druk bezig

phff ..het is even uit rusten voor me nu zo met de pasen. het is een beetje een drukke bedoening geweest hier in huis,we zijn nog niet klaar maar het begint ergens op te lijken. de boel hier in huis was dringend toe aan een opknap beurt daar ben ik dus mee begonnen. in de wc is het behang er af en moet nog gewit worden,in het trapgat moet ook nog gewit worden. in de woonkamer was dat witte ook nodig. eerst behang er af en dan de muren witte,best zwaar werk voor iemand met reuma en botontkalking. maar het moest gebeuren. ik zat alleen met een grote kast die ik alleen niet van zijn plaats kan krijgen. gelukkig heb ik wat hulp gehad van goeie vrienden die hier vorige week voor een weekendje waren. de kast is eigenlijk driedelig maar we hebben er nu een tweedelige kast van gemaakt. een deel is uit elkaar gehaald en kan naar de stort,me buurman heeft de grote hout stukken nog een door gezaagd zo dat ze iets makkelijker mee te nemen zijn. de lange wand in de woonkamer moet nog behangvrij maar de rest is gedaan en is gewit. ook het plafond heb ik maar eens een nieuwe laag wit gegeven.

je kan wel zien dat het nodig was. links is de kant die gewit is en rechts hoe het was. wat een verschil! het is een rotklus maar de pijn die ik nu voel is het waard. beetje bij beetje ziet alles er weer wat beter uit en netjes. oke ik ben maar een amateur klusser maar op zich toch niet slecht. ik kan niet meer doen dan me best,ik voel heel me lijf nu naar al dat klussen. ik merk toch wel dat ik geen twintig meer ben en echt niet super gezond. de reuma en de botontkalking heeft echt zijn sporen wel na gelaten. maar ja,ik sta er alleen voor dus zal ik het ook zelf moeten doen wil ik het gedaan hebben. toch een schouderklopje voor mezelf dan,want ik het het wel gedaan. met dank aan me vrienden en de buurman die ook een helpend handje hebben gegeven. nu eerst genieten van een extra lang weekend,pasen. volgende week nog naar het ziekenhuis met me dochter,dat gaat ook niet echt lekker. en dan in de loop van volgende week verder met behang van de lange wand halen. witte?? weet ik nog niet,moet me lijf eerst weer wat beter aan voelen als nu. tot het volgende blog......

Internationale Vrouwendag

Vandaag is het onze dag:vrouwendag! dus heren wees lief voor ons.(haha) Internationale Vrouwendag staat elk jaar op 8 maart in het teken van strijdbaarheid en het gevoel van solidariteit van vrouwen overal ter wereld, meestal aan de hand van een specifiek thema. Internationale Vrouwendag is in de twintigste eeuw ontstaan doordat vrouwen opkwamen voor hun rechten, onder andere op het gebied van arbeid en kiesrecht. Op 8 maart 1908 vond in New York de eerste staking door vrouwen plaats. De staking was gericht tegen de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie en is beroemd geworden door onder meer de poëtisch verwoorde eis van de vrouwen: "brood en rozen". De staking was het prille begin van de strijd voor de vrouwenemancipatie en tegen de vrouwendiscriminatie. In 1911 deed de Duitse socialiste Clara Zetkin tijdens een conferentie voor socialistische vrouwen in Kopenhagen het voorstel om 8 maart uit te roepen tot Internationale Vrouwendag. Deze datum werd echter niet overal aangehouden. In Nederland werd de eerste Vrouwendag gevierd op 12 maart 1912.

Sinds in de jaren zestig de tweede feministische golf op gang kwam wordt de Internationale Vrouwendag weer volop gevierd, meestal met demonstraties, bijeenkomsten en conferenties. Vrouwen uit alle landen, gezindten en politieke stromingen nemen deel. In 1978 werd de Internationale Vrouwendag door de Verenigde Naties erkend. In nog maar een enkel westers land heerst weerstand tegen "de achtste maart". In Nederland viert een grote verscheidenheid aan vrouwengroepen en vrouwenorganisaties 8 maart op veel verschillende manieren. Het doel is aandacht te vragen voor thema's zoals economische zelfstandigheid, empowerment, seksueel geweld, zorg en arbeid, discriminatie en racisme. (bron:wikipedia) ik wens alle vrouwen een super goeie vrouwendag!! tot het volgende blog......

tienermoeder

zo weer eens even een blog neer zetten. en hoewel ik weer het nodige heb mee gemaakt wil ik het toch over wat anders hebben. tiener-moeders ... nee me dochter is niet zwanger. nee dit gaat over een vriendin van haar. een meisje van 14 jaar die begin februari bevallen is van een dochter. ho! voor dat er een vooroordeel word gemaakt! even een kleine uitleg. dit meisje raakte zwanger van haar eigen vader ...voel je hem al aan komen? ja wel ..vader kon niet met zijn tengels van zijn eigen dochter achter blijven ... gelukkig zit de man achter de tralies. maar het meisje is wel getekend voor haar leven,en hoe zeer ze ook van haar kindje houdt .. in het achterhoofd zal toch altijd blijven hangen dat haar vader ook de vader van haar kind is. ze heeft het nodig mee gemaakt,ze werd voor slet en hoer uitgescholden door schoolgenoten,onbegrijpelijk! hoe kun je iemand die in deze situatie,buiten haar schuld,zo behandelen. zelfs eigen familie keren zich tegen haar en nemen het nog op voor haar vader. hoe kortzichtig zijn wij mensen? wat de ogen zien daar oordelen we op. o ik schrok ook wel even toen ik hoorde dat ze zwanger was op haar leeftijd maar als je dan het verhaal er achter hoort dan maakt dat in mij ogen toch anders. maar niet alleen haar mede leerlingen op school en familie waren bruut,zelf in het ziekenhuis met de bevalling waren de verpleegsters bijzonder onaangenaam,wederom een vooroordeel geven zonder dat men de achtergrond kent. en dan nog simpel stellen dat het kindje voor adoptie zal worden afgestaan. ja..je hoort het goed ...er was maar vanuit gegaan dat een meisje van 14 jaar niet haar eigen kind wilde opvoeden en het af zou staan voor adoptie. als dan blijkt dat het dus niet zo is kon ze nog een snauw krijgen,dat het wijzer was het toch af te staan want ze zou nooit een goede moeder kunnen zijn! ze hebben wel lef daar in het ziekenhuis. als een ding boven al staat is dat ze een leeuwin is,ze komt op voor haar kindje,het is haar kind en ze zorgt er voor. en ja...ze weet dat het moeilijk zal zijn maar het kindje kan er ook niks aan doen. een gezonde baby,die echt op een jonge moeder kan vertrouwen. de oma is ook een apart verhaal ... haar houding is ook onbegrijpelijk. het is wel haar ex man die deze situatie heeft veroorzaakt,de vader van je kind! maar duidelijk is wel dat ze dit allemaal eerder een last vindt dan begrip hebben voor haar eigen dochter. als moeder kan ik dit niet snappen ... hoe kun je zo bot zijn naar je kind toe? nee sorry ... ik kan het niet snappen dat je probeert je eigen dochter en kleindochter te lossen door rond te vragen of er iemand is waar ze niet kunnen komen wonen. mensen zijn rare schepsels,doen dingen die ik niet snap en ook niet wil snappen. maar me moederhart gaat wel uit naar dit meisje,ze doet zo haar best en ze laten haar min of meer aan haar lot over. wordt nagewezen en gaat over de tong terwel men niks weet van de omstandigheden. kan kan alleen maar hopen dat dit meisje haar rug sterk houdt en moedig is,haar hart blijft volgen en de moeder zal zijn voor haar kindje die het nodig heeft. en voor de buitenwereld: WAT DE OGEN ZIEN IS NIET ALTIJD ALLES! LUISTER OOK EENS NAAR HET VERHAAL ER ACHTER! HET ZAL JE VERBAZEN WAT JE DAN TE WETEN KOMT!! ik vindt het zo triest dat mensen hun ogenkleppen sluiten voor anders en niet hun kijken willen veranderd door te luisteren naar het verhaal er achter. nee,men neemt gewoon aan dat het een domme tiener is die niet goed heeft nagedacht over de gevolgen. diep triest! tot het volgende blog.....

veel pech met me brombo

het gaat weer lekker ... dus niet. ik heb de laatste tijd nog al wat pech met me brommobiel. kleine dingen maar wel vervelend als je zonder vervoer zit.zeker voor me dochter die nu op de fiets naar school moet. gelukkig is het weer niet al te slecht. ik ben begonnen met pech door dat de kogellagers vervangen moesten worden. daarna had ik dat de km-teller kabel die kapot ging en gelijk daar mee al kreeg te horen dat de vario-riem vervanging nodig had. dus ook nog maar laten doen. kleine onderdelen maar die moeten wel betaald worden. en als je dan denk rond te zijn .. vergeet het dan maar. liep dat ding nog niet lekker,dat ik een moment had van is het nog wel waard om nog meer te laten doen? 14 jaar oud ... er is een grens. tot het moment dat een grote klap me autootje weer bij de garage liet belanden. iets met 4 rubberblokjes,een is volledig weg en de overige 3 zwaar versleten. kleine dingen die vervangbaar zijn en dus zijn ze daar mee bezig. ik ben best gehecht aan me autootje,ik heb hem ruim 3 jaar terug samen met me pa gekocht. ik heb er heel wat mee afgereden,ik doe er me boodschappen mee,breng en haal me dochter van en naar school en dan nog de keren dat we voor de lol op stap gaan. naar de Neeltje Jans richting Kamperland .. ik draai er me hand niet voor om,gaan met die banaan! op bezoek bij kennissen vlak bij Goes ..ik ga gewoon. ik rij dus genoeg maar de laatste tijd is me vertrouwen in me karretje weinig en ging dus niet al te ver er mee weg. als dit nou gemaakt is is hij wel weer goed maar toch .. maar eens denken over een inruilmogelijkheid. eerst maar wat geld sparen en dan toch maar kijken voor een andere. niet alles heeft het eeuwige leven. zo lang het kan zal ik hem blijven maken maar er komt een tijd dat de grens is bereikt. hopelijk kan hij nog wel een tijdje mee. in ieder geval tot ik wat anders heb gevonden. tot het volgende blog.....

tijd vliegt voorbij...

phff ..tijd vliegt voorbij! euh ... ik hoor je denken: ja dat klopt of waar gaat dit over? vandaag is het nog 2 weken en dan is het 30 januari,bijna de eerste maand voorbij van het ons nieuwe jaar. maar ook de dag dat ik jarig ben: 41 jaar word ik dan. niet iets wat indruk op me maakt,het hoort erbij,ouder worden. terug kijken doe ik niet zo gauw,waarom ook,het is verleden en ik kan alleen maar hopen van me fouten te hebben geleerd. en ja sommige moment kijk je met een glimlach op terug. zo als de geboorte van me dochter,geen gemakkelijk maar wel een mooi moment. op 24 december brakken me vliezen,ik weet het nog goed,dacht dat ik dement was of zo,vocht bleef maar komen tot ik door had wat de oorzaak was,hup naar het ziekenhuis. daar duurde het nog tot 27 december 2001 voor ze haar kreetjes liet horen:12 jaar geleden. ze heeft al de nodige dingen meer gemaakt,dingen die bij het leven horen maar niet fijn om mee te maken. haar grootste idolen waren de twee opa's,beiden niet meer in ons midden. wat haar soms een droevig moment geeft,met een tranen in de ogen denkt ze aan opa vogeltje,hij had parkieten en mocht dan mee om de beestjes te voeren en opa tuut,tuut omdat hij een auto had,samen met opa tuut naar de dierentuin of de efteling. de foto's zijn nu op eens zo dierbaar geworden. ze worden groot,tijd vliegt voorbij. dat geld ook voor mij,de koude rillingen van 5 december 1985 staan nog vers in me geheugen,de dag dat we me moeder hebben begraven,plots overleden omdat de hartpomp er mee stopte. de tijd daarna was een vlucht voor mij,je verdriet weg stoppen. maar ik ben wel zo ver na al die jaren dat ik zeg: drank en drugs helpen niet bij je verdriet,als je weer "back to earth" ben kom het dubbel zo hard aan. die tijd ligt nu al heel lang achter me,het is een afgesloten hoofdstuk. ik heb er van geleerd. zeker met grote dank aan me pa,die was mijn steun en hulp om die tijd af te sluiten. tijd vliegt voorbij...je groeit op,er komen kinderen,je verliest je ouder en je wil dan zijn voor je kinderen zo als je ouders voor jouw waren. maar laten we niet vergeten dat er ook kinderen zijn die het minder treffen. misbruikt,geslagen,vernederd en waarom? of de kinderen zonder zorg van ouders,aan hun lot over gelaten.geen thuis,zwerven over straat. ja hoor ik nu..dat is niet hier dat er ergens anders,ja en? zij hebben ook recht op liefde en zorg. we klagen wel altijd maar zo slecht hebben we het eigenlijk niet. bijna 41 jaar ..tijd vliegt voorbij ... maar ik ben toch dankbaar voor alles wat er in me leven is gebeurd .. hoe slecht het ook was ..het heeft me gemaakt wie ik nu ben .. ik mag hopen een stuk sterker en wijzer. ik ben dankbaar voor me leven ... tijd vliegt voorbij...misschien iets te snel maar geniet er van zo lang het kan. tot het volgende blog....

de kop is er af...

zo de eerste week van 2014 zit er bijna al weer op. de vakantie is ook klaar,maandag mag me dochter weer naar school. wordt spannend,de uitslag van de cito toetsen,rond gaan kijken op scholen,hoewel ze al weet waar ze naar toe wil. afscheid van de basisschool en naar een middelbare school. ze ziet er niet tegen op maar een beetje eng vind ze het toch wel. internet wordt druk af gezocht,wat heb ik nou nodig voor spullen. en het enige wat ik denk:dit gaat heel veel kosten? ben dan ook maar begonnen om wat te gaan sparen. dan nog zal er genoeg te betalen zijn maar dan heb ik alvast iet achter de hand. je kind wordt groot. het gaat hard. moeilijk? nee,zo is het leven. het gaat zo als het hoort. wel denk ik veel aan me vader,ik mis heb nog steeds heel erg. ik ben dan ook tot een conclusie gekomen,we wist dat hij aan de kanker zou overlijden,er was niks meer wat ze konden doen. maar om zo snel al afscheid te moeten nemen,dat is me iets te vlug gegaan. ik ben blij dat hem veel leed is bespaard maar ik was nog niet klaar om zonder hem te moeten. dit afscheid was te snel,sneller dan we hadden verwacht. we hadden nog zo veel te regelen en te bespreken en dat hebben we niet af kunnen maken. en nu zit ik met de boel om te regelen maar hij kan zijn verhaal niet meer doen zo dat er duidelijkheid is. vechten voor iets wat je nodig heb,diep in me zelf voel ik dat het goed komt. maar een ding staat vast: ik zal keihard terug slaan! en iedere poot die ik kan breken zal ik doen om er zelf beter en sterker uit te komen. dan zal ik ze laten vallen! want met mensen die me zo behandelen wil ik geen samenwerking,die verdienen aan mij geen minuut langer. dan hebben ze wat ze zo graag willen maar ik ben weg,en ik zal echt geen positieve mening over hun uiten. dit jaar zal ik ze laten zien wie ik ben en ik laat niet met me voeten spelen! en intussen leef ik me eigen leven,samen met me dochter,zo als we altijd deden alleen nu met zijn twee. tot het volgende blog.....

happy 2014

nou...we hebben 2013 achter ons gelaten en door gegaan naar 2014. wat dit jaar ons gaat brengen zal weer een verrassingspakket zijn. voor mezelf weet ik een paar dingen die me te wachten staan en ik kan alleen maar hopen dat dit positief voor mij gaat uitpakken. voor me dochter is dit ook best een spannend jaar,ze zal dit jaar naar het middelbaar onderwijs over gaan. afscheid van kindertijd en hallo puber ( nou die puber is er al. en verder .. ach we zien wel wat 2014 ons gaat brengen,een nieuw jaar dus nieuwe kansen. voor nu: happy 2014! laten we er wat mooi's van maken. tot het volgende blog ....