het begin is er...

in me vorige blog liet ik al weten dat ik graag een boek wilde schrijven.
inmiddels ben ik zover dat ik voor mezelf een opzet heb gemaakt van hoe en wat er in het verhaal gaat gebeuren.
deze opzet is me geheugensteun tijdens het schrijven.
van de personen een beschrijving gemaakt die in het verhaal worden verwerkt.
ik heb zelfs het begin al klaar: het eerste hoofdstuk is klaar,nu de rest nog.
me dochter was vorige week ziek en dat gaf mij het idee om het verhaal ook te laten beginnen met de hoofdpersoon die ziek is.
grappig is toch wel dat me dochter erg mee denkt over het verhaal(hoofdpersoon is onstaan door haar).
ze neemt het erg eigen aan,ik krijg dan ook te horen:"de persoon moet ik toch voorstellen dan mag ik dus ook wel bepalen wat ik wel en wat ik niet wil hebben.
erg leuk geprobeerd maar dat wil voor mij niet zeggen dat de persoon in het boek nou echt een kopie gaat worden van me dochter.
ze geeft me wel de ideeen voor het verhaal.

een boek schrijven dan wil je het ook uit gaan geven.
inmiddels heb ik ook daar wat over gevonden.
per boek krijg je een x bedrag van de opbrengst,de rest is voor de kosten van drukken en uitgeven enzo,ook zorgt deze uitgever er voor dat het boek met illustraties wordt bewerkt.
verder is het dan vrijblijvend voor mij,geen contract met verplichtingen.
wel kan het dan zijn dat er via deze uitgever interesse komt naar mij als schrijver,ik hou ten alletijden de rechten zelf.
via een andere uitgever heb ik dus dan kans om een contract te krijgen om meer boeken te gaan schrijven.
maar laat ik niet te ver voor uit gaan denken,het zou wel leuk zijn als ik die kans kan krijgen.
de personen zijn zo dat je vervolgen kan maken naar maten ze ouder worden.
maar dat is allemaal nog hoopvol dromen maar ja...wie niet waagt die wint nooit iets.
en ik ben dan nu toch begonnen die kans te nemen.

tot het volgende blog.....

hoe schrijf je een boek?

ken je dat? je hebt een droom van iets wat je graag wil doen maar je weet niet goed hoe je dat moet aanpakken.
ik heb dat wel of liever gezegt had dat ook.
ik mag graag schrijven,verhaaltjes,van die korte,niet te groter dan een bladzijde.
ik heb er daar al genoeg van maar wilde iets anders.
iets van een boek schrijven waarbij je bepaalde elementen als de personen kan terug laten komen in een volgende deel(als je ooit zo ver komt).
iets voor de kinderen/jeugd en niet iets voor volwassen,dat had ik al wel in me hoofd.
regelmatig komen er van die korte verhaaltje in me hoofd en die schrijf ik op of idee voor een verhaaltje,die schrijf ik ook op,je weet maat nooit misschien wordt het nog wel eens bruikbaar matriaal.
maar nog steeds geen idee van hoe of wat ik een een wat grotere vorm van boek schrijven moest aanpakken.
tot gisterenavond,ik lag al op bed en lag zo te denken hoe de dag verlopen was.
dingen die me dochter had gedaan maar ook over dingen die gebeurd zijn van langer terug.
ik was eigenlijk me leven eens aan het door nemen.
en toen viel me het idee in van hoe ik een boek kon gaan proberen te schrijven.
en dan niet me levensverhaal,daar is genoeg van om ook een boek te schrijven maar wie zit er nu op weer een boek te wachten van iemand zijn ellende?
het matriaal wat ik zocht om te kunnen schrijven heb ik dagelijks voor de hand.
me eigen dochter,de dingen die ze doet,alleen of met haar vriendjes.
en zo zat ik dus vannacht om een uurtje of half één,lampje aan en me werkmap op schoot me ingevening op te schrijven.
dingen die gebeurd zijn kort opschrijven,die kunnen misschien wel verwerkt worden en nog meer dingen schieten door je gedachten.
alles gauw opschrijven,je weet maar nooit of je er nog wat mee kan.
ongetwijfelt dat er nog dingen bij gaan komen die ik kan gebruiken.
en zo is me idee onstaan en heb ik me begin matriaal al mijn droom waar te kunnen gaan maken.
ik heb al iets gevonden via internet waar ik terecht kan als ik me boek af heb.
maar hoe en wat verder dat zullen we nog wel zien.
het zou toch wel heel leuk zijn als je je eigen boek in de boekenwinkel ziet,en nog leuker dat me dochter kan zeggen dat de hoofdpersoon is onstaan door haar.
want de eigen namen gebruiken doe ik dus niet,hoe ze dan wel gaat heten....?
dat blijft nog even geheim.

tot het volgende blog.....

de school is weer begonnen

zo, de school is weer begonnen.
er waren al delen van nederland waar de school al weer begonnen waren maar hier in deze regio zijn ze dan nu ook weer van start gegaan.

echt met veel tegen zin is me dochter niet gegaan,ze had er wel weer zin in.
6 weken vakantie is toch wel erg lang.
maar we weten toch wel hoe dat gaat.
vandaag zijn ze nog blij dat ze weer naar school kunnen maar eer dsat de week om is zal er wel weer iets zijn dat ze wilde dat het nog vakantie was.

ze gaat nu naar groep 5.
en dit betekend dat ze ook ander schooltijden heeft.
nu gaan ze van 08.30 tm 12.00 en in de middag van 13.15 tm 15.15.
op maandag- en donderdagmiddag is er nu gym.
ook heeft ze 2 vakken erbij,aardrijkskunde en geschiedenis.
en er is huiswerk,dat was wel een tegenvaller toen ze dat hoorde.
maar het is nog nieuw en ze heeft ook eigenlijk geen idee wat het inhoud om huiswerk te krijgen.
een andere nieuw iets is dat ze nu geen meester meer heeft maar een juffrouw.
en dit schooljaar is er geen schoolreisje maar een week schoolkamp.
hoewel dit pas in april 2011 is maakt ze zich daar nu al druk over,ze wil niet mee,een week weg zonder mama is een ramp,het idee alleen al geeft nu al de nodige discussie's.
we zwakken dat dus maar af met de zin: we zien wel,het is nog niet zover.

ja,de school is weer begonnen.
het is gelijk weer stiller in huis,de wekker gaat weer iedere morgen.
kortom: we draaien weer op een vast ritme.

tot het volgende blog....

water-weekje

wat is er toch de laaste weken veel water gevallen.
het is echt niet normaal meer.
in pakistan hebben ze volgens mij nog nooit zoveel water gehad als nu.
het is best heel erg wat er is gebeurd en ik hoop dat voor de mensen de boel snel weer leefbaar wordt.

maar net als gisteren als ze hier in nederland weer een bezig zijn met de aktie voor giro 555 dan geef ik toch niks.
ik vertrouw het voor geen meter.
kijk nu eens naar haiti,met de ramp daar,er zijn gebieden die nog geen hulpverlener hebben gezien.
en als ik dan op het rtl4 nieuws een repotage van de bevolking daar die hulp willen maar al duidelijk maken het via de bevolking zelf te doen en niet via de regering dan hou ik me knip toch wel angstvallig dicht.
ik gun het ze wel maar ik vertrouw de mensen er achter niet.


en wat dachten we van ons eigen kikkerlandje.
wel in mindere maten als daar maar ook wel weer het nodige aan water.

wat een weer deze week zeg,eerst zoveel wind,de hond wou nog niet naar buiten met al die wind en toen de hevige regenval,en de hond zag het toen nog minder zitten om naar buiten te gaan.
in deze dagen is er nog meer regen gevallen dan we normaal op de hele maand krijgen.
en ik hou al niet van regen,ik vindt de douch al nat genoeg.
laten we dus maar hopen dat we het voorlopig wel weer ff hebben gehad.
de brandweer heeft er zijn handen weer vol mee gehad.
dat hebben we toch ook wel een beetje aan ons zelf te danken.
waarom? we dempen de sloten,greppels en andere waterkeringjes maar dicht om er dan op te kunnen bouwen en op die manier kan het water nergens meer naar toe omdat onze riool het nergens kwijt kan met als gevolg,kelder loopt vol of de straat komt blank te staan.
dat misschien dat niet met me eens is wil ik best geloven maar we leven nog steeds in een vrijland en ik denk dat dat toch wel mede de oorzaak is van deze overlast van water deze week.

tot het volgende blog.....

berouw komt na de zonde

waarom krijgen mensen pas in de gaten wat ze hebben gedaan achteraf?
in een kwade bui worden dingen gezegt en gedaan en als dan het moment er is dat ze dat gene wat ze toch wel heel dierbaar is kwijt zijn of kunnen kwijt raken dan komen ze met hangende pootjes terug.
de nodig veronschuldigingen en belooftes worden dan afgedraaid.

omdat je anderhalf jaar ook niet naast neer kan leggen in een keer.
ben ik dan misschien de goedheid weer die hem dan de kans wel wil geven om te laten zien dat hij het echt meent en spijt heeft.
wel voorop gesteld dat ik me nergens meer verplicht toe voelt en dus mezelf ook niet als gebonden meer wil beschouwen.

het schijnt dat vrouwen er heel goed in zijn een man door het stof te laten gaan als ze een fout zijn begaan daar tegen staat ook weer dat mannen heel goed kunnen liegen om te krijgen wat ze willen.
ik las dat ergens op internet.
ik voel me daar absoluut geen uitzondering op en heb voor me zelf dan ook simpel weg de doelstelling: bewijs maar dat je het waard ben.

intussen wil ik gewoon genieten van me tijd.
doen wat ik leuk vindt,omgang met wie ik wil en verder wel zien wat er nog op me pad kruist.
de tijd zal het leren of het gelijmt kan worden want het heeft me toch wel heel diep geraakt dat het zo uit de klauwen heeft kunnen lopen.

tot het volgende blog....

kan raar lopen

wat kan het toch raar lopen in een mensenleven.
waren we een week of twee terug nog op vakantie,ik,me dochter en me vriend.
was het van de week lettelijk oorlog tussen hem en mij.
waar over doet er niet toe,dat is prive.
maar na voor zeurmuts en ik heb voor niemand wat over uit gemaakt te zijn was het bij mij de druppel.
de discussie kreeg een wending die totaal niks meer te maken had met "houden van.."
en dan kom je voor jezelf op het punt dat je moet kiezen.
we hadden al vaker de nodige discussie's gehad maar deze was de druppel.
toen hij begon te dreigen met als jij het niet doet maak ik het uit,was ik hem een stap voor,op deze manier zet ik er een punt achter.

oke,het laat me niet koud.
we waren anderhalf jaar samen en we hebben ook hele goeie tijden gehad.
het is op het moment een beetje een mix van emotie's wat door me lijf gaat.
ogen rood en pijnlijk van het janken,tisseuse zijn op,foto's verscheurd van woede.
ach,je snappen wel wat ik bedoel.
nee,deze wending was toch wel koud en harteloos.
maar ik hou mezelf wel voor dat het echt het beste is.
vroeg of laat zou het toch wel stuk gelopen zijn.
we waren het zelfde maar ook weer zoveel verschillend.

ik mag mezelf ondanks een rotweek niet ongelukkig noemen.
klinkt misschien raar.
maar de grootste liefde van mij heb ik altijd nog.
en dat is me dochter.

tot het volgende blog....

het gemak van thuis

in een caravan op vakantie is leuk.
maar als je eenmaal thuis ben dan merk je al snel de luxe die we thuis hebben.
het gebruik van water thuis is onbeperkt,kraan open en hup..het stroomt er uit zonder dat het opraakt.
in de caravan kan dat ook wel maar...het komt dan uit zo een watertank van 10 liter dus die moet dan weer bijgevult worden.
douchen is ook zo iets,geen gedoe met douchmuntjes,lampjes in de gaten houden anders heb je koud water.
nee,thuis kun je lekker douchen zonder dat je hoeft te vrezen voor een koude douch.
koken doe je niet echt uitgebreid op vakantie,pasta's,bbq en andere simpele dingen.
thuis kook je aardappels,je groente en bak je een stukje vlees en na 12 dagen vakantie smaakt dat echt super goed.
en dan het slapen..heerlijk zo op je eigen bed weer,slapen in de caravan is ook niet verkeerd maar zo tegen het einde van de vakantie begin je toch te voelen dat het matras niet optiemaal is.
begrijp me niet verkeerd,dit is geen geklaag.
zo op die manier op vakantie is leuk en ik ga het volgende jaar weer doen.
maar thuis is het zo veel makkelijker en daar staan we eigenlijk niet echt bij stil.
sterker nog,ik prijs me zelf als een geluksvogel dat ik ondanks me minimale inkomen toch de mogelijkheid vindt om dit te kunnen doen,oke ik moet er ook wel een jaar voor sparen maar het lukt me wel.
niet iedereen kan het in deze tijd nog opbrengen.
maar dat is een punt daar staan we nooit bij stil,we kijken wel naar ons zelf maar niet naar de andere.
terwel als je jezelf eens onder de loep neemt je het eigelijk helemaal zo slecht nog niet heb.

tot het volgende blog...