suicide squad/Harley Quin: achter de schermen

dit was weer zo een idee van mij dochter voor haar you tube kanaal.
een video maken van een liedje wat ze leuk vind, de video is weer een parody op een andere parody.
in tegenstelling tot het originele hebben wij geen heel team, maar zijn we met zijn twee.
maakt niks uit, we proberen het gewoon. dus we gingen aan de slag.
we hadden van te voren alles al uitgewerkt op papier, ik dan, me dochter is meer van de creatieve kant, laat haar maar rommelen met make up en de kleding, natuurlijk ook de stukjes dans oefen dan regel ik wel dat de boel op papier staat voor als we gaan filmen.
op zaterdag 8 april was het weer goed genoeg, niet te warm en helder genoeg om er op uit te trekken.
bepakte met onze spullen, eten en drinken gingen we naar de eerste locatie die ik had uitgezocht.

dit is op een stuk weg wat jaren gelden diende als route naar een brug waar het bouwverkeer over ging toen ze bezig waren met de bouw van de Philipsdam.
prima plek voor het eerst stuk.
van uit de auto, camera voor me dochter en het eerst shot kan worden gedraaid.
lekker makkelijk want ze kijkt wat rond, terwijl ik zachtjes rij met de auto.
goed alles we dat hebben zetten we de auto stil en pakken even de boel er bij, het draaiboek.
het volgende shot is ook in de auto en dit keer mag ik de camera zo gaan houden dat je in de binnenspiegel het gezicht van me dochter kan zien.
het volgende schot is voor de auto, niet te moeilijk nog, eigenlijk is het allemaal niet zo moeilijk maar dit is de eerste keer dat we zoiets als dit doen.niet iedereen zal het leuk vinden.
dan gaan we ons weer verplaatsen, richting de brug.
er zijn wordt een deel onder de brug opgenomen en we doen een deel voor aan bij de brug.
onder de brug was het erg koud, winderig en de duiven zijn er luidruchtig.
maar het gaat wat goed, op een stuk na, die moet dan ook opnieuw, en nog een keer want ze vergaat haar vest uit te doen en ik had het halverwege het filmen pas door dat er iets niet klopte.

tussen door is het kijken hoe de resultaten zijn.
de filmpje staan op en I-pad die we bij hadden zo dat er ter plekken dingen kunnen bewerkt worden.
daar bij nog even het draaiboek doornemen, wat hebben we gehad, wat komt nog en wat is weer voor een andere locatie.
daarbij doen we even wat drinken en eten we een boterham.
intussen is het weer wat lekkerder geworden en de stukken die we dan gaan opnemen zij heerlijk in het zonnetje.
wat op zich wel prettig is voor me dochter die in een mouwloze blouse staat.
we moeten nu een beetje vaart er achter gaan zetten omdat de plaats waar we zijn ook het begin is van een fietsroute en intussen zijn er al wat fietsers voorbij gekomen.
ook begon me dochter last te krijgen van de laarzen die ze droeg, pijnlijke voeten.
na een uurtje hebben we alles wat we op deze locatie wilde doen er op staan.
onze publiek had tijdens het filmen nog wel commentaar, er staan daar schapen en die begonnen te blèren als we de muziek op hadden staan. (haha)
wel kijken we nog alles even na of het er goed op staat en dat doet het.
we zijn dus met dit gedeelte klaar, op naar huis, ik begin trek te krijgen in koffie.

er zijn nog een paar stukken die we thuis willen opnemen, dat den we de volgende dag.
de kleding van me dochter is dan ook anders omdat haar karakter ook anders is.
hier voor hebben we de witte muren in ons eigen huis nodig als achtergrond.
na een klein half uurtje staat het er op en hebben we alle shots die er nodig waren om de video te maken.
dan kan me dochter aan de slag, met het draaiboek erbij en de I-pad om alle filmpjes te gaan bewerken.
ook komt de laptop thuis er nog bij, we zijn al vroeg begonnen en zo hebben we even de tijd om alles te bewerken, en zo nodig dingen opnieuw opnemen omdat het toch niet zo goed uit kwam.
het is toch nog een heel gedoe om en video te maken, ik ben er al gauw achter dat ik het maar bij bloggen hou, ik schrijf toch liever.

a.s vrijdag (5 mei) komt de video online op het you tube kanaal van callow.
hier is een link naar haar kanaal:

https://www.youtube.com/channel/UCrnI8UmzO2zawhdDh3BpW3w

a.s zondag (7 mei) kun je deze video ook hier op dit blog vinden.
bedenk wel dat we geen profs zijn maar amateurs.
als dit vaker wordt gedaan zal het denk ik ook allemaal wel beter worden.
voor nu blijft het gewoon leuk en is het voor de lol.
want dat is toch ook een belangrijk ding: lol hebben in wat je doet!
en dat hadden we zeker.

tot het volgende blog ....

het verhaal van Jake Vella

in 2015 werd Jake Vella gediagnosticeerd met ontregeling (of ROHHAD), een dodelijke en zeldzame hormonale ziekte die een snelle gewichtstoename veroorzaakt.
Jake's ouders, Maruska en Josie, er stuk van om te horen dat mensen die last hebben van ROHHAD niet kan stoppen met het verkrijgen van gewicht, wat er ook gebeurt. zijn brede waaier van symptomen zijn trage hartslag, overmatig zweten en de ontwikkeling van tumoren. Jake had een tumor op zijn rug.
ondanks het feit dat Jake is gedoemd om groter worden, ongeacht hoe hard hij werkt, en dat artsen niet zeker van zijn levensduur,  jake heeft een gezond dieet en regelmatig lichaamsbeweging. 
de jongen, die afkomstig is uit de mediterrane eiland Malta, wil om te doen wat hij kan om verdere gewichtstoename of gezondheidsproblemen te voorkomen.

Hoewel hij vaak aan de ontvangende kant van vervelende blikken en opmerkingen (van buitenstaanders die geen idee hebben wat hij doormaakt), Jake zorgt voor een positieve houding en dromen van repliceren het succes van de beroemde Olympische medaillewinnaars.

het verhaal van deze kleine jongen:

tot het volgende blog ....

MG brengt roadster terug

roadster is een benaming voor een type auto met maar twee zitplaatsen.
het dak afneembaar en van oorsprong waren er geen zij ramen. een cabriolet heeft daar in tegen wel vaste ramen.
de voorruit van een roadster is doorgaans op de carrosserie vast gemaakt in plaats van erin geintergeed.
ik geef eerlijk doe dat ik de informatie heb opgezocht, ik ben het type vrouw wat weinig verstand heeft van auto's. heb ik al vaker gezegd.
ik weet hoe ik start en moet rijden maar verder ... ik denk dat ik nog geen band kan verwisselen. 
als ik een geluid hoor wat ik niet vertrouw dan meld ik me bij de garage en laat ik het na kijken. prima mensen die me daar helpen.

sinds MG in handen van het Chinese SAIC Motors is, hebben is er op het vasteland van Europa weinig meer van vernomen. in andere delen van de wereld bestaat het merk nog wel, maar voert het uitsluitend brave hatchbacks en cross-overs. de terugkeer van een meer MG-achtige tweezits roadster lijkt echter niet onwaarschijnlijk.

tijdens een gesprek met journalisten van het Australische Motoring liet de baas van MG Motors Australia, Zhu Chao, zich ontvallen dat een nieuwe roadster zeker overwogen wordt. 
in de praktijk betekent dat dat een roadster in de geest van de MGA, MGB en meer recent de MG (T)F zeker overwogen wordt. een achterwielaangedreven roadster is echter lastig realiseerbaar, omdat MG een daarvoor geschikt platform op dit moment niet in huis heeft.
in het verleden zijn er ook voorwielaangedreven roadsters geweest, denk aan de Fiat Barchetta en Audi TT maar toch maakt achterwielaandrijving een belangrijk onderdeel uit van het klassieke roadster-concept. 
bij de F en TF besloot MG zelfs de motor midscheeps achter de voorstoelen te plaatsen maar traditioneel kreeg de krachtbron bij de Britten gewoon voorin een plek.
de herboren MG is een merk dat op heel andere vlakken kopers probeert te winnen. 
met de compacte MG 3, iets grotere MG5 en twee cross-overs in de vorm van de GS en de ZS  heeft het in onder meer China, het Verenigd Koninkrijk en Australië een reeks keurige, maar weinig tot de verbeelding sprekende modellen in de showroom staan. 
wel werd de TF aanvankelijk nog door geproduceerd, maar in 2011 trok het toenmalige moederbedrijf Nanjing Automobile de stekker uit de productielijn. de vraag naar de roadster die uit 1995 stamt, was helemaal opgedroogd.  
maar het lijkt erop dat het weer een type wagen word waar naar gevraagd word of ze zien weer mogelijkheden om de roadster op de markt te gaan brengen.
voor de liefhebber van deze auto's zal het een warm welkom zijn.
leuke auto om tijdens de warme zomersdagen een rondje in te toeren. hoewel ik me afvraag of Nederland het juiste land is voor dit soort auto's? ons weer klimaat is nou niet bepaald zon overgoten.

(bron: autoweek.nl)

tot het volgende blog .....

koningsdag 2017

al weer voor het 4de jaar dat we koningsdag vieren hier in Nederland.
dit jaar met een extra feestelijk tintje omdat onze koning Willem-Alexander 50 jaar wordt!
phff ... is die echt al 50 jaar? nee, ik ga geen flauwe opmerkingen maken.
laat ik eerlijk zijn, ik heb niks met het koningshuis maar heb er ook niks op tegen.
met een inkomen van 888.000 is koning of koningin zijn toch geen slechte baan.
maar ik zou die baan toch niet willen hebben, als je leest wat er allemaal rond komt kijken van protocollen en het hele gedoe, nee dank je , ik voel me zo als nu al rijk genoeg.

het heet nu wel koningsdag maar het was eerst koninginnedag.
niet zo gek ook want vanaf 1890 waren het 3 generaties van vrouwen die ons land regeerden.

Wilhelmina : 1890 - 1948
                       haar moeder Emma was tot haar 18de verjaardag regentes.
Juliana : 1948 - 1980
Beatrix : 1980 - 2013

nu dus een koning maar als hij het stokje gaat overdragen wordt het weer een koningin.
zijn oudste dochter prinses Amalia is de opvolger in de lijn.

bij Juliana hadden we het defilé, mensen liepen langs het huis brachten een groet aan de koningin.
dit was altijd op 30 april, de verjaardag van Juliana.
Beatrix trok het land in, maar deed dit nog steeds op 30 april, als eer aan haar moeder.
haar eigen verjaardag is op 31 januari, beetje koud om dan een dagje door een stad of dorp te trekken.
koning Willem-Alexander doet trek ook het land in maar heeft het wel veranderd naar 27 april, zijn verjaardag.
dit jaar is Tilburg de plaats die ze gaan bezoeken.

zijn bezoek aan Tilburg is in een live verslag op tv te volgen dus ik ga niet verder dan de bank en kijk wel op tv.
het is mij allemaal iets te druk en een te groot gedoe.
jaren geleden (1996) was Beatrix in Sint Maartensdijk waar ik toen woonde, ik ben er de deur niet voor uit gegaan, thuis voor de tv. kans dat ik meer heb gezien als daar buiten is groot.
hier word niet zo veel gedaan maar me dochter en ik hebben zo ons eigen plan al gemaakt voor deze dag.
wij gaan zelf sushi maken en het lekker op smikkelen met een film via netflix of zo.

mogelijk dat we nog een kijkje nemen op een of andere vrij markt hier in de buurt maar verder gewoon thuis met een kopje koffie en een stukje kwarktaart, we slaan de oranje tompouce over dit jaar.
wist je trouwens dat zo een oranje tompouce 486 kcal bevat!
dan is er ook nog een drankje wat op deze dag rijkelijk vloeit, oranjebitter.
daar pas ik voor, ik vind het niet te ... drinken. bah!
maar ik denk dat ik net als de meeste mensen hier in Nederland het gewoon zien al een vrije dag.
me dochter en ik gaan deze dag zelf sushi maken, lekker genieten en mogelijk dat we in de avond nog een film via netflix gaan kijken.
en hoe je die verder invult is aan je eigen. maar wat je ook gaat doen, hou het leuk en wees voorzichtig met al die drank die op deze dag vloeit.

tot het volgende blog ....

#postcrossing #55

deze week was mij missie om naar de stad te gaan.
nee, niet voor kaarten maar om postzegels te kopen, en dan de postzegels die je moet gebruiken als je iets naar het buitenland verstuurd.

ik heb het advies van de automaat zegels om daar mee te stoppen dus goed opgenomen.
hier kon ik ze dus niet krijgen op het dorp dus er op uit naar het dichtbij zijnde postkantoor en dan geen bijkantoor maak een grote vestiging waar je terecht kan voor al je post zaken.
nou dat werd dus ruim 30 km rijden voor er eens is die mij aan de juiste postzegels kon helpen.
en gelijk maar even 2 pakketjes van 5 zegels mee genomen.
ze zijn dus maar per vel van 5 stuks verkrijgbaar en heel eerlijk .... persoonlijk vind ik ze wat saai.
oké logisch dat onze koning er op staat maar waarom ook geen zegels met bezienswaardigheden uit ons land? dat zou gelijk een mooi reclame zijn voor ons land, we hebben genoeg prachtige dingen hier in Nederlander.
maar goed, het is toch al beter dan die standaard automaat zegels.
bij het weg gaan krijg je een keurig dankjewel en tot de volgende keer, o, ja ... wist hoe dat u via internet ook veel zaken online kan bestellen? dan wordt het gewoon naar u thuis opgestuurd.
(zucht) ik had het kunnen weten!

geheel tegen me verwachting in kreeg ik afgelopen week dit leuke en kleurige kaartje.
Hij komt uit Duitsland en heeft 568 km gereisd in 29 dagen voor dat ik hem had.
iets aan de afbeelding kwam mij bekend voor.
en ja hoor, in postcrossing 48 stuurde ik een kaart naar Japan waar deze afbeelding ook op stond.
hoe toevallig wil je het hebben dat ik er nu zelf een krijg met de zelfde afbeelding.
super leuk!
verder was er deze week niks binnen gekomen.


inmiddels is de kaart uit postcrossing 46 naar USA op expired komen te staan. ik hoop dat deze toch ook gaat aankomen. Dit is nu al de derde kaart die expired is dit jaar.
ik print nu de adressen uit, hopelijk werkt dit beter en komen de kaarten die nu verstuurd worden wel gewoon aan.
het kaartje van vorige week naar Polen is aangekomen, na 7 dagen en 894 km te hebben gereisd was hij op plaats van bestemming.
dat gaf me te denken dat me kaartje uit postcrossing 43 naar Polen mogelijk niet is aangekomen omdat me handschrift dan toch niet te lezen was. heb ik dan toch zo een moeilijk handschrift om te lezen?

en dit is de kaart voor deze week.
deze kaart gaat naar ... USA.
en zal 6831 km afleggen voor de ontvanger hem kan/zal krijgen.
op de kaart staat een afbeelding gemaakt door Aly van de Wal, zij maakte een paar hele mooi aquarel schilderijen die op kaarten zijn gedrukt.
ik heb al vaker werkje van haar op kaarten verstuurd.
de meeste afbeelding waren met clowns poppen en ander speelgoed.
ik persoonlijk vind het mooie werkjes.


en zo zijn we bijna aan het einde van deze postcrossing.
in Nederland is het nu vakantie, sommige hebben 1 week, andere 2 weken.
wij hebben er 2.
dan is het nog 11 weken tot aan de zomervakantie die ongeveer 7 weken duurt.
in week 33 en 34 is er geen weblog!
ik ben dan met me dochter op vakantie. tegen die tijd zal ik nog wel meer laten weten.
naast postcrossing er er geen enkel blog die weken.
maar zover is het nog niet, voor nu zit het er weer op en wil ik jullie weer bedanken.
graag tot volgende week ....

#TBM #8 ... uit de oude doos!

één keer per maand is dit onderdeel op het weblog te vinden.
wie kent het niet ... een foto op instagram of facebook misschien zelfs op twitter met daar bij de #tbt?
dit staat voor Trough Back Thursday. waarom donderdag? geen idee.
maar dat bracht het idee van #TBM : Trough Back Memories, oftewel een foto waar ik een leuke herinnering aan heb of gewoon een leuk moment met een grappige verhaal, maar het kan ook iets triest zou kunnen.
let op! mochten er gezichten van persoon opstaan kan ik deze bewerkt hebben zo dat ze niet zichtbaar meer zijn. dit i.v.m de privacy van deze mensen.

Koninginnedag

sinds 2013 is het hier in Nederland geen Koninginnedag meer maar Koningsdag.

dit door de troonverandering die toen plaats vond.

we hebben immers geen koningin maar een koning.

en op deze dag wordt de verjaardag van onze koning gevierd.

de koning en zij gezin trekken dan het land in waar ze een bezoek brengen aan 1 of 2 dorpen of steden, maar op alle plaatsen in Nederland wordt wel wat gedaan om deze dag met hem mee te vieren.

aankomende donderdag, 27 april, is het weer de dag dat we deze Koningsdag vieren.

de foto is van heel wat jaren geleden, ik denk dat ik hier een jaar of 6 ben.

toen was het dus nog Koninginnedag, een dag waarop je naar school ging en met ze alle naar een verzamelpunt ging waar muziek werd gespeeld en waar je liedjes zong.

daarna waren er op de verschillende scholen spelletjes die werden gespeeld.
in de dagen er voor werd er al geoefend op de liedjes die werden gezongen en je maakte een feestelijk muts.

in de middag waren er soms ook nog andere dingen te doen, die je kon doen met je ouders en andere familieleden.

ook werden er soms van die rommelmarkten gehouden, dit gebeurd in sommige plaatsen nog steeds.

persoonlijk vindt ik dat de activiteiten zijn afgenomen de laatste jaren.
ik denk dat mede komt omdat deze dag samen valt met de mei vakantie, die ruim 2 weken duurt.
sommige mensen gebruiken die dagen dan om met het gezin op en korte vakantie te gaan.
wat ook wel mee kan spelen is dat het programma van deze dag bijna standaard ieder jaar word herhaalt. de spanning is er af en het word een beetje saai.
ik hoef er de deur niet voor uit omdat de kids en de muziek hier altijd recht voor me deur staat, het verenigingsgebouw waar ze verzamelen is hier aan de overkant.
uitslapen is er dus niet bij op deze dag. niet dat het uit maakt, me innerlijke klok word meestal toch wel wakker rond een uurtje of half zeven.
als ik kijk naar hoe het vroeger werd gevierd en nu, dan is het een stuk minder geworden.
voor de meeste mensen is het een vrije dag en ze zoeken zelf wel op wat ze die dag willen doen.
ik hou het meestal lekker op de bank waar een live verslag is te volgen van de koning en zijn gezin.
kopje koffie en de wel bekende oranje tom pouce erbij. dit jaar doen we dat weer maar we slaan de tom pouce over, we willen kwarktaart voor die dag maken.
in de middag wil ik nog wel eens een kijkje nemen op de koningsmarkt, waar je van alles kunt vinden op te kopen maar meer dan dat doe ik ook niet meer.
me dochter en ik willen die middag sushi gaan maken en dan lekker smikkelen met netflix erbij.
zo als de meeste is het voor mij en me dochter gewoon een vrije dag, winkels zijn gesloten, zoals zondag maar dan met een feestelijk randje.

dit was voor deze maand #TBM,  volgende maand weer een nieuw blog van dit onderdeel.
tot het volgende blog ....

stand van zaken 2017, week 16

i.v.m privé omstandigheden is/was het weblog vandaag later online dat normaal.


phff ... het is een beetje heftig allemaal geweest.
we hebben weer wat te verwerken gehad waarvan we wisten dat dit zou komen maar als je dan het nieuws krijgt dat het zo ver is dan is het slikken.
ik heb er vorig jaar ook al eens over geschreven maar voor de gene die het gemist hebben, hier een korte uitleg.
de gemeente hier gaat de kerkhoven leeg ruimen, dit gaat om graven die er al ruim 20 jaar of lang liggen.
de graven worden zo geruimd dat de de restanten die er nog zijn in zo gezegde knekeldozen gaan.
voor ieder persoon is een doos en al deze dozen worden dan herbegraven bij elkaar waar een grote monument op komt met de namen van al deze mensen.
het pijnlijke voor mij is dat de kosten die er aan graven zijn zo hoog zijn en ik al deze kosten niet kan betalen en daarom weinig keus had dan akkoord te gaan met deze ruiming.
ik bleek een aardig lijstje te hebben met mensen die verwant zijn aan mij maar ik heb wel even een grens gesteld voor welke ik de verantwoording wil nemen.

ik heb het gehouden bij de graven van mijn moeder, haar ouders (opa en oma), haar zusje en een oom. deze man was een broer van me oma en was een familie lid wat er dagelijks was.
een week of 2 geleden kwam het bericht dat de graven in juni worden geruimd volgens afspraak.
te samen komen ze in knekeldozen bij elkaar en ook de namen komen bij elkaar te staan, de familie komt weer bij elkaar.
toch valt het moeilijk, vooral dat ik het graf van mijn moeder moet laten ruimen.
ik heb toch even een moment gehad dat ik een traantje moest laten.
nu heb je nog een plek waar je naar toe gaat, straks ook wel maar voor je gevoel ligt het anders.
het voelt een beetje als of ik haar voor de tweede keer ga begraven.
dit is ook zo een moment dat ik me nog in leven zijnde familie leden zo erg haat. niet een die je een hart onder de riem steek of even een woord van troost geeft.
en dan kom je steeds meer tot de conclusie dat je keuze om ze los te laten een goeie keus was.
ik ben 44 en een grote meid maar soms is die arm rondje en even een woord van "het komt goed" toch fijn.
me dochter en ik nemen nu op onze eigen manier wel afscheid en hopen dat we snel naar hun nieuwe plek kunnen waar ze hun echte aller laatste rust plek krijgen.


dan iets heel anders.
me wondroos, dat verband voor het vocht en de slechte bloeddoorlopen was geen succes.
het zakte iedere keer los dus dat hebben we er al snel af gehaald, de silicone pleister zat er nog wel en we zijn met gaasjes en pleister gaan afdekken.
maar dit leek het erg te maken dan beter, het idee werd gevormd dat er iets anders was, een hele moeilijke benaming voor iets wat hier op neer komt: een uitwendige ontsteking van de huid, die weinig tot geen herstel vertoont.
met behulp van speciale pleister werd de infectie letterlijk uit de wonden gezogen, en na bijna 2 weken met zo een pleister te hebben gedaan ( tussen door wel pleister verschonen) was er dan vooruit gaan.
de wonden werden steeds kleiner en de rommel op de pleister ... dat zal ik jullie besparen.
deze aandoening is iets wat in je familie voorkom, ik moest echt heel goed gaan na denken of er iemand is. me vader was de link niet maar na lang denken kwamen we dan toch uit op mijn moeder.
zij had altijd last van kleine, open wondjes die heel slecht dicht groeide.
maakt ook verder niet uit, het gaat nu beter.

nu zitten er nog wat korstvorming die langzaam weg trekken en het enige wat er dan nog van zal overblijven zijn een paar littekens, daar valt weinig aan te veranderen.
alles bij elkaar heb ik dus bijna 5 weken met de ellende gezetten van de wondroos.
gelukkig kunnen we wat kunnen doen aan de oorzaak en ik smeer me suf met die crème om te zorgen dat ik geen open wondjes meer krijg.
we krijgen beter weer dus dan draag ik geen sokken meer en ook geen kans op wondjes.
voorkomen is beter dan genezen zegt een Nederlands spreekwoord, nou, dat probeer ik zeker.

en zo hebben we een maand achter de rug met medische ellende en droevig nieuws.
we hebben ook wel leuke dingen gedaan, zo hebben we de vakantie geregeld voor dit jaar.
de hond heeft een plekje in het pension en me katten worden door vrienden verzorgd.
grappig is dat ik voor hun katten zorg voor dat ik weg ga, de dag dat ze thuis komen gaan wij weg en verzorgen hun de katten bij mij, wisseling van wacht zal ik maar zeggen.
tegen die tijd lezen je er wel meer over, er is dan geen weblog.
maar wie me op instagram of snapchat volgt kan misschien tijdens de vakantie nog wel eens een foto voorbij zien komen.

tot het volgende blog ....