stand van zaken: week 28

we zitten net over de helft van 2018 en ik heb nu al de neiging om te zeggen dat het voor mij een k..jaar is.
de ellende met mijn autootje ga ik verder niet meer uitgebreid oprakelen, dat heb ik al genoeg gedaan.
de auto staat thuis en is rijbaar maar 100% veilig, er mee gaan rijden doe ik niet meer.
inmiddels heb ik met iemand van de garage een gesprek gehad en zijn we tot het besluit gekomen de auto op te ruimen. door de nieuwe onderdelen en nog wat oudere die te hergebruiken zijn kan deze worden opgekocht voor sloop en onderdelen verkoop.
later krijg ik nog  een gesprek met iemand van het wmo, we kijken of er iets anders kan worden gevonden.
helaas, is mijn dochter moeten stoppen met werken omdat we geen vervoer hebben en de bus niet eens rijd hier in het weekend. kort om ontslag, en blijkbaar was er geen andere oplossing zo als uren aanpassen. nou dag Jum.. dan maar.
vanuit het bedrijf wilde ze niet uren omzetten zodat ze wel op de dagen kan werken als we wel bussen hebben die rijden.
het heeft ook gevolgen voor mijn werken maar dat hebben we opgelost.
zou ik de ene week op dinsdag en woensdag werken, en de andere week op woensdag en donderdag, is dat nu donderdag een hele dag geworden.
ik werkte eerst alleen in de ochtend uren maar nu dus even niet.
ik kan op de donderdag met een collega meerijden en die werkt de hele dag, dus vandaar dat ik dat nu ook voor tijdelijk zo doe.
dat het even iets zwaarder is om te doen merkte ik wel, maar het zal gewoon even wennen zijn.
het geeft me wel de gelegenheid om nu andere mogelijkheden van de kringloopwinkel te zien en te leren daar mee en met te werken.
dit geeft mij ook de mogelijkheid om mijn werkzaamheden uit te breiden.
ik heb dan wel mijn beperkingen door al mijn medische klachten maar dat wil niet zeggen dat ik totaal niks kan en niks meer wil.
ik heb er dus ook wel een beetje een win situatie gekregen.

ik heb dus binnenkort wel een gesprek met iemand van de wmo (wet maatschappelijke ondersteuning).
samen gaan we dan bekijken wat hun kunnen betekenen voor mij om mijn zelfstandigheid te behouden met mijn medische beperkingen.
het kan dus zomaar gebeuren dat ik van uit hun een vervangt vervoersmiddel kan krijgen of een alternatief in de vorm van zorgtaxi.
verder kijken hun ook mee naar hoe mijn situatie is, ik zelf heb niet alleen medische problemen maar mijn dochter ook, het is dus dubbel op hier in huis.
ik zit niet te wachten op hulp in mijn huishouden, dat lukt ons prima zelf maar vervoer is wel een probleem en als dat geregeld kan worden zijn we weer in staat om onze zelfstandigheid voort te zetten. we wachten dus af wat daar uit gaat komen.
maar ik vind het wel fijn dat er nu ergens toch een muntje is gevallen dat ik wel wil maar niet de middelen heb.

en het was niet allemaal ellende, we hadden toch ergens daar tussenin nog het top moment van mijn dochter. haar diploma uitreiking!
ik heb het droog gehouden maar heb wel de nodige keer moeten slikken.
daar voor voelde ik me wel trots maar op het moment van het in ontvangst nemen van het diploma en haar daar zo te zien staan had ik even mijn moment.
zo gek om in je hoofd haar leven voorbij te zien komen, van kleine baby net geboren tot nu.
je beseft dan dat ze groot zijn geworden 16 jaar lijkt dan op eens helemaal niet zo veel tijd meer en alles lijkt in snel vaart te zijn verlopen.
de mooiste stunt van haar was toch wel de jurk. niemand had dit verwacht van haar maar de reactie's waren zeker erg leuk.
na de uitreiking zijn we samen met mijn vriendin en een maat gaan uit eten. dat was super gezellig.
daarna heeft die maat nog foto's gemaakt van ons, hij is fotograaf en heeft ook van de diploma uitreiking foto's gemaakt.
in de haven van Steenbergen heeft hij foto's gemaakt van mij, mijn dochter en mijn vriendin.
ik ben geen fotomodel maar de foto's zijn zeker erg mooi geworden.
maar die foto's laat ik jullie (misschien) een andere keer nog wel zien.

tot het volgende blog ....

gft bakje

in het restafval van de grijze container wordt nog ongeveer 30% groenafval aangetroffen, waarvan 2/3 etensresten. 
en daarom bedacht de gemeente hier om ons inwoners blij te maken met deze rest-afvalbak voor die etensresten en andere compost geschikte zooi in te dumpen.
hmm ... we hebben nog niet genoeg bakken zeker?
mijn keukenkastje heeft al een opruiming gehad zodat ik er een bak in kon zetten voor het plastic en nu komt dit er ook nog eens bij.
maar goed.
we kregen deze bak gratis, op een woensdagmiddag stond deze aan de deur met een brief er bij en 3 rollen van die biologisch afbreekbare zaken en nog het filter voor de zo gezegde "nare luchtjes te filteren".
ik heb er weinig vertrouwen in.
maar goed, we doen een poging.

dag 1: die zelfde avond nog gaat er een restje friet in. wel een gedoe, bakje uit het kastje, friet er in en terug in de kast. in gedachten zie ik al mieren door me kastje lopen!
dag 2: mijn dochter maakt eiersalade en de schillen hier van gaan in het bakje.
dag 3: sla resten erin. ben het nu al zat, wat een gedoe!
dag 4: het is wel goed met dat bakje, ik loop gewoon naar de groene container en dump het daarin!
dag 5: ik haal het zakje eruit want dit is 3x niks voor mij. in de tijd dat ik het bakje pak en de klep eraf haal ben ik ook naar de container gelopen om het daar in te gooien.
als het zakje eruit is blijft er een natte plek achter en de geur is .... niet aangenaam.
het bakje word uitgespoeld en gewassen en gaat zo de kast in.
ik heb het al gehad met dit onhandige ding! ik loop wel gewoon naar de container toe, gaat veel sneller als dit.

ik hoor en lees meer van mensen die het zelfde er over denken.
niemand lijkt echt blij te zijn met dit bakje.
oké, misschien als het straks weer winter is dat je dan zegt: het is koud en donker en even naar de container lopen is dan niet zo aangenaam, dat je het dan even hier in doet.
maar verder, nee dank je, ik loop wel naar mijn container.

na wat speurwerk vind ik een site waar ik zakjes kan kopen en wat ze kosten.
gemiddeld rond de 5 euro voor 10 zakjes en de filters zijn ook best duur.
nee, goedkoper om te lopen en geen bakje in de kast. deze krijgt wel een nieuwe bestemming voor iets nuttigere.
we hebben nu een grijze afvalcontainer voor restafval, een groene container voor het zo gezegde gft (groente-fruit en tuinafval) en zakken waar we plastic in verzamelen.
mogelijk verdwijnen die in de toekomst en komt daar ook een container voor.
dan is mij halve achtertuin dus gevuld met container.

fijn dat we zo milieu vriendelijk bezig zijn maar of dit zo allemaal handig werkt?
nee, geen kleine bakjes voor mij, lopen is net zo makkelijk.

tot het volgende blog ....

vervolg auto-pech-weken ....

ja je leest het goed, de ellende is nog niet klaar.
we gaan week 5 in en we zijn nog niet klaar met dingen die kapot kunnen gaan.
begonnen dus allemaal met mijn vario-riem, toen volgde mijn poelie.
die is inmiddels helemaal nieuwe er in gegaan.
en zou dus moeten rijden als het hoort.
daar tussen werden ook het remsysteem nog vernieuwd. dat was al afgesproken omdat het nodig was.
oké, door de nieuwigheid moet dat allemaal wat ingereden worden maar het rijdt.
dus niet! ik hoorde een vreemde tik, metaalachtig en een wat zoemend geluid.
vorige week was mijn autootje weer in de garage en kreeg hem terug met de melding dat ze niks konden vinden en dat het wel door de nieuwe onderdelen zou komen.
mijn vertrouwen in de auto is nul en mijn vertrouwen in de garage net zo veel inmiddels!
maar goed, ik hem weer opgehaald en rijden.
naar de manege voor het paard rijden van mijn dochter ging redelijk goed, en de ander dag bracht ik haar op haar werk en dat deed ik zaterdag ook.
maar op de terugweg naar huis begon mijn achterkant wat te schudden en het getik en gezoem werd luider. vooral als je stevig gas gaf.
gas terug en het leek beter te gaan, gaf ik weer meer gas dan hoorde ik het weer.
natuurlijk was de garage als dicht, dus kon daar niet langs.
dus ik ben gaan zoeken en rond vragen, en alles kwam uit op mijn wiellagers, aandrijfas of beiden.

nu was er vanuit de garage al gezegd dat de wiellagers aan vervanging toe waren maar het kon nog wel even.
maar ja, dat zeiden ze ook van mijn vario-riem en de poelie, dus het zou me niks verbazen als het klopt wat ik heb gevonden.

wel geteld ben ik nu dus voor de 5de week van auto ellende begonnen.
en de vraag of ik het allemaal nog wel moet laten doen speelt zeker in mijn hoofd.
de kosten tot nu toe zijn behoorlijk hoog en er komt nog meer bij.
maar om nou hier de grens te trekken en mijn auto weg te doen? dan waren al die kosten voor niks.
met alle nieuwe onderdelen heb ik bijna een hele nieuwe auto, de motor is goed. dat is het beste onderdeel van heel de auto. maar de rest laat het behoorlijk afweten.
wat me nog het meeste stoort is de reactie: "ja, het is een brommobiel en die is toch anders dan een gewone auto. het is ook nieuw voor ons."
ja en? ik ben ook betalende klant en heb je als een rond gekeken hoeveel er van die auto's rond rijden?
daar naast is het inschattingsvermogen van onderdelen die vervangen moeten worden en nog mee kunnen gaan ook een behoorlijke misser.
zouden ze dat ook zo doen bij iemand die wel in een gewone auto rijdt?
veel keuzes in garage's hebben we hier niet, ik zit dus vrij gebonden aan een garage.
ik baal als een stekker van deze ellende!
nee, mijn vertrouwen is niet groot meer, maar ik kan mijn autootje ook niet echt missen.

up-date:
mijn auto staat thuis maar buiten wat dingen afstellen heb ze niks gedaan.
dat er wat dingen nodig zijn is zeker maar voor nu willen ze niet meer doen dan wat er tot nu toe is gedaan en het rammelen en zwabberen is voor hun doenbaar.
reden: de kosten zijn al zo hoog opgelopen en ondanks de gemaakte afspraak over gespreid betalen, waarvan ik het eerste termijn volgens afspraak is voldaan, willen ze eerst meer geld zien voordat er nog iets word gedaan.
wettelijk zou dit mogen maar daar schiet ik dus niks mee op! ik ben dan ook boos.
het rijd maar rijdt nog niet optimaal en voel me ook niet veilig als ik er mee rij.
ik voel me .... , laat ik dat verder maar voor me houden.

up-date 8 juli:
ik heb besloten mijn auto weg te doen. de veiligheid van mijzelf en mijn dochter gaat voor op de noodzaak van vervoer.
ik heb inmiddels ook de monteur van de garage gesproken, verder heb ik ook nog contact gehad met iemand anders en dat heeft geleid tot een afspraak om verder met elkaar te gaan praten voor hulp en oplossingen, mede door mijn medische beperkingen heb ik blijkbaar tot nog recht om ondersteuning van uit deze kant. volgende week in een blog iets meer er over.
met de monteur heb ik afgesproken samen te gaan kijken of we een goede sloper kunnen vinden voor de auto, de nieuwe onderdelen zijn nog te hergebruiken en daarom zou mijn auto een sloopauto zijn voor onderdelen. we wachten het even af.


tot het volgende blog .....

#postcrossing#112

hoi hoi,
het woensdag en dat betekend postcrossing dag op het weblog.
en het is een behoorlijke volle bak deze week, ik ga dus gelijk beginnen.

de afgelopen week werd ik weer verblijd met een paar hele mooie kaarten.
deze komt uit de Oekraïne , of liever gezegd de afzender komt daar vandaan maar heeft vanaf een vakantie adres deze kaart verzonden.
dat is dus Albanië en heeft een afstand van 1407 km afgelegd in 8 dagen.
een mooie voorbeeld van door gaan als je met vakantie ben, als je meer over die mogelijkheid wil weten kijk dan even op de site van postcrossing, daar vind je meer over postcrossing en als je vakantie hebt of gaat.

en deze leuke wereld kaart kwam uit China, met een afstand van 9386 km duurde de reis 28 dagen.
dat me dochter niet de enige is die is geslaagd beschreef de afzender wel op deze kaart, zij is geslaagd voor haar studie en gaat nu verder op de universiteit. ik wens haar heel veel succes.

en dan kwamen er nog 3 binnen.
afgelopen zaterdag maar door drukte van mij kant heb ik ze pas zondag ochtend geregistreerd.
dus eigenlijk moet er 1 dag van reizen af, ik had ze al maar nog niet geregistreerd!

deze kaart komt uit Tsjechië.
de kaart heeft een afstand van 691 km afgelegd in 5 dagen (4 dagen).
de afzender houdt van de zomer want dan kan ze lekker hamburgers grillen.
ik hou ook wel van een goeie hamburger. ik gebruik soms van dat Turkse brood om een hamburger tussen te proppen.
niet handig met eten maar thuis kan me dat niet zo veel schelen als ik moeite heb met happen van mijn broodje.

en deze kaart komt uit Rusland.
de kaart heeft een afstand van 3540 km afgelegd in 11 dagen (10 dagen).
en koffie en boeken zijn een perfecte combinatie voor mij.
ik hou van beiden even veel en gaan prima samen.
ik had de vraag op de kaart wie mij favoriete schrijver is.
ik lees graag boeken van Nora Roberts, ik heb verschillende boeken van haar in de kast staan.
maar boeken als Harry Potter lees ik ook rustig weg.

en dan deze leuke kaart, die komt uit Duitsland.
de kaart legde een afstand van 165 km af in 5 dagen (4 dagen).
ik had vroeger zo een parkiet. een uit eigen kweek en hand tam.
zat veel op mijn schouder en gaf telkens kusjes.
was ook heel jammer toe hij dood ging, na hem heb ik nooit meer een parkiet gehad.
of ik een geluksvogel of een pechvogel ben?
ik denk een pechvogel, na 4 weken verschillende dingen die kapot ging aan me auto gaan we nu week 5 in van pech.
wederom pech met mijn auto, nu heb ik weer kapotte wiellagers.


ik had zelf ook nog een kaartje onderweg, niet geheel een verrassing is dat de kaart van vorige week naar Duitsland na 2 dagen 696 km te hebben gereisd op zijn plaats van bestemming is aangekomen.
en dat brengt mijn teller weer op nul wat de reizende kaarten betreft.
dus vandaag gaan we weer een kaartje er uit gooien en dat is deze.

deze kaart is er afgelopen maandag al uit gegaan. dit omdat wij gisteren de diploma uitreiking hadden van mij dochter.
hier voor waren er ook wat vrienden langs gekomen, dus mijn tijd voor postcrossing heb ik even verplaats maandag om te verwerken.

deze kaart is dus maandag al op de bus gegaan, naar ....Rusland.
de kaart gaat een afstand van 4961 km reizen.
buiten al pech met mijn auto had ik ook wel iets leuks om over te schrijven.
gisteren hebben we de diploma uitreiking van mijn dochter, toen ik de kaart schreef moest dat nog gebeuren.
ik heb hier over iets geschreven, dat dat iets was wat we nog moesten gaan doen. toch wel een beetje een feestelijk moment voor ons. ik ben een zeer trotse moeder kan ik je vertellen.

het is inmiddels al een aardig vol blog geworden.
dus we gaan maar eens afronden aan deze bomvol postcrossing van deze week.
dus rest mij alleen nog om jullie weer te bedanken voor jullie aandacht en graag tot volgende week!

diploma uitreiking!

vandaag is er even niet echt een weblog.
het is al sinds gisteren een drukte hier in huis die normaal niet is.
in alle rust wakker worden met een kopje koffie zit er even niet in.
stress, en die is niet nodig want "de examens zijn klaar, we weten al dat je bent geslaagd".
een opmerking die word afgesnauwd met "mam"!
ik zie er de lol wel van in, ergens heb ik ook wel wat zenuwen, mijn meisje heeft het gehaald en vanmiddag krijgt ze dat fel begeerde diploma.
straks in de loop van de ochtend komen mijn vrienden die mee gaan, mij bff en een maat van haar.
zij is ook super trots op mijn dochter en vind het een eer bij deze gelegenheid te mogen zijn.
nu hoor ik sommige denken waarom haar vader niet? die woont te ver weg om even hier voor te komen en die kan ook niet zo maar vrij gaan nemen van zijn werken.
als het had gegaan was hij wel gekomen.
maar ik en ook mijn dochter weet dat hij super trots is en het jammer vind.

ik voel me ook wat ongemakkelijk.
niet door de hele feestgang van vanmiddag maar door mijn outfit.
netje gekleed, dus een rok maar ik weet niet of ik die aan ga houden.
ik ben geen rok persoon dus het kan zijn dat ik straks die rok ga ruilen voor een nette broek.
na alle officiële dingen op school gaan we naar ons favoriete restaurant om sushi te eten, waar deze feestelijke dag samen afsluiten en proosten op een nieuw hoofdstuk in het leven mijn dochter.
2 nieuwe schooljaren, op weg naar haar droom, nieuwe ervaringen en mogelijk nieuwe vrienden.
een ding weet ik wel zeker, voor we vanmiddag weg zij op de oude school zal de vriendinnengroep huilend afscheid nemen.
sommige zien elkaar nog op de andere school en andere gaan weer naar andere scholen toe.
contact zal wel blijven en toch voelt het als of ze voorgoed afscheid nemen.

helaas zal er ook een kleine domper zijn.
op één na is ieder van de klas er en die ene zal zeker gemist worden.
en ondanks de blijdschap is er ook die kleine toon van teleurstelling dat één persoon gaat achter blijven. en dan merk je weer hoe hecht de groep is en ze voor elkaar er zijn als het nodig is.

nog één keer de vlag uit van geslaagd, nog één keer naar die school en dan is het tijdperk vmbo echt over.
met een laatste traan afscheid nemen en op weg naar nieuwe mogelijkheden.

tot het volgende blog .....

choquerende! de waarheid achter olifanten ritjes

het is niet vreemd dat toeristen in Thailand en naburige landen ritjes maken op de rug van een olifant, als leuke exotische vakantieactiviteit. 
er zit echter veel dierenleed achter deze attracties, wat we niet altijd weten.
recent geplaatste foto’s op sociale media bewijzen dat maar weer eens. 
de foto’s afkomstig van een olifantenpark in Thailand werden op facebook geplaatst en onthullen de vreselijke praktijken die spelen achter de schermen bij deze toeristen attracties.
het is ontzettend ziekmakend en naïef van de toeristen. 
je kan tegenwoordig gewoon googlen hoe de olifanten getraind worden voor dit soort attracties. 

in juni besloot de Facebook pagina genaamd ‘Patong Beach’ om onverwachts foto’s te publiceren van een olifantenpark in Phuket. Phuket is een van de meest populaire bestemmingen in Thailand. 
de publicatie zorgde voor veel ophef.

de foto’s tonen de vreselijke manieren waarop de olifanten ‘tam’ worden gemaakt. 
veel te kleine kooien, zweepslagen en mishandeling zijn de gereedschappen die worden gebruikt om de olifanten onder controle te krijgen. 
een industrie gebouwd op dierenleed dat door veel onwetende toeristen wordt gesteund.
de foto’s werden gepubliceerd in de hoop dat toeristen deze industrie zullen boycotten, als ze weten wat er allemaal bij komt kijken. 
echter zijn nog steeds veel te veel mensen niet op de hoogte van deze duivelse praktijken. daarom dit blog, vreselijk maar nodig.
hier onder staat nog een link met beeld, het is vrijblijvend of je de beeld wil zien of dat de foto's al genoeg hebben gezegd! 

https://youtu.be/SVckvi_gWVo

(beelden van Wildlife Friends)

dit soort dierenleed kan alleen gestopt worden als het meer onder de aandacht komt! 
deel dit blog, als je wild, zodat je zeker weet dan niemand van je vrienden of familie deze industrie vol dierenleed steunt als ze op vakantie zijn!

tot het volgende blog ....

stand van zaken: week 26

we zitten deze week op de helft van 2018, nee, ik ga nog niet aftellen naar de kerst.
daar is het echt nog veel te vroeg voor.
hier in Nederland zijn alle feestdagen tot aan die kerst wel op.
maar met een wereld vol verschillende culturen zijn er vast ergens op deze wereld nog wel een paar feestdagen te gaan.

diploma uitreiking
het is misschien geen echte feestdag die telt voor iedereen maar volgende week hebben wij wel een klein beetje een feestdag.
dan is de diploma uitreiking van mijn dochter, het is dan echt het einde van vier jaar vmbo.
in 2 uur tijd krijgt de hele klas hun geschiedenis op de school in beeld nog te zien waarna ze hun diploma krijgen en een streep trekken onder die jaren.
op naar een nieuwe hoofdstuk in hun leven!
een paar vrienden van ons gaan mee hier naar toe en daarna sluiten we deze dag af met een etentje bij ons favoriete sushi restaurant. we maken er dus echt een feestelijke dag van.

ramp auto
in tussen had ik dus me autootje weer terug ( zie blog vrijdag 22 juni) maar deze is nog steeds een ramp om mee te rijden.
dit keer is het gas geven een probleem. het kost echt veel moeiten om gas te geven en weg te rijden en je hoort dat ding toeren maken. hij lijkt wel te willen maar niet te kunnen.
ook het gaspedaal lijkt korte te zitten, je voelt tijdens het rijden dat hij meer wil hebben/geven en dat gaat niet op dat het pedaal al letterlijk op de bodem zit gedrukt.
en je voelt hem al aan komen .... de auto staat weer in de garage!
na alles wat er nu aan gedaan is en de kosten die ik heb gemaakt wil ik gewoon dat dat ding weer goed rijd.
in het begin dacht ik dat het de nieuwigheid van alle nieuwe onderdelen was maar het bleef maar en nu blijkt dat het niks met die onderdelen heeft te maken.
ik zelf denk dat alles nog afgesteld staat op de oude zooi die nu is vervangen en dat het gas-systeem opnieuw moeten worden aangepast op het nieuwe of ze hebben iets verkeerd aangesloten ofzo?
ik heb er geen verstand van maar voel wel heel goed tijdens het rijden dat het niet goed is.
mijn autootje is een echte ramp auto, anders kan ik het gewoon niet noemen.
gisteren kreeg ik het telefoontje dat ik hem vandaag kon ophalen en er zouden uitgelegd wat er nou weer aan was. laat me raden: hij is oud en op?

Cottonshall
eind 2015 begon ik met de online verhalen van Cottonshall.
langzaam aan is er in twee jaar tijd een dorp ontstaan in mijn hoofd wat ik met jullie deelde.
iedere keer kwamen er inwoners bij en ik vond het leuk om te doen.
waarom dan dit jaar nog geen verhalen? ik heb er de tijd nog niet voor gehad om eerlijk te zijn.
genoeg ideeën maar geen tijd.
ik zie 2018 dus nu even als een pauze en hoop nu het wat rustiger wordt wat school van mijn dochter betreft nu de examens achter de rug zijn, me planning wat werken betreft een balans te vinden om met het schrijven door te gaan.
en misschien is het ook wel goed voor de spanning dat er even geen verhalen zijn, want hoe gaat het allemaal verder?
heb een beetje geduld. nieuwe verhalen komen er wel weer.

vakantie
de vakantie komt er ook weer aan en ook ik ben er even niet met het weblog van wegen mijn vakantie.
het weblog is even met vakantie van 27 augustus tot 9 september 2018.
dit jaar een late vakantie, dit komt zo even beter uit met wat planningen die er staan.
dit jaar vakantie thuis met gasten die vakantie houden bij mij.
en ook mede door dat de nieuwe school van mijn dochter al start voor haar op 29 augustus.
niet echt school maar meer kennismaking en rooster ophalen enzo.
een introductie dag noemen ze dat, vanaf 3 september gaan ze echt aan de slag.

na de vakantie gaat het weblog weer gewoon door zo alles je het kent.
kattenstreken krijgt dan een nieuw logo en dat geld ook voor #TBM ... de oude doos.
spelletje spelen is gestopt en daar komt een nieuwe onderdeel voor terug, nog steeds met bol.com als partner in dat onderdeel.
hier volgt nog meer informatie over in een blog voor de vakantie.

we zijn weer up-to-date.
ga jij nog op vakantie? fijne vakantie dan, ik heb over twee maanden mijn vakantie pas.

tot het volgende blog ....