mode flater of niet? #2

oké, ik ben het type dat weinig kijkt wat de mode is.
ik trek aan wat ik mooi vind en wat ook lekker zit. meestal wel een broek, ik ben echt geen rok of jurk persoon. ik voel mer er niet prettig in.
als het door redenen niet anders kan dan doe ik het wel maar als het niet nodig is graag een broek.

natuurlijk kijk ik wel eens op internet of ga winkelen. soms is het wel leuk om eens wat nieuws voor jezelf te kopen.
maar dan zie je som ook dingen voorbij komen waar ik maar een gedacht bij kan hebben: What the F*ck!
wat is dit en wie wil hier nou in rond lopen?

de mening over een legging zijn al verschillend. de ene zegt dat het geen broek is, de andere zegt dat je het gewoon als broek kan dragen. het is dus aan je zelf hoe en wat je het ziet en wil dragen.
maar als je dan een legging wild dragen kies dan niet voor dit!
een gele legging met kattenhoofd print, hoe verzin je het.
oké smaken verschillen maar werkelijk ... hier wil je toch niet in gezien worden.
mode flater of niet?
als je het niet erg vind pas ik er voor, ik trek zo iets echt niet aan.

op de eerste plaats is mijn vraag bij het zien van dit: wat is het?
en dan ten tweede, hoe draag je het?
het mag duidelijk zijn dat dit gemaakt is van spijkerstof.
het lijkt een mix te zijn van broeken en jassen.
me dochter denkt dat het een trui is of zo, kan best maar hoe trek je dit aan?
ook vraag ik me af of het überhaupt wel comfortabele zit.
misschien is dit toch gewoon een apart ontwerp van een spijkerjasje?
kijken we tegen de achterkant aan en zit er aan de voor kant knopen of zo.
ik heb echt geen flauw idee wat het nou voorstelt.
leuk ontworpen maar is het draagbaar? ik denk van niet.
stormloop van de verkoop zal wel meevallen vrees ik.

al enige jaren is een mode beeld van de spijkerbroek met scheuren.
persoonlijk vind ik het zonde van me geld om het zo te kopen.
als je broek oud genoeg is komen die scheuren van zelf er wel in.
maar deze spijkerbroek is wel erg bont.
door het stuk wat er uit is op de kont krijg je een beetje het idee van de Daisy Duke korte broek maar in verhouding met de rest slaat het weer nergens op.
als of je voor de helft in je blote kont loopt.
dat zelfde idee krijg ook bij van die jurken of rokken met een split tot aan je middel, je ziet net niks maar je vraagt je toch af of er nou wel een slip onder zit of niet.
nee, ik ben niet zo een waaghals met bloot.
een hele grote nee voor mij hierbij.

deze is dubbel voor mij.
niet alleen de broek maar ook de blouse is niet wat ik zou dragen.
de omgeslagen broekspijpen kennen we wel als die iets te lang is maar het idee van deze omslag is iets te veel als je het mij vraagt.
en de blouse, grote pofmouwen met een veter idee in de xl maat.
allemaal iets te als je mij vraagt.
een no go voor mij.

het idee is leuk bedacht en het effect komt over maar of de mannen hier in willen rondlopen?
ik laat het verder aan jullie wat je er van vind.


tot het volgende blog ....

stand van zaken: week 47

het is weer een tijdje geleden dat ik een up date heb gegeven van hoe het hier in huis allemaal gaat.
dus vandaag maar weer eens wat intern nieuws om te delen.

me dochter heeft weer eens een dagje ziekenhuis achter de rug. niet voor haar rug maar haar vingers.
op school was er een jongen die in een boze bui een deur dicht knalde, alleen zaten de vinger van me dochter daar nog tussen.
het leek mee te vallen maar de volgende dag was het dik en blauw, dus naar de huisarts en die stuurde ons door om een röntgenfoto te laten maken.
die foto maken was snel gedaan maar door dat er een spoed geval tussen kwam duurde het best lang voor we de uitslag kregen. niet dat we daar verder moeilijk over hebben gedaan, het is gewoon een feit dat op zo een moment dat voorrang heeft. daar kan niemand verder wat aan doen.

goed, uiteindelijk na een uurtje was er de uitslag.
het bovenste stukje, de dip, was iets verschoven.
daar kunnen ze verder ook niet zo heel veel aan doen.
het moest wel gespalkt worden zo dat het beter vast kan gaan groeien.
en dan komt het leuke van de hele toer, dat doen ze niet in het ziekenhuis, want het is geen spoed geval.
nee, daar voor moet je weer terug naar je huisarts die dat moet doen.
lang leven het Nederlandse zorgstelsel! je betaalt je blauw en wordt voor van alles heen en weer gestuurd.
maar goed, wij terug en het uit gelegd, werd ook niet moeilijk over gedaan en de vinger werd gespalkt.
simpele dingen als een vork vast pakken of schrijven was even wat lastig maar het gaat nu al beter en de spalk is niet dagelijks meer nodig.
wel gebruikt ze de spalk nog bij haar stage of met de gym.

en dan is er nog het 8ste verhaal van Cottonshall.
a.s zondag komt het eerste deel online.
als je nou wil spreken over een verhaal waar je veel moeten in heb gestoken dan is dat wel met dit deel.
eerst ging het goed, de woorden leken vanzelf te komen, en toen kwam er de drukte van het examenjaar van me dochter tussen waarbij me we veel dingen hadden om te regelen.
en als je dan denk het weer rustig te hebben, werken je hersens niet mee om te schrijven, writtersblock! daar gingen al me goed ideeën!
maar uiteindelijk is het me dan toch gelukt om weer verder te gaan en dit deel uit de reeks af te schrijven.
vanaf zondag kunnen jullie dit deel 4 weken lang weer volgen op het weblog.
zo als alle vorige keren kun je dan rond de klok van 10.00 uur (Nederlandse tijd) een deel online verwachten.
deel 1: 26 november 2017
deel 2:  3 december 2017
deel 3: 10 december 2017
en deel 4: 17 december 2017
24 december komt er nog een extra kort verhaal online.

dan gaan er voor mij ook wat dingen veranderen, ik weet nog niet vanaf wanneer maar het gaat wel gebeuren.
ik heb door mijn medische problemen geen vast werk en ik zal daar door geen vast werk meer krijgen. ik ben dan in principe afgekeurd. ik krijg mijn geld via een uitkering die hier op aangepast is.
in Nederland is er sinds vorig jaar een wet waarbij mensen die niet kunnen werken en dus een uitkering hebben is de wet gekomen dat die mensen passend vrijwilligerswerk moet doen voor dat geld als tegen prestatie, dus iets doen voor je geld.
ik zelf zie het als gewoon werken voor je geld als wat je bij een normale baas zou doen alleen nu doen je het voor de overheid die je uitkering voorziet.
er iets iets gevonden wat ik zou kunnen gaan doen in het kader van deze wet.
ik heb nog geen idee wanneer dit van start gaat maar dit betekend wel dat ik een aantal uren in de ochtend weer wat kan gaan doen en dat het weblog moet worden aangepast met de tijden.
het hoe en wat laat ik zodra er meer bekend is weten.
het kan dus zijn dat er andere tijden komen of er een dag wordt geschrapt waarop een weblog verschijnt.
dat moet ik allemaal nog even bekijken, als ik weet wanneer ik kan beginnen met het werk en wat me tijden zijn.
helemaal stoppen doe ik niet, ik vindt het nog steeds erg leuk om met te schrijven voor me weblog.
binnenkort meer hier over!
op het moment hebben jullie misschien ook gemerkt dat een blog soms vroeger of later online staat.
dit komt door het examenjaar van me dochter waarbij regelmatig de uren veranderen.
ik probeer zo veel mogelijk de vaste tijd aan te houden maar soms kan dat dus niet.
sorry voor het ongemak, maar het blog komt wel online van die dag.

als we op de kalender kijken dan kun je zien dat we nog een kleine 4 weken te gaan hebben tot aan de kerst.
samen met me dochter heb ik iets leuks gemaakt wat tegen die tijd online gaat komen.
maar ook betekend dit dat het weblog er 2 weekjes niet is.
drukke tijden zijn het dan voor mij, kerstdagen, de verjaardag van mijn dochter (sweet 16) en de jaarwisseling.
dit jaar heb ik wat verrassingen achter de hand voor de verjaardag van mijn dochter en dat begint al een beetje op tweede kerstdag met een verrassing. wat dan geen verrassing meer zal zijn omdat ze met de boodschappen doen wel door zal hebben dat we niet met zij twee zullen zijn.
maar goed, wat ik dus wilde zeggen: we zijn er dan even niet met het weblog!

op 21 december is dan het laatste blog van 2017 online.
met hier in het gene wat ik samen met mijn dochter heb gemaakt.
op 1 januari 2018 zal rond 10.00 nog wel een nieuwjaarsgroet online komen maar het weblog zelf gaat weer van start op dinsdag 9 januari 2018.
dus niet vergeten: van 22 december tot 7 januari geen weblog online!

en dit waren zo beetje de up dates weer tot nu toe.
tot het volgende blog ....

#postcrossing#83

hoi hoi,
we hebben weer een nieuwe week, dus ook weer een nieuwe postcrossing.
deze week is de aankomst van Sinterklaas geweest. deze man heeft wel iets weg van de kerstman maar heeft geen elfjes maar zwarte pieten als hulpjes. dit is voornamelijk gericht op kleine kinderen die snoep en cadeautjes krijgen.
dan is er ook al heel lang gezeur rond de verschijning van zwarte piet. daar ga ik je verder niet mee vervelen.
na de sinterklaas krijgen we hier in Nederland ook gewoon kerst, en daar richt ik me nu eigenlijk al een beetje op.

de kerstkaarten zijn al geschreven daar moeten alleen nog van die speciale decemberzegels op.
dit zijn de zegels voor dit jaar.
je koop deze per vel van 20 stuks, je kan er natuurlijk ook meerdere velletjes van kopen. het is geheel aan je eigen en hoeveel je er nodig hebt.
ik heb aan 1 vel wel genoeg.
ik wacht altijd wel tot na 5 december om me kaarten op de bus te gooien, dan is sinterklaas weg.
ik heb er niks mee maar vind wel dat je voor de kleine kinderen het respect kan opbrengen om kerst even op wacht te zetten tot na dit feest.
maar als we dan dat hebben gehad ga ik 100% in op de kerst.

oké, het is weer even rustig na de vloed kaarten van vorige week maar er kwam er toch nog eentje binnen op de deurmat.

vorige week kwam deze super leuke kaart binnen.
afkomstig uit Nieuw Zeeland en heeft 18.344 km afgelegd in 17 dagen.
de kaart lijkt te zijn geschreven vanuit het oogpunt van de kat Gordon en Gordon is duidelijk niet zo blij met de 2 honden die bij hem in huis wonen.
het liefst wenst hij dat ze weg gaan.
het is echt super leuke geschreven en zou zo gebruikt kunnen worden voor een boek met verhaaltjes.
verhaaltjes van Gordon the great.

de kaart van vorige week naar Duitsland is naar 5 dagen en 568 km te hebben gereisd aan gekomen.
er zijn ook nog kaarten onderweg, uit postcrossing 77 naar de USA, nu 42 dagen onderweg.
en uit postcrossing 81 naar Rusland, nu 15 dagen onderweg.
en daar komt deze week nog een kaartje bij.

deze kaart gaat naar .... Taiwan.
de kaart zal 9540 km afleggen voor hij daar ergens aan gaat komen.
en omdat dit toch wel een week of 4 á 5 kan duren heb ik gekozen voor een kaart met een kersttintje eraan.
hoewel ik ergens heb gelezen dat kerst in Taiwan niet echt een vrije dag is waar ze met familie bij elkaar komen.
ik hoop dat ik het mis heb? je zou toch aannemen dat kerst overal ter wereld word gevierd, op wat voor manier dan ook.

en zo komen we alweer bijna aan het einde van postcrossing van deze week.
met nog een kleine 4 weken te gaan tot aan de kerstvakantie.
dan is er twee weken geen postcrossing, er is dan 2 weken geen blog online.
van 22 december 2017 tm 7 januari 2018 geen blog online!
in de week voor en na de vakantie zal er dan weer 2 kaarten uit gaan in plaats van één.
binnenkort meer hier over.
voor nu wil ik jullie allemaal weer bedanken voor jullie aandacht en graag tot volgende week ...

#TBM #15 ... uit de oude doos!

één keer per maand is dit onderdeel op het weblog te vinden.
wie kent het niet ... een foto op instagram of facebook misschien zelfs op twitter met daar bij de #tbt?
dit staat voor Trough Back Thursday. waarom donderdag? geen idee.
maar dat bracht het idee van #TBM : Trough Back Memories, oftewel een foto waar ik een leuke herinnering aan heb of gewoon een leuk moment met een grappige verhaal, maar het kan ook iets triest zou kunnen.

let op! mochten er gezichten van persoon opstaan kan ik deze bewerkt hebben zo dat ze niet zichtbaar meer zijn. dit i.v.m de privacy van deze mensen.

doosje kaarten

deze week is het wel een hele toepasselijke foto die ik voor jullie heb.

vorige week was ik bezig om de gangkast boven eens wat op te ruimen, zo veel spullen waar ik niks mee doe, dus tijd om weer wat rommel te verwijderen.

achter in die kast vond ik dit oude doosje, wat is dit nou weer!

ik neem het doosje mee en open het, kaarten? zeg me niks maar ik begin de kaarten te lezen en zie namen die me niet veel zeggen.

op de kaarten staat overal wel de tekst 'oprechte deelnamen', het zegt me nog steeds niks.

ik trek een stapeltje er uit en kom dan op rouwkaarten, ik neem er een uit en lees de tekst.

nu begint me wat te dagen wat ik net heb gevonden.

op de rouwkaart staat de naam van me moeder, ik heb een doosje gevonden met de overschot van rouwkaarten die we toen hebben verstuurd en de andere kaartjes zijn de kaartje die me vader en ik hebben ontvangen naar haar overlijden.

ik krijg er spontaan koude rillingen van.

me vader heeft dit dus allemaal wel bewaard.

ik had er nooit echt bij stil gestaan wat hij er mee had gedaan maar het is nu wel duidelijk.

volgende week donderdag is het alweer 32 jaar gelden dat me moeder is overleden.

en die dag staat me nog heel goed in het geheugen, ik heb het wel leren accepteren maar vergeten doe je het echt nooit.

het was op een zaterdag, 30 november 1985. me vader was werken en ik en me moeder waren thuis.

we zouden samen de boodschappen gaan doen voor het weekend.

me moeder voelde zich niet zo lekker en had gevraagd of ik het alleen wilde doen. 

wat ik dus niet wilde, ze had het beloofd. ik heb letterlijk ruzie gemaakt met haar om even naar de bakker te gaan voor brood en bij de slager ook nog wat te gaan halen. hoe stom achter af.

ze ging mee, ik blij en niet meer denkt aan de ruzie en dat ze niet lekker was.

de dag ging verder en begin van de middag was me vader ook weer thuis.

terwijl me moeder aan gaf nog steeds niet lekker te zijn begon ze ook over mij en de ruzie.

ik ben naar me kamer gegaan en heb verder niks mee gekregen van het gesprek.

tot me vader naar boven kwam en me zei dat ik even de dokter moest bellen, hoezo?

terwijl hij voor me de trap afloopt hoor ik hem mompelen dat hij denk dat het niet meer nodig is.

ik bel de dokter en die zei te komen.

ik loop de keuken in en zie me vader op zijn knieën zitten met me moeder in zijn armen. 

met tranen in zijn ogen kijk hij me aan en zeg nog: "ik denk dat de dokter niet meer nodig is. ze is dood."

ik draai me om en wil de kamer in lopen, ik hoor me vader nog zeggen: "mag ik met je mee."

ik zie de dokter parkeren en loop naar de voordeur om open te doen.

dingen gaan dan snel, me vader en de dokter praten in de keuken en ik sta bij het raam naar buiten te kijken maar ben me niet bewust van wat ik eigen allemaal zie.

dan voel ik een hand op me schouder en ik hoor de stem van de dokter: "het spijt me meissie, maar je moeder was al overleden, ik heb niks kunnen doen."

alles is daarna wat warrig. ik voelde de tranen wel maar ze leken niet echt te komen.

die ene gedachten is lang in me hoofd blijven hangen: als ik geen ruzie had gemaakt en haar thuis laten blijven dan was ze misschien nu niet dood. en dan was er nog de opmerking van me vader toe ik uit de keuken weg liep, hij wilde ook dood net als zij.

ja, ik gaaf mezelf de schuld van haar dood. 12 jaar en denken dat jij de dood heb veroorzaakt van je moeder en de gedachten dat me vader mij niet wilde woog ook mee. ik heb daar lang mee gelopen.

het heeft lang tussen mij en me vader gestaan, hoewel we elkaar nodig hadden, kregen we eerder afstaand tussen ons.

ik heb door me schuld gevoel veel dingen gedaan die me wel wijzer hebben gemaakt.

na een aantal jaren zijn we nader tot elkaar gekomen en zijn we gaan praten.

ja, hij heeft gezegd mee te willen maar beseften ook dat ik er nog was, dat stukje heb ik toen nooit mee gekregen. nee, het was mij schuld niet, oké, ik had misschien geen ruzie moeten maken maar haar dood was niet mijn schuld.

ze had een hartpomp die faalde en dat was de oorzaak van haar dood, niet ik met ruzie maken en haar verplichten een belofte na te komen.

mijn vader en zij daarna beter met elkaar omgegaan, ik heb veel steun van hem gehad en heb als kunnen verwerken en het een plekje kunnen geven.
sinterklaas kreeg voor mij een hel bitter smaak na deze tijd, haar begrafenis was namelijk op 5 december. ik heb vanaf die tijd geweigerd om iets te doen met sinterklaas.
toen mijn dochter was geboren en ook oud genoeg was om iets van het sinterklaas gedoe mee te krijgen heb ik me om willen van haar er over heen gezet.
inmiddels is ze oud genoeg en staan de zaken er weer anders voor: sinterklaas zit weer in de zak!

in 2013 is me vader na een korte maar heftige periode overleden.

eerder dit jaar is het graf van mijn moeder geruimd, ik kon niet anders. maar ze ligt nu in een ander graf, samen met haar ouders, zusje en oom.

het is goed zo, ik heb het allemaal redelijk verwerkt.

maar dagen die nu gaan komen, kerst enzo, dan mis ik ze beiden enorm.

tot het volgende blog ...

knapste acteurs uit de jaren 80 en 90

als je in de jaren 80 en 90 bent opgegroeid dan ging je hart misschien wel sneller kloppen bij een aantal van deze acteurs. 
zijn ze nog steeds zo knap? neem eens een kijkje en ontdek wat van deze hartenbrekers is geworden.

JOHNNY DEPP

Johnny Depp kreeg een reputatie als een van de charmantste mannen van Hollywood. 

hij werd wereldwijd een publiekslieveling toen hij in 'Edward Scissorhands' speelde.

de rol van Jack Sparrow in de 'Pirates of the Caribbean' lijkt hem op het lijf geschreven.

toch zou deze heer nog al last hebben van losse handjes en de fles graag tot op de bodem bekijken.

TOM CRUISE

Tom Cruise veroverde vele harten met zijn rol in 'Top Gun'.

daarna speelde hij een rol in o.a. de 'Mission Impossible'-films, 'Rain Man' en 'The Color of Money'. 

Tom een trouwe volgeling van de scientology kerk.

JOHN TRAVOLTA

John Travolta kreeg hordes fans in de jaren '80 door zijn rollen in 'Saturday Night Fever' (1977) en 'Grease'.

in 2012 speelde de acteur in de film 'Savages'.

ook Travolta is een gelovige in de scientology kerk en naar eigen zeggen was mede door de steun vanuit deze kerk die hem door de moeilijk periode heeft geholpen toen 2009 zijn zoon overleed.

MATT LEBLANC

de acteur was in een aantal reclamespots en muziekvideo's te zien, voordat hij bekend werd als Joey Tribbiani in de geliefde serie 'Friends'. de serie liep 10 jaar. 

in 2004, zes maanden nadat de 'Friends' eindigde, speelde LeBlanc in een spin-off serie 'Joey', gewijd aan zijn personage in Friends. de serie werd al snel afgeblazen wegens tegenvallende kijkcijfers.

en ken jij deze nog?

Christopher Atkins speelde Richard in 'Blue Lagoon'.

jaren na zijn debuut in de geliefde film keert de acteur terug op het witte doek voor een remake van de originele film genaamd 'Blue Lagoon: The Awakening'.

deze Oostenrijkse acteur. Tobias Moretti speelde commissaris Richard Moser in de serie 'Inspector Rex'.

na vier jaar op de set van 'Inspector Rex' te hebben gestaan speelde de acteur in meerdere tv-series.

Tom Welling werd beroemd met zijn rol als Clark Kent / Superman. Hij vertolkte de rol 10 jaar lang in de serie 'Smallville' speelde. De serie liep van 2001 tot 2011.

voordat hij acteur werd, was hij werkzaam als model en poseerde voor merken als Tommy Hilfigher, Abercrombie & Fitch en Calvin Klein.

tot het volgende blog .....

kattenstreken#7

met drie katten in huis is het beslist niet saai.
en ze kunnen heel lief zijn maar soms .... soms hebben ze van die momenten dat je ze uit hun bol gaan.
je kan ze waarschuwen maar dat help niet altijd en soms doen ze dingen en die blijven ze doen tot vervelends toe.
regelmatig ga ik dit delen met jullie wat ze weer hebben gedaan.
ik hoop van die momenten iets te kunnen laten zien met een foto of misschien een filmpje.
Dit zijn Rambo, Frodo en Nala, en dit zijn de verhalen uit hun leventje.

laat je niet misleiden door hun schattige kopjes!



we zijn inmiddels alweer een kleine maand verder na dat we afscheid moesten nemen van onze hond Isa.
het was voor iedereen raar dat ze er niet meer was en de katten hebben toch wel even lopen zoeken.
vooral Rambo was gewoon triest om te zien, die heeft toch wel een dag of twee in de bench gelegen, bijna ziek van gemis zou ik willen zeggen. eten en drinken deed hij erg weinig.
ik was niet van plan om nog een andere hond te nemen, me dochter dacht daar anders over, het gemis van een hond raakte haar best wel om eerlijk te zijn.
dus ging de spaarpot op zijn kop en met wat afspraken met mij te hebben gemaakt kwam Beertje in huis, een Tibetaanse spaniël en hij is bijna 2 jaar oud.
meer over Beertje heb ik eerder deze week al in een blog beschreven.

voor de katten was het wennen, na 2 dagen ging het met Frodo al heel goed, Nala was nog voorzichtig maar loopt hem nu soms uit te dagen, dus je raad het al: spelende hond en kat door het huis.
trappen lopen gaat wat moeilijk en Nala heeft het dus al voor elkaar gekregen dat Beertje van de trap af kwam rollen in het spelletje om Nala te vangen.
dat doet hij geen tweede keer meer en Nala probeert hem nu uit te dagen door op te trap te gaan zitten.

het balletje van Beertje is ook wel interessant maar voorlopig krijgt hij geen kans om daar mee te spelen.
natuurlijk blijft hij het proberen, deze foto is van afgelopen week.
Beertje ligt in zijn mandje met zijn bal en Nala probeerde om te bal ook te pakken te krijgen. zonder succes kan ik je zeggen.
het balletje is al in de klauwen van Nala te recht gekomen en dan is het even een dolle boel, bal vliegt door het hele huis, en vaal eindigd die in de keuken in de bak met water.
tja, wat Nala met water heeft weten we niet maar vaak beland waar hij mee speelt in de waterbak.
Rambo is een beetje de eikel van het stel, het gaat al beter maar heeft het vooral op zijn mand voorzien, en het is zielig maar tegen kattenklauw begin je niks. het gaat gelukkig al beter maar soms moet Rambo even zij klauw uitzetten op de toon te zetten dat hij boven Beertje staat.
het mandje van Beertje is iets waar hij graag in wil kruipen, als we thuis komen zit hij in de mand van de hond.

ook is het een sport om zo te gaan liggen dat Beertje hem kan zien.
als ik aan het werkt ben op de laptop ligt Beertje op de stoel naast me en je kan er donder op zeggen dat Rambo dan op de grond er voor gaat liggen.
ik wil niet zeggen dat Beertje bang is voor hem maar met enige voorzichtigheid loopt hij wel lang hem heen.
de oude bench van Isa was verboden terrein, daar mocht Beertje absoluut niet in van Rambo.
nu is het zo dat Rambo in de mand van Beertje ligt en Beertje in de bench.
de bench was een plek waar Rambo altijd samen met Isa lag, dus dat het nu allemaal zo gaat is op zich niet verkeerd.
ik keur het gedrag niet goed maar laten ze maar wat meer aan elkaar wennen.
dat gaat steeds beter, Rambo zit nu vaak al bij de voordeur te wachten als ik of me dochter met de hond naar buiten zijn gegaan. en net als bij Isa probeert hij dan kopjes te geven maar Beertje heeft daar niet echt zin in. of dit komt door het eerder gedrag?
misschien na verloop van tijd dat het dan wel oké is.
Frodo is denk ik nog de makkelijkste van het stel, vind het allemaal wel best. doe zijn eigen gangetje en kijkt verder niet om naar de hond.
behalve als de kast s'avond open gaat en Beertje zo een kluifstok krijgt, dan zit Frodo, en de rest er ook, dan willen ze van die kattensnoepjes.
daar zit ook wel weer een leuk verhaal achter met Rambo, maar dat vertel ik je een andere keer.

tot de volgende keer,
poot van Rambo, Frodo en Nala

#postcrossing#82

hoi hoi,
weer een nieuwe week van postcrossing, die best wel vol zit.
ik had weer een paar kaarten ontvangen. daar zo meer over.

afgelopen week kwam ik op een site waar ze hele leuke kaarten hadden.
helaas was dit een Russische site en is het voor mij niet mogelijk om er kaarten te bestellen.
wel jammer, er waren van die hele leuke kaarten met honden er op, van die prachtig getekende kaarten.
ook hadden ze er van Harry Potter, ja, ik ben zo een Potter-fan, heb de boeken (meerdere keren) gelezen en de films al vaak gekeken.
dat is ook met Twilght zo, gelezen en gezien. van Twilght heb ik nog van die kaarten om te versturen, maar ergens vind ik het zonde om te versturen en er is nog nooit iemand geweest die van die filmkaarten op zijn lijstje had staan om te versturen.
maar waar het dus om ging, de site was super leuk, jammer dat ik niks heb kunnen bestellen.


en dan had ik deze week een paar kaarten die op de deurmat vielen.

deze komt uit Duitsland en heeft in 10 dagen 211 km gereisd.
de schrijfster van deze kaart is model en had deze met een extra kaart in een envelop naar me gestuurd.
het extra kaartje is een afbeelding van haar te zien tijdens een van haar fotoshots.
een kleurig kaartje wat helemaal pas in de tijd van het jaar: herfst!
ik vond hem erg mooi.
van dit kaartje heb ik geen foto gemaakt om met jullie te delen.
maar de kaart die in het kader van postcrossing is gestuurd is zeker ook een hele mooie kaart.

deze kaart komt uit Rusland.
na 9 dagen en 2150 km te hebben gereisd had ik hem binnen.
op de kaart is een afbeelding te zien van madonna, een werkje van Leonardo da Vinci.
ik moet eerlijk bekennen dat ik van de man wel heb gehoord en gelezen maar nooit echt werk van heb bekeken.
ik ben dan ook niet een echte kunstkenner. maar het is zeker wel een hele mooie afbeelding.

en dan heb ik deze kaart nog ontvangen.
deze komt uit Finland en heeft er 3 dagen overgedaan om 1812 km af te leggen voor ik hem had.
de afbeelding deed me denken aan verhalen die me vader vertelde over vroeger.
toen waren al die sociale media's van tegenwoordig er nog niet en vermaakte je je op een hele andere manier.
ik vind het een hele mooie kaart.

en dan door met de kaart van deze week die ik op de brievenbus heb gedaan.
deze kaart gaat naar Duitsland en zal 568 km afleggen voor de ontvangster hem heeft.
naast het gebruikelijk schrijven over wie ik ben heb ik ook meer vertelt over het dorp waar ik woon.
ik hoop dat deze dierenkaart in het rijtje van leuke dierenkaart valt voor haar.
vraag me niet waarom, maar toen ik deze kaart zag moest ik denken aan India en van die vrolijk feesten waar ze gekleurde olifant tussen liep. noem me maar gek, maar soms heb je van die printen waar je een bepaald beeld bij krijgt.
je fantasie neem een loopje met je hersens.

en zo komen we langzaam aan weer bij het einde van postcrossing van deze week.
over 5 weken ( postcrossing 87) is er weer een kleine aanpassing.
dan gaat er niet één maar twee kaarten uit, dit omdat het weblog er ruim 2 weken niet zal zijn door de feestdagen die er weer aankomen.
na de vakantie zal er weer een week volgen met twee kaarten (postcrossing 88).
dan zijn we inmiddels ook weer in een nieuw jaar, 2018!
maar dat duurt nog even,het is maar dat jullie het nu al even weten.
voor nu: iedereen weer bedankt voor de aandacht van dit blog en graag tot volgende week ....