kattenstreken #102

Welkom bij kattenstreken!

Een blog waarin ik de foto’s deel met jullie van mijn 3 kleine monsters en het verhaal achter de foto’s. Soms grappig, maar soms ook gewoon een leuk moment om op de foto te zetten.

Frodo, Nala en Raya, alle drie een eigen persoonlijkheid en die botst soms met elkaar.

Je kan ze waarschuwen maar dat helpt niet altijd, en het lijkt ze niks te kunnen schelen.

Frodo is de oudste van de 3, een kater van 12 jaar. Nala is ook een kater, ze zeiden dat het een zij was, maar later bleek het een hij te zijn en is nu10 jaar oud.

Raya is enigste vrouw, maar een echt bitch die haar mannetje wel staat. Ze is 8 jaar. 

We beginnen wel te merken dat ze ouder worden. De dolle buien zijn er nog wel, maar minder. 

Ondanks dat ze een stel monsters kunnen zijn, hou ik zielsveel van hun. 

Dit zijn Frodo, Nala en Raya, en dit zijn de verhalen uit hun leventje.

En laat je nog steeds niet misleiden door hun schattige kopjes!

Nieuwe logo's

Hallo en welkom bij een nieuwe kattenstreken.

We hebben de vakantie weer achter de rug en gaan weer aan de slag.

We hebben voor de komende tijd ook nieuwe logo’s. 

Deze zijn gemaakt met behulp van AI en ik heb gekozen voor karikatuur van de katten.

De katten zijn ook wel goed uit gekomen met AI. Frodo met zijn scheur in zijn oor, Nala onze gezellige knuffel-vreetmonster en Raya met die zelfverzekerde blik in haar ogen.

Deze logo’s worden ook gebruikt voor sociale media, er zijn 3 verschillende. 

En een van die afbeeldingen heeft toch wel duidelijk wat herkenningspunten van onze huidige woonplaats: Meppel!

Er zijn ook logo’s gemaakt waar ik zelf bij sta in de stijl van karikatuur. Mogelijk dat die ook nog weleens voorbij gaan komen.

Ik ben alleen niet zo van op de voorgrond willen staan, ik heb het al vaker gezegd: ik vind dit blog leuk om te doen maar heb niet gelijk de behoefte om in de spotlights te komen. Ik ben geen fancy influencer, ik ben wie ik ben. Doe maar gewoon, dat is goed genoeg.

Vakantie

We hadden dit jaar even een andere planning met de vakantie.

Dit had te maken met mijn dochter die inmiddels is getrouwd en nu officieel het huis uit is. Het zijn nu alleen ik en de katten nog. 

Maar voor dat alles waren we nog met het hele gezelschap bij haar en haar toen nog toekomstige man thuis voor een korte vakantie, en om nog wat dingen te regelen voor het trouwfeest.

Het is inmiddels niet meer vreemd voor hen om daar te zijn en ze vermaken zich prima. Voor Jenkie vind het leuk als ze haar maatje Nala weer ziet. 

Hoewel Nala ook wel grenzen begint te trekken en af en toe Jenkie even flink op haar plek kan zetten. 

Raya vindt het auto rijden niks, maar als we er zijn weet ze haar draai snel weer te vinden. Boven in de krabpaal is ze vaak te vinden, maar 's nachts ligt ze toch wel weer bij mij. Maar soms gaat ze ook wel eens even bij mijn dochter kijken. 

Frodo vindt het allemaal prima, die is het snelste van allemaal met zijn plek vinden. Vooral de stoel van mijn schoonzoon is bij hem een favoriet en als Jenkie hem dan met rust laat is het voor hem prima. 

En Jenkie, die is ook blij met zijn soortgenoten in huis. Hoewel Nala toch wel de voorkeur heeft. 

Ik heb zo een tunnel waar ze doorheen kunnen rennen en vliegen, die is een grote hit bij Jenkie en Nala. Maar Raya komt ook wat losser, maar dan wel op haar voorwaarden en niet naar haar slaan met je poten. Lastig voor Jenkie, die het als uitdaging ziet, dus dat spelen is van korte duur.

Frodo en Nala

Dit is toch wel zeldzaam dat ze zo dicht bij elkaar zitten zonder te vechten.

Meestal houden ze wel afstand en als dat niet gebeurt dan vliegen de haren soms in het rond. 

Waarom, ik heb geen idee. Maar nu Frodo ouder wordt en steeds meer afstand neemt van Nala en ook Raya is het ook vaker dat ze hem als doelwit hebben met vechten. 

Onderschat Frodo ook niet, die zoekt het soms zelf op en loopt dan zielig te doen als het weer eens bonje is.

Daarbij werken zijn dementie-momenten ook niet echt mee. 

Nala is intussen jarig geweest en werd op 9 augustus 10 jaar. Hij is een lieverd maar zou alles opvreten, en niet alleen kattenvoer. 

Een schaaltje yoghurt met granola en fruit wil dit vreetmonster ook best proeven. 

Iets onbeheerd op tafel laten staan is lastig en het lijkt alleen maar erger te worden.

Ze krijgen genoeg, dat is het probleem niet, maar Nala lijkt nooit genoeg te hebben.

En dat leidt soms weer tot te veel gevreten en dan kan je kots gaan ruimen. 

Ballentoren

Raya kan zich goed vermaken met de ballentoren.

Zo een toren van 3 lagen met tussen de lagen balletjes. Ze kan zich er goed mee vermaken. 

Ik had hem ooit gekocht voor Jenkie maar die kijkt er weinig naar om. Raya lijkt het ook wel een interessant ding te vinden.

Ze gaat er bij zitten en tik af en toe eens tegen de ballen aan.

Maar ze doorkrijgt dat je haar dit ziet doen, staat ze op en loopt weg.

Alsof ze het stiekem probeert te doen en je haar niet mag zien.

Leuk geprobeerd, maar als ze een tik tegen zo een bal geeft dan hoor je het door de tunnel van zo een laag heen gaan. 

Het ziet er wel grappig uit, ze gaat erbij zitten, kijkt even rond of niemand het ziet en dan een mep, daarna weer kijken of iemand en zag en weer door. 

Lekker laten gaan, ze weet zich bezig te houden. 

En zo komen we alweer aan het einde van deze eerste kattenstreken na de vakantie.

Ik hoop de komende maanden nog een paar leuke momenten vast te leggen. 

Helaas begint de zomer toch ten einde te komen en het is net iets te koud om de hele tijd met een balkondeur open te zitten. Maar ze lijken het zelf ook te koud te vinden buiten, want als de deur nog open staat om te luchten dan gaan ze niet eens naar buiten. 

We gaan de tijd weer krijgen om lekker op de bank te kruipen met een dekentje. Daar genieten ze ook van. 

Kunnen ze weer ruzie gaan maken over wie er op de bank op de deken mag liggen of we leggen gewoon een extra deken op de bank erbij. 

Tot het volgende blog …. 

postcrossing#493

Hallo en welkom bij een nieuwe postcrossing.

De vakantie zit er weer op!

En inmiddels is mijn dochter dus getrouwd en officieel het huis uit.

Kind heeft het nest verlaten, zullen we maar zeggen.

Ik heb mijn moment wel gehad dat ik even moest slikken, het blijft toch je kind en we doen al jaren alles samen.

Maar ik heb er vrede mee, het is goed en ze hebben een hele mooie trouwdag gehad. Het was rond de 25 graden, heerlijk weer.

De dag daarna was het regen, dus ze hebben het echt getroffen.

We gaan door met postcrossing, want we hebben genoeg om te delen. 

We hebben de afgelopen weken post ontvangen.

De eerste twee kaarten in het rijtje zaten in mijn mailbox toen ik van een paar dagen vakantie thuis kwam. Hierdoor is de reistijd iets langer geworden. 

Om te beginnen zat deze kaart in de mailbox, een kaartje uit Duitsland. De kaart heeft 34 dagen gedaan over 153 km.

En dat komt toch bij mij de vraag: hoe? Als ik de dagen er afhaal dat ik weg was, dan zijn dat 10 dagen. Blijven er 24 dagen over, dan heeft de post wel heel veel vertraging gehad denk ik zo.

De afzendster schreef dat ze op het platteland woont, maar ze vindt het er geweldig. 

Ik zelf kom van het platteland, dus ik kan me er wel iets bij voorstellen.

Ik woon nu in de stad maar dat heeft ook mede te maken met alles meer in de buurt, vooral een ziekenhuis met mijn gezondheid is fijn.

Verder had ze niet zoveel geschreven.

Op de kaart staat een vlinder, de Spaanse vlag. Deze soort is vrij zeldzaam, maar wordt de laatste jaren door klimaatverandering wel steeds vaker gezien in Nederland en België. 

Een ander kaartje wat toen ook in de mailbox zat is deze kaart.

De kaart komt uit de USA en heeft een reistijd van 39 dagen over 8800 km.

Hier zit ook wat extra reistijd op, reken weer die 10 dagen er vanaf, dan hou je 29 dagen over en dat komt wel redelijk overeen met de reistijd van kaarten uit de USA.

De afzendster schreef dat zij ooit wel eens in Los Angeles was geweest, maar dat het jaren geleden is. Ze hoopt er ooit wel weer eens naartoe te gaan. 

Van waar ze nu woont is het toch een afstand van iets meer dan 5 uur rijden met de auto.

Ik zag op haar account dat ze dol is op versieren met stickers en ze schrijft liever kaartjes dan brieven. Dat kan ik nog begrijpen, dat heb ik zelf ook. 

Verder heeft ze niet zoveel gedeeld en ook niet op de kaart geschreven. Wel zat de kaart in een envelop en zaten er wat sticker los bij. 

De afbeelding is mooi, maar waar is het? Geen idee, dat staat er niet op.

De volgende kaart heb ik ontvangen nadat ik van vakantie weer thuis was.

Deze kaart komt uit Australië en heeft een reistijd van 44 dagen over 16.493 km. 

En het kostte mij heel veel moeite om te kunnen lezen wat de afzendster mij had geschreven. Met een beetje hulp van mijn dochter hebben we het denk ik redelijk voor elkaar gekregen.

Dat het slecht te lezen was komt door de afbeelding, die ook op de achterkant licht gedrukt staat en dat gemixed met het schrijven is niet heel handig.

De kaart is van de USA en gestuurd vanuit Australië, de kaart heeft de afzendster ooit gekregen. Ze heeft de kaart geschreven in de trein onderweg naar een afspraak.

Op de kaart zien we de Bryce Canyon, een Nationaal Park gelegen in het zuidwesten van de Amerikaanse staat Utah. 

Bryce Canyon is beroemd om zijn unieke geologische rotsformaties.

Ik vind het een mooie kaart, het ziet er schitterend uit. 

En dan was er nog een andere leuke kaart, dat is deze.

De kaart komt uit Roemenië en heeft een reistijd van 130 dagen over 1495 km.

En ik heb maar één vraag: waar is het misgegaan dat deze kaart er zo lang over heeft gedaan?

Dat het 2 à 3 weken duurt, 21 dagen, oké, maar 130 dagen! Dit is gewoon belachelijk.

Waar het aan ligt zullen we wel nooit te weten komen.

De afzendster heeft een leuke beschrijving gegeven van wat er in Roemenië allemaal toeristische dingen zijn om te bezoeken, dat klinkt allemaal interessant.

Ze schreef dat zij en haar familie in een bouwmarkt werken, of het van haar eigen familie is weet ik niet, daar heeft ze niks over gezegd.

Verder schreef ze dat ze graag op Facebook en Tik Tok filmpjes kijkt. En ze speelt Candy Crush.

Dat heb ik ook een tijdje gespeeld, maar werd het beu en ben ermee gestopt. 

Een leuke vintage kaart van een brief schrijvende dame.

En er was nog meer post, maar die houden jullie tegoed tot volgende week.

We hebben ook nog twee kaarten om erop uit te sturen en dan wordt het misschien net iets te vol.

Dus volgende week de andere kaarten die ik heb ontvangen, ze zijn wel geregistreerd.

Dan zijn er de afgelopen weken ook kaarten op hun bestemming aangekomen.

Om te beginnen uit postcrossing 491, een kaart naar Japan, deze heeft zijn bestemming bereikt na een reis van 9195 km in 11 dagen.

In postcrossing 492 gingen er twee kaarten op uit en de kaart die naar Duitsland ging heeft zijn bestemming bereikt na een reisje van 487 km in 10 dagen.

En dan hebben we ook een kaart die op expired is komen te staan. Dat gaat om de kaart uit postcrossing 484, een kaart naar Rusland. 

Er is nog een jaar de tijd om de kaart alsnog te registreren.

Een andere kaart die zijn bestemming heeft bereikt is de kaart uit postcrossing 492, de tweede kaart. Deze ging naar Finland en heeft zijn bestemming bereikt na een reis van 1615 km in 24 dagen. 

Gaan we door met de post die ik heb verstuurd en dat zijn er twee deze week.

We zijn nog even de teller aan het bijwerken van één kaart per week.

De eerste kaart is deze geworden, deze is onderweg naar Duitsland en maakt een reisje van 334 km voor het op zijn bestemming heeft bereikt.

Het hoeft niet zo lang te duren, met ons Nederlandse postbedrijf weet je het maar nooit. Alle veranderingen zijn nou niet echt een verbetering geworden. 

De ontvangster van deze kaart is geboren in Polen maar op jonge leeftijd al naar Duitsland verhuisd.

Ze is een hobby-illustrator. Ze is gespecialiseerd in personage ontwerp. 

Tekenen maakt haar blij.

Ze heeft onlangs haar "Technisch baccalaureaat met een focus op voeding" afgerond! Ze mag zich nu een 'outlearned' noemen.

Andere hobby's zijn reizen, wandelen in de natuur, rommelmarkten bezoeken, graphic novels en manga lezen, films en series kijken of videogames spelen.

Ze heeft een lijst met wat ze leuk vind, maar laat de keuze verder aan de afzender over wat hij of zij wil sturen. 

Ik zag iets er op staan met regenbogen en kleurrijk, dus ik dacht dat deze kaart daar wel goed bij paste.

We gaan de reactie afwachten.

En dit is de tweede kaart die er deze week op uit is gegaan.

De kaart is onderweg naar de USA en maakt een reis van 5626 km.

En de ontvanger van deze kaart heeft niks over zichzelf vertelt maar had wel een inspirerende tekst staan op zijn profiel, die hij weer van een andere postcrosser had gezien.

Postcrossing: “Het gaat niet om het ontvangen en verzamelen van kaarten, maar om een ​​deel van jezelf met de wereld te delen. 

Mensen beïnvloeden en je stempel drukken op een plek die je misschien nooit zult bezoeken. 

Het gaat om verbinding maken. 

Het gaat om een ​​glimlach toveren op iemands gezicht die je nooit zult ontmoeten.

Dat maakt mijn dag beter."

Wat kan ik hier nog aan toevoegen? Helemaal niks.

Ik heb dan ook gekozen voor deze kaart omdat ik die perfect bij de tekst vind passen.

We gaan de reactie afwachten.

En dit was alweer bijna het einde van deze eerste postcrossing na de vakantie.

We zitten aardig vol en wat ik tot nu toe heb voorbereid voor volgende week, is die ook al behoorlijk vol.

Het leuke van postcrossing: je weet nooit wanneer iets binnen rolt.

Ik heb nog wel een mededeling: in week 42, woensdag 14 oktober, zal er geen postcrossing zijn. Door een planning die niet anders kan, komt postcrossing die week te vervallen.

De week er voor, week 41, zullen op woensdag 7 oktober dan ook 2 kaarten verstuurd worden, zodat we gewoon op de lijn van één kaart per week blijven.

En dan komen we nu toch echt aan het einde, volgende week nog meer post die was binnengekomen.

Bedankt voor jullie aandacht en graag tot het volgende blog …

How's life? #21: vakantie weer voorbij

De vakantie is weer voorbij en ik heb zeker genoten van deze vakantie.

We gaan weer aan de slag!

Het is vandaag Prinsjesdag, de dag waarop de plannen van het kabinet worden bekendgemaakt.

Het zal wel weer gaan zoals altijd: kosten stijgen en de middel- en lage klassen zijn weer de klos en mogen meer gaan betalen, terwijl de rijken weer vrolijk doorfeesten. Maar dat is mijn persoonlijke mening. 

We horen het later vandaag wat de plannen zijn. 

Ik zei het al, de vakantie is voorbij. 

En wat een weer hebben we gehad! Maar om eerlijk te zijn vond ik die temperaturen van boven de 30 graden niks, iets te warm.

In mijn flatje, op de bovenste verdieping, was het vooral in de woonkamer een sauna. 

Mijn grootste vraag is toch wel: wat voor winter gaan we krijgen, na deze warme zomer? 

We zullen het moeten afwachten, eerst de herfst. En regen kan het land goed gebruiken, al wordt niet iedereen blij van al die nattigheid. 

Ik ook niet en zeker niet met de reuma. 

Gezondheidsupdate: 

Tja, dit is even schrikken, maar voor nu is alles nog oké.

Ik had dus een fundusfoto moeten laten maken om te controleren hoe de staat van mijn ogen is in verband met de suikerziekte.

Ik moest op 17 augustus bij een oogarts komen, dit was weer even anders dan mij was verteld. Het was geen afspraak bij een oogarts maar een extra onderzoek omdat ze wat gevonden hadden op mijn ogen. 

Na verschillende testen en druppels in mijn ogen kwam de uitslag dat er een vlek in mijn oog zit, een soort moedervlek. En net als met een moedervlek op je huid kan dit veranderen naar een tumor of kanker. 

Dat was toch even schrikken, slikken en door met het gesprek. De emoties komen later wel.

Ik heb inmiddels druppels gehad omdat mijn ogen ‘droog’ zijn, dit is iets wat voor kan komen bij mensen die werken achter computers enzo.

Voor nu dagelijks of om de dag druppelen en het is prima. 

De vlek is voor nu nog onschuldig wat betreft tumor of kanker, wel is het een belemmering voor het zicht.

Ik had al een leesbril laten opmeten en zal binnenkort ook mijn gewoon bril laten vervangen, deze is nu nog voor 75% goed.

Het is voor de rust op de ogen dat een bril kan helpen en met dingen veraf heb ik dat ding toch wel nodig.

Wat betreft de vlek in mijn oog, het zit in mijn linkeroog, er is voor nu nog niks aan de hand, maar ik word wel regelmatig gecontroleerd en getest of er niks is veranderd. 

Natuurlijk heb ik er over nagedacht wat als het verandert, maar het is voor nu koffiedik kijken omdat het ook mee kan vallen en het onschuldig blijft.

Ik ga mijzelf er niet gek over lopen maken en neem elke dag voor wat het het is. 

Ik ga door met mijn leven en geniet ook nog steeds van het leven. 

Verder is het afwachten en hopen dat het met de jaren mee zal vallen, maar dat is een keuze die ik zelf niet in de hand heb en meer dan wat er nu wordt gedaan kan voor nu ook niet. 

Wat betreft de suikerziekte gaat het prima.

Mijn waarden zakken nog steeds en mijn suikerspiegel is stabiel. Ik voel me ook prima en ik lijk me ook steeds beter te gaan voelen.

Ik slaap stukken beter en mede door de medicijnen tegen de suikerziekte ben ik gewicht aan het verliezen.

Dat is voor nu nog prima, genoeg extra pondjes die er af mogen. Maar we moeten ook uitkijken dat het niet te gek wordt, dan willen ze de medicatie gaan veranderen.

Maar voor nu zitten we nog goed.

Over het algemeen gaan we dus weer goed met de gezondheid en verder is het afwachten maar wel gewoon van het leven blijven genieten.

Trouwdag

En dan was 7 september de trouwdag van mijn dochter.

Ik had al meerdere keren gezegd dat de vakantie dit jaar om die reden even wat verschoven was.

Ik heb het verder nooit over de datum gesproken, nou 7 september dus. 

We hadden een prachtige dag met zon en een temperatuur van gemiddeld 26 graden.

Op de foto zie je een corsage, een armband voor de vrouwen en een speld voor de heren. 

In het doosje zat een ketting die van mijn moeder is geweest, die mijn dochter graag wilde dragen op die dag.

Wat wel apart was is dat de bruidegom de bruid niet is komen halen, maar de bruid is opgehaald met mij door de schoonouders en zo zijn we naar de huidige woning gereden waar de bruid de bruidegom heeft opgehaald.

Ik was zelf kalm, tot het moment dat we de trouwzaal in gingen en ik mijn dochter zag zitten … toen brak ik.  

Mijn meissie, getrouwd en op eigen benen. Weg uit het ouderlijke huis. 

Laat ik er wel bij zeggen dat ik het prima vindt zo als het gaat, maar als je al bijna 25 jaar altijd alles samen hebt gedaan dan is het denk ik niet raar als je als moeder even een traantje moet laten. 

Ik trouwens niet alleen, de vader van mijn schoonzoon moest ook even huilen.

Het feest was dichtbij het huis waar ze wonen, een grote partytent en genoeg aan eten en drinken. En geen luxe diner maar een heerlijke barbeque, waar iedereen van heeft genoten. Gewoon lekker simpel, maar super gezellig.    

En verder ….

En verder blijft wat betreft het weblog alles zoals het was.

Het gaat prima zo en ik zie het nut om iets te gaan veranderen dan ook niet.

Er zullen de komende tijd mogelijk wel nieuwe blog logo's gaan komen zoals bij kattenstreken. En op de kalender staan nu muizen die aangeven wat er die maand voor blogs gaan komen of gewoon een muis die achter een laptop zit om aan te geven dat er die dag een blog is. 

Het is even kijken of het wat is, degene die het al hebben gezien gaven aan dat je nu wel duidelijker kan zien wanneer wat online gaat komen door dat er nu ook tekst bij staat. 

Er staat voor nu al wel een wijziging op de planning en dat betreft postcrossing in week 42, 

14 oktober. Door een planning die niet anders kan, komt postcrossing die week te vervallen.

Dit betekent dat de week ervoor op 7 oktober 2 kaarten worden verstuurd om dat recht te trekken met ons motto van één kaart per week.

Nou, dat was het dan eigenlijk wel weer. De kop is eraf, de vakantie is voorbij.

We gaan aan de laatste ronde beginnen tot aan de kerst en dan is er weer een jaar voorbij.

De kerstvakantie staat al ingepland en zal zijn van 21 december 2026 tot 5 januari 2027.

Nou, hiermee zijn we wel weer even bijgepraat.

Tot het volgende blog ….