wat er is veranderd in 5 jaar.

er best wel wat veranderingen op de 5 jaar dat ik dit weblog ben gaan schrijven. het eerste weblog verscheen op 22 juli 2010 en ik zat het net nog door te lezen,er is zo veel wat niet meer klopt. laat ik het eens stap voor stap door nemen.

ik ben linda en kom uit zeeland. ja dat klopt nog steeds. ik heb geen naamsverandering gehad en ik woon nog steeds in zeeland. ik woon zelfs ik woon zelfs nog steeds in het zelfde huis als toen ik met het weblog begonnen. wie de meerder sociale media's volgen die in middels verbonden zijn met dit weblog weten ook hoe ik er in het echt uit zie. gemist? nou hier komt dan nog even een.

een alleenstaande moeder met een dochter van 8 jaar.ik heb wel een vriend. ik ben nog steeds een alleenstaande moeder maar me dochter wordt eind december alweer 14 jaar dus een tiener. me vriend en ik zijn uit elkaar. we hebben nog wel contact met elkaar. ik heb sinds die geen nieuwe relatie meer gehad en ben er ook niet naar op zoek.

ik deel een woning met me vader van 76 jaar. ik woon nog steeds in de woning maar mijn vader is inmiddels overleden. 16 juni 2013 is hij is op 79 jarige leeftijd overleden aan kanker. er zijn blogs geschreven tussen de periode van zijn ziek zijn en zijn overlijden. hoewel we naar twee jaar verder zijn gegaan missen we hem nog iedere dag, voor me dochter het niet alleen een opa maar een vader-figuur. ik zelf heb geaccepteerd dat hij er niet meer is maar niet dat het allemaal zo snel is gegaan dat blijft nog een struikelblok voor mij.

ik denk dat ik intussen wel voldaan heb aan de dingen als genieten en dingen samen doen met me dochter. we ondernemen samen wel eens wat en soms heb ik dat met jullie gedeeld via het blog of jullie hebben via instagram foto's gezien er van. toen ik begon wist ik nog niet zo goed waar ik over kon gaan bloggen maar in tussen weet ik dat wel. niet alleen deel ik dingen uit me leven met jullie zo als die gebeuren in me leven en zeker nu met een tiener in huis,maar ik heb ook over dingen geschreven die algemeen waren. soms door wat ik bij andere las gaven me ideeën om over te schrijven maar ook dingen van tv of kranten die ik op me eigen manier beschreef en me mening over gaf. in 5 jaar tijd is er genoeg geschreven op dit weblog,met deze mee gerekend zijn het er 232 blogs,ben je dus alles nog aan het terug lezen,succes je bent nog wel even bezig!(haha) ik ga nog zeker een tijdje door met dit weblog,over 5 jaar dan maar weer een overzicht van hoe het toe was en hoe het dan is?
ondanks alle veranderingen blijft mijn alter ego scoozie73 het gezicht van dit weblog dat veranderd niet.
via snapchat probeer ik nu ook een blog in beeld te maken en sommige foto's kunnen dus weer leiden tot een weblog,ik probeer met de tijd mee te gaan,maar soms denk ik dat het ook iets te veel wordt.
ik kan niet meer dan me best doen en dat is ook waar ik me grens trek. ik doe dit omdat ik het leuk vind en op deze manier me hobby schrijven kan uitvoeren.
iedereen bedankt voor het lezen en ik zeg het nog maals ik hoop er nog een tijdje mee door te kunnen gaan en er nieuwe lezers bij te krijgen.
tot het volgende blog .......

weblog en snapchat te samen

snapchat heeft het overleefd en ik heb een leuke manier gevonden om het te combineren met me weblog. via snapchat kun je me volgen gedurende de dag met foto's en filmpjes,het is niet echt vloggen maar een soort van. soms zal een bepaalde foto of filmpje kunnen leiden tot een weblog. omdat de tekst balk op snapchat niet zo groot is zal je als je me blog volgt snel duidelijk worden wat een bepaald moment nou precies was als het wordt beschreven in me weblog en dat maakt het misschien weer leuker voor jouw? dat hoop ik dan. mocht je me nog niet volgen op snapchat hier vind je even een foto onder welke naam je me kan vinden. ik denk dat als je scoozie73 in type je me het snelste kan vinden. ook zullen er best blogs verschijnen die niks met snapchat te maken zullen hebben. morgen begin ik met een klein testje via snapchat en daar zal zondag dan een weblog met foto's van snapchat met het verhaal er achter op me weblog verschijnen. op snapchat sta nu al een filmpje hier over. het gaat om deze twee producten: cola en melk.

ik zelf had na het zien er van toch wel een beetje een vies idee gekregen over het drinken van cola,hoewel ik het niet zo veel meer drink als in me jeugd. morgen dus laat ik je zien via snapchat wat ik bedoel,het begin is best wel snel gedaan maar voor het eindresultaat hebben we even wat tijd nodig,dan weet je het alvast. en natuurlijk kan je zelf dit eens uit proberen. ik heb nog wel meer trucjes die ik via snapchat zou kunnen uitvoeren,ik zal er eens over na denken of ik het wel of niet wil doen. i zie genoeg mogelijkheden om dit weblog en snapchat te gaan combineren. ik hoop dat jullie dit leuk gaan vinden dat ik dit zo ga doen,ik blijf schrijven voor het weblog en via snapchat kunnen jullie dan me een beetje volgen in beeld,nou ja beeld? ik zelf ben niet altijd op beeld te zien,niet omdat ik cameraschuw ben of zo maar ik neem vaak zelf de foto's en filmpje,en als ik er wel op sta is het door middel van een selfie of me dochter heeft de camera bedient. ik ben niet zo van ik wil op de plaat vast gelegd worden. nou,morgen dus via snapchat te zien en een zondag verschijnt het weblog er van,welke van de twee ga je volgen? allebei? snapchat? of toch gewoon dit weblog? op welke manier dan ook: iedereen bedankt voor het volgen! tot het volgende blog .....

niet oud en afgeschreven!

zo we zijn inmiddels op de donderdag gekomen,de week gaat snel,niet altijd maar deze week lijkt wel om te vliegen. op zich heb ik niet zo veel bijzonders gedaan. het vriendje van me dochter is hier een paar dagen geweest,was wel gezellig. hoewel ik op sommige moment zo iets had van: "zit ik op een hutje op de hei of zo?" ik snap best dat ze samen willen zijn en ik hoef jullie vast geen uit leg te geven waarom,nee,geen sex maar wel heel dicht met je gezicht bij elkaar zijn. ik heb ook gewoon gezegd hoe mijn gedachten er over zijn,ik snap ook wel dat ze bij elkaar willen zijn maar ze hoeven niet afgezonderd te gaan leven van mij,gezellig bij elkaar kan ook leuk zijn en dat bekken ze maar iets minder,gaan ze ook niet van dood! op die dagen heb ik me ook uitgeleefd in me huishouden,iets te enthousiast geloof ik. in de woonkamer was ik maandag begonnen,letterlijk alles weer eens van zijn plek gehaald zo dat je goed in alle hoekjes komt en even de stofzuiger kan gebruiken achter en onder de bank. ik weet niet hoe het bij jullie zit maar ik haal niet iedere week me bank van zijn plek. dat is er een in delen (hoekbank) en ik ben dol op puzzelen maar om die stukken weer in elkaar te klikken is nog al een gedoe! de kleinere kastje verplaats ik dan ook een stukje om er beter achter te kunnen maar me grote kast die blijft staan! iets te groot en te zwaar voor mij alleen. kortom: de boel stond lekker op zijn kop om te kunnen soppen. het is wel een behoorlijk karwei maar als je dan klaar ben en je gaat zitten geeft dat zo een voldoening,bij mij wel dan. dinsdag heb ik me keuken onder handen genomen met soppen,ook lekker grondig,planken waar levensmiddelen op staan leeg halen en die planken soppen. deurtjes en boven op keukenkastje soppen we ook. in de gang nemen we gelijk de houten panelen af en we eindige met een schoon sopje in het toilet op te poetsen. dan is de beneden boel voor deze week rond. schouderklopje voor mezelf. nou ja niet helemaal,de gang moet nog steeds gedweild worden maar omdat we regen hebben in nederland wacht ik maar even tot we iets droger weer hebben,voor je het weet staat je gang weer vol met natte voeten afdrukken,zo blijf je dweilen. en hoewel dit normale dingen zijn merk ik aan me lijf dat twee dagen zo bezig zijn iets te veel zijn geweest me rug en dan zo onder in naar je heupen,me heupen zelf en de boven benen,als beton voelt het om over me handen maar te zwijgen,die lijden weer een eigen leven! een simpel mok van de koffie liet ik bijna vallen omdat ik de grip op de mok verloor,gelukkig stond ik in de keuken en met een kleine stuiter poften de mok op het aanrecht neer,niks kapot. dat zijn toch de nadelen die ik begin te merken met de reuma en de botontkalking, dingen kan ik nog wel maar je merkt pas later dat het iets te veel was. maar ja,je gaat niet op de helft van je woonkamer zeggen: morgen de rest. nee dan doe je die af maken zodat het weer opgeruimd is. ik moet dan ook eerlijk zeggen dat ik ook koppig ben en met sommige dingen weiger hulp aan te nemen,niet omdat ik me schaam maar puur op het punt dat ik pas 42 jaar ben en mezelf nog niet als oud en afgeschreven wil zien. ik heb altijd genoten van me baantje die ik had bij de sociale werkplaats,werken met de aanpassing die ik nodig had maar kwam toen in 2013 thuis te zitten als verzorger voor me zieke vader. na zijn overlijden zag ik er naar uit weer terug te gaan,en dat deksel kwam hard aan toen ze zeiden ik niet meer mocht. waarom? gezien het stadium van me reuma en me botontkalking wilde ze geen risico's meer nemen dat met een simpel draai ik iets zou breken,dit is dan weer van wegen de botontkalking. bij een gezond persoon is de waarde van je botten 80% aan vitamine d en calcium,bij mij is dat dus net 11%. was er eerst 10% maar er heb er wat bij kunnen krijgen,waarschijnlijk door me tabletten. me voeding is goed en ik kom voldoende buiten en toch neemt me lichaam niet voldoende op en daarom heb ik dus beperkingen in me werk thuis of op een werkplaats. nou dat laatste is me afgenomen dus blijft thuis over. je wil werken en je mag niet. en dan straffen ze je ook nog af door in je inkomen te gaan snijden. dat komt dan weer door politiek Den Haag die even weer wat nieuwe regels verzinnen maar ook gemeente's doen er aan mee,bezuiniging treffen altijd de zelfde doelgroepen! maar dat is weer een ander hoofdstuk. nee,ik zit niet lekker in mekaar maar voel me verder echt niet minder als de buurman met zijn eigen bedrijf. ik zal mezelf weer meer moeten aanpassen aan wat me lijf vraagt en dan komt het wel weer goed. een ding weet ik zeker, ik wil nog lang niet als oud en afschreven worden bestempeld!! tot het volgende blog ......

up date: vriendschap verzoeken faceboek

begin oktober had ik hier al over geschreven maar ik geloof dat het niet helemaal goed is over gekomen. ik ben denk ik niet duidelijk genoeg geweest,dus even een kleine herhaling en dat wat duidelijker! vriendschapsverzoeken van mannen,alleenstaande,net gescheiden/relatie gebroken of de vrouw is overleden, met of zonder kinderen,oke kan allemaal waar zijn. de omslagfoto is vaak iets wat je persoonlijk aanspreekt, iets wat je leuk vindt,een hobby die jij ook hebt of zo. sommige proberen met foto's van zichzelf in uniform indruk te maken,foto's van gebieden waar iemand als militair was of is maar het meest opvallende is toch wel dat in hun lijst vrienden alleen maar vrouwen staan of juist nog helemaal niemand. dit laatste heb ik momenteel erg veel,ben ik dan echt de eerst die je al je facebook-vriend wil? heb je verder geen vrienden of familie die je eerst zou kunnen gaan zoeken op facebook? er wordt ook verder niks gestuurd van een berichtje waarom ze je juist willen toevoegen als vriend. ik vertrouw dus dit soort profielen niet en ga er NIET!!!! op in,ik weiger ze aan de nemen,nop,niks nada!!!! ik voeg je niet als vriend toe. ook zijn er wel wat vrouwen die verzoeken sturen die ik niet kan plaatsen waarom je me wil toevoegen,ik zie niet dat je een zelfde spel speelt als ik waarbij je me als buur kan gebruiken dus ook die verdwijnen naar niet geaccepteerd. maar op ruim 2 weken tijd 5 verzoeken van mannen die een totaal lege facebook pagina hebben ben ik het weer even zat,wat moeten ze toch van mij? staat er "fuck me" op me kop getatoeëerde? kom ik nou echt zo wanhopige over?

zie ik er nou uit als iemand die je even lekker financieel kan proberen een poot uit te draaien? het zijn wel allemaal mannen die uit Amerika komen,nieuwe rage of zo? ik weet nog dat er Nederlandse mannen een vrouw trouwde uit Aziatische landen,is dit de nieuwe rage anno 2015: Amerikaanse man zoekt Nederlandse vrouw! nee leuk geprobeerd maar op deze manier krijg je bij mij echt geen enkele voet aan de grond,ik ben er te nuchter voor en me vertrouwen in bepaalde dingen te weinig. je kan er verder weinig aan doen dat je dit soort verzoeken krijgt maar ik wil dus wel even duidelijk stellen dat ik op dit soort ding niet in ga! nog maals ik wil best geloven dat iemand oprecht is met een vriendschap verzoek wat hij of zij stuurt maar dit soort verzoeken met totale lege facebook pagina's komen er bij mij niet in. via instagram en twitter ben ik ook te volgen en dat kan zo maar die bieden weer mogelijkheden om een volger te verwijderen en te blokkeren. dit geld ook voor snapchat. ik sta altijd open voor nieuwe vriendschappen maar dan moet het wel betrouwbaar overkomen en dit soort komen niet betrouwbaar over. tot het volgende blog ....

gitaar

me dochter is het vlinder type als het aankomt op hobby's uitzoeken. echt iets ondernemen voor jaren zit er bij haar niet in,ze probeert graag dingen uit, ik denk dat ze het type is dat zo veel mogelijk van alles wil leren, van wie ze het heeft zou ik echt niet weten. ik zelf ben niet zo van de hobby's ondernemen, ja oke, ik lees graag of schrijf zelf verhalen,ik kook en bak ook graag,voor ons eigen of omdat er vrienden komen en zit vaak te breien(niet dat me brei kunsten zo super zijn,dat talent heb ik echt niet van me eigen moeder mee gekregen). de hobby's van vaders kant? phff... moet ik toch even diep gaan graven in me geheugen. ik zou het niet weten om eerlijk te zijn,ja hij rommelt graag met computers en zo maar verder zou ik het echt niet meer weten. ja zeg luister eens, het is me ex, dat betekend niet dat ik nog 100% op de hoogte ben van zijn doen en laten in zijn leven,die fase hebben we ruim 10 jaar geleden al afgesloten. maar me dochter is dus graag aan het uit proberen, dansen was iets wat ze graag deed maar door de knie blessure niet meer mogelijk om mee door te gaan,erg jammer want die leraar zag heel veel mogelijkheden in haar. muziek is iets wat wel erg veel terug komt bij haar, ze heeft bugel gespeeld in de muziekvereniging hier op het dorp,is ze mee gestopt omdat ze ook andere dingen wilde leren bespelen en dat mocht niet, haar dorst naar meer leren werd niet gewaardeerd zeg ik maar en zij heeft ze doen verder vriendelijk bedankt,heeft de bugel in geleverd en is gestopt. ik heb al jaren een keyboard staan,echt er op spelen kan ik niet,dat ding was iets waar me dochter net een jaar of 2 al mee bezig was,leverde leuke foto's op als ze weer met dat keyboard en een koptelefoon op er mee zat te spelen. nu ze ouder is heeft ze via filmpjes op you tube zichzelf geleerd om er op te spelen, vind dat toch best knap van haar. en via smule,een app waarmee je zingt, alleen of met andere is hier al een hele tijd hot,muziek zit er dus over duidelijk wel in. en dan komen we bij de gitaar,sinds ze naar een middelbare school gaat is het leven en school heel erg veranderd,tijden en vakken zijn niet meer het basisschoolniveau,het is echt een verandering geweest. cultuur is iets wat ze erg leuk vindt, omdat dit allemaal draait om alles wat te maken heeft met muziek,dansen en acteren. en laten ze nu bij muziek op school met de gitaar aan de slag te zijn gegaan. ze wilde er thuis ook wel een hebben, ja je wil zo veel zei ik dan altijd,daar gaf ze me wel gelijk in.

echter deed zich afgelopen week de mogelijkheid voor om voor een schappelijk prijsje een gitaar aan te schaften,en met haar verjaardag eind december in het zicht dacht ik zo: weet je wat,ze krijgt die gitaar alvast voor haar verjaardag. daar was ze zelf heel blij mee. dus wij zijn zaterdagochtend vroeg vertrokken om de gitaar op te halen. en omdat we toen in de buurt waren van de autowasstraat daar gelijk maar even de modder die langs me auto zat afgespoeld. ik kon de zelfde dag nog een keer naar bergen op zoom rijden omdat ze een snaar met het stemmen zo strak draaide dat die kapot ging. gelukkig kost een nieuwe snaar nou geen rib uit me lijf en die is er netjes op gezet voor haar en de man heeft gelijk de boel goed gestemd. kijk,we weten ook dat dit geen top gitaar is maar zo als de man ook al zei,voor een beginner is dit een hele mooi, als je verder raakt in het bespelen van je gitaar kun je altijd nog sparen voor de wat duurdere en betere modellen. dus met you tube er weer bij en wat boekjes die ze al had verzamelt is ze aan een zelfcursus gitaar spelen begonnen en ze heeft al wat basisbeginsels van school dus dat gaat wel goed komen,hoop ik? oordoppen werden er niet bij geleverd dus dat is pech voor mij .. hahaha. het gaat haar best wel lukken,hou snapchat(ja het is er nog)of instagram maar in de gaten,misschien dat daar nog wel eens filmpjes op kunnen komen van haar spelend op d'r gitaar. via snapchat verschijnen nu regelmatige filmpjes en foto's die je idee geven hoe me leven soms is en wat er in een blog wordt of kan beschreven, scoozie-mouse.blogspot,nl in beeld om het zo maar te zeggen. tot het volgende blog......

me persoonlijke zin werk niet mee .....

me persoonlijk zin om iets te ondernemen werkt me behoorlijk tegen deze week,niet meer doen dan dat nodige is. op een stuk papier heb ik korte zinnen staan die weer verwijzen naar dingen die ik in me verhaal wil verwerken,en omdat ik deze ochtend rond 05.00 uur wakker lag en met geen mogelijkheid terug in te slapen,had ik me werkmap maar gepakt en ben op papier een kort verhaal gaan schrijven,het is nog niet af maar ik denk dat dit wel eens iets kan zijn wat ik in stukken gaan hakken en dan op een vaste tijd eens per week op het weblog ga zetten. heb dus nog even geduld,het is nog in werk in uitvoering proces! ondanks dat de vakantie voor me dochter is begonnen is het ren en vliegwerk voor mij nog niet klaar. vandaag naar het ziekenhuis,nee,niet om dat er weer met mij of me dochter is maar de krukken die me dochter had tijdens het gesodemieter met haar knie moeten nog terug. voor een bepaalde tijd kan je die dingen onbetaald gebruiken en daarna moet je er een bijdragen voor betalen,op zich normaal maar ze worden niet meer gebruikt dus terug ermee en hoef ik niks te betalen. we mogen al voor genoeg dingen betalen. verder heb ik van de week nog een apparaatje gekocht waar ik even mee terug moet naar de winkel,dat ding lekt is zo lek als een mandje,de vloeistof die er in gaat loopt er van onder zo weer uit,is denk ik niet de bedoeling dus we gaan er even met terug. vanavond gaan we naar de bingo,daar hoeven we niet verder voor te lopen want dat is hier aan de overkant van waar ik woon. hoe dichtbij wil je iets hebben? dat is op zich voor ons wel makkelijk maar ik kan je zeggen dat er soms ook momenten zijn dat het niet zo leuk is. als daar een feestje aan de gang is van b.v een bruiloft dan is dat hier minder aangenaam,je kan de muziek hier dan heel goed horen en dan heb je nog de mensen die buiten staan te roken en daar bij nog even druk een gesprek bij voeren. nee,niet grappig is dat dan. ik slaap aan de voorkant en voor je gevoel lijkt het dan alsof je er zelf bij staat. gelukkig komt dat niet zo vaak voor dus we slikken de keren die er zijn zonder problemen en leven gewoon ons eigen leven door. maar vanavond is het dan die bingo en daar doen wij gezellig aan mee,het gaat ons niet om het winnen maar om de gezelligheid. morgen is het ook weer een dag van vroeg op,ik moet op pad om een gitaar te gaan halen,niet voor mezelf maar voor me dochter. die wilde er al zo lang een en nu kwamen we er een tegen voor een leuke prijsje. ze krijg dat ding voor haar verjaardag van mij. ze is pas in december jarig maar dan heeft ze het alvast maar. blij voor haar maar voor me eigen iets minder,vraag me af: zouden ze er ook oordoppen bij leveren? nee,dat is gemeen van mij, ik weet dat ze op school ook met cultuurles bezig zijn met muziek en gitaren dus ze heeft een beetje ervaring met zo een grote viool. vast dat er nog wel filmpjes van verschijnen op een van de sociale media die ik gebruik. en hoewel me persoonlijk zin er niet op vooruit gaat ga ik door met wat moet, dit hield wel in dat ik in me schrijfwerk op de laptop even bij weer thuis zijn geen zin had,spelletje via facebook hoefde voor mij ook even niet,gewoon lekker zitten,nou ja meer hangen en wat tv kijken. ook ben ik van de week verder gekomen met het lezen,daar kwam ook niet echt veel van de laatste tijd. en me peil in zin daalde gisteren naar nul door de manier waarop ik min of meer via internet werd behandeld. iemand kan er nog zo aardig uit zien en leuk overkomen als je dat op foto's en filmpjes ziet maar de werkelijkheid is toch even anders,blijkbaar is de aandacht voor landgenoten hoger als voor die uit andere landen komen,zeker als ze dan nog een knap gezicht hebben,strak lijf en een paar flinke tieten voor hebben zitten maar vergeet dan even niet dat ook je "andere fans" net zo goed onderdeel zijn van je status als bekende zijn. je bekendheid dank je aan je fans en niet alleen aan je werk! ik zou nu openlijk deze persoon bij naam kunnen noemen maar ik hou de eer aan mezelf en hoop dat deze persoon nog wel eens op zijn nummer wordt gezet. het aardige gedrag van eerst is rond uit veranderd in een grote eikel! voor nu houdt me zin ook verder even op dus rest mij allen maar dit nog om te zeggen: tot het volgende blog.....

dagelijkse ritme weer terug.

oke,ik wil het nu wel even uit schreeuwen: IK BEN 2 WEKEN ROOKVRIJ!!!!! en ik voel met er echt prima bij,na 6 dagen ging me vorige poging ten onder en nu ben ik er dus wel verder mee, zelf me dochter is een beetje onder de indruk dat het zo goed gaat, vooral omdat me humeur er niet echt onder lijdt volgens haar. ik denk dat me wondermiddel me griepje van vorige week is geweest, dan heb je nergens trek in,niet in eten of drinken en al helemaal niet aan een sigaret. dus ik denk dat we die fase hebben overleefd door het griepje. neemt niet weg dat ik er nog niet echt ben,ik ga nu me derde week in en hoewel me zo een elektrische sigaret als optie is gegeven door de huisarts wil ik zelfs daar nog niet aan beginnen. me dochter zei al dat ze zelf niet zag dat ik het nodig had,het gaat prima zo. wel heb ik een beetje een nieuwe verslaving ontwikkeld,ik drink nu s'avonds een irish coffee, misschien ook niet goed maar altijd nog goedkoper als roken. de fles whiskey kost me net zo veel als 2 pakjes sigaretten en die zijn met 4 dagen op gestoomd en me flesje is na bijna 3 weken leeg! ik lach me suf als ik een irish coffee ga maken,ik draai de dop nog maar van de fles en de kat Purk zit al bij me,niet voor de whiskey maar de slagroom die op de koffie gaat aan het einde,en meerder krijgen het door want de hond komt er nu ook al bij en onze Frodo lus ook wel een likje slagroom. we zijn inmiddels weer helemaal terug in het vertrouwde ritme van de dag, wekker gaat weer af om half zeven want er moet er weer een naar school en dan kan ik ook weer in huis aan de slag,die schade viel dan wel mee,de stofzuiger was een keer minder gebruikt dan anders maar dat viel te over zien. ding als een kattenbak verschonen gaan gewoon door als je ziek bent, de stofzuiger een keer overslaan is dan nog niet zo een ramp. en dan heb je ook weer de boodschappen die gedaan moeten worden, ik ben helemaal geen schop-type, het moet maar ik hou er echt niet van. boodschappen doen moet en gebeurd ook maar de gesleep met je boodschappen altijd,phff! ik ben ook echt niet het type wat voor de lol de stad in gaat om te shoppen,nee, ik ga als ik moet omdat ik er wat nodig heb maar de keren dat ik echt voor de lol ga komt niet gauw voor. ik denk dat de laatste keer alweer meer dan 2 jaar geleden is,lang, me pa lag toen in het ziekenhuis en om wachttijd te overbruggen waren me dochter en ik gaan shoppen. ja een vrouw die niet van shoppen houdt? ze bestaan en ik ben er een. waarschijnlijk komt dit ook omdat een dagje slenteren door de stad niet echt mee werkt in de reuma,het is een ware aanslag op de spieren in me benen en weet dan de dag er na bijna niet vooruit te komen van stijfheid en pijn. het weer wat we op dit moment in Nederland hebben is ook niet het beste voor mij,koud en vochtig en dat voel ik goed aan me lijf, ik kan aan me lijf al voelen hoe de zaken met het weer er voor staan. het persoonlijk weerstation van me dochter, die vraagt aan mij hoe ik me voel, is het goed dan valt het weer mee en voel ik me stijf en zo dan weet ze dat er nattig weer opkomst is. maar ondanks de reuma ga ik gewoon door, ik heb weinig keus want het is ik en me dochter, we zijn maar met zijn tweetjes. en dat geeft ook niks,we hebben het prima zo,we maken ons eigen feestje van het leven. vrijdagavond gaan we samen weer eens op stap. we hoeven niet ver want het is aan de overkant van waar ik woon,we gaan gezellig naar de bingo avond hier op het dorp. we hebben nog nooit wat gewonnen maar we hebben het wel altijd gezellig en veel lol zo samen. we hebben de griep weer achter de rug en het dagelijkse ritme is weer terug, even dan, volgende week is het herfstvakantie dus geen school, weer geen wekker maar me huishouden loopt wel gewoon door. tot het volgende blog ......