woensdag 22 maart 2017
extra blog: we zijn er even niet!
sorry, sorry, sorry!
helaas moet ik even het laten afweten.
ik heb voor de tweede keer wondroos en ik voel me echt niet goed genoeg om achter de laptop te zitten en blogs te schrijven.
ik heb last van koorts en door me medicijnen voel ik me moe en wil ik het liefste gewoon lekker liggen en slapen.
ik heb nog vol goede moed eerder me blog van postcrossing geschreven maar dat is het ook echt even voor nu, ik neem even een kort ziekte verlof en hoop snel weer opgeknapt te zijn.
vanaf volgende week, 28 maart hervat ik mijn blog weer zo als altijd.
ik zal dan ook meer laten weten over hoe het met me gaat en hoe ik dit keer weer met wondroos ben komen te zitten.
ik hoop dat jullie het kunnen begrijpen?
tot het volgende blog .....
#postcrossing #50
hoi hoi, daar zij we weer en ik voel .... laten we het netjes houden, ik voel me niet zo lekker.
dus geen al te lang blog maar gewoon wat er in hoort en meer even niet,
sorry maar bijna 39 graden koorts werkt nou niet echt lekker mee.
om te beginnen waren er gelukkig toch nog kaarten aan gekomen.
het begon maandag, toen kreeg ik het bericht dat de kaart uit postcrossing 48 na 13 dagen en 9407 km te hebben gereisd was aangekomen.
de dag er na kreeg ik wederom een berichtje, deze keer dat de kaart uit postcrossing 45 na 35 dagen en 9396 km te hebben gereisd ook was aangekomen.
dat is echt toch een oplucht voor je als er kaart zijn aangekomen.
er zijn er nog steeds verstuurd en niet aangekomen.
postcrossing 43 naar Polen (50 dagen)
postcrossing 46 naar Amerika (29 dagen)
dan wil ik de kaart van vorige week even niet mee rekenen. na 8 dagen is dat wel wat snel en red hij nooit, dat is wel me ervaringen inmiddels met reistijd van kaartjes.
gaan we door met deze kaart.
en deze gaat naar Finland
de afstand die deze kaart gaat afleggen is 1595 km. nee, ik doe geen uitspraak hoe lang ik denk dat het gaat duren, dat is soms te onvoorspelbaar om mezelf daar aan te wagen.
nog twee weken tot aan het grote moment te gaan.
1 jaar lang postcrossing!
ik ben erg benieuwd wie de gene is die die speciale kaart gaat krijgen. dus hou het in de gaten!
voor nu zeg ik weer bedankt voor je aandacht en hopelijk gaat het volgende week weer iets beter met mij.
tot het volgende blog ....
dus geen al te lang blog maar gewoon wat er in hoort en meer even niet,
sorry maar bijna 39 graden koorts werkt nou niet echt lekker mee.
om te beginnen waren er gelukkig toch nog kaarten aan gekomen.
het begon maandag, toen kreeg ik het bericht dat de kaart uit postcrossing 48 na 13 dagen en 9407 km te hebben gereisd was aangekomen.
de dag er na kreeg ik wederom een berichtje, deze keer dat de kaart uit postcrossing 45 na 35 dagen en 9396 km te hebben gereisd ook was aangekomen.
dat is echt toch een oplucht voor je als er kaart zijn aangekomen.
er zijn er nog steeds verstuurd en niet aangekomen.
postcrossing 43 naar Polen (50 dagen)
postcrossing 46 naar Amerika (29 dagen)
dan wil ik de kaart van vorige week even niet mee rekenen. na 8 dagen is dat wel wat snel en red hij nooit, dat is wel me ervaringen inmiddels met reistijd van kaartjes.
gaan we door met deze kaart.
en deze gaat naar Finland
de afstand die deze kaart gaat afleggen is 1595 km. nee, ik doe geen uitspraak hoe lang ik denk dat het gaat duren, dat is soms te onvoorspelbaar om mezelf daar aan te wagen.
nog twee weken tot aan het grote moment te gaan.
1 jaar lang postcrossing!
ik ben erg benieuwd wie de gene is die die speciale kaart gaat krijgen. dus hou het in de gaten!
voor nu zeg ik weer bedankt voor je aandacht en hopelijk gaat het volgende week weer iets beter met mij.
tot het volgende blog ....
dinsdag 21 maart 2017
#TBM #7 ... uit de oude doos!
één keer per maand is dit onderdeel op het weblog te vinden.
wie kent het niet ... een foto op instagram of facebook misschien zelfs op twitter met daar bij de #tbt?
dit staat voor Trough Back Thursday. waarom donderdag? geen idee.
maar dat bracht het idee van #TBM : Trough Back Memories, oftewel een foto waar ik een leuke herinnering aan heb of gewoon een leuk moment met een grappige verhaal, maar het kan ook iets triest zou kunnen.
let op! mochten er gezichten van persoon opstaan kan ik deze bewerkt hebben zo dat ze niet zichtbaar meer zijn. dit i.v.m de privacy van deze mensen.
purk en dino
deze maand kijk ik even terug naar een jaar geleden, op twee weken tijd raakte wij hier twee maatjes kwijt. het begon met onze Purk, dat was niet zo een verrassing.
van haar wisten we dat het al een tijdje niet zo goed ging, we hadden al zo lang mogelijk het uitgesteld maar het ging heel snel achter uit en op 22 maart 2016 besloten we dat het genoeg was.
ze at en dronk normaal en ook kwam ze nog bij je knuffelen. maar werd ze erg mager en ze wilde ook niet meer naar buiten.
iets wat ze wel graag deed, een echte buiten kat, heerlijk genieten van de zon.
achteraf was het ook de beste beslissing. ze bleek een vorm van leukemie te hebben en ze zat al in de laatste fase, onnodige lijden wilde we niet en ze leek zelf aan te geven dat het goed was. ze sliep snel en vredig in.
voor me dochter was het een grote klap, de twee waren samen op gegroeid.
met een verschil van ongeveer 6 maanden tussen kind en kat.
dat geld ook zeker voor onze Dino die nog geen twee weken later ons deed beslissen in te laten slapen.
het begon op tweede paasdag, ze kreeg van die rare stuip trekken.
na een redelijke rustige nacht toch naar de dierenarts en daar bleek dat ze een hartinfarct had gehad. met de nodige medicijnen terug naar huis.
uit een hartfilmpje bleek namelijk dat ze een hartafwijking had en dat ze al zo lang zonder problemen had geleefd was te danken aan goede zorgen voor onze dieren.
goed, met de medicijnen kon ze nog wel een paar jaar mee. helaas, na 4 dagen ging het weer mis en kreeg ze een hersenbloeding erbij.
ik vergeet nooit meer hoe ze gillend van de pijn over de grond schoof.
met spoed terug en daar hoorde we dus dat ze die hersenbloeding had gehad en dat het beter was verder lijden te stoppen.
op 1 april 2016 (nee, geen grapje) namen we afscheid van haar, ook zij sliep snel en vredig in.
nu bijna een jaar later missen we onze dames nog steeds. Dino die schreeuwt om een knuffel of Purk die al naar je auto komt gelopen als je bezig bent uit te stappen. kleine dingen die soms nog door je hoofd schieten.
inmiddels hebben we in andere dame in huis, Nala. dit omdat de heren die overbleven de balans kwijt waren van de dames, met Nala is die wel weer redelijk terug.
een pittige dame die flink van zich af kan bijten. maar ook eentje die regelmatig een tik nodig heeft voor de streken die ze uithaalt. toch zijn we wel blij met haar, de twee heren kunnen goed met haar overweg. daar ging het om, niet meer zo vechten maar wat rust in de tent.
nou ja, rust ... misschien over een tijdje iets meer als Nala is na het logeren om gesteriliseerd te worden.
dit was voor deze maand #TBM, volgende maand weer een nieuw blog van dit onderdeel.
tot het volgende blog ....
wie kent het niet ... een foto op instagram of facebook misschien zelfs op twitter met daar bij de #tbt?
dit staat voor Trough Back Thursday. waarom donderdag? geen idee.
maar dat bracht het idee van #TBM : Trough Back Memories, oftewel een foto waar ik een leuke herinnering aan heb of gewoon een leuk moment met een grappige verhaal, maar het kan ook iets triest zou kunnen.
let op! mochten er gezichten van persoon opstaan kan ik deze bewerkt hebben zo dat ze niet zichtbaar meer zijn. dit i.v.m de privacy van deze mensen.
purk en dino
deze maand kijk ik even terug naar een jaar geleden, op twee weken tijd raakte wij hier twee maatjes kwijt. het begon met onze Purk, dat was niet zo een verrassing.
van haar wisten we dat het al een tijdje niet zo goed ging, we hadden al zo lang mogelijk het uitgesteld maar het ging heel snel achter uit en op 22 maart 2016 besloten we dat het genoeg was.
ze at en dronk normaal en ook kwam ze nog bij je knuffelen. maar werd ze erg mager en ze wilde ook niet meer naar buiten.
iets wat ze wel graag deed, een echte buiten kat, heerlijk genieten van de zon.
achteraf was het ook de beste beslissing. ze bleek een vorm van leukemie te hebben en ze zat al in de laatste fase, onnodige lijden wilde we niet en ze leek zelf aan te geven dat het goed was. ze sliep snel en vredig in.
voor me dochter was het een grote klap, de twee waren samen op gegroeid.
met een verschil van ongeveer 6 maanden tussen kind en kat.
dat geld ook zeker voor onze Dino die nog geen twee weken later ons deed beslissen in te laten slapen.
het begon op tweede paasdag, ze kreeg van die rare stuip trekken.
na een redelijke rustige nacht toch naar de dierenarts en daar bleek dat ze een hartinfarct had gehad. met de nodige medicijnen terug naar huis.
uit een hartfilmpje bleek namelijk dat ze een hartafwijking had en dat ze al zo lang zonder problemen had geleefd was te danken aan goede zorgen voor onze dieren.
goed, met de medicijnen kon ze nog wel een paar jaar mee. helaas, na 4 dagen ging het weer mis en kreeg ze een hersenbloeding erbij.
ik vergeet nooit meer hoe ze gillend van de pijn over de grond schoof.
met spoed terug en daar hoorde we dus dat ze die hersenbloeding had gehad en dat het beter was verder lijden te stoppen.
op 1 april 2016 (nee, geen grapje) namen we afscheid van haar, ook zij sliep snel en vredig in.
nu bijna een jaar later missen we onze dames nog steeds. Dino die schreeuwt om een knuffel of Purk die al naar je auto komt gelopen als je bezig bent uit te stappen. kleine dingen die soms nog door je hoofd schieten.
inmiddels hebben we in andere dame in huis, Nala. dit omdat de heren die overbleven de balans kwijt waren van de dames, met Nala is die wel weer redelijk terug.
een pittige dame die flink van zich af kan bijten. maar ook eentje die regelmatig een tik nodig heeft voor de streken die ze uithaalt. toch zijn we wel blij met haar, de twee heren kunnen goed met haar overweg. daar ging het om, niet meer zo vechten maar wat rust in de tent.
nou ja, rust ... misschien over een tijdje iets meer als Nala is na het logeren om gesteriliseerd te worden.
tot het volgende blog ....
vrijdag 17 maart 2017
moeder zijn .... #2
ik heb al eens eerder een blog gehad waar in ik het had over de ervaringen die je hebt of krijgt als moeder zijn.
hier volgt nog even de link naar dat blog van toen:
http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2016/12/een-moeder-zijn.html
inmiddels is de tiener van bijna 15 jaar, 15 jaar geworden.
kleine meisjes worden groot, jongens worden ook groot hoor maar bij meisje lijken we soms net iets meer emoties te hebben.
meisjes beginnen misschien nu ook dingen te vragen als 'hoe heb jij het nu ervaren als moeder' , ergens is het lief maar je nek haren gaan recht over eind als ze beginnen of zelf kinderen krijgen.
wacht nog maar een paar jaar, tegen houden doe ik het niet maar probeer wel duidelijk te maken om eerst te genieten van het leven voor dat je aan kinderen gaat beginnen.
me dochter heeft er een duidelijk mening over. maar gelukkig heb ik haar we zover dat ze eerst wat levenservaring wil op doen.
misschien ken jij deze volgende momenten ook nog of zit je er midden in, of ga je ze nog mee maken. hoewel je toen er echt niet gelukkig van was kun je er nu met een glimlach op terug kijken.
luiers verschonen
daar kom je niet van onder.
en waar het ene kind zonder problemen de luier laat verschonen is het met de ander een gevecht.
ze draaien alle kanten op behalve de kant die jij wil!
eerlijk gezegd ging het mij wel makkelijk af. ik had gewoon een ritueel wat ik tijdens het verschonen deed.
een spel er van maken, het wel bekende 'komt een muisje aan gekropen...' en zo was de luier al snel verschoont. ook had ik misschien het voordeel dat me dochter bij een vieze luier zelf al aangaf een verschoning te willen, na een plasje stond ze al klaar, nee, een vieze luier aan haar bibs was ze niet van gediend.
slapen
je kan bijna niet wachten tot ze hun middag slaapje doen.
eindelijk het moment dat je even snel nog die dingen kan doen in je huis.
je wasgoed, strijken of even dweilen.
helaas denk je kleine spruit er anders over en neemt alle tijd om jouw aandacht met huilen.
je trekt van alles uit de kast om je kleine te laten slapen, je hebt immers nog werkjes te doen.
na al een tijdje met de kleine rond te lopen en heen en weer te wiegen, zingen of wat je als truc ook probeert, ze vallen in slaap in je armen.
al die karweitjes zijn niet meer belangrijk, dit is een moment die je nooit vergeet als je een slapende kleine in je armen houdt. was je een uurtje geleden nog licht wanhopig? dan kan het je nu niks meer schelen.
papa of mama
nee, geen wedstrijd wie er beter is maar elke kind heeft zijn eigen voorkeur.
ze houden van beiden maar papa of mama heeft net een streepje voor.
mooi voorbeeld deze tekening, was bij mij alleen omgedraaid. als ik achter de computer zat dan kon me dochter er rustig bij zitten en mee kijken, maar deed niets verkeerd.
bij haar vader was het anders, daar gingen de handjes alle kant op en zelf zo ver dat ze het beeldscherm uit drukte midden in een spel wat hij zat te spelen. hij was niet happy!
misschien dat mijn truc om tegen haar te praten en haar een beetje betrekken bij wat ik deed het was waarom ze het bij mij niet deed?
de buggy
kinderen worden groter en dan is je kinderwagen niet meer van toepassing en krijg je de buggy.
handige dingen die je makkelijk in klapt en in de auto stop als je er op uit gaat.
zo lang je kind er in zit geen enkel probleem maar als je ze er even uit haalt zo dat ze kunnen lopen ... BAM! ligt het met een klap op de grond.
duidelijk dat ze niet gebouwd zijn om het te houden als je tas er nog aanhangt.
je zou denken dat je dat snel door hebt, heb je ook maar toch iedere keer weer ... kind er eruit en ..BAM! tas vergeten! dus: eerst je tas er af halen en dan je kind eruit halen. wedden dat je het toch ieder keer net andersom doet?
me- time
al lijkt het soms zo dat je geen enkel minuutje meer voor je zelf hebt, ze zijn er wel.
maar weten dan niet goed wat te doen.
je zit zo in je ritme van kind verzorgen of huishouden doen dat op de momenten dat je kind naar school is of slaapt en je geen werkjes meer hebt ook even zelf je weg kwijt bent.
je lijkt een hele nieuwe ervaring te hebben: even helemaal niks om te doen!
geniet er van en ga lekker onderuit op de bank met een kop thee en een boek of wat voor hobby je ook hebt. geniet er van, voor je het weet ishet voorbij en bedenk: hoe groter ze hoe meer die momenten komen dat je even wat voor je zelf kan doen.
tot het volgende blog ....
hier volgt nog even de link naar dat blog van toen:
http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2016/12/een-moeder-zijn.html
inmiddels is de tiener van bijna 15 jaar, 15 jaar geworden.
kleine meisjes worden groot, jongens worden ook groot hoor maar bij meisje lijken we soms net iets meer emoties te hebben.
meisjes beginnen misschien nu ook dingen te vragen als 'hoe heb jij het nu ervaren als moeder' , ergens is het lief maar je nek haren gaan recht over eind als ze beginnen of zelf kinderen krijgen.
wacht nog maar een paar jaar, tegen houden doe ik het niet maar probeer wel duidelijk te maken om eerst te genieten van het leven voor dat je aan kinderen gaat beginnen.
me dochter heeft er een duidelijk mening over. maar gelukkig heb ik haar we zover dat ze eerst wat levenservaring wil op doen.
misschien ken jij deze volgende momenten ook nog of zit je er midden in, of ga je ze nog mee maken. hoewel je toen er echt niet gelukkig van was kun je er nu met een glimlach op terug kijken.
luiers verschonen
daar kom je niet van onder.
en waar het ene kind zonder problemen de luier laat verschonen is het met de ander een gevecht.
ze draaien alle kanten op behalve de kant die jij wil!
eerlijk gezegd ging het mij wel makkelijk af. ik had gewoon een ritueel wat ik tijdens het verschonen deed.
een spel er van maken, het wel bekende 'komt een muisje aan gekropen...' en zo was de luier al snel verschoont. ook had ik misschien het voordeel dat me dochter bij een vieze luier zelf al aangaf een verschoning te willen, na een plasje stond ze al klaar, nee, een vieze luier aan haar bibs was ze niet van gediend.
slapen
je kan bijna niet wachten tot ze hun middag slaapje doen.
eindelijk het moment dat je even snel nog die dingen kan doen in je huis.
je wasgoed, strijken of even dweilen.
helaas denk je kleine spruit er anders over en neemt alle tijd om jouw aandacht met huilen.
je trekt van alles uit de kast om je kleine te laten slapen, je hebt immers nog werkjes te doen.
na al een tijdje met de kleine rond te lopen en heen en weer te wiegen, zingen of wat je als truc ook probeert, ze vallen in slaap in je armen.
al die karweitjes zijn niet meer belangrijk, dit is een moment die je nooit vergeet als je een slapende kleine in je armen houdt. was je een uurtje geleden nog licht wanhopig? dan kan het je nu niks meer schelen.
papa of mama
nee, geen wedstrijd wie er beter is maar elke kind heeft zijn eigen voorkeur.
ze houden van beiden maar papa of mama heeft net een streepje voor.
mooi voorbeeld deze tekening, was bij mij alleen omgedraaid. als ik achter de computer zat dan kon me dochter er rustig bij zitten en mee kijken, maar deed niets verkeerd.
bij haar vader was het anders, daar gingen de handjes alle kant op en zelf zo ver dat ze het beeldscherm uit drukte midden in een spel wat hij zat te spelen. hij was niet happy!
misschien dat mijn truc om tegen haar te praten en haar een beetje betrekken bij wat ik deed het was waarom ze het bij mij niet deed?
de buggy
kinderen worden groter en dan is je kinderwagen niet meer van toepassing en krijg je de buggy.
handige dingen die je makkelijk in klapt en in de auto stop als je er op uit gaat.
zo lang je kind er in zit geen enkel probleem maar als je ze er even uit haalt zo dat ze kunnen lopen ... BAM! ligt het met een klap op de grond.
duidelijk dat ze niet gebouwd zijn om het te houden als je tas er nog aanhangt.
je zou denken dat je dat snel door hebt, heb je ook maar toch iedere keer weer ... kind er eruit en ..BAM! tas vergeten! dus: eerst je tas er af halen en dan je kind eruit halen. wedden dat je het toch ieder keer net andersom doet?
me- time
al lijkt het soms zo dat je geen enkel minuutje meer voor je zelf hebt, ze zijn er wel.
maar weten dan niet goed wat te doen.
je zit zo in je ritme van kind verzorgen of huishouden doen dat op de momenten dat je kind naar school is of slaapt en je geen werkjes meer hebt ook even zelf je weg kwijt bent.
je lijkt een hele nieuwe ervaring te hebben: even helemaal niks om te doen!
geniet er van en ga lekker onderuit op de bank met een kop thee en een boek of wat voor hobby je ook hebt. geniet er van, voor je het weet ishet voorbij en bedenk: hoe groter ze hoe meer die momenten komen dat je even wat voor je zelf kan doen.
tot het volgende blog ....
donderdag 16 maart 2017
bloggen en vloggen
iedereen kent tegenwoordig het bloggen wel, beter bekend onder de Engelse term blogging. dit is een logboek dat online wordt bijgehouden en wat voor de hele wereld te lezen is. bloggen is een samentrekking van de woorden weblog. Iemand die aan bloggen doet wordt een zogenaamde blogger genoemd. wat ik dus hier doe is bloggen.
vloggen is eigenlijk hetzelfde als bloggen, echter nu niet door middel van geschreven tekst maar door middel van video’s. iemand die aan vloggen doet wordt een vlogger genoemd.
in beiden vormen is het aan je eigen waar je over blogt of vlogt, wel heb je bij beiden te maken met bepaalde rechten, je kan niet zo maar ergens iets over plaatsen!
je moet zeker op passen met bijvoorbeeld namen noemen, bedenkt dat jouw blog of vlog de wereld over gaat en als jij iemand of iets met naam noemt op negatieve zin kan dit schade veroorzaken. je zit niet te wachten op een schadeclaim aan je broek en dat je blog of vlog wordt verwijderd.
met muziek heb je weer te maken met auteursrechten, dan kan het zijn dat je bij je video je verdiensten niet uitbetaald krijgt maar dat deze naar de gene gaan waar de muziek van is.
als je schrijft en je neemt iets over van een andere wees dan zo netjes om je bron te melden en ga niet doen als of het jouw tekst is.
het is zo en zo wel netjes als je een bron vermeld als je iets heb geschreven na aanleiding van iets wat je hebt gelezen.
schrijven is leuk maar niet iedereen vind iets lezen leuk, het ene wat je schrijf zal meer gelezen worden dan het andere. schrijf ook geen pagina's lange blog, dan verliezen mensen de aandacht voor wat je hebt geschreven.
blogspot van google is een van de vele plaatsen waar je een blog kan aanmaken maar er zijn genoeg andere waar je tegenwoordig een blog via kan schrijven.
voor vloggen is you tube de beste plaats.
om te vloggen kan gebruik maken van je telefoon, de kwaliteit doet niet onder voor die van een dure camera. er zijn genoeg programma's waar mee je je filmpje kan editen.
zorg dat je filmpje er goed uit ziet en geen langdradig verhaal is, door middel editen kun je de stiltes en andere onnodige beelden dan uit knippen. maak je filmpje ook niet te lang.
je kan bloggen en vloggen over wat je wil, mits je je aan de regels houdt.
denk aan:
zo lang je schrijft of filmt over iets wat interessant is heb je publiek er voor.
de jeugd zal eerder vlogs kijken dan een blog lezen maar wat je ook doet, doe het omdat je het leuk vindt en niet om gelijk geld te kunnen verdienen.
want dat is best een lange weg en moet je echt super goede blogs en vlogs hebben om er voldoende uit te slepen.
ik doe bloggen omdat ik het leuk vind, ik probeer verschillende onderwerpen te gebruiken voor jong en oud en mannen of vrouwen.
wie het wil lezen : dank je wel en hopelijk kom je nog eens terug op me blog?
wie het niet wil: prima, maakt mij verder niet uit.
ik schrijf vrolijk verder met dat gene wat ik leuk vind maar soms ook de minder leuke dingen.
tot het volgende blog ....
vloggen is eigenlijk hetzelfde als bloggen, echter nu niet door middel van geschreven tekst maar door middel van video’s. iemand die aan vloggen doet wordt een vlogger genoemd.
in beiden vormen is het aan je eigen waar je over blogt of vlogt, wel heb je bij beiden te maken met bepaalde rechten, je kan niet zo maar ergens iets over plaatsen!
je moet zeker op passen met bijvoorbeeld namen noemen, bedenkt dat jouw blog of vlog de wereld over gaat en als jij iemand of iets met naam noemt op negatieve zin kan dit schade veroorzaken. je zit niet te wachten op een schadeclaim aan je broek en dat je blog of vlog wordt verwijderd.
met muziek heb je weer te maken met auteursrechten, dan kan het zijn dat je bij je video je verdiensten niet uitbetaald krijgt maar dat deze naar de gene gaan waar de muziek van is.
als je schrijft en je neemt iets over van een andere wees dan zo netjes om je bron te melden en ga niet doen als of het jouw tekst is.
het is zo en zo wel netjes als je een bron vermeld als je iets heb geschreven na aanleiding van iets wat je hebt gelezen.
schrijven is leuk maar niet iedereen vind iets lezen leuk, het ene wat je schrijf zal meer gelezen worden dan het andere. schrijf ook geen pagina's lange blog, dan verliezen mensen de aandacht voor wat je hebt geschreven.
blogspot van google is een van de vele plaatsen waar je een blog kan aanmaken maar er zijn genoeg andere waar je tegenwoordig een blog via kan schrijven.
voor vloggen is you tube de beste plaats.
om te vloggen kan gebruik maken van je telefoon, de kwaliteit doet niet onder voor die van een dure camera. er zijn genoeg programma's waar mee je je filmpje kan editen.
zorg dat je filmpje er goed uit ziet en geen langdradig verhaal is, door middel editen kun je de stiltes en andere onnodige beelden dan uit knippen. maak je filmpje ook niet te lang.
je kan bloggen en vloggen over wat je wil, mits je je aan de regels houdt.
denk aan:
- beauty
- fashion
- eten en drinken
- hobby's
zo lang je schrijft of filmt over iets wat interessant is heb je publiek er voor.
de jeugd zal eerder vlogs kijken dan een blog lezen maar wat je ook doet, doe het omdat je het leuk vindt en niet om gelijk geld te kunnen verdienen.
want dat is best een lange weg en moet je echt super goede blogs en vlogs hebben om er voldoende uit te slepen.
ik doe bloggen omdat ik het leuk vind, ik probeer verschillende onderwerpen te gebruiken voor jong en oud en mannen of vrouwen.
wie het wil lezen : dank je wel en hopelijk kom je nog eens terug op me blog?
wie het niet wil: prima, maakt mij verder niet uit.
ik schrijf vrolijk verder met dat gene wat ik leuk vind maar soms ook de minder leuke dingen.
tot het volgende blog ....
woensdag 15 maart 2017
#postcrossing #49
hier zijn we weer met postcrossing van deze week en gelukkig met een blij stemming.
goed nieuws deze week, hoewel er nog kaarten zijn waar geen enkel teken van is vernomen, waren er gelukkig onderweg waar ik wel bericht van heb gekregen.
goed het zal geen verrassing zijn maar de kaart uit postcrossing 40 naar Rusland staat nu op expired, dit gebeurd na 60 dagen als de kaart nog niet is aangekomen of geregistreerd.
de ontvanger heeft vanaf nu nog 1 jaar de tijd om de kaart als nog te registreren.
denk even terug aan een tijdje geleden, toe kreeg ik een kaart die net één dag op expired stond binnen. er is dus nog hoop.
ik heb wel vaker kaarten naar Rusland, Moskou gestuurd en dat ging zonder problemen, dus wat hier de oorzaak van is, ik heb geen idee.
gelukkig, er is ook nog een kaart aangekomen!
vorige week donderdag kreeg ik het bericht dat de kaart uit postcrossing 47 naar Tsjechië was aangekomen na 9 dagen 1017 km te hebben gereisd.
een super leuk berichtje terug van de ontvangster, en erg leuk dat ze de groetjes deed aan me dochter.
die was echt blij verrast dat iemand aan haar had gedacht.
toch wel een opluchting als je zo een bericht krijgt, phff ... die is aangekomen!
gaan we gelijk door met de kaart die er deze week op uit is gestuurd.
ergens kreeg ik een lichte hartverschuiving bij het zien van het adres, deze kaart gaat namelijk naar ... Rusland.
oké, goed ... duimen dat deze wel gaat aankomen!
de kaart zal 1861 km reizen voor die bij de 14 jarige ontvangster terecht komt en nog een kleine tip: Sint Petersburg.
daar zullen jullie het mee moeten doen.
de ontvangster van deze kaart, is nog jong, me dochter is net een jaar ouder en die heeft deze kaart uitgezocht om te versturen.
en zo zijn we weer bijna aan het einde van postcrossing van deze week.
over 3 weken is het 1 jaar dat ik met postcrossing begon en dit weblog er rond.
en me dochter vond het wat eng, een vreemde die je adres krijg, die zag alleen maar nare dingen er van komen maar inmiddels is zij ook zeer enthousiast en staat te springen om als eerste het kaartje te lezen als we post krijgen.
we gaan er dus gewoon mee door, ergens maak je een reis over de wereld en je hoeft er de deur niet voor uit. ik ben met iedere kaart blij maar kaarten die iets vertellen of laten zien van het land vind ik altijd wel erg leuk.
genoeg geklets, we gaan er een eind aan type ... bedank weer voor jullie aandacht deze week en graag tot volgende week .....
goed nieuws deze week, hoewel er nog kaarten zijn waar geen enkel teken van is vernomen, waren er gelukkig onderweg waar ik wel bericht van heb gekregen.
goed het zal geen verrassing zijn maar de kaart uit postcrossing 40 naar Rusland staat nu op expired, dit gebeurd na 60 dagen als de kaart nog niet is aangekomen of geregistreerd.
de ontvanger heeft vanaf nu nog 1 jaar de tijd om de kaart als nog te registreren.
denk even terug aan een tijdje geleden, toe kreeg ik een kaart die net één dag op expired stond binnen. er is dus nog hoop.
ik heb wel vaker kaarten naar Rusland, Moskou gestuurd en dat ging zonder problemen, dus wat hier de oorzaak van is, ik heb geen idee.
gelukkig, er is ook nog een kaart aangekomen!
vorige week donderdag kreeg ik het bericht dat de kaart uit postcrossing 47 naar Tsjechië was aangekomen na 9 dagen 1017 km te hebben gereisd.
een super leuk berichtje terug van de ontvangster, en erg leuk dat ze de groetjes deed aan me dochter.
die was echt blij verrast dat iemand aan haar had gedacht.
toch wel een opluchting als je zo een bericht krijgt, phff ... die is aangekomen!
gaan we gelijk door met de kaart die er deze week op uit is gestuurd.
ergens kreeg ik een lichte hartverschuiving bij het zien van het adres, deze kaart gaat namelijk naar ... Rusland.
oké, goed ... duimen dat deze wel gaat aankomen!
de kaart zal 1861 km reizen voor die bij de 14 jarige ontvangster terecht komt en nog een kleine tip: Sint Petersburg.
daar zullen jullie het mee moeten doen.
de ontvangster van deze kaart, is nog jong, me dochter is net een jaar ouder en die heeft deze kaart uitgezocht om te versturen.
en zo zijn we weer bijna aan het einde van postcrossing van deze week.
over 3 weken is het 1 jaar dat ik met postcrossing begon en dit weblog er rond.
en me dochter vond het wat eng, een vreemde die je adres krijg, die zag alleen maar nare dingen er van komen maar inmiddels is zij ook zeer enthousiast en staat te springen om als eerste het kaartje te lezen als we post krijgen.
we gaan er dus gewoon mee door, ergens maak je een reis over de wereld en je hoeft er de deur niet voor uit. ik ben met iedere kaart blij maar kaarten die iets vertellen of laten zien van het land vind ik altijd wel erg leuk.
genoeg geklets, we gaan er een eind aan type ... bedank weer voor jullie aandacht deze week en graag tot volgende week .....
dinsdag 14 maart 2017
stemmen 15 maart 2017
morgen is het weer zo ver, we mogen naar de stembus om ons nieuwe kabinet te kiezen.
de keuze is aan je zelf. jij kiest zelf de partij waar van je denkt dat die het beste zullen regeren over ons land en die misschien voor jouw de beste dingen bieden.
in beiden gevallen heb ik persoonlijk me twijfels of er wel een partij is die mij dat bied?
ik beken eerlijk dat ik weinig tot geen vertrouwen heb in ons kabinet. en het ook niet veel uitmaakt wat je zelf zou zien gebeuren, ze doen toch wel wat ze willen.
de lijst staat vol met partijen, dit zijn er een paar uit die lijst waar we op kunnen stemmen:
want welke partij bied jouw nu wat bij je past? daar kun je weer verschillende stemwijzer voor vinden die je kunnen helpen bij je keuze. via google kun je genoeg vinden die je kunnen helpen met stemmen.
vanaf je 18de heb je stemrecht hier in Nederland.
van te voren krijg je een zo gezegd stempas, met deze pas en een bewijs van je identiteit ga je naar de stembus die op je biljet staat aangegeven.
daar geef je je pas af en je identiteit word bekeken of jij bent wie je zegt dat je bent. dan krijg je een stemformulier waar je met een rood potlood een bolletje mag kleuren op de persoon die jij als nieuwe president van ons land zou willen. dit alles doe je in een soort pashokje.
daarna gooi je dat formulier in de stembus en je bent klaar.
het stelt niet zo heel veel voor, maar door de vele keuzes is het minder makkelijk dan het lijkt.
ik zelf kijk naar zaken als:
de kosten voor me bezoekjes aan dokters en me medicijnen speelt daar ook in mee, op dit moment is er per jaar 385,00 euro aan eigen bedragen en voor de boven genoemde groepen is dat heel veel geld om bij te leggen. dus, hoe zit dit voor straks? kan ik mezelf of me dochter nog medische zorg geven?
en dan onderwijs, is dat ook nog te betalen en kan ik me dochter ook naar een goed onderwijs laten gaan zo dat zij straks het onderwijs krijgt en een baan kan vinden in haar keuze van werk?
voor mij zijn dit 3 punten waar ik naar kijk, voor iemand anders zijn het misschien weer hele andere punten waar ze op letten.
maar op deze wijze probeer je wel voor jezelf te kijken welke partij je op die punten de beste keuze geeft.
welke partij dat voor mij is? dat hou ik voor mezelf.
maar morgen mag ieder Nederland van 18 jaar en ouder hun stem gaan uit brengen en dan is het verder maar hopen dat we straks een nieuwe kabinet hebben waar wij Nederlands in geloven en vertrouwen.
wat het ook gaat worden, we houden altijd mensen die niet tevreden zijn met de uitkomst.
tot het volgende blog ......
de keuze is aan je zelf. jij kiest zelf de partij waar van je denkt dat die het beste zullen regeren over ons land en die misschien voor jouw de beste dingen bieden.
in beiden gevallen heb ik persoonlijk me twijfels of er wel een partij is die mij dat bied?
ik beken eerlijk dat ik weinig tot geen vertrouwen heb in ons kabinet. en het ook niet veel uitmaakt wat je zelf zou zien gebeuren, ze doen toch wel wat ze willen.
de lijst staat vol met partijen, dit zijn er een paar uit die lijst waar we op kunnen stemmen:
- VVD
- PVDA
- PVV
- D66
- GROENLINKS
- SP
- CHRISTEN UNIE
- SGP
- DENK
- 50 PLUS
want welke partij bied jouw nu wat bij je past? daar kun je weer verschillende stemwijzer voor vinden die je kunnen helpen bij je keuze. via google kun je genoeg vinden die je kunnen helpen met stemmen.
vanaf je 18de heb je stemrecht hier in Nederland.
van te voren krijg je een zo gezegd stempas, met deze pas en een bewijs van je identiteit ga je naar de stembus die op je biljet staat aangegeven.
daar geef je je pas af en je identiteit word bekeken of jij bent wie je zegt dat je bent. dan krijg je een stemformulier waar je met een rood potlood een bolletje mag kleuren op de persoon die jij als nieuwe president van ons land zou willen. dit alles doe je in een soort pashokje.
daarna gooi je dat formulier in de stembus en je bent klaar.
het stelt niet zo heel veel voor, maar door de vele keuzes is het minder makkelijk dan het lijkt.
ik zelf kijk naar zaken als:
- lage inkomengroepen en ouderen
- kosten voor ons ziekenfonds
- onderwijs
de kosten voor me bezoekjes aan dokters en me medicijnen speelt daar ook in mee, op dit moment is er per jaar 385,00 euro aan eigen bedragen en voor de boven genoemde groepen is dat heel veel geld om bij te leggen. dus, hoe zit dit voor straks? kan ik mezelf of me dochter nog medische zorg geven?
en dan onderwijs, is dat ook nog te betalen en kan ik me dochter ook naar een goed onderwijs laten gaan zo dat zij straks het onderwijs krijgt en een baan kan vinden in haar keuze van werk?
voor mij zijn dit 3 punten waar ik naar kijk, voor iemand anders zijn het misschien weer hele andere punten waar ze op letten.
maar op deze wijze probeer je wel voor jezelf te kijken welke partij je op die punten de beste keuze geeft.
welke partij dat voor mij is? dat hou ik voor mezelf.
maar morgen mag ieder Nederland van 18 jaar en ouder hun stem gaan uit brengen en dan is het verder maar hopen dat we straks een nieuwe kabinet hebben waar wij Nederlands in geloven en vertrouwen.
wat het ook gaat worden, we houden altijd mensen die niet tevreden zijn met de uitkomst.
tot het volgende blog ......
Abonneren op:
Posts (Atom)
kattenstreken #102
Welkom bij kattenstreken! Een blog waarin ik de foto’s deel met jullie van mijn 3 kleine monsters en het verhaal achter de foto’s. Soms grap...














