jij

ik wil de jouwe zijn, dat meen ik echt, maar je getwijfel doet me pijn, dat meen ik ook echt. want ondertussen speel je zonder het te weten met mijn hart. ik wil nog steeds kussen, en dat maakt mij verward. het doet me pijn van binnen al die twijfel nog. als jij eens wist hoeveel ik van je hou. dat ik tranen heb losgelaten voor jou. soms weet ik niet eens waarom.. jij bent het gewoon, jij bent een wonder in mijn leven. alles wat ik heb wil ik met je delen. jij bent heel kostbaar voor mij. al besef je dat nog niet. Je zelfvertrouwen verlaagd, zodat je je eigen niet meer kent.. met jezelf in de knoop, niet wetend wat je wil.. komen we er wel uit? met pieken en dalen.. dit is waar ik van droom, maar ik zal je de tijd moeten gunnen, niet wetend hoe of wat, al is het dan met een hart vol pijn.. Ik meen elk woord, dit is voor mij echt geen gein.. je kunt het niet geloven. maar het gaat echt om jou. jij bent voor mij diegene waar ik zielsveel van hou!

we worstelen nog even verder...

gisteren was het 2 jaar dat mijn vader is overleden,een dag die ondanks dat je het niet wil toch even het wel bekende slik moment heeft. kort om schreven: k.u.t-dag! even voor 6 uur was ik al weer wakker met dat inmiddels bekende gevoel,het wordt minder maar is nog niet weg. beneden is de woonkamer aardig veranderd maar je ziet in een oog wenk toch nog even dat moment dat je hem op zijn bed in de woonkamer vond. slikken en doorgaan,doen we dan ook. ik ben niet naar het crematorium gegaan om in het boek der herinneringen te gaan kijken en een kaarsje te branden of even naar de boom waar we zijn as hebben uitgestrooid. waarom geen idee,we zijn gewoon niet gegaan en hadden beiden (me dochter en ik) geen behoefte naar. in stilte hebben we beiden deze dag beleeft en verder ook niet over gesproken. beetje bij beetje het los laten en het een plekje geven. maar het gemis blijft,iedere dag weer. ondanks verdriet zijn er ook wat momenten die op luchtig geven. zo als met het zieke beeld van me dochter. na alle ellende van koorts,misselijk en vooral zo moe zijn en minstens 12 uur of langer slapen hebbeb we hier een oorzaak van gevonden. een groot te kort aan vitamines,te weinig eten en niet genoeg binnen krijgen. te ziek om even naar buiten te gaan en wat zon op de huid voor de vitamine d. en door dit te kort is het moe zijn ook gelijk verklaard want dat is een bijwerking er van. de koorts blijft een raadsel maar is gelukkig weer over. dit te kort wordt nu opgevangen door een shot van pure vitamines,1 ml in een spuitje recht in de mond,niet verdunnen met water of wat dan ook. spul schijnt niet echt lekker te zijn,ook al is het sinaasappelsmaak maar het moet even zo. even deze hobbel over en de boel weer wat opbouwen en het zal weer beter gaan. daar naast zijn er nog de nodige keer ziekenhuis maar daar ga ik nog steeds niet verder op in,maar ook dat gaat de goede kant op. het is allemaal nog veel om te ondergaan maar we worstelen nog even verder...en gelukkig naar de goede richting. intussen is de kamer van me dochter zo goed als klaar,het nieuwe bed is er en ze is er super blij mee.een bureau had ze al en een oude kastje wat we nog hadden staat op de planning om te schuren en baby blauw te verven. en de verder kleine deco dingen is niet echt een haast werk,eerst wat rond neuzen en als we iets zien wat in haar smaak is pas kopen. dus al met al kunnen we zeggen dat het project slaapkamer geslaagd is. en op deze manier zijn we een jaar verder geworsteld. nog 4 weken school en er zijn 7 weken vakantie te gaan. een week gaat ze door brengen bij haar vader en de rest .... geen idee,we zien wel. de voorbereidingen op het nieuwe school jaar zullen we ook ons mee bezig houden,schoolboeken bestellen en nog ander spullen die nodig zijn. misschien nog een dagje er op uit,of wat kleine simpele dingen doen,bbq of wat dan ook. ondanks alle dingen heeft ze haar eerste school jaar op de middelbare school door staan,en eerlijk is eerlijk,daar ben ik toch trots op dat haar dat is gelukt. het 2 jaar zal niet zo makkelijk gaan maar de school is erg mee gaand en proberen zo veel mogelijk info te geven die het plannen van ziekenhuis afspraken makkelijker maken en zo min mogelijk ten kosten hoeven te gaan van de schooltijd. ja,we worstelen nog maar de lichtpuntjes beginnen in zicht te komen en hopelijk bereiken we dat doel gauw! tot het volgende blog....

telefoon terreur

ik kan me er zo aan ergeren! lastig gevallen worden door de telefoon en dan heb ik het niet over van die gasten die je van alles willen aan smeren maar mensen als die zich voor doen als microsoft bellers. hier van weten we dat het nep is en een stel oplichters proberen je naar een site te lokken en zo je bankrekening leegt te halen. er is ook nog een andere manier,kreeg ik gisteren mee te maken. er wordt gebeld...niks bijzonders dat kan...je hoord een hoop gerommel en zonder dat iemand zich voor stelt of namens wat ze bellen wordt er gevraagd naar een persoon,dit gebeurd in het engels. bij mij was het makkelijk te raden dat het om oplichters ging omdat ze naar meneer H vroegen (ivm prive noem ik niet de volledige achternaam). ik voelde al gelijk nattigheid omdat ik een klik hoorden in dit gesprek,dus hup...hoorn erop. duidelijk geval van oplichting,ze nemen dit gesprek op,ik had hier over al meer gelezen en gehoord,ze gaan in dit gesprek duidelijk vragen om je naam,adres en nog wat dingen,deze worden weer gebruikt om op je naam dingen te bestellen of wat dan ook. kortom: je komt ongewenst in de shit en door middel van dit gesprek en dat kan je veel geld gaan kosten. door het gesprek zal het ook gaan lijken als of jij de gene bent geweest die bestellingen heeft gedaan en hang je dus vast een hoge schuld die hun even voor je maken. het zijn geen op gevers,is snel duidelijk,binnen een half uur wordt er weer gebeld,dit keer een vrouwe stem,vraagt wederom naar meneer H. dit was dus mijn vader,en die man is al bijna 2 jaar overleden,echt up to date met hun gegevens zijn ze dus niet. maar ja dat ik hier nog woon kunnen hun ook weer niet weten. in me ergernis antwoordt ik in het engels dat die dood is maar ik ze wel het adres van het crematorium wil geven waar hij is uit gestrooid en gooi zo de hoorn er op. oke misschien niet echt netjes en respectloos om zo te reageren maar ik erger me kapot in dit soort telefoon terreur. nu weten ik dat toen me vader nog leefde we ook wels eens van die microsoft beller hadden en als hij dan de telefoon opnam en een engels sprekend persoon had gelijk ophing omdat hij geen engels verstaat of spreekt dus ver waren ze niet gekomen. maar het feit dat ze gewetenloos iedereen proberen op te lichten is schandalig en jammer genoeg weinig aan te toen. blijven waarschuwen voor dit soort dingen is het enige wat je kan doen,dus bij deze. nogmaals microsoft belt je nooit,via hun home-site kun je vinden wat je nodig hebt. en wordt je gebeld op de manier als ik,hoorn er op! voorkomt een hoop ellende. tot het volgende blog.....

politie controle

gisteren was het weer een halve dag naar het ziekenhuis met me dochter. niks bijzonders meer voor ons. op weg daar naar toen val ik met me neus in de boter ..... politie controle. en het was bijna niet te geloven maar ik werd verwezen naar de zijkant van een parkeerterrein. in de 4 jaar dat ik met me brommobiel rij nog nooit moeten stoppen en nu ..hup..aan de kant. niks ergs,ik kan tenslotte ook met drank op achter het stuur zitten,of geen gordel dragen. nou,dat was het dus niet,op dat punt niks aan de hand,geen drank op en me gordel netjes om. ik vermoed dat de jongere agenten die de controle uitvoerden in opleiding zijn en dat dit ook een soort training was maar erg slim was die pipo niet. het eerste waar hij me op wijst is dat er op de voorkant geen kentekenplaat zit. nee,dat zit ook niet op een brommobiel! hij valt letterlijk even stil. de wat oudere agente moet er om lachen en legt kort uit: kenteken aan de achterkant en een duidelijke sticker van 45km. op de voorkant hoeft geen kenteken te zitten. nou de achterkant klopt,wat er hoort zit er ook. de jongere gast gaat een rondje rond de auto,banden zijn prima. ja duh...rond om 4 nieuwe banden inmiddels. vraagt dan naar me papieren. ik overhandig me mapje waar alles in zit,hij houdt dit nog even bij zich. lichtentesten: voor en achter, de remlichten en de lamp bij het achteruit rijden,tenslotte de richtingaanwijzers,allemaal oke. dan wil hij nog even onder de motorklap kijken,oke..snap niet waarom maar zal wel goed zijn. ik hoor hem met zijn collega praten,dit ziet er anders uit,ja logische,dit is een brommobiel en geen gewone auto. de oudere agent zegt dat we zo klaar zijn,mooi,ik moet naar het ziekenhuis,heb een afspraak,als is prima in orde,zegt hij,weet u dat ook gelijk. nou,daar twijfelde ik al niet aan,ding was vorige week nog in de garage,nieuwe riem en dan loopt de eigenaar altijd alles nog even na. ik krijg me papieren terug,alles is oke en ik mag weer door rijden. bij het verlaten van het parkeerterrein wordt een andere het terrein op gestuurd,die zal wel een preek krijgen,kijkt niet en rijdt bijna 2 fietsers voor de sokken. netjes de gordel weer aan,knipperlicht naar rechts en kijken,we draaien de weg weer op richting het stoplicht. hebben we ook weer gehad. nu door naar onze afspraak bij het ziekenhuis. ergens vond ik het wel leuk,zo als ik al zei,ik mag altijd doorrijden met dit soort controle's maar ik kan ook de boel aan me laars lappen. ik heb dat ook tegen die agent gezegd,dat ik het top vind er uit gepikt te zijn,toen ik uitlegde waarom kon hij me alleen maar gelijk geven. toppie gedaan heren! maar wel even onthouden: een brommobiel heeft geen kentekenplaat aan de voorkant! tot het volgende blog....

alarm pinautomaat

zo de ochtend had weer een bijzondere start. ik ben een vroege vogel,zo rond half zes ben ik meestal wel wakker,ook deze ochtend. niks aan de hand,maar als ik op de badkamer kom is een heel fel piep geluid het eerste wat me aandacht trekt. het komt van buiten,aan de overkant van me woning staat een pinautomaat en daar komt het vandaan. na snel wassen en aankleden loop ik even naar de overkant,niks bijzonders te zien maar wel dat geluid duidelijk te horen. wat moet ik nu doen? ik besluit de politie te bellen en leg uit wat er is. niet veel later komt er ook een wagen met twee agenten,ze kijken naar me woning dus ik loop even naar ze toe. ja het alarm is te horen maar geen sporen van inbraak. de beveiliging die het gebouwtje van het automaat in kan is gebeld. na een tijdje komt die ook,loopt rond en gaat bellen. en dan komt er op eens brandweer...what the f..! er schijnt een gasalarm af te gaan. (http://www.112markiezaten.nl/nieuws/82/Brandweer-rukt-uit-voor-gasalarm-in-pinautomaat-Sint-Philipsland) loos alarm blijkt. en ze gaan weer weg. maar nu komt het leuke..dat alarm is nu net weer gaan loeien. moet ik nou weer gaan bellen? of is er ook een andere burger die het hoort en het meld? iets zit niet goed dat is wel duidelijk. tot het volgende blog....

weer aan het schrijven gegaan.

ik heb het er al vaker over gehad maar het blijft gewoon me droom om een mooi verhaal te schrijven voor een boek. vorig jaar heb ik nog mee gedaan aan een schrijfwedstrijd,helaas niks gewonnen. al ik nou bij de eerste 10 had gezeten dan was het verhaal in boekvorm uitgegeven. ik geef niet op! ik ben inmiddels alweer een tijdje bezig met informatie op te zoeken voor een nieuw verhaal wat ik in me hoofd had. om de boel wel echt te houden moest ik wat speurwerk verrichten.dit om dingen naar waarheid te kunnen gaan schrijven. flink rond surfen op internet in de geschiedenis naar iets wat ik op een van de persoon wil en kan gebruiken. plaatsen ook zo iets,maak je een complete nieuwe plaats of kies je voor een plaats wat al bestaat. dat is gelukt voor zo ver om plaats en tijdlijn te bepalen,in grove lijnen staat de basis van me verhaal nu op papier en kan ik het gaan uitwerken. verder moet je nog eens gaan kijken naar het type verhaal,romantische,je kent het wel,zo als de supermarkt romans,niks mis mee,ben er gek op. of juist iets met spanning,een moord die opgelost moet worden. of maken we een mengeling van alles,zo iets in mijn geval. in mijn verhaal tref je de herkenbare dingen gemengd met de onmogelijke dingen,yup...gewone mensen en mensen..nou ja mensen,personen die onmogelijk echt zijn. een mengeling van persoonlijke dingen worden ook verwerkt in dit verhaal,niet direct open een biografie maar net genoeg om dingen te verwerken. verwerken in de vorm van dingen van je afschrijven. geloof me,soms maak je genoeg mee om een boek te schrijven. laat dat nou zo mooi op mijn slaan. als ik over die dingen zou gaan schrijven weet ik zeker dat er verschillende zijn die een rechtszaak beginnen om uitgave te ver komen,ze zouden er niet best van af komen. genoeg mee gemaakt en zeg nou zelf,het leed van andere spreek zo veel mensen aan. niet zo zeer om de ellende van die persoon maar soms ook omdat het voor andere een bron van herkenning bevat. als ik kijk naar de reactie die ik terug kreeg van me ingezonden verhaal van de schrijfwedstrijd dan zijn dat mooie punten om in je hoofd te houden bij het schrijven,de zo gezegde "to do" en "not to do". hou je verhaal levend,zorg dat er een spanning in zit die zorgt dat de lezer wil blijven lezen,gebruik iets als een rode draad door je verhaal en blijf ook niet te lang op een ding hangen. zo als in goede tijden slechte tijden,weken,maanden over een dingen lang dradig zijn voor je toe de eindconclusie komt,wordt saai en verliest je aandacht. een puntje waar ik ook op let is dat je verhaal niet gaat lijken op iets wat al bestaat,ook geen mengeling van verschillende bestaande verhalen. een toverende puber kennen we al,vampieren zijn populair in verhalen maar voorkom een twilight kopie. iedereen kan schrijven maar er is zo veel waar je ook weer aan moet denken. je wilt niet dat je straks een beschuldiging van plagiaat aan je broek hangt of schending van het auteursrecht. die schrijfwedstrijd was leuk,een punt om je verhaal naar te mailen maar waar moet je nu zijn? genoeg uitgevers. maar ga daar tussen maar een zoeken welke bij je past,wat gaat het jouw opleveren en hoe zit het met de auteursrechten? misschien wel het belangrijkste: welke uitgever wil ook jouw verhaal uit gaan geven? geen idee maar wie niet waagt zal nooit winnen. volg je droom en misschien ooit op een dag wordt het echt,zou toch mooi zijn. geloof in jezelf en waag de sprong. ik probeer het maar weer eens een keer,je weet maar nooit? tot het volgende blog....

anti dieet dag

nou dit was voor mij even heel nieuw,ik had er nog nooit van gehoord,een anti dieet dag. na wat speur werk vond ik de reden van deze dag,in 1992 is dit ingesteld als reactie op een zelfmoord van een 15-jarige meisje omdat ze er niet meer tegen kon dat ze zo dik was(maatje 42). gewicht en de obsessie om slank te zijn neemt een grote plaats in bij heel veel (jonge) mensen. zo als bekend worden bij speciale dag een ribbon als symbool toegevoegd en bij deze dag hoort de lichtblauwe ribbon. de internationale anti dieet dag is ook bedoelt ons bewust van de ongezonde manieren van afvallen te maken. afslankobsessies leiden tot dodelijke eetstoornissen, ongezond gebruik van pilletjes en poedertjes,gevaarlijke operaties en gezondheidsproblemen als gevolg van slechte eetgewoonten. de media en de samenleving drukken hun stempel ook behoorlijk op mensen die niet aan de ideale vorm voldoen,nog steeds is dik lelijk. vaak is de wijzende vinger dat het vooral je eigen schuld is. want als je slank wilt zijn,dan eet je toch iets minder en beweeg je toch wat meer? als het zo simpel was,zouden niet zoveel mensen veel te zwaar zijn. de anti Dieet Dag is een dag van bewustwording,sta eens stil,wees jezelf bewust van wat je doet en kijk dan eens of je vandaag een stapje kunt zetten naar een positiever zelfbeeld,accepteer jezelf en het maakt je leven een stuk mooier. want ieder mens is mooi op zijn eigen manier! tot het volgende blog.....