hoi hoi,
nieuwe week en een nieuwe postcrossing.
de één na laatste van het jaar 2017
volgende week nog een keer postcrossing met 2 kaarten die worden verstuurd en dan is het blog er even niet.
en dat brengt me gelijk even naar dit blog van postcrossing: schrijven naar de kerstman!
https://www.postcrossing.com/blog/2017/12/07/let-s-write-to-santa-repost
hoe leuk is dit?
hier in Nederland kennen we dan wel het schrijven naar sinterklaas maar niet naar de kerstman.
Nederland staat dan ook niet op de lijst van landen.
maar geef eerlijk toe: het is wel erg leuk om de kans te hebben te schrijven naar de kerstman.
hier bij mij thuis is het wel iets wat we zeker veel aandacht aan geven, cadeautjes onder de boom, erg leuk om met de kleinste kinderen (een van 3 jaar en een van 5 jaar) dit te doen.
zo grappig als ze maar niet kunnen snappen dat bij hun thuis sinterklaas wel kom en hier bij mij niet maar dat je dan weer wel de kerstman heb kunnen vertellen dat zij hier zijn dus ook cadeautjes voor hun niet mogen vergeten. tja, je moet er toch wat van maken om de kinderen een beetje kerst magie te geven.
verder is het gewoon lekker samen zijn en genieten van lekker hapjes en genieten van een drankje.
en dan s'avonds gezellig samen dineren.
maar het leukste vind ik toch wel de post die je dan ontvangt, leuke kaartjes met de beste wensen van je familie en vrienden. en er zitten soms hele leuke kaartjes tussen.
en zo een kaartje kan soms heel veel vreugde geven. dus vergeet niet om je kaartjes op de bus ge brengen, een simpel gebaar maar het kan zo veel blijdschap brengen.
en dan kwam deze week dit kaartje nog bij me op de deurmat.
een kerstgroet uit de Oekraine, die 1837 km heeft gereisd in 9 dagen voor ik hem had.
het is niet echt te zien maar op de kaart staan glitters dat lijkt te komen uit de verlichten ramen en de straatverlichting. erg leuk om te zien.
vorige week kwam er een berichtje uit Taiwan, de kaart uit postcrossing 83 is na 9540 km te hebben gereisd in 16 dagen aangekomen.
op deze kaart had ik iets geschreven over sinterklaas wat toen hier in Nederland was, de ontvanger van de kaart had al eens van hem gehoord en dat dat hier in Nederland wordt gevierd. toch wel leuk om te horen dat ergens anders ze sinterklaas ook wel kennen, nou ja kennen? van hebben gehoord.
en dan was er afgelopen zaterdag het bericht van uit Rusland, de kaart uit postcrossing 81 is na 32 dagen en 3607 km te hebben gereisd ook aan gekomen.
dan blijft er dus een kaart over die nog aan het reizen is naar zijn plaats van bestemming en dat is de kaart van vorige week, die ging naar Finland.
gaan we daar vandaag nog en kaartje bijvoegen.
deze kaart gaat naar de USA en zal een afstand van 6633 km gaan afleggen.
omdat ik in het verleden met kaarten naar de USA al heb gemerkt dat die met 2 weken er kunnen zijn gok ik dus dat deze kaart er ook dan zal zijn.
dan heeft de ontvanger misschien voor de kerst deze nog op de deurmat.
gezien het feit dat het hier in Nederland al 2 dagen sneeuwt heb ik daar over geschreven.
het is wel mooi maar voor iemand als mij, met reuma s het ook niet echt en pretje.
dus binnen blijven als het kan en genieten van de sneeuw achter het glas.
en zo komen we weer bijna aan het einde van postcrossing van deze week.
volgende week gaan er dus twee kaarten uit en daar mee maken we dan gelijk het laatste blog van postcrossing in 2017.
dan zijn we er even 2 weken niet, dus niet vergeten!
van 22 december 2017 tm 07 januari 2018 is er dan geen weblog!
de eerst volgende postcrossing is dan op 10 januari 2018 en dan gaan er ook weer 2 kaarten uit.
rest mij voor nu om jullie weer te bedanken en graag tot volgende week .....
woensdag 13 december 2017
dinsdag 12 december 2017
herkenbare momenten
we kennen deze momenten vast wel?
zo een moment dat je door de grond kan zakken van schaamte of iets je juist op de zenuwen gaat werken.
we komen ze allemaal in ons dagelijkse leven wel eens tegen, oké de ene iets meer als de ander maar het is zeker herkenbaar.
met deze heb ik al zo een beetje de laatste paar maanden te maken.
je probeert een dienstverlening of bedrijf te bellen en het begint al standaard met een keuzemenu van verschillende nummers die je moet intoetsen.
je moet wel anders kom je niet verder.
en als je dat dan eenmaal hebt gedaan en je denk dat je goed zit, komt ook wel eens voor dat je dan weer naar een andere afdeling wordt verwezen, dan gaat de telefoon over en dan .... zoveel wachtende voor je en een wachttijd van bijna een half uur. (ahhhh)
maar om je wachttijd te verzachten wordt er zo een muziekje afgespeeld ... die na een paar minuten super irritant wordt.
voor mij een teken om de hoorn er op te gooien en het later nog maar eens te proberen.
met de hedendaagse mogelijkheden op internet doen we het allemaal wel eens.
je hebt ergens last van of je hebt een raar plekje op je huid en je gaat het even proberen op te zoeken wat het kan zijn.
dat had je beter niet kunnen doen!
de meest ernstige aandoeningen komen naar voren en soms vraag je je bij het lezen dan af hoe het mogelijk is dat je dan nog niet dood bent.
achter af als je dan bij je huisarts bent geweest valt het wel mee en is met een kuurtje of een zalfje het rare plekje weer weg.
het meest vreemde wat ik ooit hoorde was een man die iets opzocht en de diagnose zwanger kreeg als oorzaak van zijn kwal.
toch wel heel knap als dat het zou kunnen zijn.
soms moet je gewoon toegeven en zeggen dat iets je te klein is. het past gewoon niet meer.
het was je favoriete broek, hij paste altijd! ja meid, soms komen er een paar pondjes bij.
toch lijken we dat niet te accepteren en proberen volhouden ons lijf er in te wurmen.
naar veel trek en duwwerk hebben we ons er in gewerkt ... springt je rits kapot of je knoop schiet er af!
tja ... het ziet er naar uit dat je broek echt niet pas en je moet kiezen.
jezelf direct op een strak dieet want we willen die broek echt weer aan kunnen of je laat het gaan en legt je erbij neer.
of ... heb ik dan, je legt die broek in de kast, want wie weet komt er ooit een dag dat je er weer in past.
in mij geval is dat na ruim 30 jaar nog niet het geval dus misschien dat ik hem beter kan gaan weg doen voor iemand die er wel in past.
hier heb ik zelf niet zo snel last van, ik ben meestal degene die de foto maakt.
maar je kent ze vast wel, je met een avondje uit geweest met je vrienden en ééntje heeft foto's gemaakt die avond en plaats er wat van op sociale media.
werkelijk heel gênant om jezelf in je "ik heb iets te veel gedronken'bui dan op een foto terug te zien.
of misschien die ene schoolfoto van lang geleden waar je er echt niet uitzag en eigenlijk had gehoopt dat die foto zou verdwijnen.
zet een oude klasgenoot hem online met de vraag "ken je deze nog?"
ja, je wilde die juist zo graag vergeten.
oké nog eentje dan.
en ik geef het eerlijk toe, het gebeurd me wel eens.
je denkt dat er een spin op de grond zit en je stapt naar jouw mening het beestje tot moes.
blijkt dat dat spinnetje geen spinnetje is maar gewoon een plukje haar van de kat.
ergens voel je dan ook wel een opluchting dat het geen spin is, nee, niet omdat je het zielig vind maar gewoon omdat je niet van spinnen houdt.
tot het volgende blog ....
zo een moment dat je door de grond kan zakken van schaamte of iets je juist op de zenuwen gaat werken.
we komen ze allemaal in ons dagelijkse leven wel eens tegen, oké de ene iets meer als de ander maar het is zeker herkenbaar.
met deze heb ik al zo een beetje de laatste paar maanden te maken.
je probeert een dienstverlening of bedrijf te bellen en het begint al standaard met een keuzemenu van verschillende nummers die je moet intoetsen.
je moet wel anders kom je niet verder.
en als je dat dan eenmaal hebt gedaan en je denk dat je goed zit, komt ook wel eens voor dat je dan weer naar een andere afdeling wordt verwezen, dan gaat de telefoon over en dan .... zoveel wachtende voor je en een wachttijd van bijna een half uur. (ahhhh)
maar om je wachttijd te verzachten wordt er zo een muziekje afgespeeld ... die na een paar minuten super irritant wordt.
voor mij een teken om de hoorn er op te gooien en het later nog maar eens te proberen.
met de hedendaagse mogelijkheden op internet doen we het allemaal wel eens.
je hebt ergens last van of je hebt een raar plekje op je huid en je gaat het even proberen op te zoeken wat het kan zijn.
dat had je beter niet kunnen doen!
de meest ernstige aandoeningen komen naar voren en soms vraag je je bij het lezen dan af hoe het mogelijk is dat je dan nog niet dood bent.
achter af als je dan bij je huisarts bent geweest valt het wel mee en is met een kuurtje of een zalfje het rare plekje weer weg.
het meest vreemde wat ik ooit hoorde was een man die iets opzocht en de diagnose zwanger kreeg als oorzaak van zijn kwal.
toch wel heel knap als dat het zou kunnen zijn.
soms moet je gewoon toegeven en zeggen dat iets je te klein is. het past gewoon niet meer.
het was je favoriete broek, hij paste altijd! ja meid, soms komen er een paar pondjes bij.
toch lijken we dat niet te accepteren en proberen volhouden ons lijf er in te wurmen.
naar veel trek en duwwerk hebben we ons er in gewerkt ... springt je rits kapot of je knoop schiet er af!
tja ... het ziet er naar uit dat je broek echt niet pas en je moet kiezen.
jezelf direct op een strak dieet want we willen die broek echt weer aan kunnen of je laat het gaan en legt je erbij neer.
of ... heb ik dan, je legt die broek in de kast, want wie weet komt er ooit een dag dat je er weer in past.
in mij geval is dat na ruim 30 jaar nog niet het geval dus misschien dat ik hem beter kan gaan weg doen voor iemand die er wel in past.
hier heb ik zelf niet zo snel last van, ik ben meestal degene die de foto maakt.
maar je kent ze vast wel, je met een avondje uit geweest met je vrienden en ééntje heeft foto's gemaakt die avond en plaats er wat van op sociale media.
werkelijk heel gênant om jezelf in je "ik heb iets te veel gedronken'bui dan op een foto terug te zien.
of misschien die ene schoolfoto van lang geleden waar je er echt niet uitzag en eigenlijk had gehoopt dat die foto zou verdwijnen.
zet een oude klasgenoot hem online met de vraag "ken je deze nog?"
ja, je wilde die juist zo graag vergeten.
oké nog eentje dan.
en ik geef het eerlijk toe, het gebeurd me wel eens.
je denkt dat er een spin op de grond zit en je stapt naar jouw mening het beestje tot moes.
blijkt dat dat spinnetje geen spinnetje is maar gewoon een plukje haar van de kat.
ergens voel je dan ook wel een opluchting dat het geen spin is, nee, niet omdat je het zielig vind maar gewoon omdat je niet van spinnen houdt.
tot het volgende blog ....
vrijdag 8 december 2017
spelletje spelen?: terugblik 2017
we leven in een tijd dat we bijna een zijn geworden met onze laptop, tablet of telefoon.
als je uit eten gaat maken we allemaal we even gauw een foto voor op onze sociaal media, ik maak maar daar ook schuldig aan.
daarom eens wat anders als die dingen of een avondje bank hangen, gezellig een spelletje spelen.
en deze maand is al druk genoeg met de feestdagen voor de deur.
vaak weten we zelf heel goed wat we met die dagen samen gaan doen, en dan bedoel ik niet alleen maar ons zelf vol proppen met al dat lekkere eten en drinken.
daarom een kleine terugblik naar eerder ideeën voor spelletjes.
hier volgen een paar linken naar leuke spelletjes die ook heel geschikt zijn om met de feestdagen uit te proberen.
als je uit eten gaat maken we allemaal we even gauw een foto voor op onze sociaal media, ik maak maar daar ook schuldig aan.
daarom eens wat anders als die dingen of een avondje bank hangen, gezellig een spelletje spelen.
en deze maand is al druk genoeg met de feestdagen voor de deur.
vaak weten we zelf heel goed wat we met die dagen samen gaan doen, en dan bedoel ik niet alleen maar ons zelf vol proppen met al dat lekkere eten en drinken.
daarom een kleine terugblik naar eerder ideeën voor spelletjes.
hier volgen een paar linken naar leuke spelletjes die ook heel geschikt zijn om met de feestdagen uit te proberen.
Harry Potter monopoly
met dank aan me dochter, die dit spel om zelf te maken had gevonden.
we hebben het al een paar keer gespeeld en het is echt super leuk.
je kan in het blog een link vinden om dit spel zelf ook uit te printen en te spelen.
je kan in het blog een link vinden om dit spel zelf ook uit te printen en te spelen.
Monopoly Star Wars
oké, niet iedereen is dol op die toverende puber, misschien dat de editie van star wars in monopoly beter bij je past?
en mocht dit hem ook niet worden dan kun je altijd nog de gewone oude vertrouwde versie gebruiken.
Sjoelen
sjoelen doet het altijd goed, bij jong en oud.
pas wel op dat de sjoelstenen niet in de kerstboom vliegen!
dokter Bibber: Verschrikkelijke Ikke
voor de iets kleiner onder ons is dokter bibber erg leuk om te spelen, of je nu gaat voor de minions versie of de vertrouwde oude versie.
het schrik vermogen bij het afgaan van het alarm is bij beiden even hoog.
in deze laatste dagen van 2017 is misschien het zo samen zijn al voldoende is.
waar de een gezellig spelletjes gaat spelen zal de andere misschien onder uit hangen en films kijken, alleen of met familie en vrienden.
misschien dat met de gezelligheid van de kerstboom het samenzijn al voldoende is, kerst is zo een tijd waar we toch wel samen komen en daar hoeft de stroom niet voor uit te vallen.
hoe je deze dagen ook door brengt, veel plezier en hele fijne feestdagen gewenst!
tot het volgende blog ......
donderdag 7 december 2017
Burn-out bij scholieren
hoofdpijnaanvallen, buikpijn, sneller moe. lange dagen op school en dan ook nog huiswerk om te maken of je suf leren voor toetsen, soms wel 4 op één dag.
het examen jaar, waarin vele jongeren zichzelf niet meer terug kennen, en soms enorm angstige, emotionele, neerslachtige kinderen worden.
allemaal voor een ceremoniële afsluiting van een zwart jaar.
hoe vaak burn-out voorkomt onder scholieren, is niet bekend. er is nog geen onderzoek naar gedaan en een cijfermatige onderbouwing is niet mogelijk doordat de diagnose bij kinderen officieel niet bestaat. de behandeling wordt dan ook niet vergoed.
ze komen dan vanwege paniekaanvallen, of angststoornissen, of depressie, of agressie terecht bij een psycholoog.
er wordt nu ook meer gevergd van kinderen dan vroeger. dat hangt samen met de prestatiemaatschappij, en dat zie je al op de basisschool. er moet getoetst worden, en er wordt nog meer getoetst, en nog eens een keer getoetst worden.
een burn-out komt doordat je je lichaam en geest over een langere periode te weinig rust hebt gegeven. het is het resultaat van constante stress en het niet luisteren naar je grenzen. je wilt nog van alles, maar je lichaam en geest weigeren mee te werken.
je moet dus noodgedwongen rust nemen omdat je letterlijk op bent.
10 SIGNALEN BURN-OUT
1. constant stressgevoel
2. slaapproblemen
3. geen zin in school/werk
4. geen zin in eten
5. nek- en hoofdpijn
6. paniekaanvallen
7. concentratieproblemen
8. huilbuien
9. faalangst
10. hartkloppingen
het is toch nog een soort taboe. als je het niet hebt meegemaakt, weet je niet hoe dit als een bom kan inslaan.
de term burn-out werd begin jaren zeventig in Amerika geïntroduceerd voor een combinatie van fysieke en geestelijke klachten die maken dat iemand totaal is ‘opgebrand’.
de simpelste taken lijken onoverkomelijk, er is een gebrek aan energie, er zijn concentratiestoornissen, slaapstoornissen, agressie en depressie.
de diagnose is niet opgenomen in het handboek DSM (Diagnostic & Statistical Manual of Mental Disorders).
tot het volgende blog ...
woensdag 6 december 2017
#postcrossing#85
hoi hoi,
nieuwe week en een nieuwe postcrossing!
gisteren stond er al een blog online over het punt dat ik deze week weer voor een paar uurtjes ga werken.
daarom zijn de tijden van de woensdag en donderdag even aangepast.
op deze dagen zal ik het blog rond 07.30 al online zetten.
verder blijft op woensdag postcrossing gewoon het zelfde, en dat geld voor de donderdag ook.
alleen de tijd is dus even wat vervroegd.
voorlopig wil ik het zo even houden en zien hoe het gaat.
mocht het toch niet helemaal werken zo als nu gepland, dan zal ik de boel eens onder de loep gaan nemen en misschien alles wel gaan om gooien.
maar dat heeft niet me eerst voorkeur omdat sommige mensen nu zo gewend zijn aan op wat voor dagen blogs online komen en welke onderwerpen dat kunnen zijn.
en dan bedoel ik de ander onderdelen van het weblog als spelletje spelen, de oude doos of kattenstreken.
dus we gaan het zo even proberen, voor mij hoeft het geen probleem te zijn, ben vaak al rond 6 uur wakker. lang leven een kat die zijn eten wil en een hond van me dochter die na het voeren van de kat naar buiten wil. teamwork van hond en kat om mij uit bed te krijgen!
goed, gaan we over naar waar het omdraait in dit blog, kaarten sturen en ontvangen.
de kaarten die ik heb ontvangen waar er deze week nul.
en dat geeft niks, we hebben het al vaker mee gemaakt dat je weken niks hebt en dan op eens 4 tegelijk.
van de kaarten die ik zelf heb verstuurd is de kaart van vorige week naar Duitsland naar 5 dagen en 632 km te hebben gereisd aangekomen is, hoewel ik denk dat de kaart er eerder was en pas op de 5de dag is geregistreerd.
het viel namelijk op een zondag en ik denk dat net als hier ook in Duitsland geen post wordt bezorgt.
verder zijn uit postcrossing 83, Taiwan en postcrossing 81, Rusland die kaarten nog niet aangekomen.
we wachten dus nog even af tot deze er zijn.
deze week er er weer een kaart op de brievenbus gegaan.
en deze kaart gaat naar Finland, de kaart zal een afstand van 1583 km gaan afleggen voor die ergens op de deurmat gaat vallen.
dit wordt me 3de kaart die naar Finland gaat.
het standaard groetjes en happy postcrossing heb ik deze keer weg gehouden op verzoek van de ontvanger van deze kaart.
ik heb iets verteld over me dochter en haar aankomende verjaardag en het verrassingsfeestje die is gepland.
en zo komen we weer bijna aan het einde van postcrossing van deze week.
met nog twee weken te gaan tot aan de vakantie met de kerst en jaarswisseling.
volgende week gaat er gewoon weer één kaart uit maar de week daarop worden het er twee die er op uit worden gestuurd.
van 22 december 2017 tm 07 januari 2018 is er dan geen weblog!
de eerst volgende postcrossing is dan op 10 januari 2018 en dan gaan er ook weer 2 kaarten uit.
rest mij voor nu om jullie weer te bedanken en graag tot volgende week .....
nieuwe week en een nieuwe postcrossing!
gisteren stond er al een blog online over het punt dat ik deze week weer voor een paar uurtjes ga werken.
daarom zijn de tijden van de woensdag en donderdag even aangepast.
op deze dagen zal ik het blog rond 07.30 al online zetten.
verder blijft op woensdag postcrossing gewoon het zelfde, en dat geld voor de donderdag ook.
alleen de tijd is dus even wat vervroegd.
voorlopig wil ik het zo even houden en zien hoe het gaat.
mocht het toch niet helemaal werken zo als nu gepland, dan zal ik de boel eens onder de loep gaan nemen en misschien alles wel gaan om gooien.
maar dat heeft niet me eerst voorkeur omdat sommige mensen nu zo gewend zijn aan op wat voor dagen blogs online komen en welke onderwerpen dat kunnen zijn.
en dan bedoel ik de ander onderdelen van het weblog als spelletje spelen, de oude doos of kattenstreken.
dus we gaan het zo even proberen, voor mij hoeft het geen probleem te zijn, ben vaak al rond 6 uur wakker. lang leven een kat die zijn eten wil en een hond van me dochter die na het voeren van de kat naar buiten wil. teamwork van hond en kat om mij uit bed te krijgen!
goed, gaan we over naar waar het omdraait in dit blog, kaarten sturen en ontvangen.
de kaarten die ik heb ontvangen waar er deze week nul.
en dat geeft niks, we hebben het al vaker mee gemaakt dat je weken niks hebt en dan op eens 4 tegelijk.
van de kaarten die ik zelf heb verstuurd is de kaart van vorige week naar Duitsland naar 5 dagen en 632 km te hebben gereisd aangekomen is, hoewel ik denk dat de kaart er eerder was en pas op de 5de dag is geregistreerd.
het viel namelijk op een zondag en ik denk dat net als hier ook in Duitsland geen post wordt bezorgt.
verder zijn uit postcrossing 83, Taiwan en postcrossing 81, Rusland die kaarten nog niet aangekomen.
we wachten dus nog even af tot deze er zijn.
deze week er er weer een kaart op de brievenbus gegaan.
en deze kaart gaat naar Finland, de kaart zal een afstand van 1583 km gaan afleggen voor die ergens op de deurmat gaat vallen.
dit wordt me 3de kaart die naar Finland gaat.
het standaard groetjes en happy postcrossing heb ik deze keer weg gehouden op verzoek van de ontvanger van deze kaart.
ik heb iets verteld over me dochter en haar aankomende verjaardag en het verrassingsfeestje die is gepland.
en zo komen we weer bijna aan het einde van postcrossing van deze week.
met nog twee weken te gaan tot aan de vakantie met de kerst en jaarswisseling.
volgende week gaat er gewoon weer één kaart uit maar de week daarop worden het er twee die er op uit worden gestuurd.
van 22 december 2017 tm 07 januari 2018 is er dan geen weblog!
de eerst volgende postcrossing is dan op 10 januari 2018 en dan gaan er ook weer 2 kaarten uit.
rest mij voor nu om jullie weer te bedanken en graag tot volgende week .....
dinsdag 5 december 2017
weer aan de slag
ik heb een tijdje terug al in het blog van stand van zaken aangegeven dat ik weer een paar uurtjes ga werken.
en deze week is het zo ver, het gaat sneller als verwacht maar ik heb er wel zin.
nog even in het kort: ik heb een uitkering, ik ben door mijn medische beperkingen niet meer echt geschikt voor de arbeidsmarkt. hoewel er misschien nog een klein kansje is dat ik ooit wel erg aan de slag kan ben ik dus niet officieel afgekeurd maar staat er een soort van aantekening dat het moeilijk is voor mij om werk te vinden.
echter is er sinds vorig jaar een nieuwe wet gekomen waarbij mensen met een uitkering een tegenprestatie moeten doen voor hun geld.
ik zie er geen problemen in, werk is werk en ik ontvang iedere maand nu me geld door er iets voor de doen.
het spreekwoordelijke 'handje ophouden en vangen' is dan weg, ik doe er iets voor, zo zie ik het.
voordat ik eind 2012 thuis kwam te zitten als mantelzorger voor mijn terminale zieke vader, werkte ik bij de sociale werkplaats in Goes.
ik had het er prima naar me zin en het zou ook de bedoeling zijn geweest dat ik weer terug zou gaan.
dit liep dus even anders, in juni 2013 overleed me vader en toen ik aangaf weer terug te willen, werd gezegd dat door me medische beperkingen ze het risico niet meer wilde nemen dat er iets kon gebeuren op de werkvloer door mij botontkalking.
goed, dan zit je dus thuis, toen kwam de zorg voor me dochter die ook het nodig heeft gehad en nog steeds wat problemen heeft.
echter is mijn medische situatie niet veranderd maar mag ik nu op eens wel werk gaan doen.
klinkt allemaal wat krom, maar ik vind het allemaal wel best.
ik heb weer wat om handen en kan zo weer andere mensen leren kennen.
vorige week heb ik een gesprek gehad en ga van af deze week tot eind januari proefdraaien bij het Loods 3, van het Leger Des Heils.
hier is een kringloopwinkel, Loods 3 en daar komen spullen voor binnen, dit moet worden uitgezocht, zo nodig schoonmaken en dan prijzen en in de winkel zetten.
daar naast zijn er nog genoeg andere dingen die er gedaan worden, maar daar schrijf ik later wel meer over.
voorlopig ga ik dus aan de slag op de woensdag en de donderdag ochtend.
dit betekend dat deze ochtend het blog wel online komt maar iets vroeger dan je gewend bent.
nu is het rond 09.00 dat het blog online komt en dat gaat nu veranderen naar het tijdstip van ongeveer 07.30.
vroeg ik weet het maar ik breng eerst me dochter naar school en dan ga ik naar me werkplekje.
op woensdag blijft het blog van postcrossing en op donderdag blijft ook één keer per maand het blog van kattenstreken en op de overige dagen waar ik dan over heb geschreven. de tijd van online veranderd dus alleen.
dus rond 07.30 komt op woensdag en donderdag vanaf deze week het blog online in verband met me nieuwe werkzaamheden.
voorlopig wil ik het zo proberen maar het kan ook zijn dat ik vanaf 2018 alle blog op een nieuwe, maar later tijdstip online ga zetten.
voorlopig ziet het er nu zo uit:
maandag: geen blog
dinsdag: 09.00
woensdag: 07.30
donderdag: 07.30
vrijdag: 09.00
zaterdag: geen blog
zondag: 10.00
in de toekomst zal ik mogelijk er ook meer over gaan schrijven.
deze organisatie heeft naast de kringloopwinkel nog veel meer dingen die ze doen en die bij Loods 3 gedaan kunnen worden.
ik wil hier zeker jullie meer over gaan vertellen.
voor nu iedereen bedankt en ik heb er zin in om weer een paar uurtjes per week aan de slag te kunnen.
tot het volgende blog ...
en deze week is het zo ver, het gaat sneller als verwacht maar ik heb er wel zin.
nog even in het kort: ik heb een uitkering, ik ben door mijn medische beperkingen niet meer echt geschikt voor de arbeidsmarkt. hoewel er misschien nog een klein kansje is dat ik ooit wel erg aan de slag kan ben ik dus niet officieel afgekeurd maar staat er een soort van aantekening dat het moeilijk is voor mij om werk te vinden.
echter is er sinds vorig jaar een nieuwe wet gekomen waarbij mensen met een uitkering een tegenprestatie moeten doen voor hun geld.
ik zie er geen problemen in, werk is werk en ik ontvang iedere maand nu me geld door er iets voor de doen.
het spreekwoordelijke 'handje ophouden en vangen' is dan weg, ik doe er iets voor, zo zie ik het.
voordat ik eind 2012 thuis kwam te zitten als mantelzorger voor mijn terminale zieke vader, werkte ik bij de sociale werkplaats in Goes.
ik had het er prima naar me zin en het zou ook de bedoeling zijn geweest dat ik weer terug zou gaan.
dit liep dus even anders, in juni 2013 overleed me vader en toen ik aangaf weer terug te willen, werd gezegd dat door me medische beperkingen ze het risico niet meer wilde nemen dat er iets kon gebeuren op de werkvloer door mij botontkalking.
goed, dan zit je dus thuis, toen kwam de zorg voor me dochter die ook het nodig heeft gehad en nog steeds wat problemen heeft.
echter is mijn medische situatie niet veranderd maar mag ik nu op eens wel werk gaan doen.
klinkt allemaal wat krom, maar ik vind het allemaal wel best.
ik heb weer wat om handen en kan zo weer andere mensen leren kennen.
vorige week heb ik een gesprek gehad en ga van af deze week tot eind januari proefdraaien bij het Loods 3, van het Leger Des Heils.
hier is een kringloopwinkel, Loods 3 en daar komen spullen voor binnen, dit moet worden uitgezocht, zo nodig schoonmaken en dan prijzen en in de winkel zetten.
daar naast zijn er nog genoeg andere dingen die er gedaan worden, maar daar schrijf ik later wel meer over.
voorlopig ga ik dus aan de slag op de woensdag en de donderdag ochtend.
dit betekend dat deze ochtend het blog wel online komt maar iets vroeger dan je gewend bent.
nu is het rond 09.00 dat het blog online komt en dat gaat nu veranderen naar het tijdstip van ongeveer 07.30.
vroeg ik weet het maar ik breng eerst me dochter naar school en dan ga ik naar me werkplekje.
op woensdag blijft het blog van postcrossing en op donderdag blijft ook één keer per maand het blog van kattenstreken en op de overige dagen waar ik dan over heb geschreven. de tijd van online veranderd dus alleen.
dus rond 07.30 komt op woensdag en donderdag vanaf deze week het blog online in verband met me nieuwe werkzaamheden.
voorlopig wil ik het zo proberen maar het kan ook zijn dat ik vanaf 2018 alle blog op een nieuwe, maar later tijdstip online ga zetten.
voorlopig ziet het er nu zo uit:
maandag: geen blog
dinsdag: 09.00
woensdag: 07.30
donderdag: 07.30
vrijdag: 09.00
zaterdag: geen blog
zondag: 10.00
in de toekomst zal ik mogelijk er ook meer over gaan schrijven.
deze organisatie heeft naast de kringloopwinkel nog veel meer dingen die ze doen en die bij Loods 3 gedaan kunnen worden.
ik wil hier zeker jullie meer over gaan vertellen.
voor nu iedereen bedankt en ik heb er zin in om weer een paar uurtjes per week aan de slag te kunnen.
tot het volgende blog ...
vrijdag 1 december 2017
pin-ups van weleer
ken jij ze nog? Clark Gable, Elizabeth Taylor en Bo Derek?
het woord pin-up kreeg je als je de stempel mooi of knap had, je foto hing mogelijk bij vele aan de muur die jouw bewonderde.
tegenwoordig denken we bij een pin-up aan dames die weinig te verbergen hebben.
maar dat was vroeger toch net even anders.
CLARK GABLE (1930)
(bron: msn.nl)
tot het volgende blog ....
het woord pin-up kreeg je als je de stempel mooi of knap had, je foto hing mogelijk bij vele aan de muur die jouw bewonderde.
tegenwoordig denken we bij een pin-up aan dames die weinig te verbergen hebben.
maar dat was vroeger toch net even anders.
CLARK GABLE (1930)
hij won een Oscar, werd ook wel eens “The King of Hollywood" genoemd, tekende een contract bij MGM in de jaren 1930 en speelde altijd met de belangrijkste actrices mee.
zijn bekendste film was “Gone with the Wind.”
ELIZABETH TAYLOR (1948)
Taylor wordt soms wel eens een van de mooiste actrices aller tijden genoemd.
ze kreeg verschillende Academy awards voor haar rolletjes in in "Butterfield 8" (1960) en "Who's afraid of Virginia Woolf?" (1965.)
haar privéleven kreeg soms zelfs meer aandacht door haar notoire relaties en huwelijken.
ze speelde mee in “Cat on a Hot Tin Roof" (1958) en "Cleopatra" (1963).
MARLON BRANDO (1954)
Brando werd meermaals wel eens de "bad boy" genoemd.
hij kreeg zijn cultstatus dankzij "Streetcar Named Desire" (1951).
hij won twee Academy Awards voor de films “On the Waterfront” (1954) en "The Godfather” (1972.)
BRIGITTE BARDOT (1960)
de Franse actrice en model was een populair sekssymbool in de jaren 50 en 60.
ze werd vooral bekend door haar rol in de controversiële film “And God Created Woman” (1956), waarin zowaar naaktscènes voorkwamen.
SIDNEY POITIER (1965)
de eerste zwarte acteur die een Academy Award won als beste acteur voor zijn rol in “Lilies of the Field” (1963.)
hij speelde ook mee in “To Sir, with Love,” “In the Heat of the Night” en “Guess Who's Coming to Dinner.”
hij was de eerste Afro-Amerikaan die ooit de status van sekssymbool kreeg.
(bron: msn.nl)
tot het volgende blog ....
Abonneren op:
Posts (Atom)
How’s life? #20
Laten we weer eens even bijkletsen en een update geven van hoe zaken verlopen. Dan wil ik even terugkijken naar ‘How’s life’ van 10 maart 2...

















