maandag 16 februari 2015
50 tinten...
vele vrouwen roepen over de boeken reeks van 50 tinten hoe geweldig dit is.
inmiddels er er ook een film van uit gekomen.
ik heb de boeken gelezen en sorry,zo geweldig vond ik ze nou ook weer niet.
ik heb me door de twee eerste delen,50 tinten grijs en 50 tinten donkerder,heen geworsteld. deel 3,50 tinten vrij,vond ik persoonlijk dan nog de beste van de drie boeken.
ik heb niks met deze boeken serie,leuke opvulling in de boekenkast,meer ook niet. weg doen zal ik ze ook weer niet omdat ik zo van iemand kreeg die me dierbaar was.
de boeken zijn geschreven door E.L. James.
christian grey is emotioneel beschadigd waardoor hij niet meer op een normale manier intimiteit kan beleven,daarnaast is hij ook bang om op welk moment dan ook de controle los te laten. sm is voor hem een manier om zich zelf niet te veel bloot te hoeven geven en ook nog volledig in controle te blijven.
Anastasia Steele staat op het punt om af te studeren in engelse taal en literatuur. als ze invalt voor haar zieke vriendin kate en succesvol zakenman christian grey interviewt voor het universiteitsblad.
meer ontmoetingen volgen hier na en er ontwikkelt zich een intense en gecompliceerde liefdesrelatie.
heel typische dat we altijd zo een ophef maken over hoe vrouwen behandeld moeten worden door de mannen maar in de slaapkamer dromen ze er weer van om een pak ransel te krijgen. voor de erotische kik?!
vinden jullie erg als ik er voor pas?
ieder zijn eigen idee van slaapkamer erotiek maar de mijne is het echt niet.
een dominante kerel die de volledige controle over me zou willen hebben,ik krijg al rillingen over me rug als ik er aan denk.
in het begin vond ik hem dan ook een grote eikel,in deel 3 als hij iets vrijer wordt in zijn houding begin ik hem wel iets meer te mogen.
de twijfels waar de vrouw in dit verhaal mee worstelt kan ik wel begrijpen,lijkt me ook best lastig als je veel om iemand geeft maar zijn manier van leven iets nieuws is en je ook bang maakt.
zijn orders niet opvolgen betekend dat hij je gaat straffen. hoe idioot wil je het hebben!
ik zou hem persoonlijk dan ook wel even klopjes willen geven,is dit nou het typische van de hele daagse vrouw wat we willen? ik dacht dat het vrijheid was en niet mishandeld worden,en stiekem dromen we dan weg bij dit boek over hoe het zou zijn als jezelf de gene bent die hier mee te maken heeft.
kom op! het is maar een boek. waar maak ik me nou druk om?
in amerika wordt het genre 'mommy porn' genoemd,en dan gaat het niet zo zeer over de sekscènes als wel over de onderdrukking of onderwerping van de vrouw die daar plezier aan beleeft. men was er zelfs bang voor dat het huiselijk geweld er door zal toenemen.
in 2013 kwam 50 tinten de parodie op het toneel,de parodie bestaat uit diverse stukken van het boek.
er worden de scenes uit het boek gespeeld, terwijl drie vrouwen van een boekenclub het boek aan het lezen zijn.
het is bovenal een parodie, die niet alleen het boek op de hak neemt, maar ook de schrijfster en het genre.
deze musical was best wel een succes en lijkt mij ook wel een stuk aangenamer als de boeken.
maar ieder zijn eigen keuze in wat je wil lezen en waar je van droomt.
ik pas,sterker nog .... voorstellen om de scene's in de slaapkamer na te doen kun mannen bij mij uit hun hoofd laten!
ik doe daar niet aan mee en je zal dan heel snel me huis uit zijn om nooit meer terug te komen!
maar wat maak ik me druk? ik ben single en ook echt niet zoekend naar mijn eigen "mr grey".
tot het volgende blog....
dinsdag 3 februari 2015
up-date: ziekenhuis in,ziekenhuis uit
in middels weten wij wat me dochter heeft.
helaas is dit iets van een zeer persoonlijke aard en wil ik daar verder geen heel blog over schrijven op dit moment.
wel kan ik jullie vertellen dat het geen leukemie of andere ernstige ziekte is,voor ons toch wel een opluchting. pfeiffer konden ze voor dit moment niet 100% uitsluiten dus daar moet ze over een paar weken een nieuwe test voor doen.
met de uitkomst van wat we nu weten gaan we aan de slag en ik kan jullie verzekeren dat met der tijd me dochter er weer helemaal boven op gaat komen en weer een vrolijke tiener kan zijn.
hoe snel dit gebeurd ligt ook aan haar zelf maar ze is positief en erkend het probleem wat ze met zich mee draagt,dat is al een stap in de goede richting dus.
we houden goede moed en nemen de dingen per dag,we gaan de goede richting op maar nemen dit stapje voor stapje.
voor nu blijft ze erg moe en lichamelijk weinig kracht maar het gaat allemaal goed komen.
tot het volgende blog....
maandag 19 januari 2015
ziekenhuis in,ziekenhuis uit!
nee je leest het goed met de titel van dit blog.. ziekenhuis in,ziekenhuis uit.
dat is zo een beetje de omschrijving sinds december 2012.
het begon toen met me vader,voor de gene die het hebben gemist.
me vader werd toen opgenomen,na een hele boel bezoekjes en onderzoekjes bleek hij sarcoom te hebben.
dit is een vorm van kanker en in juni 2013 is hij er aan overleden.
kort daarna gingen de bezoekjes verder,dit keer met me dochter.
daar uit bleek dat zij een hormonenstoornis had,die is nog niet over maar we zitten midden in een test om deze te bestrijden.
daar naast bleek ze ook nog eens glaucoom te hebben,dit zit op de ogen.
inmiddels heeft ze een bril en de tweede test ronde achter de rug,binnenkort weten we of deze aangeboren is of groeiend en weten we ook hoe het toekomst beeld gaat worden hier mee.
en daar kom nu weer bij dat ze vanochtend weer eens op zijn kop is gezet met wat testjes.
dit naar aanleiding van een bezoek aan de huisarts,ik dacht een griepje die ze had maar hij vermoeden wat anders.
dus nu weer doorgelicht op van alles.
simpel pfeiffer maar ook op reuma,leukemie(of welke vorm van kanker dan ook) tot suikerziekte of wat voor ziekte dan ook.
ook de longen klonken niet zo goed en dat maakte hem zorgelijk en nam dit zeer ernstig op. niet even wijzen op "het zal dit wel zijn".
nee,dit moet verder onderzocht worden om dingen vast te stellen of juist uit te sluiten.
ziekenhuis in,ziekenhuis uit....je snapt hem nu vast wel.
als moeder schiet het stress gehalte weer vol omhoog,niet doen! er is niks zeker,maar ja,je doet het toch. moederinstinct?
je gooit nog een verweer in de strijd of het komt door de test met de medicijnen tegen de hormonenzooi,nee dat heeft er niks mee te maken.
je krijgt lichte wan idee: wat als? je moet er gewoon niet aan denken.
maar ja je loopt de familie boel eens na,reuma kan,ik zelf heb het ook en me moeder en me oma ook,dus in de lijn van moederskant zit het wel.
kanker(paniek) ja die komt zo een beetje bij iedereen in de familie wel voor,en 3 ooms er aan overleden,me eigen vader,me 3 tante's er voor behandeld ... je snapt het beeld wel. dus ja kunnen doet het.
en me tante zei ook al dat het kan,leeftijd maakt daar niet voor uit. ja lekker! oke,ze heeft gelijk maar als moeder wil je die mogelijkheid even niet horen.
nee,pfeiffer daar gok ik op en misschien toch reuma.
in tussen is me dochter een een stuk makkelijker onder als ik,regelmatig krijg je een standje,denk even aan je eigen mam!
ja ze heeft gelijk,maar je cijfert jezelf opzij voor je kind.
dus we hoppen nog even verder met ziekenhuis in,ziekenhuis uit.
ik weet wel niet van ernstige uit gaan,het kan een heel onschuldig iets zijn. maar het gaat je aan je hart als je denk aan wat ze kan hebben.
het loopt gewoon niet lekker dat is zeker.
4 weken te vroeg geboren...is dat de reden? nee niet bij stil staan,je maakt jezelf gek.
ja gek...ik zou gek worden als me kind iets overkomt. ze is me alles,me hele leven draait om haar.
geldt dat niet voor iedere moeder en haar kind(eren)?
kalm aan! we wachten nu af,eind van deze week weten we uitslagen van deze testen en dan horen we wel hoe het verder gaat.
voor nu...kind nog thuis...moe en slaapt. slapen doet ze veel,eet weinig maar drinkt wel genoeg.
me arme meisje,wat ook al is ze 13 jaar en op en top een puber,voor mij is en blijft ze me kleine meisje.
tot het volgende blog....
donderdag 1 januari 2015
woensdag 24 december 2014
woensdag 10 december 2014
weiger-ambtenaren
ik kan het weer niet laten...maar het is ook belachelijk!
per 1 november 2014 mag je als ambtenaar niet meer weigeren om een homo of lesbisch stel te trouwen.
terecht!...vrij land dus iedere mag toch leven op zijn of haar manier die hun gelukkig maakt?
de gemeente Tholen heeft op de valreep van deze nieuwe wet nog even 3 weiger-ambtenaren aan genomen.
met als gevolg een ton aan kritiek op deze actie,je hoeft niet te vragen welke groep hier verantwoordelijk voor is.
wie deze hoek kent,weet dat de SGP hier de meerderheid heeft.
het was de zelfde partij die toen het wetsvoorstel werd aan genomen ook al zo veel kritiek had hier op.
oké ze zullen heus ook wel actie's hebben die goed zijn maar dit slaat werkelijk alles.
dit hele weiger-ambtenaar gedoe is gewoon met voorbedachten raden op gezet hier door de gemeente. wie voor 1 november 2014 wordt benoemd mag nog weigeren,benoemde na deze datum hebben geen keuze meer.
trouwens het is je beroep,je hebt er zelf voor gekozen,zou fraaie zijn als je auto kapot is maar de monteur heeft niks met je merk auto dus weigert hij deze te maken.
in Den Haag schijnt dit nu ook ter discussie te staan. er is weinig aan te veranderen maar er word wel over gesproken.
dit neemt niet weg dat er ook nog ambtenaren zijn die zonder problemen wel zo een huwelijk tussen mannen of vrouwen voltrekken.
die bijbel geeft toch wel stof tot nadenken: was het niet Jezus die omringt werd door 12 apostelen? 12 mannen! snap je me punt?
nee even serieus,hoe je leeft is je eigen keuzen. prima als je een geloof volgt maar heb op zijn minst het respect om die leefwijze van een ander ook te respecteren. maar dat is te veel gevraagd!
kom op! geloof doe je van uit je hart..niet in hoe je leeft of kleed. waarom op zondag zo vaak naar de kerk?
is één keer niet genoeg?
ik zelf heb niks met geloof,te veel slechte ervaringen. verwijzingen om wat ik niet doe en hun wel.
voorbeelden? genoeg! een stel kinderen van een jaar of twaalf die tegen me dochter zeiden toen ze een jaar of 4 was,dat als ze niet in god geloofde en naar de kerk zou gaan ze naar de hel ging als ze dood was. WAT!! spoor je toch niet,is dat wat jullie 3x per dag in de kerk leren?
of wat dacht je van deze: tijdens de begrafenis van mijn oma was er een dominee,haar wens dus uitgevoerd. die gaaf een preek over de witte schapen(gelovige en kerkbezoekers) en de zwarte schapen(ongelovige en geen bezoekers)tijdens deze preek keek hij telkens de kant op van de familie als hij over de zwarte schapen spraak die niet geloof zijn of er niks mee doen.
bij voorbaat veroordeelt,kansloos...deze hele preek sloeg totaal de plank mis van het punt waar om we daar waren.
ik leef hoe ik wil leven,ik zal de eer aan mezelf houden en respectvol blijven.
op zondag zal ik niet me tuin doen of de auto wassen,wasgoed zal ik op zeker wassen...hangt in me eigen achtertuin of op de zolder,hebben ze weinig last van,en ik zal me op de tijden dat de kerken in gaan niet tussen hun bevinden als dit niet nodig is.
heb u naast lief. behandel een andere zo als u zelf ook behandeld wil worden. nou van naastenliefde is weinig spraken en de behandelwijze ook.
deze actie is totaal respectloos en stinkt aan alle kant naar discriminatie.
wettelijk hebben ze niks fout gedaan maar de hele onderneming van deze weiger-ambtenaren geeft de nodige spraakstof op straat of via de sociale media's.
tot het volgende blog.....
woensdag 3 december 2014
december...bijna jaar om
phff...we zitten al weer in december. wat gaat een jaar toch hard voorbij zonder dat je het door heb.
voor mij kijk ik terug op een jaar met toch wel een positief gevoel.
na de stress in 2013 kreeg ik met een simpel telefoontje eind april 2014 echt een zucht van verluchting en voelde bijna die stress van me af glijden.
2014 was ook het jaar dat me dochter afscheid nam van de basisschool en de beruchte "brugpieper" werd op het voorgezet onderwijs.
en dat bedoel ik niet in slechte zin...we mogen niet mopperen,ze doet het goed en de cijferlijst is niet slecht.
naar lange tijd ben ik ook weer een weekje op vakantie geweest,had ik ook wel nodig.
samen met me dochter naar den bosch,de hond mocht mee en voor de katten had ik een goeie oppas.
we hebben genoten,vooral dat avondje uit naar de bios was gaaf.
2014 gaf me ook de mogelijkheid om de oude meubels van me pa te vervangen,niet dat ze zo slecht zijn maar het is mijn smaak niet en kom op! de gemiddelde leeftijd is toch rond de 25 jaar,staat niet lelijk om een up date er van te doen.
me neefje was zo aardig dat ik zijn bank kon overnemen. de bank was wel aan vervanging toe,de kussen begonnen echt scheuren te krijgen. via me tante kreeg ik een andere tv kast.
en nu zit ik te wachten op de pakketdienst,de salontafel word ook vervangen,de oude staat al uit elkaar buiten.
ook komt er nog een andere stoel,die kan ik volgende week verwachten.
kortom: dat oude donker eiken van me pa word vervangen door de moderne hout-look meubels.
ik ben best wel trots op me zelf.
laat ik eerlijk zijn: als afgekeurde bijstandsmoeder heb je het niet breed maar ik kom iedere maand rond en het is me ook nog gelukt om geld vrij te krijgen om andere meubels te kopen.
nu kan het nog dus doe ik het ook,met de wetsveranderingen in 2015 moeten we maar weer afwachten hoe de wind gaat waaien.
maar het zal geen gunstige wind zijn,dat weet ik wel.
roeien met de riemen die je hebt,kop op en door gaan!
het lukt me nog iedere keer weer om het zelf te doen,voor mij geen voedselbank. er zijn vast gezinnen die het harder nodig hebben dan ik. en ik hoop ook dat dat zo blijft.
2014 had één minpunt: me dochter en haar ziekte: het hormonenhuishouden ligt goed overhoop door 1 hormoon.
maar daar hebben we nu een fase in bereikt dat we hopelijk kunnen zeggen in 2015: we hebben deze slag ook gewonnen!
het ziet er goed uit dus de medicijnen die ze nu gebruikt kan wel eens een boel op orde gaan zetten.
maakt het leven voor haar wat aangenamer en niet meer zo ziek iedere keer.
gelukkige kan ze door de moderne I-pad veel werk van school thuis terug vinden en thuis maken.
ja,2014 was wel een goed jaar. zelf merk ik dat ik aan het verwerken ben wat er allemaal is gebeurd.
ik heb weer een periode achter de rug waar in ik slecht sliep,dromen over die zondagmorgen dat ik me vader dood op zijn bed vond.
wel krijg ik steeds meer het gevoel dat het goed is zo,ik voelde me schuldig dat ik die ochtend toen ik rond 6 uur wakker schrok niet naar beneden ben gegaan.
maar ik krijg steeds meer het gevoel dat het goed is zo,ook al was ik wel gegaan,ik had waarschijnlijk niks meer kunnen doen.
en ook al mis ik hem enorm..het is goed,zijn strijd was goed zo en nu is er rust.
we gaan aftellen...nog 28 dagen en 2014 is voorbij. kijk jij ook wel eens terug op het jaar?
ik wel en in dit geval....na veel down in 20143 was 2014 absoluut een up!
tot het volgende blog.....
Abonneren op:
Posts (Atom)
How’s life? #20
Laten we weer eens even bijkletsen en een update geven van hoe zaken verlopen. Dan wil ik even terugkijken naar ‘How’s life’ van 10 maart 2...



