Daarom zit de dop aan de frisdrankflesjes vast

foto: ??

Wie tegenwoordig een drankje koopt, kan er bijna niet omheen dat de dop vast zit aan de fles. 

Vanaf juli 2025 is dit bij bijna alle flessen en pakken zo zijn. 

Waarom zit de dop eigenlijk vast?

Een verandering in de Europese wetgeving heeft voor de vastzittende doppen gezorgd.

Vanaf 3 juli 2025 moesten alle doppen vastzitten aan plastic flessen en drankverpakkingen die voor eenmalig gebruik bedoeld zijn.

De reden? De vastzittende doppen moeten ervoor zorgen dat er minder zwerfafval in de natuur terechtkomt en dat de flessen met dop en al worden ingeleverd.

De losse doppen kunnen door dieren worden gezien als eten. Als zij die doppen eten, kunnen ze doodgaan. 

De doppen zorgden in 2022 voor zes procent van het totale zwerfafval.

Irritatie bij doppen

De nieuwe vastzittende doppen kunnen een oplossing zijn voor een (klein) milieuprobleem. Toch is niet iedereen fan van de nieuwe doppen.

Veel mensen vinden de vaste doppen irritant en met een beetje moeite heb je de dop er alsnog zo afgedraaid.

Uit een onderzoek van Kassa blijkt dat 85,20 procent van de bijna 6.000 mensen de vastzittende doppen als onhandig ervaren. Dat niet alleen: bijna de helft van de respondenten trekt de dop er gewoon af.

Reumapatiënten

Verder bleek uit het onderzoek dat 74,60 procent van de respondenten meer moeite heeft om de flessen te openen sinds de dop eraan vastzit. Ook met sluiten hebben veel mensen moeite, 77,80 procent ondervindt hierbij problemen. 

Vooral mensen met een hand-beperking, zoals bij reuma, ondervinden hier last van. Het is natuurlijk goed vanuit milieuoogpunt, maar het maakt het nog moeilijker voor mensen met een hand-beperking om verpakkingen open te krijgen.

foto: Getty Images

Mijn eigen ervaring

Ik heb zelf reuma en herken het wel dat het dicht draaien niet handig werkt.

Open maken is soms ook een kunst op zich, hangt er weer een beetje van af hoe het weer is en hoeveel last heb ik er van.

In het begin vond ik het wel handig zo met de dop vast omdat ik die nog wel eens liet vallen en op handen en voeten proberen een dop van onder de bank te krijgen is ook niet bevorderlijk voor het lijf.

Maar nu heb ik soms er ook ergernis van, slok willen nemen en dan zit die dop soms toch wel in de weg. Of met een pak melk, hoe vaak die dop voor een knoeiboel heeft gezorgd, al heel vaak. 

Helaas zitten we er aan vast en ik ga ze er niet proberen af te trekken.

Tot het volgende blog … 

postcrossing#465

Hallo en welkom bij een nieuwe postcrossing.

We hebben een feestelijke week achter de rug, nou ja … feestelijk. Zo groot heb ik nou ook weer niet uitgepakt maar we hebben wel mijn verjaardag gevierd met familie en vrienden. 

Maar het toppunt van mijn verjaardag was toch wel dat we zijn gaan shoppen voor een nieuwe laptop en we zijn geslaagd!

De oude Acer mag na 13 jaar met pensioen. We hebben nu een HP, even wennen nog maar alles werkt supersnel en ook de games hebben een geweldig beeld. 

We hadden alleen wat problemen met de printer koppelen aan de nieuwe laptop, maar dat is uiteindelijk ook gelukt.

Ik ben helemaal blij, we kunnen weer een paar jaar vooruit.

Ik had ook nog gekeken naar dat Microsoft Office, wat is dat duur! Ik heb het wel nodig, gelukkig kan ik 'Word' ook los kopen, dat scheelt dan toch weer heel veel euro’s. 

We kunnen weer aan de slag, ik heb nog wat werk af te maken en dan is het kijken wanneer ik mijn tweede boek kan gaan uitgeven. 

We hadden deze week ook post, en niet alleen verjaardagskaarten.

Hoewel dat ook steeds minder wordt. Mensen sturen een appje of ze plaatsen erg op sociale media een felicitatie.

Maar dit is de kaart die ik afgelopen week heb ontvangen van postcrossing.

De kaart komt uit Belarus (Wit Rusland) en heeft een reis gemaakt van 1285 km in 31 dagen. 

Voornamelijk stond er de beste wensen voor het nieuwe jaar op geschreven en dat ze in een klein stadje woont. 

Via haar postcrossing-profiel zag ik dat ze ook graag leest en nieuwe dingen wil leren. 

Over de afbeelding heb ik verder niks kunnen vinden, maakt ook niet uit.

Ik vind het wel een hele leuke afbeelding. 

Dan zijn er nog kaarten die ik heb verstuurd onderweg.

In postcrossing 463 ging er een kaart naar China, deze is nu 16 dagen onderweg.

En dan vorige week, postcrossing 464, een kaart naar de USA. Deze is nu 8 dagen onderweg.

We wachten dus nog even geduldig af tot ze hun bestemming hebben bereikt.

 

Gaan we door met de kaart die er deze week op uit is gestuurd.

En dat is deze kaart geworden. De kaart is onderweg naar Duitsland en maakt een reisje van 434 km voor het op zijn bestemming is.

De ontvanger van deze kaart had het er over dat hij graag leest, vooral detectiveverhalen. Dat is weer het tegenovergestelde van wat ik graag lees.

Verder houdt van tuinieren, ballroomdansen en het leren van vreemde talen.

Verder stond er weinig op wat ik met jullie kan delen.

We gaan de reactie afwachten.

Ik ben wel tegen een probleem aan gekomen met mijn printer/scanner.

Printen lukt nog wel, maar de scanner wil niet meer werken omdat het softwareprogramma te oud is voor mijn nieuwe laptop.

Ik zal dus nu tijdelijk via de Google foto-scan app op mijn telefoon moeten doen. Niet erg, maar daarop komen niet altijd de kleuren van kaarten tot zijn recht.

Ik ben wel van plan om weer een gelijkwaardige printer te kopen met dezelfde mogelijkheden. 

En dit was postcrossing voor deze week alweer.

We hebben deze week de laatste postzegel uit de huidige reeks gebruikt.

Dat betekent dat we volgende week aan een nieuwe reeks gaan beginnen. 

En we zitten in februari, dus dat het thema te maken heeft met Valentijnsdag en liefde is denk ik wel begrijpelijk.

Voor nu bedank ik jullie voor jullie aandacht en graag tot het volgende blog …