me persoonlijke zin werk niet mee .....

me persoonlijk zin om iets te ondernemen werkt me behoorlijk tegen deze week,niet meer doen dan dat nodige is. op een stuk papier heb ik korte zinnen staan die weer verwijzen naar dingen die ik in me verhaal wil verwerken,en omdat ik deze ochtend rond 05.00 uur wakker lag en met geen mogelijkheid terug in te slapen,had ik me werkmap maar gepakt en ben op papier een kort verhaal gaan schrijven,het is nog niet af maar ik denk dat dit wel eens iets kan zijn wat ik in stukken gaan hakken en dan op een vaste tijd eens per week op het weblog ga zetten. heb dus nog even geduld,het is nog in werk in uitvoering proces! ondanks dat de vakantie voor me dochter is begonnen is het ren en vliegwerk voor mij nog niet klaar. vandaag naar het ziekenhuis,nee,niet om dat er weer met mij of me dochter is maar de krukken die me dochter had tijdens het gesodemieter met haar knie moeten nog terug. voor een bepaalde tijd kan je die dingen onbetaald gebruiken en daarna moet je er een bijdragen voor betalen,op zich normaal maar ze worden niet meer gebruikt dus terug ermee en hoef ik niks te betalen. we mogen al voor genoeg dingen betalen. verder heb ik van de week nog een apparaatje gekocht waar ik even mee terug moet naar de winkel,dat ding lekt is zo lek als een mandje,de vloeistof die er in gaat loopt er van onder zo weer uit,is denk ik niet de bedoeling dus we gaan er even met terug. vanavond gaan we naar de bingo,daar hoeven we niet verder voor te lopen want dat is hier aan de overkant van waar ik woon. hoe dichtbij wil je iets hebben? dat is op zich voor ons wel makkelijk maar ik kan je zeggen dat er soms ook momenten zijn dat het niet zo leuk is. als daar een feestje aan de gang is van b.v een bruiloft dan is dat hier minder aangenaam,je kan de muziek hier dan heel goed horen en dan heb je nog de mensen die buiten staan te roken en daar bij nog even druk een gesprek bij voeren. nee,niet grappig is dat dan. ik slaap aan de voorkant en voor je gevoel lijkt het dan alsof je er zelf bij staat. gelukkig komt dat niet zo vaak voor dus we slikken de keren die er zijn zonder problemen en leven gewoon ons eigen leven door. maar vanavond is het dan die bingo en daar doen wij gezellig aan mee,het gaat ons niet om het winnen maar om de gezelligheid. morgen is het ook weer een dag van vroeg op,ik moet op pad om een gitaar te gaan halen,niet voor mezelf maar voor me dochter. die wilde er al zo lang een en nu kwamen we er een tegen voor een leuke prijsje. ze krijg dat ding voor haar verjaardag van mij. ze is pas in december jarig maar dan heeft ze het alvast maar. blij voor haar maar voor me eigen iets minder,vraag me af: zouden ze er ook oordoppen bij leveren? nee,dat is gemeen van mij, ik weet dat ze op school ook met cultuurles bezig zijn met muziek en gitaren dus ze heeft een beetje ervaring met zo een grote viool. vast dat er nog wel filmpjes van verschijnen op een van de sociale media die ik gebruik. en hoewel me persoonlijk zin er niet op vooruit gaat ga ik door met wat moet, dit hield wel in dat ik in me schrijfwerk op de laptop even bij weer thuis zijn geen zin had,spelletje via facebook hoefde voor mij ook even niet,gewoon lekker zitten,nou ja meer hangen en wat tv kijken. ook ben ik van de week verder gekomen met het lezen,daar kwam ook niet echt veel van de laatste tijd. en me peil in zin daalde gisteren naar nul door de manier waarop ik min of meer via internet werd behandeld. iemand kan er nog zo aardig uit zien en leuk overkomen als je dat op foto's en filmpjes ziet maar de werkelijkheid is toch even anders,blijkbaar is de aandacht voor landgenoten hoger als voor die uit andere landen komen,zeker als ze dan nog een knap gezicht hebben,strak lijf en een paar flinke tieten voor hebben zitten maar vergeet dan even niet dat ook je "andere fans" net zo goed onderdeel zijn van je status als bekende zijn. je bekendheid dank je aan je fans en niet alleen aan je werk! ik zou nu openlijk deze persoon bij naam kunnen noemen maar ik hou de eer aan mezelf en hoop dat deze persoon nog wel eens op zijn nummer wordt gezet. het aardige gedrag van eerst is rond uit veranderd in een grote eikel! voor nu houdt me zin ook verder even op dus rest mij allen maar dit nog om te zeggen: tot het volgende blog.....

dagelijkse ritme weer terug.

oke,ik wil het nu wel even uit schreeuwen: IK BEN 2 WEKEN ROOKVRIJ!!!!! en ik voel met er echt prima bij,na 6 dagen ging me vorige poging ten onder en nu ben ik er dus wel verder mee, zelf me dochter is een beetje onder de indruk dat het zo goed gaat, vooral omdat me humeur er niet echt onder lijdt volgens haar. ik denk dat me wondermiddel me griepje van vorige week is geweest, dan heb je nergens trek in,niet in eten of drinken en al helemaal niet aan een sigaret. dus ik denk dat we die fase hebben overleefd door het griepje. neemt niet weg dat ik er nog niet echt ben,ik ga nu me derde week in en hoewel me zo een elektrische sigaret als optie is gegeven door de huisarts wil ik zelfs daar nog niet aan beginnen. me dochter zei al dat ze zelf niet zag dat ik het nodig had,het gaat prima zo. wel heb ik een beetje een nieuwe verslaving ontwikkeld,ik drink nu s'avonds een irish coffee, misschien ook niet goed maar altijd nog goedkoper als roken. de fles whiskey kost me net zo veel als 2 pakjes sigaretten en die zijn met 4 dagen op gestoomd en me flesje is na bijna 3 weken leeg! ik lach me suf als ik een irish coffee ga maken,ik draai de dop nog maar van de fles en de kat Purk zit al bij me,niet voor de whiskey maar de slagroom die op de koffie gaat aan het einde,en meerder krijgen het door want de hond komt er nu ook al bij en onze Frodo lus ook wel een likje slagroom. we zijn inmiddels weer helemaal terug in het vertrouwde ritme van de dag, wekker gaat weer af om half zeven want er moet er weer een naar school en dan kan ik ook weer in huis aan de slag,die schade viel dan wel mee,de stofzuiger was een keer minder gebruikt dan anders maar dat viel te over zien. ding als een kattenbak verschonen gaan gewoon door als je ziek bent, de stofzuiger een keer overslaan is dan nog niet zo een ramp. en dan heb je ook weer de boodschappen die gedaan moeten worden, ik ben helemaal geen schop-type, het moet maar ik hou er echt niet van. boodschappen doen moet en gebeurd ook maar de gesleep met je boodschappen altijd,phff! ik ben ook echt niet het type wat voor de lol de stad in gaat om te shoppen,nee, ik ga als ik moet omdat ik er wat nodig heb maar de keren dat ik echt voor de lol ga komt niet gauw voor. ik denk dat de laatste keer alweer meer dan 2 jaar geleden is,lang, me pa lag toen in het ziekenhuis en om wachttijd te overbruggen waren me dochter en ik gaan shoppen. ja een vrouw die niet van shoppen houdt? ze bestaan en ik ben er een. waarschijnlijk komt dit ook omdat een dagje slenteren door de stad niet echt mee werkt in de reuma,het is een ware aanslag op de spieren in me benen en weet dan de dag er na bijna niet vooruit te komen van stijfheid en pijn. het weer wat we op dit moment in Nederland hebben is ook niet het beste voor mij,koud en vochtig en dat voel ik goed aan me lijf, ik kan aan me lijf al voelen hoe de zaken met het weer er voor staan. het persoonlijk weerstation van me dochter, die vraagt aan mij hoe ik me voel, is het goed dan valt het weer mee en voel ik me stijf en zo dan weet ze dat er nattig weer opkomst is. maar ondanks de reuma ga ik gewoon door, ik heb weinig keus want het is ik en me dochter, we zijn maar met zijn tweetjes. en dat geeft ook niks,we hebben het prima zo,we maken ons eigen feestje van het leven. vrijdagavond gaan we samen weer eens op stap. we hoeven niet ver want het is aan de overkant van waar ik woon,we gaan gezellig naar de bingo avond hier op het dorp. we hebben nog nooit wat gewonnen maar we hebben het wel altijd gezellig en veel lol zo samen. we hebben de griep weer achter de rug en het dagelijkse ritme is weer terug, even dan, volgende week is het herfstvakantie dus geen school, weer geen wekker maar me huishouden loopt wel gewoon door. tot het volgende blog ......

up date: ziekenhuis dochter

zo als belooft is hier nog even een up date over hoe het af is gelopen met me dochter in het ziekenhuis. de uitslag van de scan kregen we al op 5 oktober. nou de knie is/was gekneusd dat is wel zeker dus die krukken waren geen overbodige luxe dat ze die even heeft gehad. de meniscus is niet gescheurd maar zit ook niet voor 100% zo als het hoort plus dat in tegenstelling tot eerst er vocht in de knie zit. sterker nog er is zelf te zien dat in het bot van de knie vocht zit en daar kunnen ze nu even niks mee,dat moet van zelf eruit verdwijnen. eigenlijk zou er toch een operatie moeten komen om de boel wat op orde te zetten maar omdat ze met die groeiproblemen zit van de botten en de spieren durven ze dat nu niet zo goed aan. bang meer kapot te maken dan dat het goed maakt en ze zit nog volop in de groei dus misschien dat het er beter uit komt te zien met een paar jaar of zo. daarom blijft ze onder controle om het in de gaten te kunnen houden. en zo hebben we nummer 2 op de lijst van dingen die nu nog niet geholpen kunnen worden door de jonge leeftijd,de knie en de ogen. in het kort: op de ogen van me dochter zit glaucoom(zoek maar via google op) daarom heeft ze nu die bril,glaucoom is met een opratie redelijk op te lossen maar daar is ze dus nog te jong voor. en nu dus de knie het zelfde,kan opgelost worden maar nog te jong. kreeg ook gelijk naar me hoofd dat ik en d'r vader haar wel erg slecht in elkaar hebben gezet. me opmerking dat ze dan vast een in vluggertje is ontstaan werd niet goed in ontvangst genomen. ach ... het komt wel goed,ik vertrouw er op,ze hobbelt inmiddels weer zonder de krukken rond en ja,ze zal rustig aan moeten doen want bij het stevig door wandelen of rennen merkt ze wel dat d'r knie niet mee werkt. samen met de gymleraar is er een mooi overleg geweest dat ze toch mee kan doen met de gymles van school maar dat ze zichzelf weer niet aan een nieuwe blessure gaat helpen. er word dus van alle kanten mee gedacht en geholpen,komt dus vast wel goed met haar. tot het volgende blog ....

up date: ziek zijn

zo weer begin ons zelf weer menselijk te voelen na een dag of 2 behoorlijk beroerd te zijn geweest en de gedachten aan iets te moeten doen bijna voelde als dood gaan, tenminste dat denk ik,weten doen we het niet hoe dood gaan voelt en dat wou ik nog wel een jaar of 40 zo houden. kort om het was hier een echt eerste hulp bij ziekte in huis,ik ziek me dochter ziek,lekker samen ziek zijn op de bank. ik zelf was nog wel de klos omdat onze hond toch naar buiten moet om zijn behoefte te kunnen doen dus goed aangekleed me plicht voldaan om bij thuis komst weer op de bank te storten en verder te gaan met tv kijken. het is hilarisch als ik er aan terug denk,ik heb zo een hoekbank,in de een hoek ik met kussen en deken en in de andere hoek me dochter met kussen en haar dekbed, O ja ergens tussen in lag de hond nog op gerold, tv op netflix afgestemd en waren we eerst van plan om "the vampire diaries" seizoen 3 te gaan kijken zijn we toch maar over gegaan op "the originals" seizoen 1,dit is weer een spin off serie van de vampire diaries. nou het is wel leuk maar die klaus vond ik in de vampire diaries al een klein klootzakje en dat is hij in the originals ook! tussen door hebben we nog even af gewisseld met een film, niet gaan lachen: tinkerbell en de piraten. ik ben een disney fan en vooral tinkerbell vind ik leuk maar eerlijk gezegd vond ik deze film niet zo geweldig als de andere die ik heb gezien. misschien dat de kleintjes het wel leuk vinden maar ik vond het niet zo super. via online film kijken hebben we ook nog "puppy love" gekeken met Candace Cameron Bure en Victor Webster,het verhaal: Ben is een baseballspeler, die zoekt naar zijn weggelopen hond. wat hij niet weet, is dat zijn hond in het asiel terecht is gekomen en geadopteerd door een alleenstaande moeder en haar dochtertje Caitlin. als Ben zijn trouwe viervoeter eindelijk op het spoor komt, is er voor Caitlin geen denken aan om hem af te staan... op zich geen slechte film maar als je mr.Webster ken van de wat meer actie-rollen dan is deze rol een echte verrassing,een hele andere kant van de stoer bink,en ben er nog niet over uit of ik dit soort rollen bij hem vindt passen, maar dat is mijn persoonlijke mening. ergens tussen al het tv kijken door hadden we nog een klein probleempje waar we niet op zaten te wachten,me rolgordijn voor het achterraam storten naar beneden,door de leeftijd een pinnetje af gebroken,dat wordt dus kijken voor wat nieuws. zonder een rolgordijn hier aan de achterkant is niks,het is de zon-kant en de zon staat van s'ochtends tot s'avond bijna helemaal aan de achterkant dus iets wat dan dicht kan voor de zon maar het niet gelijk donker maakt zo als nu met de gordijnen zou wel prettig zijn. dat wordt dus shoppen voor wat nieuws. we beginnen dus weer beter te worden hier,ik ben weer bezig om de draad op te pakken van me routine, om te beginnen me weblog,en de rest gaat ook wel langzaam aan worden bij gewerkt. me dochter gaat morgen weer naar school (o ja schiet me te binnen, jullie krijgen nog nog wel een up date deze week over hoe de scan is afgelopen bij me dochter in het ziekenhuis). het is nog maar een weekje school en dan hebben ze hier herfstvakantie voor een weekje,misschien dat we dan wel even voor andere raam deco gaan kijken. ik krijg,als er geen verandering gebeuren, me beste vriendin uit Den Bosch die week over de vloer,heerlijk om weer even bij te kunnen kletsen en even elkaars problemen aan horen om die van je eigen even op zij te schuiven. er zijn dus weer genoeg dingen waar ik mee bezig ga zijn,vandaag neem ik het er nog even van,nog 5 afleveringen van the originals seizoen 1 om te kijken en dan hebben we ze allemaal gezien. kunnen we morgen weer de week starten zo als het hoort,kind naar school en moeder die weer met te veel dingen te gelijk bezig is, kortom: onnodige stress! lekker ouderwets gewoon bezig zijn ... hahaha ... ja dit klinkt precies zo als ik ben. me dochter zou zeggen: the witch is back for business! (die heks leg ik misschien nog wel eens uit). ja ik zit weer beter in me vel,voel me top en ben nu op de 12 dag van rookvrij zijn. we gaan lekker goed zo. dus rest mij nog een ding om te zeggen: tot het volgende blog ......

ziek zijn..

op dit moment heb ik even geen zin in alle sociale media en het weblog,ik voel me ziek en de bank is de best plaats waar ik op dit moment vertoef. met een kussen in me rug en een deken over me heen .... en de tv op netflix,ben nu maar begonnen om "the originals" te gaan kijken. iedere spier in me lijf voel ik en ik ben niet eens in een sportschool geweest of zo, dus ik denk dat de reuma ook een klein beetje mee werkt in me ziek zijn. zo dra ik me weer beter voel zien jullie wel weer een weblog verschijnen. fijne weekend en tot het volgende blog .....

gaat het me dan toch lukken?

als er iets is waar van wordt gezegd dat vrouwen goed kunnen is het multitasken. vandaag ben ik al aardig op weg met multitasken. in de keuken staat een wasmachine te rommelen,in een sopje staat wat afwas te weken en in tussen ben ik even gauw een weblogje uit me mouw aan het trekken,met nog een ander programma open staande omdat ik ook nog even tussendoor ben begonnen om de oude verhaaltjes over te typen op de computer,wat ik dus al zei: multitasken! ik ben lekker bezig vandaag kan ik wel zeggen en dat komt omdat ik al een weekje een geheimpje heb .... ik ben weer een poging begonnen om te stoppen met roken en ik heb me eerste week rookvrij achter de rug,met succes! ik begon die druk op me borst weer te voelen en ben toen eens langs gegaan bij de huisarts, toen ik zei dat met een eerdere poging om te stoppen met roken de druk minder voelde was zijn antwoord vrij duidelijk: opnieuw proberen! omdat de man me niet echt bang wilde maken maar wel even me er aan hielp herinneren hoe het met me pa is afgelopen,niet dat ik gelijk het zelfde ga krijgen of overkomen maar even om het in me achterhoofd te nemen,dus toch maar opnieuw proberen te stoppen met roken. me dochter is vrij nuchter er mee maar het idee dat ze mij kan verliezen net als opa maakt haar bang en is ook zeer stellig dat ik dan maar moet stoppen,en ze beloofd me nu meer te steunen en minder grapjes te maken. arme schat, ze heeft zo haar momenten dat je als moeder even niet weet wat je nou moet zeggen. ik kan dus alleen maar me best doen om het te laten slagen. de huisarts kon me helpen met pleisters of tabletten maar die hoef ik allemaal niet,een idee waar hij mee aan kwam is zo een elektrische sigaret. oké het blijft roken maar het schijnt minder schadelijk te zijn als de normale tabak. ik heb nog niks gekocht en probeer dit ook nog even uit te stellen om niet te zeggen dat ik er nooit een ga kopen. ik heb me deze week redelijk rustig gehouden hier over,niet luid verkondigen dat ik het weer eens probeer,nee,lekker op mezelf bezig zijn. de zolder staat aardig op zijn kop,en je heb in een eerder blog al kunnen lezen dat ik een pracht vondst heb gedaan voor mezelf. ik ben voorlopig wel even bezig om die verhalen te verwerken op me computer en ik heb er echt veel zin in om ze te gaan verwerken. en ik denk dat door dat ik mezelf nu bezig heb kunnen houden minder er bij na denk of ik wel of niet wil roken. oke,heb op deze dagen wel 2 rolletjes drop verwerkt maar oké dat vergeef ik mezelf dan wel weer even. het belangrijkste voor mij is dat ik die druk kwijt raak op me borstkas en die druk is al minder. me humeur is redelijk handelbaar,niet overdreven gek of zo maar ik probeer om die reden dan ook even bepaalde situatie's te vermijden. ik heb er wel een goed gevoel bij dit keer. maar ik ga nu even verder met multitasken, afwas opruimen,straks wasgoed ophangen en nog maar een verhaaltjes over typen of misschien verder met me ander verhaal,weer het nodig uitgezocht om te gaan verwerken .... weet je wat ik eerst ga doen? mezelf op een kopje koffie trakteren (haha .. nee,geen sigaretje). tot het volgende blog.....

up date: snapchat

sommige hebben het misschien gelezen en andere nog niet maar ik heb dus snapchat aan gemaakt. op verzoek van me dochter had ik dit aan gemaakt maar snap er niks van en zie ook het nut van het gebruik er van niet in. heb dus zelfs al een snap naar iemand gestuurd wat totaal niet te bedoeling was! het was maar een foto van de afwas die bedoeld was voor me dochter om even iets duidelijk te maken aan haar en niet voor hem die het nu mede had ontvangen(sorry). nee,ik geloof niet dat snapchat een succes wordt voor mij,ik heb hem nog wel staan in me app-lijst maar denk dat eind deze week het er wel uit zal verdwijnen. ik verwacht niet dat ik nu op eens een aantal meer volgers zal krijgen op snapchat die het me waard maken om het te houden. het was leuk geprobeerd maar nee,snapchat en ik is geen goede combinatie. ik hou het wel bij twitter,facebook,instagram. verder is er ook nog een google+ pagina en dat vindt ik wel meer dan genoeg. dus ik ben bang dat ik uit log op snapchat en de app ga verwijderen,tot vrijdag kijk ik het nog even aan maar de overlevingskans voor snapchat is 10%,niet erg veel dus. up-date 30 oktober 2015: in het weblog "weblog en snapchat te samen" lees je alles over de plannen met snapchat!