donderdag 16 januari 2014

tijd vliegt voorbij...

phff ..tijd vliegt voorbij! euh ... ik hoor je denken: ja dat klopt of waar gaat dit over? vandaag is het nog 2 weken en dan is het 30 januari,bijna de eerste maand voorbij van het ons nieuwe jaar. maar ook de dag dat ik jarig ben: 41 jaar word ik dan. niet iets wat indruk op me maakt,het hoort erbij,ouder worden. terug kijken doe ik niet zo gauw,waarom ook,het is verleden en ik kan alleen maar hopen van me fouten te hebben geleerd. en ja sommige moment kijk je met een glimlach op terug. zo als de geboorte van me dochter,geen gemakkelijk maar wel een mooi moment. op 24 december brakken me vliezen,ik weet het nog goed,dacht dat ik dement was of zo,vocht bleef maar komen tot ik door had wat de oorzaak was,hup naar het ziekenhuis. daar duurde het nog tot 27 december 2001 voor ze haar kreetjes liet horen:12 jaar geleden. ze heeft al de nodige dingen meer gemaakt,dingen die bij het leven horen maar niet fijn om mee te maken. haar grootste idolen waren de twee opa's,beiden niet meer in ons midden. wat haar soms een droevig moment geeft,met een tranen in de ogen denkt ze aan opa vogeltje,hij had parkieten en mocht dan mee om de beestjes te voeren en opa tuut,tuut omdat hij een auto had,samen met opa tuut naar de dierentuin of de efteling. de foto's zijn nu op eens zo dierbaar geworden. ze worden groot,tijd vliegt voorbij. dat geld ook voor mij,de koude rillingen van 5 december 1985 staan nog vers in me geheugen,de dag dat we me moeder hebben begraven,plots overleden omdat de hartpomp er mee stopte. de tijd daarna was een vlucht voor mij,je verdriet weg stoppen. maar ik ben wel zo ver na al die jaren dat ik zeg: drank en drugs helpen niet bij je verdriet,als je weer "back to earth" ben kom het dubbel zo hard aan. die tijd ligt nu al heel lang achter me,het is een afgesloten hoofdstuk. ik heb er van geleerd. zeker met grote dank aan me pa,die was mijn steun en hulp om die tijd af te sluiten. tijd vliegt voorbij...je groeit op,er komen kinderen,je verliest je ouder en je wil dan zijn voor je kinderen zo als je ouders voor jouw waren. maar laten we niet vergeten dat er ook kinderen zijn die het minder treffen. misbruikt,geslagen,vernederd en waarom? of de kinderen zonder zorg van ouders,aan hun lot over gelaten.geen thuis,zwerven over straat. ja hoor ik nu..dat is niet hier dat er ergens anders,ja en? zij hebben ook recht op liefde en zorg. we klagen wel altijd maar zo slecht hebben we het eigenlijk niet. bijna 41 jaar ..tijd vliegt voorbij ... maar ik ben toch dankbaar voor alles wat er in me leven is gebeurd .. hoe slecht het ook was ..het heeft me gemaakt wie ik nu ben .. ik mag hopen een stuk sterker en wijzer. ik ben dankbaar voor me leven ... tijd vliegt voorbij...misschien iets te snel maar geniet er van zo lang het kan. tot het volgende blog....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen