#postcrossing#176

hallo, 
welkom bij 📫postcrossing van deze week.
tja, dat het woensdag is en dat dat de postcrossing-dag is weten jullie na ruim 3 jaar toch wel. dus gaan we de opening even wat veranderen.

we zitten al weer in de maand november en de schrijft-tip van deze maand is:
geluiden in de omgeving en in je huis.
geluiden hier in de omgeving zijn veel al de geluiden van tractororen op het land.
of misschien ergens in de verte het geluid van dieren, koeien of zo.
maar als ik hier de straat uit ga kom ik aan de zeedijk uit en dan hoor je weer het geluid van water. en dat geluid vind ik persoonlijk rustgevend.
geluiden in huis zijn de gebruikelijk huiselijke geluiden. 
maar soms geniet ik mee van het geluid van de buren als het buurmeisje het weer eens nodig vind om de radio keihard aan te zetten.
het is hier een vrije landelijk omgeving dus de geluiden zijn hier niet over dreven luid, eerder rustig en rustgevend.
en hoe zit het bij jullie met geluid?

gaan we door naar kaarten versturen en ontvangen.

ik kreeg afgelopen week deze kaart nog binnen.
de kaart komt uit de USA en heeft een afstand van 8263 km gereisd in 10 dagen voor dat ik hem had.
ik kan weinig zeggen over deze kaart, veel meer dan groetjes stond er niet op geschreven.
maar dat maakt niet uit.
een kaart hoeft niet altijd vol geschreven te zijn met de levensgeschiedenis van de afzender.
de serie waar deze kaart uit komt is de New England Lighthouse serie, maar ik heb geen idee waar precies dit zou kunnen zijn.
wie het weet mag het mij vertellen.
en dan kreeg ik nog het bericht dat de kaart van vorige week naar Frankrijk zijn bestemming had bereikt na een reis van 724 km in 8 dagen.
de kaart kreeg een like als favoriete, dus ik geloof dat ze hem wel leuk vonden.

en dan de kaart die ik deze week heb verstuurd.
deze kaart is onderweg naar Finland.
de kaart is een afstand van 1845 km aan het afreizen voor het zijn bestemming heeft bereikt.
op de kaart staat een tekening van de poezenboot uit Amsterdam, ik denk wel het bekendste asiel wat Nederland heeft.
in 1966 werd een moederpoes met haar kittens opgevangen bij een vrouw op haar woonboot en dat was het begin van de poezenboot.
hoewel de boot een toeristische attractie werd kun je tegenwoordig er niet zomaar meer naar toe. ze werken op afspraak en dat is best begrijpelijk.

en zo komen we langzaam aan weer bij het einde van postcrossing voor deze week
we zijn inmiddels aan het aftellen gegaan: nog 5 weken tot aan de kerstvakantie.
de vakantie is van 21 december 2019 tm 5 januari 2020.
verder heb ik even niks meer te vertellen, dus rest mij nog maar een ding: ik wil jullie weer bedanken voor jullie aandacht en graag tot volgende week ...

veganisme

tempeh is een koek van sojabonen afkomstig uit Indonesië. 
de bonen worden na weken en koken behandeld met de schimmel rhizopus oligosporus.
tempé heeft na bereiding een licht zure smaak. het neemt andere smaken goed op en is daardoor geschikt als ingrediënt voor verschillende gerechten. 
het wordt veel gebruikt in de Indonesische keuken en is in het westen ook populair als onderdeel van vegetarisch en veganistisch voedsel.
en dat laatste hebben wij de afgelopen week eens geprobeerd. helaas niet zo een succes voor mij.
ik blijk namelijk niet zo goed op tempeh te reageren, sterker nog mijn lichaam maakt overuren met als gevolg dat ik mag knuffelen met de wc pot (overgeven).
hoewel het mijn smaakt wat ik eet lijkt mijn lichaam het niet te willen verwerken.
ik heb meerdere pogingen ondernomen maar ze eindigen allemaal bij het toilet.
het gekken is dat de vega burgers op basis van sojabonen en groentes wel goed gaan, en met tofu heb ik ook geen problemen maar tempeh lijkt het niet te zijn voor mij.
ik ben geen uitzondering, meer mensen hebben dit. dus dat is voor mij weer een opluchting.
we eten dus wel vegan maar we kijken wel even naar de samenstelling.

veganisme
veganisme is een levenswijze waarin gestreefd wordt naar het vermijden van het gebruik van dierlijke producten.
het veganisme is ouder dan het woord zelf, in Frankrijk bijvoorbeeld werd al lang 'végétalisme' gebruikt voor wat later ook in het Frans 'véganisme' ging heten. 
de term veganisme is de Nederlandstalige versie van het Engelse woord veganisme.
dit woord is op zijn beurt ontleend aan de term vegan, die in 1944 voor het eerst werd voorgesteld door Donald Watson, een voorvechter van dierenrechten, die toentertijd samen met anderen doende was in Engeland de eerste vereniging van veganisten ter wereld op te richten, onder de naam The Vegan Society.

er zijn meerdere beweegredenen die mensen tot een veganistische levenswijze kunnen doen besluiten. 
de twee meest genoemde zijn dierenwelzijn en gezondheid. 
het voedsel van een veganist bestaat volledig uit voedsel dat niet van dieren afkomstig is. het sluit daarbij naast vleesproducten ook vis, gevogelte, schaaldieren (zoals garnalen), weekdieren (zoals mosselen) en insecten uit van het menu. 
verder worden evenmin producten genuttigd die iets bevatten dat een dierlijke afkomst heeft, zoals zuivel, eieren, honing, dierlijke gelatine, dierlijk stremsel, en levertraan.
in medisch opzicht bevat het dieet geen dierlijke eiwitten.
vaak worden de uitgesloten dierlijke voedingsmiddelen vervangen door plantaardige alternatieven, zoals melkvervangers, tofoe of egg-replacerpoeder.
het gebruikelijke assortiment aan plantaardige voedingsmiddelen (voornamelijk alle soorten fruit, noten, granen en groente) wordt in veel gevallen verbreed met minder gebruikelijke middelen (sojabonen, andere peulen, en specerijen) om voldoende voedingsstoffen binnen te krijgen. 
voorbeelden zijn het calciumrijke chiazaad, maar ook groenten zoals broccoli, spinazie en chinese kool bevatten relatief veel calcium. 
een bron van omega-3 wordt gevonden in lijnzaadolie, koolzaadolie en walnoten.

ik zelf ben meer een semi-vegetariër, ik eet soms dus van die vegetarische producten, als er maar geen tempeh in zit.
maar ik vermijd dierlijk producten dus niet, wel sla ik rustig en dagje over om vlees te eten.
dingen als boter, kaas,eieren en vis eet ik ook gewoon.
ik vind het verder ook prima zo. dat men probeert om meer mensen over te krijgen naar het veganisme snap ik maar laten we de keuze gewoon vrij houden voor iedereen.
ik zelf vind wat minder vlees geen proleem maar dat zal niet iedereen zo vinden.
vrijheid, blijheid, zal ik maar zeggen.

tot het volgende blog ....

ziekenhuis-weekje! even geen blog ...

we hebben een beetje een ziekenhuisweekje hier in huis.
het begon zondagavond al op de spoedeisende hulp en maandag waren we er weer terug.
dat kan je even terug lezen in een eerder blog.
woensdag waren we er ook al, toen voor de controles bij de kinderarts en diëtiste van mijn dochter naar aanleiding van eerdere gezondheidsklachten.
en vandaag hebben we weer een rondje ziekenhuis.
het gips mag er af en hopelijk is de spier losser gekomen zodat ze geen nieuw gips hoeft.
kortom: een weekje die anders verliep dan mijn plannen.
en daarom vandaag even geen blog maar nemen wij even de tijd voor een extra lang weekend zonder verplichtingen.
dinsdag komt er weer een nieuw blog online!

tot het volgende blog .... en een fijne weekend gewenst!!

problemen bij het ziekenhuis.

wij hebben hier in Nederland een goede gezondheidszorg.
dat mag ook wel lijkt mij zo, we betalen er ook genoeg voor om deze zorg.
en toch lijken er binnen die zorg problemen te zijn die wij als vragers van die zorg niet altijd weten. 
dat merkte ik wel toen ik afgelopen week terecht kwam op de spoed eisende hulp(seh) van het ziekenhuis.
een van de medewerkers maakt er geen geheim van dat bepaalde dingen voor hun er niet beter op zijn geworden. en in de gangen hoor je ook nog wel eens wat van personeel!

ivm met privacy noem ik geen naam of plaats van dit ziekenhuis.

laat ik bij het begin beginnen.
het begon afgelopen zondagavond al, mijn dochter had voor de verandering weer eens een probleem. 
nu moet ik er bij vertellen dat zij wat over flexibel is en wel vaker ledematen in vreemde standen heeft staan.
maar deze keer leek de pink niet meer recht te willen buigen. dus op naar de seh!
daar werden foto's genomen en zo als ik al had verwacht had het niks met bot te maken.
het lijkt er op dat een spier is verkrampt in een houding maar niet wil los komen.
gips was een optie maar werd toen niet gedaan omdat het ongemakkelijk is en een simpel twee vinger aan elkaar tapen ook kan werken.
nou dat deed het niet! de pink werd blauw paarsig en wij zaten maandag ochtend bij de huisarts, en wat nu?
die wist het ook niet en stuurde ons terug naar het ziekenhuis.
daar aan gekomen werden we naar de wachtruimte van de seh gebracht met de mededeling dat het even kon duren. oké, dat kan.
maar toen ik de wachtruimte in stapte met mijn dochter schrok ik toch, die zat helemaal vol.
ja, dit kon wel even gaan duren.
tijdens het wachten raakte ik aan de praat met enkele mensen en hoorde verhalen van mensen die er ruim twee tot 3 uur zaten. dat is lang.
spoedeisende hulp krijgt een hele andere betekenis,want hoe veel spoed zit er dan nog achter?
we hebben iets meer dan een uur gewacht voor we aan de beurt waren en ik kreeg toen al snel door dat wij sneller werden geholpen dan andere die voor ons zaten.
dit had weer te maken met het feit dat wij de avond er voor ook al waren geweest, stappen als foto's maken en zo waren al bekend, zo werd ons later verteld.
goed de conclusie was dat de spier dus vast stond en niet los leek te komen en dus een beetje dwang nodig heeft. met andere worden: ze kreeg gips, dit voor een week.
op zich niks vreemds, het schijnt een probleem te zijn wat ze vaker zien bij flexibele mensen. 

oké, wat er toen gebeurd verbaasde mij al, ik kreeg de vraag of ik dat gips hier wilde laten zetten of naar een andere ziekenhuis wilde gaan?
het was erg druk en het andere ziekenhuis had gelijk plaats om terecht te kunnen, maar voor mij weer wel een dik uur rijden. nee, wij wachten dan nog wel.
gelukkig was er plaats bij de gipskamer in dit ziekenhuis, en werden we die kant verwezen.
we waren toen al ruim twee uur in dit ziekenhuis en bij de gipskamer kwam er nog eens een half uur bij voor we werden geholpen.
mijn dochter word geholpen en verteld over de optie van het andere ziekenhuis en dat sommige mensen op de seh al langer aan het wachten waren als wij.
dan begint de man zijn verhaal: 
het probleem zit in het feit dat verschillende dingen niet meer door een huisarts mogen worden gedaan, deze mensen komen terecht bij de seh.
bedenk je dan dit: een ziekenhuis met daar rond 20 dorpjes, elke dorp heeft een huisarts die 5 mensen door stuurt naar de seh, dat zijn er dus 100 die op de seh wachten om geholpen te worden. en dat kunnen ze niet echt goed aan wat ruimte, personeel en behandelruimtes.
dit ziekenhuis en het andere (waar we ook naar toe konden voor het gips) hebben een fusie.
maar niemand gaat niet 10 km extra rijden voor een seh waar wel plaats is als je er een dichter bij hebt. ik niet.
daar komt bij dat sommige dingen wel hier zijn maar niet in het andere ziekenhuis.
dus voor het ene moet je bij hun komen en voor andere dingen weer bij het andere ziekenhuis. prettig geregeld, dus niet!

op de gang hoor ik een personeelslid en een bezoeker met elkaar praten over de plannen van het nieuwe ziekenhuis dat ze willen gaan bouwen.
het is niet nodig, want beiden ziekenhuizen kunnen goedkoper voorzien worden van het juist materiaal en meer personeel.
maar er blijkt een directeur te zijn die een bepaalde visie heeft op hoe hij een ziekenhuis wil zien en dat ook zo wil laten bouwen. een beetje zijn eigen droom waar maken.
er wordt nu van verschillende kanten geprobeerd hem te lozen, en zo gehoor te kunnen geven aan de wensen van de mensen die de beiden ziekenhuis willen behouden waar ze nu zijn. vanuit het gesprek wat die twee voeren merk ik wel dat niet iedereen het eens is over de plannen van deze man.
kortom: ik begrijp nu iets beter waarom dingen soms zo langzaam gaan. en waarom ze protesten houden.
ik vrees dat dit verhaal nog een erg lang staartje gaat krijgen, een ding weet ik wel.
waar deze man het ziekenhuis wil bouwen kan nog niet want de huidige eigenaar weigert tot verkoop. er loop een onteigeningsprocedure. 
laten we hopen op een grote mislukking en dat als mag blijven, met verbetering voor beiden ziekenhuizen.

tot het volgende blog .... 

#postcrossing#175

hallo, 
het is weer woensdag en jullie weten wat dat betekend: 📫postcrossing!
en hoewel er wat kaartjes zijn binnen gekomen was het een rustige week.
inmiddels heb ik de boel voor de kerst vakantie uitgewerkt.
ik heb er twee gemaakt die voorbij kunnen gaan komen, dit is er een van:

voorgaande jaren deed ik het tweetalig maar dit jaar alleen in het Engels.
dus nog even voor de herhaling: de kerstvakantie is van 21 december tot 5 januari 2020!
en we zijn er sneller dan je denkt! het is nog 6 weken tot aan de kerst.

gaan we door met waar het om gaat postcrossing!
en ik zei het al, er waren wat kaartjes binnen gekomen.

ik had dus een blije mailbox, ik zelf was er ook blij mee. 
dit leuke kaartje komt uit Polen en heeft een afstand van 795 km afgelegd in 10 dagen.
met Halloween van vorige week nog in ons hoofd vond ik persoonlijk dat dit kaartje wel iets Halloween-achtig heeft met de heksen die rond de toren vliegen.
helaas kan ik over de afbeelding verder niks melden om dat over de informatie van de tekening stickers zitten geplakt.
maakt ook niet uit, ik vind hem erg leuk. ik hou wel van dit soort dingen.

en dat deze kaart kwam ook binnen rollen.
helaas wat verkreukeld maar ik heb die er redelijk uit kunnen krijgen. tja, niet alle postbezorgers zijn netjes.
de kaart komt uit Duitsland en heeft een afstand van 208 km afgelegd in 10 dagen.
maar de afbeelding is van Yaki Point in de Grand Canyon.
en die Grand Canyon vindt je in Amerika en waar ben ik dol op: Amerika, en met name Los Angels. en wees nou eerlijk, dit is toch iets waar je van zou genieten als je dit mee mocht maken? ik heb deze kaart dan ook een like gegeven als één van mijn favorieten.

en ik heb deze week dit kaartje op de brievenbus gedaan.
dit was afgelopen zondag al, ik had voor maandag even een druk programma dus het blog van postcrossing had ik zondag al op orde gebracht.
goed, dit kaartje is onderweg naar Frankrijk, en zal een afstand van 724 km gaan afreizen voor het zijn bestemming heeft bereikt.
van de wenslijst aan kaartjes had ik niks dus ik hoop dat deze net zo leuk is.
het zijn misschien geen dolfijnen maar dit leeuwtje deed mij wel heel erg aan Simba denken van de lion king.
misschien ook wel leuk om te ontvangen? we gaan het afwachten.

tja, we zijn alweer bij het einde van deze week.
ik heb verder geen mededelingen voor jullie, alleen dat we er volgende week weer zijn met een nieuwe postcrossing.
bedankt voor jullie aandacht deze week en graag tot het volgende blog ....

overheid laks over ratten- en muizeninvasie!

in een eerder blog liet ik al weten dat er word gevreesd voor een grote invasie van ratten en muizen.
hier de link naar dat blog nog een keer: 

https://scoozie-mouse.blogspot.com/2019/08/invasie-van-ratten-en-muizen.html

het meeste gif wordt straks verboden voor particulieren, maar de overlast van ratten en muizen wordt alleen maar erger in dorpen en steden, stellen deskundigen en het Kennis- en Adviescentrum Dierplagen (KAD). 
dat zou de overheid tot spoed moeten aanzetten om snel tot actie te komen om veel grotere ellende te voorkomen.
er zijn ontwikkelingen dat de ratten-en muizenplagen de komende jaren alleen maar groter zullen maken, zegt B.Meerburg. hij is expert dierplagen en directeur van het onafhankelijk Kennis -en Adviescentrum Dierplagen (KAD).
de overheid moet dus met alternatieven en beleid komen om een invasie van ongedierte in dorpen en steden te voorkomen.

in een brief die staatssecretaris Stientje van Veldhoven (Infrastructuur en Waterstaat) naar de Tweede Kamer heeft gestuurd, doet zij een oproep gehoor te geven hier aan. 
ze neemt de signalen voor een mogelijke toename van het aantal ratten en muizen serieus, schrijft de staatssecretaris in deze brief. ze wil eerst een evaluatie van het afgelopen beleid afwachten om vervolgens met een verdere vervolgaanpak te komen.
het kabinet ziet vooral veel in preventie en voorlichting van burgers.
maar volgens de expert dierplagen is er veel meer nodig om te voorkomen dat de ratten- en muizenproblematiek in steden en dorpen niet uit de hand loopt. 
en is er geen tijd te verliezen, waarschuwt Meerburg.
hij ziet vooral een afwachtende houding vanuit de overheid. en die ziet hij al jaren. 
preventie (zoals bijvoorbeeld het opruimen van voedsel) is belangrijk, maar daarmee kom je er niet. 
als er niets gebeurt en je niet met duidelijke alternatieven komt en een visie hebt, worden de ratten- en muizenplagen alleen maar groter, als particulieren straks veel soorten gif niet meer mogen gebruiken.

nu al kampen veel gemeenten en steden met overlast van ratten. 
dat is niet alleen smerig, maar ratten kunnen ook een gevaar vormen voor de gezondheid.
de zwarte en bruine rat is bezig met een opmars. 
vanuit steeds meer gemeenten worden plagen gemeld. in deze komende maanden zijn de problemen het grootst omdat de dieren met de kou naar de huizen en stallen trekken.

vanaf 2023 is het gebruik van ratten- en muizengif voor particulieren grotendeels verboden. veel oude boerderijen zullen de komende jaren worden gesloopt, waardoor veel ratten en muizen richting de dorpen trekken. en in steeds meer gemeenten wordt afval minder vaak opgehaald.
het ziet er naar uit dat dit nog een aardig staartje gaat krijgen voor dat we een oplossing hebben gevonden.

tot het volgende blog ....

starstable: pompoenenjacht

de oude Jasper heeft een probleempje op zijn boerderij in de Gouden Heuvelvallei. 
het water waarmee hij zijn pompoenvelden besproeit, is besmet met Pandoriaanse magie. hierdoor heeft hij niet alleen met levende vogelverschrikkers te maken, maar komen ook de pompoenen tot leven. Jasper heeft dan ook dringend hulp nodig!
denk maar niet dat je klaar bent als je Jasper met zijn eerste problemen op het pompoenenveld hebt geholpen. 
talloze pompoenen zijn namelijk ontsnapt en spelen nu verstoppertje in de vallei. 

als je een bezeten pompoen benadert, weet je nooit of je iets lekkers krijgt of dat hij een grap met je gaat uithalen. 
wat het ook wordt, wanneer je je missie hebt voltooid, ontvang je gouden mini-pompoentjes. deze gouden pompoentjes kun je naast het pompoenenveld van Jasper of bij Gallopers Bolwerk inruilen tegen echte beloningen. 
verzamel zo veel mogelijk gouden pompoenen om kans te maken op alle beloningen, waaronder paarden-XP of een nieuw, schattig lopend huisdier...

met de nieuwe race is starstable ook een beetje aan het kijken of dit soort racen aanslaat.
ergens is het woord kerst gevallen en een race.
mogelijk dat we dus met de kerst weer zo iets als dit kunnen verwachten, maar hoe speelt het nou echt: ik zeg gemiddeld, er zijn nog wat puntjes ter verbetering.
1. de uitleg kan wel iets beter en in begrijpelijke taal.
uitleg was er nu eigenlijk niet en later bleek het spel als volgt te gaan: per dag kan je 5 pompoenen achter elkaar zoeken, dit is afhankelijk van wanneer je het spel bent gaan spelen na de update, sommingen moeten even opnieuw in en uit loggen om te kunnen spelen. na dat je de eerste 5 hebt moet je 20 minuten wachten op de volgende pompoen, daarna is er nog een wachttijd van 20 minuten tot de volgende. als je dat het gedaan wordt de wacht tijd langer dan komt er tussen elke pompoen 40 minuten wachttijd.
je kan intussen gewoon andere dingen gaan doen in het spel. dat is wel een pluspunt.
2. papa pompoen rent voor je weg. leuk maar ook bloed irritant omdat je hem op geen fatsoenlijke manier kan pakken. je klikt je eigen bijna een vingerbreuk eer dat je muisklik met de pompoen in je spel contact lijkt te hebben en papa in slaap valt.
3. de plaatsen waar je hem kon vinden waren er 5, het veldje tegen over Jasper, boven op de heuvel van de boerderij, begin van het bos en ergens in het midden van het goudbladbos en op de heuvel bij de heksenheuvel. ik heb het wel gehad dat ik hem meerder keren in het midden van het bos had, geen prettige plek om te moeten zoeken. als je dan verschillende zoekplekken hebt, zorg dan ook dat ze verschillend liggen.

persoonlijk werd ik na een paar dagen wel het geluidje van de pompoenen zat, maar verder was het wel grappig.
de spullen waar je de pompoenen voor kon inleveren waren ook niet verkeerd.
je kon het inwisselen voor een jas, broek, handschoenen, muts, schoenen, zadeltas. ook kon je koekjes of hooi eruit halen of 2x 3 zielscherven eruit halen of gewoon inleveren voor xp, per pompoen leverde het 125 xp voor je paard op.
maar de hoofdprijs was denk ik toch wel de de pompoen voor in je zadeltas: een magiche pompoen als huisdier.

ik denk dat al met al deze opzet zeker wel leuk is.
ik hoop alleen dat ze deze race niet gaan herhalen met joelbokken! ik heb namelijk al een hekel aan de joelbokken race in het winterdorp. maar dat is persoonlijk.
deze manier van race is zeker erg leuk, het is ook doenbaar om te sparen.
neem het met deze zoektocht: neem de eerste reeks van 5, dan nog de 2 van twintig minuten, is samen 7. doe dat zo 7 dagen en je hebt 49 pompoen.
in dit geval had je 41 pompoenen nodig om de spullen en de pompoen eruit te krijgen.
lijkt mij dus redelijk doenbaar voor iedereen.
ik zeg dat het wel leuk is, verbeter nog wat kleine minpunten en het is helemaal top.

tot het volgende blog ....