In 5 delen heb ik de fases van de overgang doorgenomen en mijn eigen ervaring erin gedeeld.
In het blogarchief kun je deze terug vinden en nalezen als je wilt. Deel 1 tot 3 zijn te vinden in 2024: september, oktober en november, en in 2025 deel 4 en 5 in januari en februari.
In het laatste deel beloofde ik jullie op de hoogte te houden van hoe het nu verder verloopt bij mij, dus bij deze een update van de stand van zaken.
De eindstreep:
Wanneer je een jaar lang geen menstruatie hebt gehad, wordt ervan uitgegaan dat er geen menstruaties meer komen.
En ik mag mijzelf een winnaar noemen, meer dan een jaar geen ellende meer gehad.
De laatste keer was vorig jaar juli 2024 toen ik zo heftig ongesteld was.
Het vermoeden was er toen al dat het wel eens de laatste kon zijn, maar tijd zou leren of dat dus klopte.
Een jaar geen menstruatie, en nog sleep je van alles in je tas mee aan maandverband en tampons. Stel je voor dat je toch opeens … dus niet, het bleef weg.
Ik geef wel toe dat ik af en toe krampen had en dacht: o nee, komt het toch? Maar nee, het bleef weg.
En nu mag ik er dus vanuit gaan dat ik de overgang achter de rug is. Geen maandelijkse ellende meer.
Ik zou bijna zeggen zo vrij als een vogeltje. En dat ook weer niet, ergens heb je toch nog angst dat je een keer wat hebt.
Maar bloedingen die meer dan een jaar na de laatste menstruatie optreden, zijn ongebruikelijk.
Mocht dat wel gebeuren dan raden ze aan om contact op te nemen met de huisarts en even alles te laten checken.
En hoewel de overgang voorbij is, kunnen sommige vrouwen nog wel last hebben van overgangsklachten, zoals opvliegers of stemmingswisselingen.
Ik ben er één van, ik merk dat ik soms nog last heb van heatwaves en ik kan omslaan van vrolijk naar boos of verdrietig.
Ook wat betreft kleding ben ik meer van de laagjes geworden, geen dikke trui maar een shirt met vest of zo. Ook ben ik fan van die shirt-truien, lange mouwen maar geen overdreven dikke stof.
Ik merk aan mezelf dat ik het toch nog wel snel warm krijg.
Wat betreft mijn eten ben ik heel simpel: ik eet waar ik trek in heb en let niet op mijn gewicht. Ik merk dat ik een redelijk stabiel gewicht heb, en ik ben altijd een maatje meer geweest. Ik ben wie ik ben, wat je ziet is wat het is en als mensen het niet aanstaan: doei, zulke mensen kan ik niet gebruiken in mijn leven.
En zolang mijn kleding me gewoon past en niet te krap zit vind ik het wel best.
Ik woon 3 hoog, 6 trappen om bij mijn woning te komen, lichaamsbeweging krijg ik toch wel.
En heb ik zin in koffie bij mijn favoriete zaak in de stad? Dan loop of fiets ik er naar toe en neem koffie. Soms doe ik er ook een monchou taartje bij.
Ik geniet van het leven.
En ook al weet je dat het achter de rug is, nog sleep je maandverband en tampons in je tas mee. Het is een standaard iets in je tas.
Heb ik het zelf niet nodig dan kan het misschien van pas komen als mijn dochter of wie dan ook de pech heeft. Elkaar even helpen kan geen kwaad, elke vrouw heeft er mee te maken.
Voor mij is het achter de rug, een nieuwe fase van vrouw zijn is begonnen.
En dat moment krijgen alle vrouwen een keer in hun leven!
Tot het volgende blog ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten