werk in uitvoering op snapchat

al weer een tijdje gebruik ik snapchat, vaak is het wat leuke en grappige dingen die ik met me dochter doe of gewoon hoe mijn dag er uit ziet. niet erg opwindend altijd. ik film en neem graag foto's maar kom zelf niet graag in beeld.
maar via snapchat kan ik jullie wel mooie mee laten kijken in de werk-in-uitvoering van het nieuwe verhaal.
en daarom kun je nu via snapchat al te weten komen wat de titel is van het nieuwe verhaal.
ik ben Nederlands en via vertalen op dit blog kan je de taal aanpassen maar je zal goed kunnen horen in de filmpjes dat Engels niet me geboorte taal is.
oké, niet iedereen heeft snapchat dus voor die gene, even geduld, ik zal foto's en filmpjes ook gaan plaatsen via google+ ,twitter, facebook, instagram en hier op het blog maar dat zal een selectie zijn van bepaalde dingen, dus niet alles van snapchat plaats ik.
ik zal niet alles delen maar zeker genoeg om je nieuwsgierigheid op te wekken.
tot het volgende blog......

moeder-dochter uitje

de dag begon vroeg gisteren voor ons, half 7 bed uit want rond half 8 moesten we al weg.
eerder deze week heeft me dochter met de gym een ongelukje gehad en sinds dien klacht ze over haar rug. er loopt een rare kronkel en ziet blauw.
nu is ze al met een aangeboren afwijking van de ruggenwervel geboren dus ergens maak je je toch zorgen,dat deelde de huisarts ook met mij, dus foto's maken.
dit gisteren dus gedaan, dinsdag de uitslag want er moet nog een specialist naar kijken. wel werden we naar huis gestuurd met de mededeling dat ze druk openbare plaatsen moest vermijden om dat de staand van de ruggenwervel toch wel zorgelijk er uit zag en ze even geen risico wilde dat er wervels van tussen komen door dat iemand je een duwtje geeft. verder nog wat tips in zit-en slaaphoudingen mee gekregen.
helemaal in de stress me dochter, en ons avondje uit dan? geen enkel probleem,er was voldoende mogelijkheid dat er een plaats kon worden geregeld dat me dochter in een goede houding zonder bang te zijn telkens in haar rug aan gestoten te worden. gisterenavond genoten van een avond uit van moeder-dochter. we hebben weer genoten en ondanks de tegenvaller van eerder die dag.

na toch een kort moment besproken te hebben hoe het nu verder zal gaan met de medesche toestaand kwam het gesprek toch al gauw op leuke dingen. we hebben best gelachen. de tafel naast ons was een jonge gezin,3 kleine kinderen waar van de jongste telkens naar me dochter kwam en haar aan tikte,begon te lachen en hoi zei en dan weer weg was. hoewel de ouders wel zeiden dat ze dit niet moest doen bleef ze het dus doen, me dochter vond het niet zo heel erg. ze vond het wel een lief meisje en deed haar denken aan een meisje wat ze kent van haar stage plaats. al snel kreeg ik verhalen te horen van haar stage. deze moet ze nog verder afmaken omdat ze ziek was en dus nog 16 uur moet draaien om haar stage te kunnen afronden. en zo komt een gesprek dan op de toekomst. het beeld wat me dochter heeft is duidelijk en blijkbaar zijn er klasgenoten die het ook raar vinden dat ze na denkt over werk en wat als je een gezin hebt. ik zelf vind het niet raar, het is goed dat ze na denkt over de dingen die je in je leven kan hebben of overkomen. heb haar ook nog even rode oren bezorgt toen ze vroeg hoe ik me toekomst zie, ik ben nu aan jaar 8 van single zijn begonnen en ik vind het best maar als ik de kans heb iemand te vinden om iets mee op te bouwen zal ik me er niet voor afsluiten. maar het was meer de opmerking die ik maakte dat ik niet van steen ben waar ze even rood van werd. ze hoefde verder geen details, ze snapte wel wat ik bedoelde ... haha. we zijn erg open naar elkaar toe, onze band word beschreven als bijzonder. moeder en dochter maar ook beste vriendinnen. soms geeft dit ook wel problemen maar we komen er altijd weer uit. dit soort uitjes zijn leuk en gezellig, we willen het ook blijven doen. zo eens in de 3 á 4 maanden een avondje samen buiten de deur. erg leuk en gezellig en gisteren een zeer welkome vorm van afleiding, dinsdag horen we wat er verder gaat gebeuren maar deze avond nemen ze ons niet meer af, we hebben weer nieuwe dingen uitgeprobeerd en een noedel-garnalen soep is wel lekker maar eet niet handig met stokjes of lepel heb ik wel gemerkt. tot het volgende blog ....

action

ik meen dat de Action vergeleken kan worden met wat de Amerikanen kennen als Walmart of Sears.
alleen verkoopt een Action geen wasmachines , tv of van die andere dingen. verder kun je er best veel dingen vinden die nuttig kunnen zijn.
het is zo een winkel waar je voor iets naar toe gaat en terug komt met meer dan je plan, de prijzen zijn dan ook laag en de spullen niet echt verkeerd. je gaat er heen voor waxinelichtjes en je komt met een tas vol en 50 euro lichter uit ... hahaha.
ik kom er best graag, en ik ook kom vaak met meer terug als wat nodig was.
je gaat er heen omdat je dochter een nieuwe passer en liniaal moet hebben voor school, en omdat een liniaal 0.59 cent is en een set met verschillende maatjes 0.69 cent koop je dus een set.
en je hebt waar je voor kwam maar loopt toch nog een rondje door de winkel.
ergens in je hoofd hoor je een stem die je herinnerd dat er ook nog schriften nodig waren voor wiskunde, dus er die er ook twee bij.
o ja, vochtvreters had ik ook nog nodig, hup 4 zakjes verdwijnen in een winkelmandje.
me oog valt op zemen om de ramen te lapen, de mijne is erg versleten dus een nieuwe wordt mee gepakt.
ik zie een hoop leuke dingen staan, als ik langs de bakspullen kom zie ik een vierkant bakblik.
me oude was kapot dus weg gegooid, je voelt hem al aan komen zeker? ja hoor een nieuwe beland in me mandje. het is eigenlijk een brownie bakblik maar je kan er ook andere dingen in maken.
als ik me omdraai zie ik van die tafelkleden, o die witte, voor op me nieuwe tafel in de zomer. heb nu zo een zelfde maar dan beige.
gaat goed, het is weer meer dan dat de bedoeling was. je doet het zelf maar soms is het te leuk en goedkoop om niet meer te kunnen nemen. je ziet er soms dingen die ergens anders veel duurder zijn.
er verdwijnen nog wat dingen in me mandje en belanden uit eindelijk bij de kassa.
eenmaal buiten ben je rond de 30 euro armer en 2 tassen vol spullen, en dit keer waar ik voor kwam heb ik ook, plus punt voor mezelf dit keer.
vorige keer dat ik er was kwam ik thuis met andere dingen, de waxinelichtjes die ik moest hebben vergeten, schiet dus lekker op.
kan je weer een keer terug en je komt weer thuis met meer dan nodig was, dat ene ding wat je toen liet staan neem je dan toch maar mee. leuker kunnen ze shoppen niet maken.
de gene die dit concept van een winkel heeft bedacht is geweldig geweest, ik kom er graag en neem voor lief dat er soms meer mee terug thuis komt dan nodig was.
het is altijd nog goedkoper om je decoratie in huis te veranderen als je meubels.
ik ga er ook voor 100% vanuit dat ik niet de enige ben die dit heeft als je weer eens bij de Action bent geweest. tot het volgende blog ....

medische controle

het is weer de tijd van het jaar dat ik mocht bloedprikken om te zien hoe het is met de waarde in me bloed voor de reuma en de botontkalking, voor dat laatste nemen ze ook een foto.
als ik die terug zie dan weet ik al genoeg. op een rontgenfoto hoor je je botten wit te zien, bij mij is dat dus zwart of zo als nu donker grijs, dat is beter als zwarte maar nog echt geen topscoren.
dat zal ik niet meer gebeuren maar na bijna 2 jaar kalktabletten eten ziet het er iets gunstiger uit.
feit blijft dat ik van die kalktabletten nooit meer af kom. we knabbelen dus maar braaf iedere ochtend 2 van die dingen op. ik heb keuze uit de smaken citroen,framboos,pepermunt of sinaasappel, deze is nieuw. pepermunt hoef ik niet en verder laat ik me maar verrassen als ik me pot weer heb gebracht bij de dokter om bij te vullen.
de rest moet ik nog even op wachten maar ik weet dat ik nu verplicht ben om iedere dag minimaal 1 ontstekingsremmer/pijnstiller in te nemen.
ik wilde nog als eens alleen in te nemen als ik ook echt er last van heb, het blijft toch chemische troep maar die tijd is dus voor bij.
over 2 weken krijg ik ook nog eens een keuring, of ik vrijwilligers werk mag doe of niet.
persoonlijk heb ik zo iets van: betaald werk ben ik voor afgeschreven dus dan zal vrijwilligers werk wel nop worden maar dankzij nieuwe wetten moet je daar weer los op beoordeeld worden.
de uren die je daar voor kan maken liggen lager als bij betaald werk.
klinkt allemaal krom, ik zie het als lekker goedkoop een werknemer in dienst krijgen.
hopelijk vindt ik snel een uitgever voor me verhalen die ook voor mezelf gunstig uitkomen dan kan ik me lekker van uit huis op me schrijfwerk storten in combinatie met me huishouden en een opgroeiende puber dochter.
volgens me horoscoop is 2016 mijn jaar waarin ik me streven zal uit komen maar er echt in geloven doe ik niet.
voor nu wachten op de uitslagen van me bloedtesten en dan maar zien hoe we er voor staan.
beter worden doet het nooit maar hopelijk is het niet te erg achter uit gegaan.
leven met reuma en botontkalking is niet onmogelijk, beetje uitkijken en dingen verdelen dan komt het goed en soms is een helpend handje van je dochter ook prettig.
ik wordt ouder,me medische klachten worden meer maar ik voel me beslist nog niet afgeschreven.
tot het volgende blog ......

keuze voor je toekomst

vandaag gaan de scholen weer van start en het humeur van me dochter is overduidelijk. geen zin om weer aan de slag te moeten.
ergens snap ik het ook wel,in dit 2de half jaar van de school moeten ze keuzes gaan maken voor de toekomst. welke richting ga je kiezen in de vakken die op jouw toekomst afstemmen?
de kant die nu met de vakken en beste cijfers over een komt heeft alles met economie, en dat is nou juist een kant die ze niet op wil. wel grappige dat de aanleg voor dit vakgebied van onze familiekant ook bij haar naar boven komt.
het hebben van een eigen zaak zit wel in de familie, vooral van mijn moeders kant,opa was fietsenmaker en  oma had een winkel met van alles en nog wat,een broer van haar deed iets met boodschappen-bakfiets(voor die tijd niks bijzonders), zelfs me eigen ouder hebben 2 verschillende zaken gehad. en ik heb ook wel de aanleg er voor maar schrijven is meer me ding.
en nu blijkt dus dat me eigen dochter ook die eigenschappen heeft maar er niet echt in verder wil.
zij wil graag de kanten op van acteren of iets met muziek. dansen is door de knie blessure geen mogelijkheid meer, en gelukkig slim genoeg om dat maar te vergeten.
hoewel ik er niet 100% achter sta dat ze de showbizz kant op wil zal ik haar er niet gelijk van tegen houden maar probeer haar wel een alternatieve kant op de krijgen, iets waar ze op kan bouwen.
er is geen garantie dat ze het zal maken in de showbizz dus als moeder zie ik graag een vangnet hangen. gelukkig begrijpt ze dat zelf ook. toch wel blij daarom.
het is ook lastig als je 13 of 14 jaar bent en je moet nu al bepalen wat je toekomst gaat zijn, niet iedereen weet al wat hij of zij wil.
ik heb altijd willen schrijven maar weet dat ik daar altijd mee kon werken, op me eigen manier.
ik wil niet onder contact dingen moeten doen, druk kan er voor zorgen dat je juist niks lukt.
en dat is nu ook, de druk om een keuze te maken is moeilijk voor me dochter.
ze snapt dat ze een vangnet moet hebben. je droom achterna jagen kan altijd nog maar je moet voor nu een betrouwbare bron maken. en dan komt ze uit op zorg, iets met kinderen.
maar dan is er een vak wat niet mee werkt in het cijfer en is het maar de vraag of je dan wel door kan met die keuze.
ik vindt het belachelijk dat een cijfer je de das kan om doen, je kan dit nog gaan optrek door extra je best te gaan doen.
ik heb geadviseerd geen keuze te maken nog, laat de school maar een gesprek met mij aan vragen wat ze nu moeten doen met de keuze voor haar toekomst.
maar het zal toch niet zo zijn dat een cijfer de boel gaat verpesten? mag hopen dat er iets ruimer gedacht kan worden voor er een keuze word gemaakt die je hele leven tekent.
school kan zo veel willen maar als me dochter iets niet wil dan doet ze het ook niet, iets wat haar interesse niet kan vangen doet ze ook niks voor.
de komende maanden zal er nog veel gesproken worden over de toekomst, en hoe belangrijk het ook is, ergens is het ook zielig dat je met die druk te maken heb.
ja, er zou meer tijd moeten zijn om na te kunnen denken maar helaas is die er niet dus goed denken en er over praten en hopelijk kan er dan een middel weg gekozen worden die alle partijen naar de zin maakt. de toekomst zal uit wijzen wat het gaat worden.
tot het volgende blog .....

new year,new me-shit!!

fijn als we weer een jaar achter ons hebben,nieuwe ronde, nieuwe kansen, of zo iets.
je word weer gebombardeerd met wat zijn jouw voornemens voor 2016?
euh ... niks, ik doe zo als ik altijd doe en verder geen gezeur.
het is wel goed bedoelt dat mensen van die voornemens hebben maar meer dan de helft is voor eind januari al gestopt met zijn voornemen.
nee,ik heb ze niet en doe er ook niet aan mee, al die new year, new me shit!
nou oké, eerlijk is eerlijk, me pakje sigaretten was leeg met oudejaarsavond en had geen nieuwe gekocht.
ergens in oktober 2015 had ik al een poging ondernomen met stoppen,giga faal was het dus ben ik maar gaan minderen,leek me wel een mooie start.
ik ging van 5 pakjes per week naar 2 pakjes en maakte gebruik van een e-sigaret.
nu koop ik dus geen sigaretten meer, de e-sigaret ligt in de kast maar heb nog niks gebruikt.
ik had al dagen dat ik niks rookte en dan een dag weer wel dus voor me gevoel moet ket dus kunnen.
geen tabak wordt meer gekocht,en indien nog kan ik die e-sigaret gebruiken.
mag wel zorgen dat ik voldoende coffee-pads in huis heb want me koffie gebruik zal nu wel weer omhoog schieten. ach kunnen ze weer gaan zeuren dat te veel koffie ook niet goed voor je is.
afvallen? luister ik ben wie ik ben en staat je dat niet aan jammer dan! ik ben een jojo met gewicht om zeeziek van te worden .... en ik geloof het wel, ooit woog ik ruim 92 kilo en ben toen door persoonlijke omstandigheden en stress afgevallen tot 71 kilo en dat zag er niet gezond uit.
nu schommel ik al jaren, in de winter iets zwaarder dan in de zomer. en ik vind het best.
iets waar je nu ook nog tegen aan hink is dat je iedere keer de beste wensen krijgt van iedereen die je tegen komt, zo de eerste dagen is dat nog oké maar half januari en dan nog 'o ja,nog een gelukkig nieuwjaar' te horen te krijgen komt me strot dan wel uit. ik hou er toch al niet van,zo net na de wisseling,buiten en het vuurwerk, de wensen krijgen en iedere keer dat gekus, bah, nee niet mijn ding.

inmiddels zijn alle drie de delen van mijn verhaal terug te vinden op het weblog.
en tijdens het schrijven barsten er volop ideeën uit om mee te kunnen gaan werken.
jullie hebben nu kennis kunnen maken met het fictie dorpje Cottons Hall en een paar inwoners zijn al genoemd in het verhaal. in het laatste deel heb ik al min of meer een hint laten vallen rond Madison en de burgemeester, dus wie weet dat er nog een keer in op gesplitste delen een verhaal komt over hun twee?
oké, ja ik ben aan het schrijven en ja, het gaat over die twee en misschien dat je er nog iets in terug gaat vinden over hoe het verder gaat met Josh en Jade.

nou, het eerste echte blog voor 2016 is een feit,nog niet echt iets bijzonders maar het is er.
hadden jullie nog voornemens of denk je er het zelfde over als ik?
ach, weet je, we zien wel gewoon wat er in 2016 gaat of kan gebeuren maar hopelijk wel wat positiever als vorig jaar met al die ellende van aanslagen.
tot het volgende blog ......

happy new year

       gelukkige 2016 voor jullie allemaal!