zondagmiddag op de spoedhulp

we hebben de koningsdag 2015 weer achter de rug. was hier nou niet veel te doen,het gebruikelijke,zo als ieder jaar. vooraf gaande hier aan hadden wij hier afgelopen zondag weer een stress moment die eindigde op de spoedhulp van het ziekenhuis.

me dochter had met het gooien van iets haar arm wel op een hele vreemde manier verdraaid en we kregen het niet terug gedraaid,omdat ze ook nog eens met die groeistoornis zit en we het behoorlijk hoorde kraken dachten we dat er iets met de elleboog was. dus hup...naar de huisartsenpost,daar konden ze wel voelen en zien dat er iets niet goed zat. de onderarm stond van binnen naar buiten gedraaid in tegenstelling tot de bovenarm. dus door naar de spoedhulp van het ziekenhuis wat er naast zit voor een foto van de arm. dit was vooral om te zien of de botten nog goed stonden,dus of de gewrichten van de schouder,elleboog en ook de pols nog normaal stonden. dit was allemaal goed. maar wat is het dan? een spier die in verhouding met het bot iets korter is en door de gooi beweging is opgerekt en daar mee verkrampte was het probleem. oke en nu? nou spierverslappers mag ze gezien d'r leeftijd niet hebben dus helaas. dan maar voorzichtig de boel draaien in de normale stand. was best even pijnlijk voor me dochter. we hadden al toen we belde te horen gekregen dat ze maar vast 2 pijnstillers moest in nemen,gedaan maar of die ook echt hielpen op dat moment,ik betwijfel het aan het gezicht van haar te hebben gezien. het werd heel voorzichtig gedaan,de onderarm werd weer van buiten naar binnen gedraaid en in gebogen houding gehouden. om hem zo te houden een mitella waar ze hem een paar dagen in moet houden. bij jongere kinderen zetten ze meestal een laagje gips er rond zo dat ze hem ook in die houding houden maar omdat ze al ouder is en best goed kan begrijpen waarom ze de arm zo moet houden deden ze dat bij haar niet. de gebogen houding van de arm is zo dat de spier weer in een normale lengte tot rust komt en ook de lengte van het bot gaat aannemen. de spier was al iets gerekt door de gooi beweging en moet daarom nu in rust weer op zijn plaats komen. allemaal een pijnlijke ervaring voor me dochter,nog een mazzel dat er niks is gescheurd. met tijd en rust komt het wel weer goed,en het is vakantie dus met school hoeven er geen problemen te ontstaan. als oefening moet ze wat rustige rek,strek en draai bewegingen doen,zo dat de spier niet stijf wordt en soepel word. de verveling is nu wat groter,spelletje op de wii gaat niet en haken wil ook niet zo makkelijk gaan. achter de laptop is ook geen succes dus blijft er over,tv kijken of op de i-pad filmpjes op you tube kijken. oke vakantie dus uitslapen maar bij het wakker worden staat de arm dan weer raar,gelukkig kunnen we die dan wel weer normaal draaien. nee,ik geloof dat de vakantie iets anders was gepland als nu maar we komen er wel door heen. kleine tip: uit kijken met gooien! maar komt verder wel weer goed,schatje. tot het volgende blog.....

up-date: moeilijk besluit

naast me hier op de tafel ligt nu een grote,dikke envelop. in deze envelop zitten de papieren waar mee ik akkoord ga om graven te laten ruimen van personen die me dierbaar zijn. hoe gek dat ook is,me moeder heb ik gekend maar van me oma weet ik niks meer en van de andere drie weet ik alleen door wat me is verteld,maakt niet uit,het is en blijft familie. omdat ik het moeilijk vond heb ik een gesprek gehad met iemand van de gemeente over wat de mogelijkheden nou zijn. geld voor 5 graven is een beetje te veel van het goede maar toen werd me iets voorgesteld waar ik mezelf helemaal in kon vinden. je doet afstaand van de graven en doet het verzoek,die ze niet zullen weigeren omdat het van een familie is,om de personen te laten herbegraven bij elkaar in een verzamelgraf. plus dat ze dan ook nog eens te samen worden genoemd op het monument wat op dit graf komt. en dan krijgt dat moeilijk besluit een lichtpuntje. vader,moeder en hun twee dochter komen straks samen in een graf,het hele gezin bij elkaar. dat klinkt erg mooi,voor zo ver je over iets mooi's kan spreken. de vijfde persoon is een broer van me oma,nooit getrouwd geweest en voor zover bekend heeft hij ook geen kinderen ergens rond lopen. de vooruit zichten zijn dat ik als enige nabestaande kan worden beschouwd dus ja,ik mag afstand nemen en hem met de andere,die ook zijn familie waren laten herbegraven. het gevoel wat ik nu heb is opluchting,oke ik moet het graf van me moeder opgeven,ter wel dat een belangrijke plek voor me is,maar ik krijg er later iets mooi's voor terug en de voldoening om de familie bij elkaar te houden geeft op eens een rust in je lijf. met deze keuze en de mogelijkheid die ik heb gekregen heb ik vrede,ik kan me er wel in berusten dat het zo nu kan. ergens kreeg ik ook het gevoel van goedkeuring dat ik dit nu zo laat doen,het is goed zo,opa,oma,een tante,een oud oom en me moeder bij elkaar. ik ben tevreden met deze oplossing,het had niet mooier gekund. tot het volgende blog.....

los laten

loslaten : loslaten hoe doe je dat? het wordt zo makkelijk gezegd, eens zal het tij keren. heus daar moet je in geloven. je zult je nog vaak genoeg bezeren, maar ook dat kom je weer te boven. loslaten doet dan pijn. maar je weet het kan niet anders, soms moet het gewoon zo zijn. ik probeer te vergeten, ik probeer het uit me gedachten te wissen, ik probeer het te begrijpen. ik vraag me af of ik dit ooit ga achter kunnen laten? soms doet loslaten pijn ook al heb ik het goed gedaan en weet dat het zo moest zijn. die laatste keer loslaten, dat doet pijn. ik hebt het al zo vaak gedaan, maar deze laatste keer moet zo zijn. ik laat het los!

deze tekst is ontstaan tijdens het nemen van een paar moeilijk beslissingen. ik wilde deze dan ook graag delen in de hoop dat andere er misschien net zo veel moed en kracht uit kun halen als dat ik doe. tot het volgende blog....

moeilijk besluit

dit is misschien een moeilijk onderwerp ... voor mij wel,ik ga het ook vast niet droog houden tijdens het schrijven. binnen de gemeente waar ik woon is al een tijdje bekend dat er graven worden geruimd,deze graven worden leeg gemaakt en de botresten worden in kneveldozen bewaard en later in een verzamelgraf her-begraven. hierbij wordt dan een monument geplaatst waar de namen van de mensen die er liggen worden vermeld. een van die personen zou me moeder kunnen zijn,wat zeg ik nou,ik heb weinig keuze hier in. in 1985 overleed me moeder,ik was 12 jaar. graven werden toen nog voor 30 jaar betaald,zo ook bij haar. dit termijn verloopt dit jaar en erg lang wachten doen ze er niet mee,nog voor het termijn verloopt heb ik nu al de papieren wat ik er mee wil doen. ik heb wel de mogelijkheid om dit te verlengen voor 30 jaar tegen het kostenplaatsje van 1590,00 euro of voor 10 jaar dan kost het me 530,00 euro. in beiden gevallen,ik heb het geld hier niet voor. ergens diep van binnen doet dit me pijn,me vader is na zijn overlijden gecremeerd,van hem heb ik nog wat as. van me moeder heb ik straks niks meer,een graf als nu heeft nog iets persoonlijks. verklaar me maar voor gek maar soms ga ik daar naar toe en praat. geen antwoord terug of zo maar voor je gevoel geeft het een opluchting. dat is straks weg. oke,er komt een verzamelgraf waar ze dan in wordt geplaatst maar dat is niet het zelfde. ik wist dat dit zou gebeuren en als je dan de papieren in je handen hebt slaat de schrik je toch even aan. me dochter kon gelijk merken dat het me meer deed dan dat ik zei dat het deed. na 30 jaar is het gemis er nog steeds,zo veel dingen die ze niet mocht mee maken,zo als de geboorte van haar kleindochter. wetend hoe ze was had ze die gruwelijk verwend. maar ze is ook veel bespaard gebleven als ik kijk naar de ziekte tijd van me vader. en zo als verwacht hou ik het niet droog,ik mis me ouders enorm! in hun leven heb je als kind vaak van die moet-dat-nou-momenten,en als je eenmaal op jezelf woont ga je er heen wanneer het je uitkomt maar als ze er niet meer zijn besef je pas dat ze er wel altijd voor je waren met steun en raad. me vader en ik leefde sinds 2008 samen in een huis,sommig vonden dat raar en het was tijdelijk bedoelt maar in de loop van de tijd is het gewoon,je hebt gezelschap en het leverde voor beiden ook nog voordelen op. dat gezelschap mis ik best,de koffie samen drinken en dingen bespreken,in zijn gezonde dagen hebben we ook regelmatig dingen ondernomen met zijn drietjes. ja ik weet dat ieder kind op een moment in zijn leven het zelf heeft als ik,beiden ouders overleden,wet der natuur,maar toch doet het meer met je dan je zou denken. en dit is zo een moment,je weet het en toch doet het je pijn. je moet iets los laten wat je soms nog een moment van rust gaf door bij het graf te zijn,het is een gevoel van binnen en niet echt maar dat maakte niet uit,voor mij was het genoeg. en dat is straks weg. dingen die veel betekenen slippen weg,omdat het niet anders is,net als liefde,je kan wel van iemand houden maar als hij/zij niet het zelfde voelt blijf je ook leeg achter. oke,nu wordt ik te sentimenteel. afscheid nemen van je dierbare doet pijn maar wederom na 30 jaar een soort van afscheid te moeten nemen doet net zo veel pijn. we gaan dus maar weer een tijdje te veel koffie drinken,te veel roken en weinig kunnen slapen omdat dit door je kop maalt. me gevoel zegt me dat me vader deze keuze goed zou vinden omdat hij niet zou willen ik schuld ga maken om het graf te behouden,maar een beetje schuldig voel ik me wel dat ik het niet kan. ik hoop dan maar dat het verzamelgraf op een mooie plaats is en dat het monument waar haar naam op komt nog een beetje eer en respect kan geven. dat geeft mij dan toch weer een goed gevoel bij me keuze. tot het volgende blog.....

zomertijd

ja wel het is weer zover ... de zomertijd gaat in! dat betekend dat we de klok een uurtje voor gaan zetten,in de zomer komt de zon zo vroeg op dat het al licht is terwijl de meeste mensen nog slapen. door de klok te verzetten lijkt de zon later op te komen en weer onder te gaan. hierdoor is het 's morgens langer donker,en blijft het 's avonds juist langer licht.de periode van daglicht komt zo beter overeen met de periode waarin de meeste mensen wakker zijn.de gedachte achter zomertijd is dat men zo zou kunnen bezuinigen op verlichting. ongeveer 70 landen verzetten twee keer per jaar de klok.in de europese unie loopt de zomertijd van de laatste zondag van maart tot de laatste zondag van oktober.

in de oudheid werd het dagritme flexibel aangepast aan de lengte van de dag.zo begon de dag voor de romeinen bij zonsopgang en eindigde hij bij zonsondergang.die dag werd verdeeld in twaalf uren,en dus waren de uren in de winter korter dan in de zomer. toen de lengte van een uur in de middeleeuwen werd vastgelegd op zestig minuten ontstond echter een verschil in zonuren tussen de zomer en de winter. er is wel eens beweerd dat zomertijd voor het eerst voorgesteld werd door benjamin franklin,die in een anonieme brief aan de redactie van de journal of paris.het artikel was echter als grap bedoeld en bovendien stelde franklin niet voor om de zomertijd in te voeren,maar dat men in de zomer vroeger moest opstaan en naar bed gaan om te besparen op kaarsen. vele mensen hebben nog al wat problemen met de omschakeling van zomertijd en wintertijd,wetenschappers van de Rijksuniversiteit groningen hebben in samenwerking met de ludwig maximilians-universiteit te münchen,aangetoond dat de zomertijd een langdurig en behoorlijk groot effect heeft op de biologische klok van de mens. maar hoe we het dan ook ervaren,de zomertijd gaat toch echt weer in. dus in de nacht van 28 maart naar 29 maart doen we om 2 uur de klok een uurtje vooruit! maar ik ga daar niet speciaal me bed voor uit,ik doe mijn klokken in huis voor ik naar bed ga al een uur vooruit,en ik denk dat vele mensen dit ook zo doen. tot het volgende blog....

verder met klussen in huis

we hebben nu weer sinds een week een nieuwe douch en we zijn er blij mee. maar we hebben nog meer in huis wat een opknapbeurt kon gebruiken,misschien niet zo handig maar we zijn op 2 plekken in huis bezig. ik ben bezig in de keuken,behang er af halen en dan witte. niet zo gek veel werk maar moet wel gebeuren.

boven me kastjes moet ik nog doen,ik had het af kunnen hebben maar werd onderbroken in me werk na een telefoontje. dus maandag verder,dan nog gaatjes dichten en afplakken en dan dinsdag witte van de muren en plafond. is me keuken ook weer op orde. eerlijk gezegd viel me nu al op dat met bijna al het behang er af me keuken lichter en groter lijkt. ik wilde eerst iets met een kleur doen maar zie er van af,door de blauwe tegels denk ik dat wit beter er uit ziet in me keuken. een hoop oude troep weg gegooid,behalve een oud kruidenrekje,misschien dat ik die ga opschuren en dan een leuk kleurtje er over heen verf. maar dat moet ik nog even bekijken,kan altijd nog worden gedaan. het 2de project is meer iets van me dochter,was nog niet in de planning maar met alle dingen rond haar gezondheid was ze wel toe aan een positieve boost. op het moment heeft ze de ideale kamer voor een ouder,ze heeft letterlijk geen enkel meubelstuk meer staan. alles wat ze had is weg. geen bed,geen bureau of stoel meer,o ja er staat nog een kast! de muren zijn op nog wat kleine dingen na al behangvrij.

ze krijgt een nieuwe bed en daar mee een wens in vervulling,d'r eigen tweepersoonsbed. ook komt er een nieuwe bureau met stoel en een kastje voor haar tv enzo. eerst verven,wit en ze heeft leuke muurstickers gezien,boven haar bed wil ze er een van een muzieknoot. ze is gek op alles wat met muziek te maken heeft,zingen en dansen is haar passie. het wordt dus een muziekkamer. ze heeft leuk spulletjes gezien om haar kamer als het af is leuk en gezellig te maken. tot nu toe heeft ze beetje bij beetje alles zelf gedaan maar ik ga haar ook nog wel verder helpen. tot nu wilde ze zoveel ze zelf kon zelf ook doen. prima,het is haar kamer dus lekker laten gaan. ze was zo blij dat ze dit mocht doen dat ze echt even opleefde na haar gezondheidsdip. voelt als moeder ook goed om je kind weer iets meer pit te zien krijgen. o,we zijn er nog niet maar we gaan de goede kant op. ik kan er verder niet op in gaan,me dochter heeft liever dat ik er niet over schrijf,misschien ooit in de toekomst wel. ze is nu weer een redelijke happy puber die volop geniet van haar kamer-make-over,heerlijk zo een blij gezicht. soms ook wel stressvol als iets niet gaat zo als ze wil of omdat ik kleuren voor op de muur niet wil hebben.(rood en zwart,dacht het niet) voor haar eigen you tube kanaal wil ze een video maken als haar kamer klaar is,zet de link dan wel in me blog. we klussen dus voorlopig nog even verder in huis. het volgende project staat ook al te wachten maar dat laat ik doen,ik zie het zelf niet zitten om me trapgat,de overloop en het plafond daar zelf te doen dus die laat ik door iemand schilderen die iets handiger is in schilderen in een trapgat. beetje bij beetje komt me huis weer op orde,beetje bij beetje word het nu echt me eigen huis. het huis van me vader word nu mijn huis. pa is nu bijna twee jaar overleden en ik mis hem nog enorm,ik heb veel voor me kiezen gehad maar ik ben overal boven kunnen staan met opgeheven hoofd. en wat andere misschien nooit zullen zeggen zeg ik zelf wel: ik kan trots zijn op mezelf! niemand had verwacht dat ik het zo goed zou kunnen redden zonder me vader,nou verrassing! ik kan het wel! en ben ook heel blij met de steun en hulp van een aantal mensen. ik noem geen namen jullie weten zelf wel dat ik jullie bedoel. jullie zijn me vrienden maar ook mijn familie en ik ben heel blij met jullie in me leven. ik hou van jullie en hoop jullie vriendschap nog lang te mogen delen. tot het volgende blog....

badkamer (deel 2)

al ruim 2 weken was het met behulp van een teiltje het wassen in de keuken. me badkamer word verbouwd en dan moet je toch iets. het kampeergevoel zat op dit punt er toch wel hoog in. me dochter vond het maar niks maar ja,wat moet je anders? het is een grote gemis als je niet even snel onder je douch kan springen. we zijn te veel verwend met al het luxe wat we hebben in ons leven. en dan te bedenken dat me vader en moeder in hun jeugd ook die douch nog niet hadden,gewoon met je teiltje staan poedelen. en wij zuchten en piepen als we even geen gebruiken kunnen maken van onze geliefde douch. maar...inmiddels is me douch klaar! dus het teiltje kan weer opgeborgen worden.

afgelopen maandag was er begonnen met de muren op nieuw betegelen,daarna voegen en de vloer tegelen en voegen. me plafond was net gatenkaas maar ook die is keurig vervangen. zelfs netje gewit(scheelt mij weer een werkje). de deur sluit nu ook weer beter nu er een normale drempel is aangebracht en toen was het nog wat kleine dingetjes en de afwerking van de kitrandjes om lekken te voorkomen. dit moest eerst klaar zijn voor dat ze alle sanitaire dingen kwamen plaatsen. gisteren(vrijdag) was het zover,een nieuwe douch,wasbak,spiegel met plankje en een nieuw verwarmingselement werd geplaatst. ook werd nog even een andere stoppenkast in me meterkast gehangen. niet meer van die stoppen maar van die hendeltjes.

me plafond lamp is ook keurig terug gehangen. en daar mee was me badkamer klaar. een kleine opluchting ging wel door me lijf,we kunnen weer douchen! gelijk de troep opgeruimd,sopje door me badkamer en me spulletjes weer terug,dan is het pas echt weer af met je inrichting. toch een klein foutje gevonden: het luchtrooster is een groot open gat,daar hoort nog een afdekrooster op,even over gebeld en dat wordt nog geregeld,en ik moet nog even rond kijken voor een klein lampje boven de spiegel en ander zo een plaatje ervoor dat je die draden niet meer ziet. natuurlijk hebben we gisteren de douch uit getest,me dochter riep dat ik er al ruim een half uur onder stond,ja sorry,even een schade inhalen van 2 weken niet gebruik kunnen maken van een douch. heerlijk om er weer een te hebben. ja ik geef het toe,ik ben verwent met een douch en hoewel een teiltje ook wel werkt is dit toch een stuk prettiger. ik ben zeer blij met me nieuwe badkamer en ga er super van genieten iedere keer als ik er gebruik van maak. tot het volgende blog....