spuiten.

-hoe kan ik als die medische problemen hebben als ik nooit werk? want hij heeft een operatie aan zijn schouder gehad door het zware werk in de bouw. 

-op een minachtige manier wordt mijn nog even voor de voeten gegooid dat ik in de krant stond omdat ik een boek heb geschreven.

-en de medische staat van mijn dochter is aangepraat, het zit tussen haar oren. ja, natuurlijk, daarom heeft ze destijds in het ziekenhuis gelegen en onder controle gestaan.

en er vallen nog wat meer harde woorden. ik was zo des duivels, en ik had gedachten die volgens het wetboek strafbaar zijn.

ik was na een nacht slecht slapen nog steeds woest. en zelf nu een paar dagen verder voel ik nog steeds intense woede.

maandag (17 mei) heb ik contact opgenomen met de buurtbemiddeling, een samenwerking van de politie, de woningbouw en vrijwilligers.

en die vonden dit ook wel ver gaan, en het ook niet kunnen.

de manier van praten was duidelijk minachting en iemand de grond in proberen te boren, dronken of niet. 

ik heb daarnaast ook een paar punten aangegeven ten opzichte van hun met betrekking op mijn achtertuin achter de schuur die hun min of meer gebruiken. 

tot nu toe heb ik daar nooit een probleem van gemaakt maar nu heb ik toch mijn twijfels of ik dit nog wel toe wil laten.

-de waslijn achter de schuur gebruikt de buurvrouw, wij heb een droogmolen in de achtertuin.

-hun containers staan op mijn stukje tuin omdat het bij hun is vol gebouw. ik doe niks verder daarmee dus ik heb het nooit zo erg gevonden dat ze dat deden.

-tijdens het plaatsen van een overkapping ging mij schutting kapot, dit hebben ze opgelost door hun oude poort er tussen te zetten. deze wordt nu ook letterlijk door hun gebruikt als door gang. door mijn achtertuin liggen steen gelegd die naar die poort gaat zodat ze niet rond hoeven te lopen naar hun vrienden, de achterburen. dit heb ik vanaf het begin aan al niet goed gevonden maar alles ligt er nog en de poort word gewoon als sluiproute gebruikt.

tja, dat was toch wel handig als je tijdens de coronamaatregelen na dat de avondklok was ingegaan nog bij elkaar zat en weer naar huis moest.

ik ben er helemaal klaar mee, dus wat mij betreft is dit per direct klaar. 

ik heb er het recht ook toe volgens de politie en de woningbouw, de grond hoort bij mij huis.

mijn dochter heeft alleen gezegd dat ik even niks moet doen en afwachten wat er via de buurtbemiddeling uit gaat komen.

een andere gevoelig punt is dat het gedonder allemaal jaren terug is begonnen met hun dochter, een meisje met een verstandelijk handicap die dagelijks uit school rond 4 thuis kwam, ouder werken beiden, alleen thuis en dan na thuiskomst binnen 5 minuten muziek aan en op volume orkaan, elke dag. en niet even, nee tot een van de ouders thuis kwam, dan ging het pas uit. en die situatie is gaan uitbreiden naar ook in de weekenden harde muziek, waar het hele gezin en hun vrienden aan meededen. een keer oké, maar elke maand wel een keer en dat tussen 10 uur s avonds en soms wel 2 uur in de nacht, was bij mij de druppel.

ik heb ze er toen al meerder keer op aangesproken vorige jaar is het ook al eens hoog opgelopen, toen is er politie bij geweest. die heeft toen ook al aangegeven dat een verstandelijke beperking geen excuus is voor het gedrag en harde muziek en dat als ouders ze de verantwoording hebben dit ook over te brengen op hun dochter en duidelijk te maken dat het niet kan. nadat vorig jaar de politie er tussen kwam leek het wat rustiger te zijn geworden, maar vanaf kerst 2020 tot aan nu ging het geleidelijk aan weer terug naar het oude. ik ben het nu echt zat, en na wat ik dit weekend allemaal op de voeten gegooid kreeg helemaal.

buurtbemiddeling gaat dit nu verder oppakken en hopelijk kunnen we met z'n alle rond de tafel gaan zitten en het bespreken.

ik heb niks tegen ze maar een beetje respect en rekening houden met je buren is dacht ik toch niet zo heel veel gevraagd.

hoe je kan zakken van goede buren en onze kinderen die samen spelende naar dit?

tot het volgende blog ....

*mensen die op in zelfde woonplaats wonen als ik en dit lezen herkennen misschien wie ik beschrijf in dit blog.

dit blog is schreven volgens de regels wat de wet van privacy betreft en daarom toegestaan om te schrijven en te plaatsen.