stop kindermishandeling!

Uit een rapport blijkt dat bijna een kwart van de gemeenten nog steeds geen of onvoldoende preventiebeleid heeft.
steeds meer gemeenten in Nederland hebben een beleid om kindermishandeling te voorkomen.
maar ze weten niet daar mee de kinderen en ouders die het nodig hebben kunnen bereiken.
dat bleek uit een rapport van het Nederlandse Jeugdinstituut.

in een online enquête waaraan 169 gemeenten deelnamen geven gemeenten aan dat ze maar beperkt zicht hebben op de doelgroepen met een verhoogd risico op kindermishandeling. 
wel is dit verbeterd ten opzichte van het onderzoek van de Kinderombudsman uit 2014, toen twee derde van de gemeenten aangaf voor geen enkele doelgroep specifiek beleid te hebben.
steeds meer gemeenten ontwikkelen een beleid om kindermishandeling tegen te gaan. maar noemt het is onbegrijpelijk dat toch nog achttien procent van de gemeenten onvoldoende preventiebeleid heeft en daarnaast 5 procent van de gemeenten aangeeft helemaal niet aan preventie te doen. 
ook ontbreekt het in veel gemeenten aan voorlichting aan jonge ouders over geweldloos opvoeden.

de presentatie van het rapport in Den Haag luidde de Week tegen Kindermishandeling in. naar schatting worden 118.000 kinderen per jaar mishandeld. 
dat betekent dat gemiddeld in iedere schoolklas van dertig leerlingen één kind zit dat te maken heeft met verwaarlozing, fysiek of psychisch geweld. 
geschat wordt dat mishandeling leidt tot vijftig doden per jaar.
Minister Hugo de Jonge (Volksgezondheid) laat weten dat de aanpak ervan de komende jaren een "absolute prioriteit" heeft. 
voor tienduizenden kinderen in Nederland is het de dagelijkse realiteit. kindermishandeling is, samen met andere vormen van huiselijk geweld, het grootste geweldsprobleem van onze samenleving, aldus de minister. 
hij komt in het voorjaar met een actieplan om de mishandeling van kinderen "drastisch" terug te dringen. 


tot het volgende blog ....

#postcrossing#84

hoi hoi,
nieuwe week en ook deze week wederom een blog van postcrossing.
de dagen worden langer hier in Nederland, het is al rond half 9 voordat we wat daglicht hebben en vaak regen en weinig zon.
rond 4 uur begint het al weer donker te worden en moet je de lampen gaan aan doen.
op verschillende plaatsen is het al een gezellige kerstsfeer die ons voorbereid op de aankomende kerst dagen.
inmiddels heb ik me welbekende kerstzegels ook gekocht, en ligt alles klaar voor de post, maar dat is pas na 5 december. dan hebben we sinterklaas hier ook achter de rug.
vorige week heb ik hier al meer over verteld.

na deze week is er nog 3 keer een postcrossing en dan is er een week of 2 geen blog door de feestdagen.
dit betekend dat ik, net als met de zomervakantie, in postcrossing 87 (20 december 2017) en postcrossing 88 (10 januari 2018) 2 kaarten er op uit ga sturen.
dan blijft de balans van 1 kaart per week toch een beetje gelijk.
het werkt dus eigenlijk net zo als toen met de vakantie, en dat ging geloof ik wel goed.
dus doen we het deze keer weer op die manier.
dus in het kort: in de week voor en na de vakantie gaan er 2 kaarten uit en van 22 december tm 7 januari 2018 is er geen weblog online.

deze week is het rustig geweest, er zijn geen kaarten bij bij aangekomen.
wel kreeg ik deze week het bericht dat de kaart uit postcrossing 77 naar de USA na 48 dagen is aangekomen.
dit was een eigengemaakte kaart van me dochter en die is zeer trots dat de kaart is aangekomen en ook erg leuk is gevonden door de ontvangster.
er zijn nu nog 2 kaarten onderweg, een van postcrossing 81 naar Rusland en de kaart van vorige week uit postcrossing 83 naar Taiwan.
dan had ik in postcrossing 46 (blog van 22 februari 2017) een kaart die naar de USA ging.
deze kaart is inmiddels wel expired maar in verband met afsluiten van het account toch nog geregistreerd als verzonden en ontvangen door postcrossing zelf.

deze kaart gaat naar Duitsland.
de kaart zal een afstand van 632 km gaan afleggen voor de ontvanger hem heeft.
kaarten naar Duitsland zijn er meestal wel met een dag of 3 á 4.
hoewel de vraag was of er een kaart met afbeeldingen van me thuisstad konden worden gestuurd gaat dat helaas even niet.
deze kaarten zijn momenteel niet verkrijgbaar en die er wel zijn, zijn zo oud dat het niet meer klopt met de werkelijkheid.
dus ik hoop dat de kleine beschrijving van hier ook goed is.

en zo zijn we aan het einde van postcrossing van deze week gekomen.
dan gaan er binnenkort wat dingen veranderen, de blogs blijven zo als ze zijn alleen gaan de tijden van online veranderen.
vandaag krijg ik zelf ook meer duidelijkheid over het hoe en wat en kan ik gaan kijken en plannen hoe de tijden van alle blogs dan gaan worden. daar volgt later dus meer informatie over voor jullie.
maar postcrossing blijft wel iedere woensdag!
rest mij alleen nog om jullie weer te bedanken.
tot het volgende blog .....

ah-noo! Furby is gehackt!

Furby is gehackt!

wat we misschien ook opmerkelijk kunnen noemen dat Furby nog steeds bestaat of was het wederom bestaat?

jaren geleden veroverde dit pratende ... ja, wat is het eigenlijk voor dier?

en een paar jaar geleden was hij er weer in een nieuwe uitvoering.

nou is gehackt misschien wat overdreven.

het betreft de nieuwe versie die nog nieuwer is gemaakt met een draadloze verbinding alleen is de fabrikant vergeten om dit te beveiligen.

hierdoor kunnen dus mensen met wat kwade bedoelingen zo boodschappen naar het spelende kind met deze Furby.

dit hebben een Duitse en Britse consumentenorganisatie ontdekt.

Furby is niet de enige, van de zeven onderzochten (online) kinderspeeltje waren er nog vier die een lek bleken te hebben.

welke. is niet vermeld verder.

het probleem zit in de bluetoothverbinding.

deze is niet voorzien van een wachtwoord of beveiligingscode.

hier door kan iedereen die een beetje handig is zonder problemen vanaf 10 meter tot 30 zo inloggen en het speelgoed dingen laten doen.

de consumentenorganisatie zou graag zien dat het speelgoed van de markt verdwijnt en in ieder geval eerst beveiligd word voor het weer op de markt komt.

de fabrikanten spreken welbekende sussende woorden en zeggen dat het allemaal wel mee valt.

tot het volgende blog ...

mode flater of niet? #2

oké, ik ben het type dat weinig kijkt wat de mode is.
ik trek aan wat ik mooi vind en wat ook lekker zit. meestal wel een broek, ik ben echt geen rok of jurk persoon. ik voel mer er niet prettig in.
als het door redenen niet anders kan dan doe ik het wel maar als het niet nodig is graag een broek.

natuurlijk kijk ik wel eens op internet of ga winkelen. soms is het wel leuk om eens wat nieuws voor jezelf te kopen.
maar dan zie je som ook dingen voorbij komen waar ik maar een gedacht bij kan hebben: What the F*ck!
wat is dit en wie wil hier nou in rond lopen?

de mening over een legging zijn al verschillend. de ene zegt dat het geen broek is, de andere zegt dat je het gewoon als broek kan dragen. het is dus aan je zelf hoe en wat je het ziet en wil dragen.
maar als je dan een legging wild dragen kies dan niet voor dit!
een gele legging met kattenhoofd print, hoe verzin je het.
oké smaken verschillen maar werkelijk ... hier wil je toch niet in gezien worden.
mode flater of niet?
als je het niet erg vind pas ik er voor, ik trek zo iets echt niet aan.

op de eerste plaats is mijn vraag bij het zien van dit: wat is het?
en dan ten tweede, hoe draag je het?
het mag duidelijk zijn dat dit gemaakt is van spijkerstof.
het lijkt een mix te zijn van broeken en jassen.
me dochter denkt dat het een trui is of zo, kan best maar hoe trek je dit aan?
ook vraag ik me af of het überhaupt wel comfortabele zit.
misschien is dit toch gewoon een apart ontwerp van een spijkerjasje?
kijken we tegen de achterkant aan en zit er aan de voor kant knopen of zo.
ik heb echt geen flauw idee wat het nou voorstelt.
leuk ontworpen maar is het draagbaar? ik denk van niet.
stormloop van de verkoop zal wel meevallen vrees ik.

al enige jaren is een mode beeld van de spijkerbroek met scheuren.
persoonlijk vind ik het zonde van me geld om het zo te kopen.
als je broek oud genoeg is komen die scheuren van zelf er wel in.
maar deze spijkerbroek is wel erg bont.
door het stuk wat er uit is op de kont krijg je een beetje het idee van de Daisy Duke korte broek maar in verhouding met de rest slaat het weer nergens op.
als of je voor de helft in je blote kont loopt.
dat zelfde idee krijg ook bij van die jurken of rokken met een split tot aan je middel, je ziet net niks maar je vraagt je toch af of er nou wel een slip onder zit of niet.
nee, ik ben niet zo een waaghals met bloot.
een hele grote nee voor mij hierbij.

deze is dubbel voor mij.
niet alleen de broek maar ook de blouse is niet wat ik zou dragen.
de omgeslagen broekspijpen kennen we wel als die iets te lang is maar het idee van deze omslag is iets te veel als je het mij vraagt.
en de blouse, grote pofmouwen met een veter idee in de xl maat.
allemaal iets te als je mij vraagt.
een no go voor mij.

het idee is leuk bedacht en het effect komt over maar of de mannen hier in willen rondlopen?
ik laat het verder aan jullie wat je er van vind.


tot het volgende blog ....

stand van zaken: week 47

het is weer een tijdje geleden dat ik een up date heb gegeven van hoe het hier in huis allemaal gaat.
dus vandaag maar weer eens wat intern nieuws om te delen.

me dochter heeft weer eens een dagje ziekenhuis achter de rug. niet voor haar rug maar haar vingers.
op school was er een jongen die in een boze bui een deur dicht knalde, alleen zaten de vinger van me dochter daar nog tussen.
het leek mee te vallen maar de volgende dag was het dik en blauw, dus naar de huisarts en die stuurde ons door om een röntgenfoto te laten maken.
die foto maken was snel gedaan maar door dat er een spoed geval tussen kwam duurde het best lang voor we de uitslag kregen. niet dat we daar verder moeilijk over hebben gedaan, het is gewoon een feit dat op zo een moment dat voorrang heeft. daar kan niemand verder wat aan doen.

goed, uiteindelijk na een uurtje was er de uitslag.
het bovenste stukje, de dip, was iets verschoven.
daar kunnen ze verder ook niet zo heel veel aan doen.
het moest wel gespalkt worden zo dat het beter vast kan gaan groeien.
en dan komt het leuke van de hele toer, dat doen ze niet in het ziekenhuis, want het is geen spoed geval.
nee, daar voor moet je weer terug naar je huisarts die dat moet doen.
lang leven het Nederlandse zorgstelsel! je betaalt je blauw en wordt voor van alles heen en weer gestuurd.
maar goed, wij terug en het uit gelegd, werd ook niet moeilijk over gedaan en de vinger werd gespalkt.
simpele dingen als een vork vast pakken of schrijven was even wat lastig maar het gaat nu al beter en de spalk is niet dagelijks meer nodig.
wel gebruikt ze de spalk nog bij haar stage of met de gym.

en dan is er nog het 8ste verhaal van Cottonshall.
a.s zondag komt het eerste deel online.
als je nou wil spreken over een verhaal waar je veel moeten in heb gestoken dan is dat wel met dit deel.
eerst ging het goed, de woorden leken vanzelf te komen, en toen kwam er de drukte van het examenjaar van me dochter tussen waarbij me we veel dingen hadden om te regelen.
en als je dan denk het weer rustig te hebben, werken je hersens niet mee om te schrijven, writtersblock! daar gingen al me goed ideeën!
maar uiteindelijk is het me dan toch gelukt om weer verder te gaan en dit deel uit de reeks af te schrijven.
vanaf zondag kunnen jullie dit deel 4 weken lang weer volgen op het weblog.
zo als alle vorige keren kun je dan rond de klok van 10.00 uur (Nederlandse tijd) een deel online verwachten.
deel 1: 26 november 2017
deel 2:  3 december 2017
deel 3: 10 december 2017
en deel 4: 17 december 2017
24 december komt er nog een extra kort verhaal online.

dan gaan er voor mij ook wat dingen veranderen, ik weet nog niet vanaf wanneer maar het gaat wel gebeuren.
ik heb door mijn medische problemen geen vast werk en ik zal daar door geen vast werk meer krijgen. ik ben dan in principe afgekeurd. ik krijg mijn geld via een uitkering die hier op aangepast is.
in Nederland is er sinds vorig jaar een wet waarbij mensen die niet kunnen werken en dus een uitkering hebben is de wet gekomen dat die mensen passend vrijwilligerswerk moet doen voor dat geld als tegen prestatie, dus iets doen voor je geld.
ik zelf zie het als gewoon werken voor je geld als wat je bij een normale baas zou doen alleen nu doen je het voor de overheid die je uitkering voorziet.
er iets iets gevonden wat ik zou kunnen gaan doen in het kader van deze wet.
ik heb nog geen idee wanneer dit van start gaat maar dit betekend wel dat ik een aantal uren in de ochtend weer wat kan gaan doen en dat het weblog moet worden aangepast met de tijden.
het hoe en wat laat ik zodra er meer bekend is weten.
het kan dus zijn dat er andere tijden komen of er een dag wordt geschrapt waarop een weblog verschijnt.
dat moet ik allemaal nog even bekijken, als ik weet wanneer ik kan beginnen met het werk en wat me tijden zijn.
helemaal stoppen doe ik niet, ik vindt het nog steeds erg leuk om met te schrijven voor me weblog.
binnenkort meer hier over!
op het moment hebben jullie misschien ook gemerkt dat een blog soms vroeger of later online staat.
dit komt door het examenjaar van me dochter waarbij regelmatig de uren veranderen.
ik probeer zo veel mogelijk de vaste tijd aan te houden maar soms kan dat dus niet.
sorry voor het ongemak, maar het blog komt wel online van die dag.

als we op de kalender kijken dan kun je zien dat we nog een kleine 4 weken te gaan hebben tot aan de kerst.
samen met me dochter heb ik iets leuks gemaakt wat tegen die tijd online gaat komen.
maar ook betekend dit dat het weblog er 2 weekjes niet is.
drukke tijden zijn het dan voor mij, kerstdagen, de verjaardag van mijn dochter (sweet 16) en de jaarwisseling.
dit jaar heb ik wat verrassingen achter de hand voor de verjaardag van mijn dochter en dat begint al een beetje op tweede kerstdag met een verrassing. wat dan geen verrassing meer zal zijn omdat ze met de boodschappen doen wel door zal hebben dat we niet met zij twee zullen zijn.
maar goed, wat ik dus wilde zeggen: we zijn er dan even niet met het weblog!

op 21 december is dan het laatste blog van 2017 online.
met hier in het gene wat ik samen met mijn dochter heb gemaakt.
op 1 januari 2018 zal rond 10.00 nog wel een nieuwjaarsgroet online komen maar het weblog zelf gaat weer van start op dinsdag 9 januari 2018.
dus niet vergeten: van 22 december tot 7 januari geen weblog online!

en dit waren zo beetje de up dates weer tot nu toe.
tot het volgende blog ....

#postcrossing#83

hoi hoi,
we hebben weer een nieuwe week, dus ook weer een nieuwe postcrossing.
deze week is de aankomst van Sinterklaas geweest. deze man heeft wel iets weg van de kerstman maar heeft geen elfjes maar zwarte pieten als hulpjes. dit is voornamelijk gericht op kleine kinderen die snoep en cadeautjes krijgen.
dan is er ook al heel lang gezeur rond de verschijning van zwarte piet. daar ga ik je verder niet mee vervelen.
na de sinterklaas krijgen we hier in Nederland ook gewoon kerst, en daar richt ik me nu eigenlijk al een beetje op.

de kerstkaarten zijn al geschreven daar moeten alleen nog van die speciale decemberzegels op.
dit zijn de zegels voor dit jaar.
je koop deze per vel van 20 stuks, je kan er natuurlijk ook meerdere velletjes van kopen. het is geheel aan je eigen en hoeveel je er nodig hebt.
ik heb aan 1 vel wel genoeg.
ik wacht altijd wel tot na 5 december om me kaarten op de bus te gooien, dan is sinterklaas weg.
ik heb er niks mee maar vind wel dat je voor de kleine kinderen het respect kan opbrengen om kerst even op wacht te zetten tot na dit feest.
maar als we dan dat hebben gehad ga ik 100% in op de kerst.

oké, het is weer even rustig na de vloed kaarten van vorige week maar er kwam er toch nog eentje binnen op de deurmat.

vorige week kwam deze super leuke kaart binnen.
afkomstig uit Nieuw Zeeland en heeft 18.344 km afgelegd in 17 dagen.
de kaart lijkt te zijn geschreven vanuit het oogpunt van de kat Gordon en Gordon is duidelijk niet zo blij met de 2 honden die bij hem in huis wonen.
het liefst wenst hij dat ze weg gaan.
het is echt super leuke geschreven en zou zo gebruikt kunnen worden voor een boek met verhaaltjes.
verhaaltjes van Gordon the great.

de kaart van vorige week naar Duitsland is naar 5 dagen en 568 km te hebben gereisd aan gekomen.
er zijn ook nog kaarten onderweg, uit postcrossing 77 naar de USA, nu 42 dagen onderweg.
en uit postcrossing 81 naar Rusland, nu 15 dagen onderweg.
en daar komt deze week nog een kaartje bij.

deze kaart gaat naar .... Taiwan.
de kaart zal 9540 km afleggen voor hij daar ergens aan gaat komen.
en omdat dit toch wel een week of 4 á 5 kan duren heb ik gekozen voor een kaart met een kersttintje eraan.
hoewel ik ergens heb gelezen dat kerst in Taiwan niet echt een vrije dag is waar ze met familie bij elkaar komen.
ik hoop dat ik het mis heb? je zou toch aannemen dat kerst overal ter wereld word gevierd, op wat voor manier dan ook.

en zo komen we alweer bijna aan het einde van postcrossing van deze week.
met nog een kleine 4 weken te gaan tot aan de kerstvakantie.
dan is er twee weken geen postcrossing, er is dan 2 weken geen blog online.
van 22 december 2017 tm 7 januari 2018 geen blog online!
in de week voor en na de vakantie zal er dan weer 2 kaarten uit gaan in plaats van één.
binnenkort meer hier over.
voor nu wil ik jullie allemaal weer bedanken voor jullie aandacht en graag tot volgende week ...

#TBM #15 ... uit de oude doos!

één keer per maand is dit onderdeel op het weblog te vinden.
wie kent het niet ... een foto op instagram of facebook misschien zelfs op twitter met daar bij de #tbt?
dit staat voor Trough Back Thursday. waarom donderdag? geen idee.
maar dat bracht het idee van #TBM : Trough Back Memories, oftewel een foto waar ik een leuke herinnering aan heb of gewoon een leuk moment met een grappige verhaal, maar het kan ook iets triest zou kunnen.

let op! mochten er gezichten van persoon opstaan kan ik deze bewerkt hebben zo dat ze niet zichtbaar meer zijn. dit i.v.m de privacy van deze mensen.

doosje kaarten

deze week is het wel een hele toepasselijke foto die ik voor jullie heb.

vorige week was ik bezig om de gangkast boven eens wat op te ruimen, zo veel spullen waar ik niks mee doe, dus tijd om weer wat rommel te verwijderen.

achter in die kast vond ik dit oude doosje, wat is dit nou weer!

ik neem het doosje mee en open het, kaarten? zeg me niks maar ik begin de kaarten te lezen en zie namen die me niet veel zeggen.

op de kaarten staat overal wel de tekst 'oprechte deelnamen', het zegt me nog steeds niks.

ik trek een stapeltje er uit en kom dan op rouwkaarten, ik neem er een uit en lees de tekst.

nu begint me wat te dagen wat ik net heb gevonden.

op de rouwkaart staat de naam van me moeder, ik heb een doosje gevonden met de overschot van rouwkaarten die we toen hebben verstuurd en de andere kaartjes zijn de kaartje die me vader en ik hebben ontvangen naar haar overlijden.

ik krijg er spontaan koude rillingen van.

me vader heeft dit dus allemaal wel bewaard.

ik had er nooit echt bij stil gestaan wat hij er mee had gedaan maar het is nu wel duidelijk.

volgende week donderdag is het alweer 32 jaar gelden dat me moeder is overleden.

en die dag staat me nog heel goed in het geheugen, ik heb het wel leren accepteren maar vergeten doe je het echt nooit.

het was op een zaterdag, 30 november 1985. me vader was werken en ik en me moeder waren thuis.

we zouden samen de boodschappen gaan doen voor het weekend.

me moeder voelde zich niet zo lekker en had gevraagd of ik het alleen wilde doen. 

wat ik dus niet wilde, ze had het beloofd. ik heb letterlijk ruzie gemaakt met haar om even naar de bakker te gaan voor brood en bij de slager ook nog wat te gaan halen. hoe stom achter af.

ze ging mee, ik blij en niet meer denkt aan de ruzie en dat ze niet lekker was.

de dag ging verder en begin van de middag was me vader ook weer thuis.

terwijl me moeder aan gaf nog steeds niet lekker te zijn begon ze ook over mij en de ruzie.

ik ben naar me kamer gegaan en heb verder niks mee gekregen van het gesprek.

tot me vader naar boven kwam en me zei dat ik even de dokter moest bellen, hoezo?

terwijl hij voor me de trap afloopt hoor ik hem mompelen dat hij denk dat het niet meer nodig is.

ik bel de dokter en die zei te komen.

ik loop de keuken in en zie me vader op zijn knieën zitten met me moeder in zijn armen. 

met tranen in zijn ogen kijk hij me aan en zeg nog: "ik denk dat de dokter niet meer nodig is. ze is dood."

ik draai me om en wil de kamer in lopen, ik hoor me vader nog zeggen: "mag ik met je mee."

ik zie de dokter parkeren en loop naar de voordeur om open te doen.

dingen gaan dan snel, me vader en de dokter praten in de keuken en ik sta bij het raam naar buiten te kijken maar ben me niet bewust van wat ik eigen allemaal zie.

dan voel ik een hand op me schouder en ik hoor de stem van de dokter: "het spijt me meissie, maar je moeder was al overleden, ik heb niks kunnen doen."

alles is daarna wat warrig. ik voelde de tranen wel maar ze leken niet echt te komen.

die ene gedachten is lang in me hoofd blijven hangen: als ik geen ruzie had gemaakt en haar thuis laten blijven dan was ze misschien nu niet dood. en dan was er nog de opmerking van me vader toe ik uit de keuken weg liep, hij wilde ook dood net als zij.

ja, ik gaaf mezelf de schuld van haar dood. 12 jaar en denken dat jij de dood heb veroorzaakt van je moeder en de gedachten dat me vader mij niet wilde woog ook mee. ik heb daar lang mee gelopen.

het heeft lang tussen mij en me vader gestaan, hoewel we elkaar nodig hadden, kregen we eerder afstaand tussen ons.

ik heb door me schuld gevoel veel dingen gedaan die me wel wijzer hebben gemaakt.

na een aantal jaren zijn we nader tot elkaar gekomen en zijn we gaan praten.

ja, hij heeft gezegd mee te willen maar beseften ook dat ik er nog was, dat stukje heb ik toen nooit mee gekregen. nee, het was mij schuld niet, oké, ik had misschien geen ruzie moeten maken maar haar dood was niet mijn schuld.

ze had een hartpomp die faalde en dat was de oorzaak van haar dood, niet ik met ruzie maken en haar verplichten een belofte na te komen.

mijn vader en zij daarna beter met elkaar omgegaan, ik heb veel steun van hem gehad en heb als kunnen verwerken en het een plekje kunnen geven.
sinterklaas kreeg voor mij een hel bitter smaak na deze tijd, haar begrafenis was namelijk op 5 december. ik heb vanaf die tijd geweigerd om iets te doen met sinterklaas.
toen mijn dochter was geboren en ook oud genoeg was om iets van het sinterklaas gedoe mee te krijgen heb ik me om willen van haar er over heen gezet.
inmiddels is ze oud genoeg en staan de zaken er weer anders voor: sinterklaas zit weer in de zak!

in 2013 is me vader na een korte maar heftige periode overleden.

eerder dit jaar is het graf van mijn moeder geruimd, ik kon niet anders. maar ze ligt nu in een ander graf, samen met haar ouders, zusje en oom.

het is goed zo, ik heb het allemaal redelijk verwerkt.

maar dagen die nu gaan komen, kerst enzo, dan mis ik ze beiden enorm.

tot het volgende blog ...