100% zeker,longkanker

aller eerst,beetje laat maar toch:

door alle dingen met me pa schiet er wel eens wat in. weten dat ik het moet doen maar me tijd voor pa is belangrijker. dit heeft ook al tot de nodige discussie geleid met me dochter. niet dat ze te kort komt maar het punt dat ik nu niet altijd thuis ben of haar van school kom halen waar door ze met de bus naar huis moet is een punt wat ze niet leuk vind,hoe wel ze ook wel snapt dat het gewoon zo nu even is. afgelopen vrijdag hadden we de uitslag van de eerste reeks testen. ook al ben je er op voorbereid het blijft een schok. het is dus longkanker,nu voor 100% bewezen. een zeldzame vorm die ook nog kwaadaardig is ook. (slik) en nu ..tja chemo en bestraling,dat is wel een feit. de blaastest was ook niet zo goed maar daar hebben we onze vraagtekens bij. die test is gedaan na dat er weefsel van de longen was weg gehaald,de verdovingen waren nog niet eens uit gewerkt. dus daar van willen we dat er een nieuwe wordt gedaan. zien wat er dan uit komt,is het dan weinig tot geen verschil,oke dan is dat dus zo. dat houdt dan wel in dat de linker long verwijder geheel of gedeeltelijk afvalt. ook hangt er veel af van de pet-scan die a.s woensdag wordt gemaakt. dit is om vast te stellen of er uitzaaiingen zijn in andere organen. voor nu staat vast dat chemo en bestraling als opsie over blijft. en dat geeft geen garantie op genezing. we gaan er dan ook van uit dat het rekken van het leven wordt. en dat is ook waar me pa voor vecht. ieder dingen wat ze aanbieden neemt hij aan,al zou hij,bewijs van spreken,er maar een dag extra mee winnen. we hopen op het beste en dat er echt wel nog wat jaren bij gewonnen worden. tot het volgende blog.....

en dan ligt je pa in het ziekenhuis

je kent de uit spraak een ongelukje zit in een klein hoekje vast wel. nu was dit echt geen klein ongelukje maar het heeft wel de nodige ter wegen gebracht. hadden we onze kerst al anders door gebracht omdat me pa met griep op bed lag,we dachten griep. 27 december de verjaardag van me dochter,voor haar eerder een rampendag. me vader was nog steeds ziek en in een staat dat ik het genoeg vond en de huisarts had gebeld. goed het werd wachten tot die man kwam,in de loop van de middag was hij er dan eindelijk. die zag er niet veel goed in en besloot me vader op te laten nemen in het ziekenhuis. dat gene waar me pa al voor vreesde dat zou gebeuren,de huisarts zou alles regelen dat hij werdt op gehaalt. me visite die ik had voor de verjaardag van me dochter snapte het volkomen en vertrokken weer naar huis. en ik ... ik ben spullen bij elkaar gaan zoeken om mee te nemen. ik kon niet mee in de ambulance,hoe moet ik anders weer thuis komen en me dochter mee laten rijden,echt niet! dus ik in de brommobiel er achter aan,ik rij daar ongeveer 40 minuten over. tja ik moet dwars door bergen op zoom,met de nodige stoplichten die tegen kunnen zitten. maar goed,toen ik er kwam was er al bloed geprikt en een hartfilmpje gemaakt. een infuus was ook al geplaatst. hij moest net even mee om een longfoto te maken. het gemopper van me pa met al dat gedoe was niet mis,wie het ook was,ik of een arts,hij liet duidelijk zijn ongenoegen merken. tegen een uurtje of 6 kwamen ze dan met de mededeling dat hij verplaats zou worden naar boven en opgenomen zou worden. ondergewicht en uitdroging waren 2 van de mede reden maar op de longfoto was op de linker long een zwarte vlek gezien en ze vreesde dat dit longkanker is. de reactie van me pa zal ik jullie besparen maar ik voelde de grond onder me voeten zakken. ik was er kapot van en kon me tranen ook niet in houden. die nacht ben ik diverse keren wakker geworden van het huilen in me slaap en ook overdag was het niet beter,ieder minuutje dat ik niet bezig was en me gedachten vrij konden gaan begon ik weer. goed,we zijn een paar dagen verder,heeft het nodige vocht bij gekregen via het infuus en ziet er iets beter uit. hij eet weer en moet ook extra gaan eten om meer gewicht op te bouwen. dit ook omdat ze nog wat testen hebben gedaan om te zien of er uitzaaiingen zijn van kanker. is dit niet dan is er een behandelmogelijkheid voor hem maar dan moet hij eerst nog wel 6 tot 10 kilo aan komen. me pa is geen grote eter en al helemaal geen snoeper maar het moet nu even. die gevulde koeken die ze hem nu voorschotelen hebben niet zijn voorkeur,ze schijnen nog al droog te zijn,hij beschrijft ze ook als koeken van 3 jaar terug. vanavond neem ik dus maar wat oliebollen en appelbeignets mee voor hem,die lust hij wel. onze jaarwisseling is dus wat vreemd,hij daar en ik met me dochter hier thuis. maar we maken er maar het beste van. rest mij nog een ding en dat is dat ik jullie een hele fijne jaarwisseling wens,en we hopen dat 2013 ons hier toch nog een jaar geeft met wat positieve lichtpuntjes. tot het volgende blog......

fijne feestdagen!

we gaan weer aftellen! het jaar 2012 is weer bijna voorbij. volgens de maya kalander zou op 21 december 2012 de wereld vergaan. en kijk eens aan we zijn er nog steeds. komt bij mij wel de vraag boven: waarom hebben ze hun eigen ondergaan dan niet kunnen voorspellen? hoe dan ook,ik wil jullie alle hele fijne kerstdagen wensen en een voorspoedige en vooral veilige jaarwisseling!

tot het volgende blog .... in 2013!

gaat weer goed! dus niet!

ik ben nu weer een paar weken aan het werken sinds me laatste bezoek op me blog en het gaat wel goed,oke soms een beetje last maar dat zal ik voor lief moeten nemen. hoor bij de botontkalking. eigenlijk moet ik zeggen ging goed. vorige week donderdag(29 nov)ging het mis. ik liep naar de afdeling en deed niks bijzonders,liep alleen beetje stevig door,was wat te laat. was het op eens een krakend geluid in me linker kuit en kon geen stap meer zetten. al strompelend toch door naar de afdeling,dacht dat het wel over zou gaan. maar dus niet,met de pauze van 09.15 werd ik naar huis gestuurd,rustig aan gereden. me mazzel dat rechts niks had anders had ik mooi gezeten. thuis de huisarts gebeld en uitgelegd wat er was gebeurd,moest komen. nou... ik blijk dus een zweepslag te hebben oftewel me kuitspier heeft een klein scheurtje. vanaf me knie tot aan me enkel zat ik stevig ingepakt. paar dagen rust houden en een week zo ingepakt blijven. was het met een week niet minder,de pijn,dan moet ik als nog foto’s laten maken.

gelukkig viel het mee,en na een dag of 2 voelde ik het al wat minder. de arts had wel gezegd dat het 6 tot 8 weken duurt voor dat het echt goed genezen is. goed,ik voelde me beter en besloot om op maandag weer gewoon te gaan werken. rechts is oke dus auto rijden ging. mis ..voelde me al wat beroerd,last van me keel,hoesten en een hoofd als een blok beton. toch gegaan en heb ook gewoon de hele ochtend gewerkt. blij weer naar huis te mogen,voelde me steeds beroerder worden. eenmaal thuis me normale route gedaan,hond uit laten,boodschapjes doen en dan met me pa koffie en een boterham. nou,dat ging dus mis,je voelde de bui al hangen dus ik ga het niet beschrijven. me lichaam wilde maar een ding: naar bed! toen s'avonds de lucht van gebakken aardappels door het huis geurde had ik zo iets van "teiltje". dus ik eindigde voor de rest van de week thuis. maandag staat weer gepland dat ik ga werken. en hopelijk gaat dat nu wel volgens plan,geen ongelukje en griepjes meer. het is nog maar 2 weken en dan heb ik al vakantie. we zitten weer in de tijd van het jaar,kerst,verjaardag van me dochter en de jaarwisseling,kortom: gezellige drukte op komst. maar ik zal nog wel proberen iets van mezelf te laten horen voor we de feestdagen door gaan. tot het volgende blog......

botontkalking

tot mijn grote schrik zie ik dat het alweer een hele tijd geleden is dat ik wat heb gepost. me tijd werd dan ook voor andere dingen opgevraagd. een van die dingen is dat ik de nodige tijd heb door gebracht in het ziekenhuis voor testen. vanaf 3 september zit ik al thuis,het ging niet echt lekker. pijn en moeilijk kunnen lopen dus de reuma is moeilijk aan het doen was de eerste reactie. blijkt dat achter af dus even niet zo te zijn. de reuma is rustig en stabiel,geen enkele aanleiding dat dat de oorzaak is. maar wat blijkt uit de testen dat er een andere probleem is gevonden die iets erger is dan me reuma. ik blijk osteoporose te hebben,oftewel botontkalking en niet zo een klein beetje ook. osteoporose is een aandoening waarbij de botten steeds brozer worden. Het risico op breuken of scheuren in de botten wordt hierdoor groter. botontkalking ontstaat wanneer de botten sneller calcium verliezen dan het lichaam kan vervangen. De botdikte (botmassa of dichtheid) neemt af zodat op den duur zelfs de geringste hobbel of ongelukje ernstige breuken kan veroorzaken. daar naast heb ik ook nog eens een te kort aan vitaminen d. de waarde van je kalk en vitaminen d is bij een "normaal"gezond mens ca 80%. bij is dat dus net 10%,veel te laag dus en de dokter was ook zeer verrast at ik nooit iets heb gebroken. hij liet me de röntgenfoto's die er gemaakt zijn,daar hoor je je botten wit op te zien,nou bij mij waren die zwart te zien. een nadeel is als ik iets zou breken,ik heb dus meer tijd nodig om een breuk te laten herstellen en dan is er nog het risico dat je breuk nooit helemaal herstelt of vervormd raakt. na deel twee is pijn,niet overdreven pijn maar je merkt het dus wel. nou,dan mag je dus pijnstillers gebruiken die daar voor voorgeschreven worden plus dat je ieder dag een tablet bestaande uit calcium en vitaminen d mag op eten. die smaken op zich niet verkeerd,er zit een soort fruitachtige snoep smaak aan. pijnstillers neem je in zo nodig. oke me leven houdt hier niet op,we gaan gewoon verder zo als anders. ik ga nou niet extra voorzichtig doen omdat ik misschien iets kan breken. nee,net als anders gewoon me zelf blijven maar zal wel moeten leren soms een stapje terug te doen. ik ga maandag ook weer werken,wel met aanpassingen,en wat ik wel niet mag. zo zal ook moeten blijken of ik wel kan blijven werken en zo ja,voor die 20 uur die ik nu heb of wordt dat te veel en moet er geminderd worden? maar ik heb mezelf voorgenomen als ik pijnstillers moet gaan slikken om te kunnen werken kunnen ze het bekijken,daar trek ik me grens. we zullen dus wel zien. er vanaf komen doe je niet,je hebt het en mag het houden. maar daarom zie ik echt geen beren op me weg,rustig aan doen en gewoon leren wat je wel kan en wat niet. wel wordt ik doodmoe van bepaalde reactie's. zo als me dochter als ze wil stoeien en iets te stevig door pakt. dan schrikt ze en laat gelijk los,"o sorry" is dan de reactie,"doet het pijn?". ze is de duidelijk bang dat er iets breekt of scheurt. ik ben niet van suikergoed! doe zo als je anders doet,blijf je zelf en behandel me niet als een suikergoedbeestje wat kan breken. en zou dat dan toch gebeuren,ach ja,dan maakt ik dat ook eens mee. tot het volgende blog....

vakantie weer voorbij!

vele nederlanders moesten vandaag weer aan de slag. scholen zijn weer gestart en sommige hebben nog het geluk dat ze nog vakantie hebben. hoe dan ook,de zomervakantie 2012 loopt op zijn einde. deze vakantie heb ik het niet zo ver opgezocht. dat wil zeggen: dagje weg maar geen week weg. de reden hier voor is simpel,me vader heeft van die dagen dat het niet zo lekker bij hem gaat en daarom wilde ik niet te lang van huis zijn. onze dagje weg waren diergaarde blijdorp in rotterdam. erg leuk,en het was al zo lang geleden dat ik daar geweest was. als kind met een schoolreisje.

nu dit jaar samen met me dochter,en we hebben het erg leuk gehad. het is er wel veranderd in de jaren en dat is te begrijpen. de dierentuin heeft de beruchte bokito in zijn park. die had niet zo veel spatjes,wat wil je als 4 van die vrouwtjes je op jagen. de prairiehondjes waren leuk,die kon je bijna aanraken,hoewel het kan kun je het beter niet doen,ze kunnen bijten. waarschuwingsborden staan er daan ook,dus risico is voor jezelf als je het toch doet. madam tussauds was ook een van onze voornemens om te doen. ons eerder plan om te gaan liep in de soep(lees vorige blog) maar een week later konden we dan toch. om eerlijk te zijn had ik er wel iets meer van verwacht,na 2 uur stonden we al weer buiten en hadden we alles gezien. mooi dat wel maar had er toch wel iets meer van verwacht.

me dochter wilde graag op de foto met twilight acteur robert pattinson,helaas stond die afgeschermd zo dat je hem wel kon bekijken maar niet op de foto er mee kon. erg popilare gast dus van daar de veiligheidmaatregelen. bij binnenkomst mocht je op de foto met obama. die foto viel tegen en het kopen niet waard. door dat we zo snel er al door heen waren hebben we nog een rond vaart door de grachten gedaan. dat was ook best mooi. het anne frank huis bezoeken hebben we maar uitgesteld,de rij daar was zo lang dat we dat niet zagen zitten op te wachten. dat doen we wel een andere keer. nog een avond lekker uit eten geweest met me pa, me dochter was toen een paar dagen bij haar vader. en natuurlijk met me dochter nog naar de chineese wok geweest. gisteren(zondag) hebben we samen nog muffins gebakken. en zo kwam onze vakantie ten einde. dochterlief is weer naar school,groep 7. ze had er zin in,6 weken is dan toch wel lang. en ik? ik mag morgen weer beginnen met me werk. de vakantie zit er op. tot het volgende blog.....

auto pech

het is alweer een hele tijd geleden maar me tijd is minimaal nu ik ook weer werk voor 20 uur (sinds april) toch gebeurd er weer genoeg. op het moment geniet ik van me vakantie en dat pland wat activiteiten,samen met me dochter. zijn we vorige week(26 juli) nog een dagje naar diergaarde blijdorp geweest. erg leuk. met de brombo naar roosendaal,daar zet je heb op de parkeer en hup..in de trein,50 minuten later sta je in rotterdam en dan nog geen 10 minuten lopen en je staat bij de dierentuin. zouden we afgelopen dinsdag(31 juli) naar amsterdam gaan,eerst weer naar roosendaal en dan op de trein. dat ging dus even anders .. net voor steenbergen,een klap en gauw uitvoegen op een parking,rond gekeken en niks te zien. nou dan weet ik het ook niet ..starten en gas ...helaas,ik kom geen meter vooruit. wat nu? eerst me pa gebelt en die zei dat ik maar naar de garage moest bellen waar we de auto vandaan hebben. nou ... de gargage buitenvest in bergen op zoom heeft dus een service van niks. hij snapte dat we hulp nodig hadden maar kon die niet geven,vakantie enzo,weinig personeel,bla bla bla,nou daar sta je dan. de garage gebelt waar we hier thuis naar toe gaan,helaas geen gehoor,tja een-mans bedrijf dus hij kan wel voor iets weg zijn. dan de anwb maar bellen,nou een afrader eerste klas. ja die konde helpen maar dan mag je flink in je buidel bukken. om te beginnen mag je 83 euro betalen voor een nieuw lidmaatschap en omdat dat ter plekken geregeld wordt komt daar nog effe 200 euro bij. ja ze weten dat het veel geld is maar zo gaat dat bij hun. maar dan wordt je wel geholpen. ja dag,283 euro is veel geld voor mij. wat nu? weer pa gebelt ... garage ben de rooy op het dorp is nog een opsie. bellen! en man wat maakte die me blij,geen probleem,waar sta je? er komt iemand om jullie op te halen dan ben je aan de wegrand weg en later wordt de auto opgehaalt. en ja hoor nog geen 15 minuten en iemand staat bij ons,toch even onder de moterkap kijken. ja het probleem is al te zien,de aandrijfriem naar zijn malle moer. intussen is er ook iemand die de auto op gaat laden. sleutels gegeven en wij kunnen weg,we worden netje aan de deur afgezet. daar ging ons dagje uit maar goed,we hebben nog vakantie dus een herkansing volgende week. de auto staat nog in de garage maar die kunnen we vandaag ophalen. nou wat ons betreft kan die buitenvest ontploffen,zeer slechte service. en ben de rooy,toppie! nou wij weten wel wie we moeten bellen als we ooit weer met pech komen te staan. tot het volgende blog.....