donderdag 22 oktober 2026

kattenstreken #103

Welkom bij kattenstreken!
Een blog waarin ik de foto’s deel met jullie van mijn 3 kleine monsters en het verhaal achter de foto’s. Soms grappig, maar soms ook gewoon een leuk moment om op de foto te zetten.
Frodo, Nala en Raya, alle drie een eigen persoonlijkheid en die botst soms met elkaar.
Je kan ze waarschuwen maar dat helpt niet altijd, en het lijkt ze niks te kunnen schelen.
Frodo is de oudste van de 3, een kater van 12 jaar. Nala is ook een kater, ze zeiden dat het een zij was, maar later bleek het een hij te zijn en hij is 10 jaar oud.
Raya is enigste vrouw, maar een echt bitch die haar mannetje wel staat. Ze is 8 jaar. 
We beginnen wel te merken dat ze ouder worden. De dolle buien zijn er nog wel, maar minder. 
Ondanks dat ze een stel monsters kunnen zijn, hou ik zielsveel van hun. 
Dit zijn Frodo, Nala en Raya, en dit zijn de verhalen uit hun leventje.

En laat je nog steeds niet misleiden door hun schattige kopjes!


Vroeger donker (en kouder)
We beginnen te merken dat het weer verandert.
Het begint toch wel kouder te worden, vooral in de ochtend en de avond merk je dat. En het is rond 8 uur 's avonds al donker. 
We zitten dan ook alweer bijna in de wintertijd, in de nacht van zaterdag 24 oktober op zondag 25 oktober 2026 gaat de klok om 03:00 uur een uur terug naar 02:00 uur.
Prima weer voor de heerlijke warme dekens op de bank en daar maken de monsters ook gebruik van.
Dit is dus hoe ik er bij zit, bijna elke avond zit ik ingebouwd door de katten.
Op schoot Raya, de andere 2 proberen het niet eens meer want ze worden er bijna vanaf gemept door madam. 
Dus Frodo neem de plek naast me op de bank in gebruik, het liefst zo dicht mogelijk tegen je aan en Nala gaat op het voetengedeelte van de bank liggen, ook het liefste tegen je benen aan. 
De deken is dus meer voor de sier en de katten zelf om op te liggen, want ik heb de extra deken niet nodig met mijn persoonlijke kacheltjes dicht tegen mijn aan!

Het kan dus wel!
Frodo is niet bepaald een grote liefhebber van andere soortgenoten.
Af en toe Nala in de buurt is nog acceptabel, Raya moet hij niet zo. Maar omgedraaid moet Raya hem ook niet.
Jenkie is de jongste en daar moet hij al helemaal niks van hebben. 
Tenminste: hij heeft geen behoefte om met haar mee te spelen.
Maar dit zo, dat kan dus wel. 
Het komt weinig voor en al helemaal dat ik de kans krijg om er een foto van te maken, maar het kan: ze liggen toch redelijk dicht bij elkaar en slapen.
Toch wel een mooi moment en ik heb het vast kunnen leggen.
De foto eronder is dan Jenkie die weer wilde spelen maar Nala niet.
Ik wilde een foto maken en Nala liep toen net weg.
De blik van Jenkie dat Nala weg liep … Geweldig!
Tegenwoordig heeft Nala toch wel meer zijn momenten dat hij haar negeert, vooral als ze weer eens krols is. Daar moet hij niks van hebben. 

Eigenlijk best zielig
Ik ben een paar dagen weg geweest, een lang weekend met vrienden.
En mijn katten waren bij mijn dochter en schoonzoon. We zijn daar wel vaker geweest, ze kennen het daar, dus we hadden geen problemen verwacht.
Maar ik schrok toch wel een beetje toen mijn dochter een foto stuurde en daarna een filmpje van Raya bij de voordeur en toch wel heel zielig aan het miauwen. 
Dat vond ik toch wel even heel zielig.
Ze zat dus blijkbaar daar al een half middag en in de avond te wachten tot ik kwam. En als ze dan iemand bij hen op de trap hoorden in de flat, dan begon ze te miauwen. 
Ik had deze reactie dus echt niet verwacht, en ik vond het eigenlijk best wel zielig.
Na dat weekend weg ben ik ook nog een paar dagen bij mijn dochter en schoonzoon geweest. En de andere foto is van Raya de volgende ochtend toen ik ben was.
Ze is de eerste dagen ook echt heel dicht in mijn buurt gebleven, ze hield me als een havik in de gaten. 
Als ik iets uit de koffer haalde zag je de angst dat ik weer zou weg gaan, gewoon haar ogen. 
Ik weet dat ze heel erg op mij is gericht, maar dit had ik echt niet verwacht.
Gelukkig voor haar ben ik voorlopig gewoon thuis. De eerstvolgende keer dat ik weg ben gaan zij en de andere twee mee, dat is namelijk weer naar mijn dochter en schoonzoon toe. 

En dit is kattenstreken weer voor deze keer.
Raya die wel heel heftig reageerde op mijn afwezigheid en Nala en Frodo die daar weinig last van hadden. 
Frodo was al blij met de aandacht van mijn schoonzoon en Nala trekt haar eigen plan. 
Toch apart hoe een kat zo verschillend kan reageren. Hebben jullie een kat of katten? En reageren die als je weg bent geweest? 
Laat gerust een reactie achter hieronder het blog of ergens op de sociale media: Facebook, Instagram of Treads.
Namens de monsters hier een high poot en graag tot het volgende blog …. 








Geen opmerkingen:

Een reactie posten

kattenstreken #103

Welkom bij kattenstreken! Een blog waarin ik de foto’s deel met jullie van mijn 3 kleine monsters en het verhaal achter de foto’s. Soms grap...