mensen en hun uiterlijk

als je op verschillende sociale media rond neust zie je wel eens ding staan dat je eigenlijk alleen maar één reactie heb: what the f***! ik zal mezelf daar ook wel schuldig aan maken,niet iedereen zal dingen die ik post leuk vinden of de humor die ik er in zie ook zien. maar ik mag aan nemen dat het ieder vrije is in de keus om te doen wat hij/zij wil? een van die vragen die ik deze ochtend las was: Can anyone explain the fullface of make up at the gym? Is it warpaint and they're going to battle? met dank aan Victor Webster, een zeer goeie vraag waar we allemaal verschillend over zullen denken en onze mening misschien over zullen geven. moet eerlijk bekennen dat ik soms vrouwen zie lopen dat ik denk: mens,het is een gezicht geen kleurboek! sommige kunnen zich erg uit leven op hun kleurvermogen en ik kan nou niet zeggen dat ik dat soms een goeie opknap-beurt kan noemen. op de vraag die hij stelde moest ik wel lachen,ja waarom eigenlijk? zie het nut er ook niet van in,je zweet je rot en je gaat douchen,is die make-up er toch van af? zo zou ik denken. of door het zweten krijg je van die uitloper op je gezicht wat er niet uitziet maar voor een andere misschien wel erg lach wekkend kan zijn. zo zijn er nog wel meer momenten dat ik me af vraag waarom heb je make-up op je gezicht? zo als wanneer je gaat zwemmen of je eigen helemaal op doffen omdat je wilde plannen hebt met je vent die avond(sex),lijkt mij dat die make-up wel eens een andere kleurtje kan geven aan die persoon waar je mee samen bent( hangt er van af hoe dicht de laag make-up er op zit en hoe wild je bent). en zo een gymzaal is ook zo een plek waar overdreven veel make-up niet echt op zijn plaats is. of,wat ik ook al eens heb mee gemaakt,op een begrafenis,sober gekleed en dan een gezicht als het kleurboek van een kleuter,ook zeer ongepast. misschien ben ik er te nuchter voor, make-up kan iemand er heel anders doen uit zien dan dat ze eigenlijk zijn. je schrikt je soms dood als je ze dan ziet zonder make-up. nee,ik ben er niet tegen dat iemand make-up gebruikt maar soms kan je het ook overdrijven. ik zelf ben niet zo van de make-up,wat je ziet is wat het is en ja,ik wil soms als ik op stap ga ook wel een beetje make-up gebruiken. oogpotlood of wat oogschaduw in lichte kleuren maar daar trek ik dan ook me grens al bij. in me tienerjaren was ik wel wat anders,zwarte kleding,en zwarte make-up, je kent dat type vast wel. ik kan me goed herinneren dat me vader,als hij me dan zo zag de opmerking maakte: "zo ga je op oorlogspad?,je hebt je oorlogskleuren weer op". nu achter af moet ik er zelf wel om lachen,ja waarom deed ik dat zo? geen idee om eerlijk te zijn. in de loop der jaren is me make-up gebruik erg afgenomen,gewoon puur natuur. dit is wie ik ben en ik ben misschien geen knapperd maar me karakter is eerlijk en betrouwbaar. wie me echt wil leren kennen wil heus wel verder kijken dan alleen hoe me hoofd er uit ziet en op wat voor lichaam dat staat. iemand kan mooi zijn maar dat zeg nog niks over hoe de binnenkant is,die is misschien wel zeer slecht(dit geld trouwens ook voor mannen). een gezicht geeft de eerste indruk maar om te weten wie iemand echt is zal je hem of haar moeten leren kennen,dan pas weet je met wie je te maken hebt en of die gene echt zo leuk is als dat je dacht. en laat ik er dan maar gelijk even aan toevoegen dat mensen die wat meer 'vullig' hebben net zo goed prachtige mensen zijn! smaken verschillen,wat de ene mooi vindt zal een ander weer lelijk vinden. ik sta ten alle tijd er voor open mensen een kans te geven om hun ware ik te tonen,en of je nou een knap gezicht heb of juist niet,misschien een lichaam als een fotomodel/bodybuilder of kabouter plop, als je mij echt wil leren kennen zo als ik ben, doen ik het zelfde terug voor jouw. maar ik zal me zelf nooit veranderen tot iets wat iemand liever bij mij zou zien,voor niemand! eigenlijk zouden we eens moeten stoppen met dat beoordelen op uiterlijk en gewoon het respect op brengen voor elkaar hoe we zijn. tot het volgende blog....

eerste vriendje

de afgelopen dagen ben ik weer mezelf in wat feiten aan het verdiepen voor me schrijfwerk en dat valt niet altijd mee. en ik vraag me zelf dan af of ik het niet iets te zwaar aan pak voor me zelf? nee, ik vind dat snuffelwerk eigenlijk wel leuk. heerlijk om door de geschiedenis heen te bladeren en de juiste pakkende manier te vinden om in je verhaal te verwerken. echter wordt ik op het moment wat afgeleid door me dochter en de vlinders in haar buik. ze is verliefd en heeft een vriendje! tja ... hoort er bij zal ik maar zeggen, kinderen worden groter en dan krijg je met dit soort dingen ook te maken. helemaal geweldig hoe ze met een rood hoofd binnen komt schuiven en net verstaanbaar opbiecht dat ze een vriendje heeft. werkelijk ik heb met bijna een liesbreuk gelachen,hoe ze er bij stond, dat gezicht ... geweldig dat je dat als moeder zo mag mee maken. ik vind het erg leuk voor haar en de jongen is wel aardig, ik heb hem verder nog niet echt gezien of gesproken. ja via zo een chat-video programma wat ze tegenwoordig hebben op die mobiele apparaten. alleen zo jammer dat dat een halve school aan kinderen aan je kop gaan zeuren of je dan dat even wil bewijzen door elkaar te zoenen. kom op zeg! laat ze het even lekker zelf uit zoeken hoe en wat ze wat doen. me advies is dan ook lekker simpel: doe wat jullie zelf denken dat goed is en laat de rest lekker kletsen. ik maak me als ouder ook echt geen zorgen over hun,me dochter is bijna 14 jaar en wijs genoeg om te weten hoe ze met dingen moet om gaan. ik ben er ook altijd vrij open in geweest. de omgang met jongens en het hebben van sex is hier in huis bespreekbaar. en niet kinderlijk uitleggen maar gewoon noemen zo als het is (ik zal deze niet hier openlijk benoemen ivm misschien jonge lezers). persoonlijk vind ik dat je je kind(eren) beter vroeg de leefwijsheden kan leren dan dat ze er achter komen op misschien een minder prettige manier. er lopen genoeg gekken op deze wereld bol en ze hebben niet allemaal eerbare bedoelingen. ik ben zelf 42 jaar en als het op een relatie aan komt genoeg mee gemaakt. helaas is bij een van die onprettige dingen me dochter getuigen geweest. nee,geen verkrachting of zo maar als iemand je keel probeert dicht te knijpen omdat je uit een relatie weg wil kan ik nou ook niet prettig noemen. ook al was ze toen 6 jaar,ze weet het nog heel goed. dat maakt me toch een beetje triest, dat je kind heeft gezien hoe iemand je pijn doet en je niet heel veel kon terug doen. maar gelukkig ben ik er weg gekomen en is alles heus wel goed gekomen met mij. ik ben single maar heb het niet slecht zo op me eigen. als zich ergens nog een liefde voor mij bevind dan komt dat misschien ooit nog wel. ik ga er niet naar zoeken. trouwens heeft ook geen nut,de gene die ik leuk vindt woont ruim 8000 km van Nederland vandaan op deze wereld bol. bij voorbaat dus al kansloos,ga ik geen kruid op verschieten. voor nu laat ik me dochter haar leven zelf leiden,zelf de wereld van liefde ontdekken,wel wetend in het hoofd hoe de dingen kunnen gaan. en misschien dat de dag ook nog wel eens een keer komt dat de liefde over gaat,vriendje weg en dan lekker uit huilen bij mama. ijs en andere lekker dingen om te snoepen en een lekkere jankfilm kijken. om weer met vol moed verder te gaan en een hoofdstuk in ervaring rijk zijn. ik ben zelf ook jonger geweest en sommige dingen zijn echt nog niet veranderd als van uit mijn tijd. wij spraken stiekem ergens af en tegenwoordig spreken ze af via chat-video programma's,dat verschil is er dan wel met vroeger. tot het volgende blog ....

levenspad

een tijd van wanhoop, 

een tijd van nood, 

de tijd waar ik me in bevind. 

liefde vervreemd en relaties ontvreemd. 

wat houdt ons staande? 

waarom gaan we door? 

is het de hoop? 

heb je verdriet dan heb je pijn. 

moet je lachen dan heb je plezier. 

probeer er altijd wat van te maken in het leven. 

het leven heeft twee kanten, 

er is liefde en verdriet, 

maar één ding moet je niet vergeten, 

er zijn altijd mensen die je willen helpen, 

met de liefde of verdriet. 

niemand die van mij dan weet, 

wat mijn gedachten zoal zijn. 

men vraagt hoe het met me gaat, 

meestal zeg ik het gaat best. 

ik wil mijn eigen weg gaan, 

mijn eigen wereld ontdekken, 

mij door alle pijn slaan, 

mijn eigen keuzes maken. 

ik leef dus ik denk, 

ik denk dus ik leef, 

leven is een kunst. 

leven is een gunst. 

gebruik het leven goed. 

ga het leven tegemoet. 

dat is ons aller leven waard. 

ook al word het soms bezwaard. 

geniet van het leven. 

het leven heeft ons zoveel te geven. 

wees niet voor het leven bang. 

verlangen naar een beter leven. 

verlangen naar dat ene. 

verlangen naar de ware, 

de liefde van je leven. 

 wensen over geen geweld. 

dat iedereen elkaar helpt. 

wensen en verlangen moet je niet misbruiken, 

maar je moet jezelf ook niet onderduiken. 

durf te wensen wat je wil wensen. 

en durf te verlangen naar wat je wilt verlangen. 

Maar blijf niet te lang, in het verleden hangen..

sushi bij xin&hao

me dochter en ik lijken erg op elkaar,dat zie je in ons uiterlijk maar ook bepaalde karaktertrekjes. ook de dingen waar we dol op zijn komen wel over een met elkaar,onze muzieksmaak is dan weer wel erg verschillend. sushi is iets waar we beiden dol op zijn,niet iedere week maar van tijd tot tijd staan we samen sushi in de keuken te maken. gisterenavond zijn we eens een keer naar een sushi restaurant gegaan,naar Xin&Hao. omdat me dochter eerder deze week nog gevloerd was met griep was het even nog aan zien of dit door kon gaan maar gelukkig voelde ze zich weer beter en hebben we een super gezellige avond met zijn twee gehad.

het was er gezellig en de manier van bestellen werkt prima. je heb op je tafel een kaart waar op staat wat ze hebben en je hebt een lijst waar je op aan kan strepen wat je wil en hoeveel je van een portie wil. op de kaart staat beschreven wat iets is en uit hoeveel stuks een portie bestaat,kleine dingen gaan per twee of drie stuks en de wat groter per één of sommige dingen zijn weer porties in een schaaltje zoals rijst of noedels. je heb keuze uit 113 verschillende gerechtjes. per ronde mag je per persoon 5 verschillende gerechtjes nemen,wij waren met zijn twee dus dat was per ronde 10 verschillende gerechten. voor je drankje komen ze langs aan je tafel,omdat ik nog moet rijden voor mij geen alcohol maar ik kan het met een cola net zo leuk en gezellig hebben. je heb een setje met stokjes bij je bordje maar je kan ook gewoon bestek vragen als je dat liever hebt. de keuken is open,gedeeltelijk achter glas,zodat je kan zien wat ze maken. en vanaf waar wij zaten konden we dat ook goed zien. keur netjes wordt er gewerkt met handschoenen aan voor de hygiëne met het voedsel. de sushi was heerlijk maar we hebben ook ander dingen geprobeerd. de usuyaki(biefrolletjes) en de sake yaki(gebakken zalm) was erg lekker. de tamago(rijst met zoete omelet) vonden we wat tegenvallen,de omelet smaakte wat rubberachtig,vonden wij persoonlijk. ik zelf was in me nopjes met de ika tempura (inktvisringen) ik vind dat zo lekker,niet te veel want dat is ook weer te veel van het goede. het nagerecht wat je kan nemen is puddingmouse,bolletje ijs,slagroom en een stoofpeertje,en deze zijn in drie smaken,aardbei,chocolade en vanille. ik had vanille en die was erg lekker,me dochter had de chocolade genomen,ook wel lekker maar mierzoet. dit was een erg leuke avondvullende manier van uit gaan geweest. reken maar op een 2,5 tot 3 uur dat je er zit en de prijs in verhouding is,vind ik goed.iets meer als wanneer we naar de chinees gaan maar zeker het waard als ik de balans van prijs en kwaliteit vergelijk. maar dit was wel erg lekker en we gaan het zeker nog wel een keer doen als we weer eens een gezellige moeder/dochter avond doen. via instagram (scoozie73) heb ik tijdens de avond wat foto's gemaakt,neem dus gerust een kijkje. tot het volgende blog....

disney infinity1.0

vandaag eens lekker luchtig met een blog,even geen zware emotionele dingen maar even wat grappige dingen. disney infinity 1.0 is een spel wat me dochter had gekocht. omdat ze met griep op de bank ligt is er even iets meer gelegenheid om het te spelen. het disney infinity starter pack nintendo Wii bevat: disney infinity gamedisk, disney infinity base, 3 disney infinity spelfiguren (jack sparrow,sulley en mr incredible) 3 disney infinity speelwerelden, en een disney infinity power disc.

er zijn twee mogelijkheden om te spelen,de toybox en de speelwereld die bij je figuurtje hoort. sulley is te gebruiken in toybox en in de speelwereld monster university. jack sparrow is te gebruiken in toybox en in de speelwereld pirates of the caribbean. mr incredible is te gebruiken in toybox en in de speelwereld the incredibles. deze werelden kun je vinden op de bol waar je werelden op zijn afgebeeld. in disney infinity,het spel zelf,heb je de vrijheid en mogelijkheden om verhalen te spelen met één van je poppetje. als je binnen een gezin speelt, dan moet je van tevoren afspreken welk personage van wie is, als je dit met zijn twee wilde doen dan moet je poppetje uit de zelfde wereld zijn. dus jack sparrow en sulley werkt niet zo al wij hebben gemerkt,daar voor moet ik dus weer een barbossa of een davey jones voor hebben. en die kunnen wel in de wereld van potc maar niet in die van monster university. je poppetjes moeten dus over een komen met de wereld die bij hun horen. je speelt dan beiden in de zelfde wereld en moet ook beiden het zelfde doen,je tv scherm is gesplitst en je kan van elkaar zien wie wat moet doen. je speelt dus niet tegen elkaar maar gewoon beiden het zelfde spel. de toybox-modus is een grote,open wereld vol mogelijkheden. in disney infinity toybox kan je je eigen werelden bouwen, levels maken met je eigen regels of iets bouwen wat alleen in je verbeelding bestaat. n als je klaar bent, kun je alles slopen en weer opnieuw beginnen! in deze modus kun je wel gebruik maken van verschillende figuren maar stel niet zo heel veel voor,vind ik persoonlijk. dan zit er nog een raar plastic schijfje in je pakket genaamd een power disc. dit kan in een ronde of hexagonale vorm zijn, beide soorten hebben hun eigen toevoegingen en categorie. ronde power discs kun je onder je figuur zetten om zo het desbetreffende karakter een boost te geven in het spel. het schijnt dat je er maximaal twee per karakter kunt gebruiken. de zeskantige vorm die je op de plek van de plastic kubus op je disney base kunt leggen. Dit soort power discs vormen zich om tot objecten die je in je toybox kunt gebruiken. je zou b.v dan een piratenwereld kunnen bouwen in een wereld van nemo. persoonlijk ga ik liever aan de slag met de speelwereld,ik ben niet zo een bouw type. er zijn dus mogelijkheden genoeg om dit spel te spelen, om samen te spelen wordt je dus wel bijna verplicht om extra figuren er bij te kopen die met elkaar over een komen. of je moet er voor kiezen het zo te houden en afspreken wie wat speelt of gewoon om de beurt spelen. wij hebben voor een extra set figuren gekozen, deze bestaat uit barbossa, mrs incredible en mike, als we die binnen hebben kunnen we samen in één wereld spelen. nou,ik kan je zeggen dat me dochter het beter doet als ik,ik heb altijd ruzie met me besturing. via instagram en twitter zijn er korte filmpjes terug te vinden die ik heb gemaakt toen we met het spel bezig waren. en misschien dat er nog wel meer volgen als we echt samen kunnen gaan spelen. hoe ga ik dat doen? filmen en spelen te gelijk? hmm ... kom ik paar armen tekort. nou,puzzel ik nog wel uit. de disney infinity 1.0 is al ouder,je heb nu al een 2.0 en een 3.0 versie maar het is voor ieder zijn eigen keuze wat hij/zij wil spelen. tot het volgende blog...

Een brief aan mijzelf

hij is gestorven.
bij wie kan ik nog schuilen?
naar alles, deel ik niets meer met hem.
ik kan dit niet. Ik durf dit niet.
nooit meer zijn kleine meid.
sta stil in de tijd.
mijn thuishaven, die ben ik kwijt.
even nog, keek ik naar hem.
mijn handen zochten de zijne.
mijn adem stokte, hij is gegaan.
mijn tranen beginnen te vloeien, troebel is mijn zicht.
ik ben hem verloren. hij was mijn levenslicht.
de spil in mijn bestaan.
lieve brief,
ik verstuur je aan mijzelf.
hierdoor gaan mijn emoties toch langs vele ogen heen
want erover praten dat kan ik niet altijd.
ik ben te verdoofd,
mijn verdriet is te groot.
ook mijn anker dobbert van minuut tot minuut,
losgeslagen in de tijd.
ik ben mijn vader kwijt.
in het duister tast ik, naar een nieuw begin.

 23 september 1933 - 16 juni 2013

val van me voetstuk ...

oke ik ben me daar even van me voetstuk af gevallen wat het stoppen met roken betreft! ik heb gisteren een sigaret gerookt ... het was me even te veel en kon me emotie niet zo goed de baas en heb sigaretten gekocht en er een opgestoken. van binnen voelde het wel goed maar had er na toch wel last van mezelf schuldig voelen. 6 dagen niet gerookt en het leek ook goed te gaan tot dat momentje dat ik het even niet meer trok. ik had gisteren een drukke dag,ben ook niet echt toe gekomen aan me schrijfwerk en dat geeft ook niet. na hier in huis me dagelijkse routine te hebben uitgevoerd en nog wat andere dingen moest ik naar de stad,dat is 12 km verder op van hier. om daar te komen moet je tegenwoordig even omrijden omdat ze nog steeds met werkzaamheden aan de weg bezig zijn. de route die er voor is kan ik weer niet nemen,ik rij maar in een brommobiel dus ik mag niet over de snelweg,nee ik moet binnendoor over van die smalle landweggetjes. oke, eenmaal aan gekomen heb ik een flinke boodschappenlijst om af te werken,en dat heb ik ook gedaan. maar ik kwam dus een echtpaar tegen die ik ken, de man is een oud collega van me vader en we raken aan de praat. schrik zit er even in bij hun als ik ze vertel dat me vader 2 jaar geleden is overleden. ze waren beiden al met pensioen dus het contact was er niet meer als vroeger. en dan ga je weer eens vertellen wat er nou was en hoe de dingen zijn gegaan,en voor mezelf gaat er weer een put open met emoties waar ik mee heb leren omgaan maar nog steeds niet helemaal achter me heb kunnen laten. ik blijf me pa gewoon zo missen. de afgelopen 2 jaar heb ik het nodig voor me kiezen gehad en hoe nuchter ik ook ben en door ga in alles,laat het me ook echt niet koud. ik lijk stoer van buiten maar van binnen heb ik me littekens echt wel zitten. we staan zo best een tijdje te praten en na een flinke schouderklop en een sterkte wens vervolgen we ieder onze weg,ik voel me weer de verloren persoon die letterlijk vecht voor alles in me leven en als ik langs de winkel kom waar ze tabak verkopen,ga ik naar binnen,koop een pakje sigaretten en steek er een op. het voelde vreemd,ik voel een rust dalen in mezelf maar ook een rare smaak in me mond van de tabak. ik schud het van me af en ga naar me auto,ik moet me dochter van school gaan halen,ben hier toch dus ze kan wel mee rijden naar huis. ik heb het haar ook eerlijk verteld dat ik dit heb gedaan,haar reactie is simpel: nou en. ga gewoon weer roken! de keren dat je alcohol drink zijn zelden,je gebruik geen drugs dus als je dan wel zou roken wat dan nog. het blijft even stil, "heb toch al gezegd dat je het nooit vol houdt". grrr ... krijgt ze nog gelijk ook! ik twijfel nu heel erg, gisteravond heb ik er ook nog een gerookt,dat zijn dus 2 sigaretten en verder nog niks. volgens de app kan een terugval normaal zijn en moet je jezelf er niet te hard op aan pakken,de draad weer op pakken en door gaan. hier twijfel ik dus over of ik dit ook nog wel echt wil,het door gaan? ik weet van mezelf dat we een tijd in gaan die veel met me doen en zo een sigaretje tegen de stress is dan gauw weer gepakt. ben ik nou gewoon te laf,durf ik dan niet door te zetten? nee, ik ken mezelf te goed. hoe goed me bedoelingen ook zijn om te willen stoppen er zijn nog te veel persoonlijke kanttekening die onverwerkt zijn om het ook vol te kunnen houden. dus ik val .. nee ik donder van me voetstuk af en steek maar weer een sigaret op. een oud leeg pakje wat ik had heb ik een stuk of 6 sigaretten in gedaan en die maar verdelen over de dag en het daar mee doen. ja daar kan mezelf wel in vinden,niet stoppen maar wel een rem er op. misschien dat ik dan ooit wel op nul uit kan komen en als nog kan zeggen: ik ben gestopt. je mag me zwak vinden en geen doorzetting vermogen om iets te doen, doet me niks, ik weet dat het fout is maar ik ben er nog even niet aan toe om dingen om te gooien. ik heb nog genoeg waar ik mee rond zeul en moet verwerken voor dat ik keuzes kan maken als deze. tot het volgende blog....