zondag 18 december 2016

Cottonshall: extra verhaal





    extra verhaal


Het leven in Cottonshall verliep rustig aan, iedereen had zo zijn eigen bezigheden.
Maar iedereen genoot in stilte van het komende feest wat zou plaats vinden: het huwelijk van hun burgemeester Victor Davis en Madison Schneider.
In de dagen voor het huwelijk waren mensen druk bezig geweest om het Cottonplein schoon te maken en te versieren met lampjes, prachtige bloemstukken en ballonnen, en het plaatsen van tafels en stoelen.
Madison’s kroeg was de plaats waar ze zouden feesten maar omdat niet iedereen binnen kon zitten was het plein verandert het de feest plaats.
Vanaf zijn kantoor keek Victor neer op het plein, er werd op de deur geklopt.
‘Binnen!’
Oliva stapte met een grote glimlach binnen, ‘wordt het niet eens tijd dat jij hier afrond en naar je boerderij vertrekt?’
‘Je kan niet wachten om het hier over te nemen, is het niet Olivia. Eens een burgemeester altijd een burgemeester’ lachten gaf hij haar een kus op de wang.
‘Jongen” vervolgde ze, ‘maak je geen zorgen. Ik neem graag voor je waar tijdens jouw afwezigheid maar je mag je plek zo terug als je er weer bent, ik geniet teveel van mij vrije tijd. begrijp me niet verkeerd, ik heb geen spijt van al die jaren als burgemeester maar de tijd die ik nu kan doorbrengen met mijn familie en vrienden is zeker net zo leuk als werken.’
Victor knikte begrijpend, hij kende de druk van het werk ook.
ooit was dit de reden geweest dat hij en Madison uit elkaar waren gegaan.
Maar hij had haar terug kunnen winnen en geen seconde getwijfeld om haar te vragen met hem te trouwen.
De drukte van de laatste dagen was het bewijs dat ze ja had gezegd, morgen werd zij zijn vrouw, mevrouw Madison Davis.
Olivia keek hem aan, ‘sorry, beetje veel dingen tegelijk’ verontschuldigde hij zich.
Hoewel Victor vertrouwen had in Olivia Coleman had hij toch wat dingen op papier voor haar gezet.
Na dat ze nog wat dingen hadden doorgenomen droeg hij de last van burgemeester tijdelijk terug over aan haar.
Overmorgen zou hij trouwen en daarna een huwelijksreis.
De komende weken waren voor hem en zijn vrouw.

Tommy stond achter de bar van de Cotton’s Shanty, aan de bar.
Hij had zijn flatje in de stad verruild voor een kamer bij Nora tot Jade zou intrekken bij Josh, daar waren de verbouwing bijna klaar.

Tibby nam hem eens van opzij op maar zei verder niks.
‘Tibby, het komt goed echt’ sprak Madison ‘de keuken is jouw domein maar Tommy zal zorgen dat het hier loopt zoals het hoort. Ik kan hier niet weg zonder dit alles in goede handen te laten en ik weet dat jullie het kunnen.’
Tibby keek eens naar haar baas, keek daarna nog eens naar Tommy, gaf hem een kort knikje en verdween terug naar de keuken.
‘Gezelligheid kent geen grens bij haar’ mopperde Tommy.
‘Neem het haar niet kwalijk, geef haar tijd en je zult zien dat ze mee valt’ Madison keek met een bezorgde maar liefdevolle blik, ‘Tibby heeft wat moeilijkheden op haar pad gehad, ik ben niet degene die je dat gaat vertellen, als ze jouw vertrouwd dan doet ze dat zelf wel. wees gewoon aardig en laat haar haar ding doen dan komt het wel goed. beloof me dat ik geen lijk in me koeling ga vinden, die van jou of die van Tibby. hoewel die van jouw eerder kans maakt.’
Tommy keek Madison aan, ‘ik beloof je dat je geen lijken hier al vinden, geniet van je huwelijksreis.’
‘Dan moet ik dus overmorgen de stap maar nemen anders is het geen huwelijksreis.’
Tommy knikte bevestigend in haar richting.
Kort namen de twee alles door, Madison wist dat ze een goed keus had gemaakt te vragen of Tommy de Shanty wilde runnen in haar afwezigheid.
Als ze terug was zou ze zeker voorstellen of hij voor vast wilde komen werken, dan kon zij eens een avondje vrij houden voor haar echtgenoot.

Iedereen begon te stralen nu de dag van het huwelijk zo dichtbij was.
nog één dag en dan zouden Victor en Madison trouwen.
Cottonshall was niet groot, iedereen kende iedereen. het was een hechte gemeenschap waar iedereen voor elkaar klaar stond.
Het zou een dag van feest zijn, de mannen zouden genieten van het bier wat rijkelijk zal vloeien en de vrouwen bewonderd kijken naar de mooie bruid.
sommige zouden misschien jaloers zijn maar dat maakte niemand iets uit.
Iedereen zou genieten van deze heerlijke dag!

16 september 2016, Cottonshall,
Het gezicht van Victor stond op stormachtig weer, Jaxon probeerde niet in lachen uit uit te barsten terwijl zijn vriend met zijn das te vechten.
‘Het is dat het mijn trouwdag is maar ik weet precies waarom ik nooit een das draag!’
Jaxon keek zijn vriend aan, ‘kom hier, dan zal ik het voor je recht trekken.’
terwijl Jaxon de das van Victor strikte stapte josh binnen,’nou, dit zie je ook niet vaak, jullie zouden een schattig stel zijn.’
Victor maakte een geluid wat verdacht veel op grommen leek en Jaxon probeerde zijn lach in te houden maar moest het opgeven.
Uiteindelijk gaf Victor zich ook gewonnen en kon er ook om lachen.
‘Wacht maar! jouw dag komt ook nog en dan ben ik degene die de spot mag drijven.’

Boven de shanty was het ook een drukte en lichte vorm van stress bij Madison gaande.
‘Zit stil en maak je niet zo druk’ bromde Nora die probeerde het haar van Madison in een hangende knot te verwerken met spelden waar diamanten op schitterde.
Jade stond naar de jurk te kijken, ‘wow, die is echt super gaaf, echt op jouw lijf gemaakt.’
‘Dan mag ik hopen dat dat ding nog past, hij sluit precies rond me lijf dus een extra pondje kan ik niet gebruiken …. ik zou toch …?’
‘Maddie, nou is het klaar!’ spaak Nora streng, ‘probeer je zenuwen de baas te worden. die jurk gaat je passen en je zal vandaag naast Victor stralen als zijn vrouw.’
‘Ja, je hebt gelijk, ik moet rustig blijven. Er trouwen iedere dag mensen op de wereld dus ik doe niks bijzonders.’ zuchten Madison
Davina had verder niks gezegd, ‘hier neem een slokje van je water, adem diep in en uit, moet je nog naar de wc? en dan gaan we jouw in je prachtige jurk hijsen. Vandaag is jouw dag, en die van Victor.’
Madison keek het gezelschap eens rond, ze was blij met deze mensen aan haar zijde.

bij de kerk begon al de eerste gasten te arriveren.
Pater Domini Jan verwelkomde ze vriendelijk, de meesten kende hij vanuit het dorp zelf maar er waren ook nieuwe gezichten.
dit zou een hele mooie dag worden, Jack Newman had hun Madison niet klein gekregen en zij en Victor hadden elkaar terug gevonden.
Pater Domini Jan kon een glimlach niet onderdrukken als hij hier aan terug dacht.

Bij de Cotton Shanty was het gezelschap van Victor en zijn vrienden aangekomen.
Jaxon voegde zich bij Davina, Josh bij Jade. Phoebe en Wyatt waren er ook.
de kleine Jaden was in goede handen bij de ouders van Phoebe, die waren naar Cottonshall gekomen om vandaag over hun kleinzoon te waken zo dat Phoebe en Wyatt hun hand wat vrij hadden. De ouders van Wyatt waren ook al vroeg aanwezig geweest om een handje te helpen. beide partijen konden het goed vinden met elkaar.
Tommy stond achter de bar en stond nog wat te overleggen met Tibby, die voor de verandering haar schort niet aan had.
Nora kwam de trap af, even stond ze victor op te nemen.
‘Je ziet er bijzonder knap uit in je pak. Ik zou zo met je trouwen maar ik kan dat onze Madison niet aan doen.’
Victor moest even lachen, ‘dankjewel Nora, maar ik moet te teleurstellen, mijn hart behoort toe aan maar één vrouw.’
Het onderonsje werd onderbroken, voorzichtig om niet van de trap te vallen kwam Madison naar beneden.
Iedereen hield even zijn adem in, Victor begon te stralen bij het zien van zijn Maddie.
Hij liep naar haar toe en bood zijn hand als hulp bij de laatste treden.
Madison nam deze dankbaar aan. Even keken ze elkaar aan.
‘Je bent prachtig’ fluisterde Victor en zoende haar.
‘Hé’ klonk het ‘je mag je bruid pas kussen na je ja woord.’ Gelijk volgende ‘auw!’
Tibby had Tommy een ferme stoot gegeven dus de ribben, ‘zwijg’ siste ze hem toe.
‘het is al goed, ik denk dat één kus geen kwaad kan.’ lachte Madison.
Jaxon floot naar Victor en gebaarde met zijn hoofd naar de doos op tafel.
‘O, ja, zou ik bijna vergeten’ stamelde hij.
uit de doos haalde hij een prachtig boeket van witte rozen, ‘deze zijn voor mijn toekomstige vrouw’ en gaf het aan Madison.
Die op haar beurt geen woord kon uitbrengen, tranen prikte achter haar ogen.
Nora begreep het allemaal te goed en besloot in te grijpen, ‘het is prachtig maar we moeten richting de kerk gaan. Pater Domini Jan staat daar op een bruidspaar te wachten heb ik gehoord.’
Iedereen stemde er mee in.
Victor nam Madison bij haar hand en leiden haar naar buiten.
‘O, victor, dit is prachtig.’
Buiten stond een prachtige koets versiert met witte rozen, Elijah stond er naast een een prachtig pak van een koetsier.
‘Meneer, mevrouw, u rijtuig staat voor u klaar’, hij stapte naar voren en deed de deur open om vervolgens een trapje uit te klappen.
Wyatt keek trots naar zijn broertje. Hij had nooit verwacht dat hij in zo een pak als koetsier het rijtuig zou besturen.
Hoewel het maar een klein stukje was om te lopen, had Victor de aankomst bij de kerk wel in stijl willen doen.
En terwijl de koets zijn weg ging naar de kerk, stak het gezelschap het plein over in deze richting van de kerk.
Tommy en Tibby keken nog even of alles klaar stond voor na het huwelijk en sloten toen ook af om naar de kerk te gaan.

De plechtigheid in de kerk verliep geheel naar wensen van Victor en Madison.
Niet te stijf maar losjes en vrolijk zoals bij hun pasten.
Josh keek tijdens de plechtigheid een paar keer opzij naar Jade, haar ogen glansden van de tranen die daar in stonden.
‘Wij zijn de volgende en je zal net zo mooi zijn’ fluisterde hij zacht in haar oor.
Pater Domini Jan sprak over hoe Victor en Madison elkaar hadden gevonden voor hun breuk, hoe de toekomstige burgemeester opeens ook een biertje stond te tappen, dat er zware tijden waren gekomen maar de ze het pad naar elkaar terug hadden gevonden.
en tenslotte sprak hij de trouwbeloftes uit waar beiden grif ja op antwoorden en iedereen die aanwezig was even moest lachen om de gretigheid.
‘Dan verklaar ik hierbij jullie al man en vrouw, je mag je bruid kussen’ eindige pater Domini Jan.
Victor liet zich dat geen tweede keer zeggen, trok Madison naar zich toe en kuste haar.  De mensen begonnen te klappen.
Verschillende vrouwen die aanwezig waren konden het niet laten wat tranen weg te vegen.

Na de plechtigheid verplaatsen de gasten zich naar de Shanty.
het bruidspaar zou nog op pad gaan voor foto’s. Om zich wat sneller te verplaatsen was de koets voor een auto geruild.
In de Shanty verzorgde Tommy en Tibby dat iedereen van wat te drinken was voorzien.
Tibby was regelmatig naar de keuken gegaan om te zien of de bruidstaart nog heel was. Tommy had het niet kunnen laten haar er mee te plagen.
Na een uurtje of 3 was het bruidspaar terug bij de Shanty en kreeg Tommy de opdracht van Tibby om de taart binnen te brengen, dit met de belofte dat als hij de taart liet vallen ze hem persoonlijk zou koken in de grootste pan die ze kon vinden.
onder gejuich werd de taart aangesneden, Victor voerde Madison een stukje en Zij op haar beurt aan hem. Iedereen genoot zichtbaar.
Buiten waren dorpsgenoten bezig om Barbecues aan te steken voor het feest wat verder op het plein zou plaatsen vinden die avond.
Vanuit Sommershall was een cateringsbedrijf gekomen die verder hapjes en drankjes voor de avond zou verzorgen.
Tibby had het zelf willen verzorgen maar Madison had haar verzekerd dat dit bedrijf heel goed was en dat zij ook moest geniet van de feestavond.
Iedereen genoot van de avond, er werd gepraat en gedanst.
het hele dorp was uitgelopen om mee te genieten van dit feest, zelf de ouderen in het dorp kwam langs, misschien niet zo langs maar ze waren er .
De jeugd genoot in volle teugen van al het eten en drinken, Adam en Claire hielden een oogje op de oudere jeugd om te zorgen dat ze niet zichzelf volgegoten met drank.
Victor nam Madison bij de hand en leiden haar naar het midden van het plein.
‘Mevrouw Davis, mag ik deze dansen?’ en maakte een buiging voor haar.
‘Meneer Davis, het is me een waar genoegen’ en samen zwierden ze over het plein, al snel gevolgd door meer koppels.
Zelfs Tibby was verleid om een dansje te wagen, ‘haal je verder niks in je hoofd’ had ze Tommy snibbig toegezegd.
‘Ik zou niet durven’ had deze lachten geantwoordt.
Dit feest was geweldig, Victor kon door de aanwezigheid van de inwoners merken dat hij geliefd was als hun burgemeester.
Ook Madison voelde zich dankbaar, dit bewees dat dit haar thuis was en dat niks haar hier weg kon krijgen.
In de loop van de avond verlieten mensen het feest, ouderen omdat het gewoon hun normale bedtijd was, ouders omdat de kinderen nu wel lang genoeg op waren geweest.
en het was al ver naar twaalf uur toen de mensen van de catering hun spullen hadden opgeruimd en waren vertrokken. Tibby had tevreden geknikt toen ze zag dat ze alles netjes hadden achter gelaten.
het plein zou de volgende dag leeg geruimd worden.
Binnen in de Shanty zat het gezelschap nog even na te kletsen met een drankje.
Wyatt en Phoebe vertrokken als eerste naar huis en kort daarop ook jaxon en Davina en Josh met Jade.
Victor en Madison vertrokken naar de boerderij, morgen zouden ze op huwelijksreis gaan.
Tibby, Tommy en Nora sloten verder af.
Nora keek tevreden, Cottonshall was een thuis voor iedereen, hier stond men klaar voor elkaar. Ze wilde dit voor niks op de wereld willen verruilen en ze was dankbaar dat ze dit allemaal had mee mogen maken in dit kleine dorp onderaan een berg.


                                         einde



en met dit verhaal komt er een eind aan de eerste reeks van Cottonshall verhalen van 2016.
natuurlijk ga ik nog door met schrijven maar daar horen jullie vanzelf wel meer over als het zo ver is.
bedank voor het lezen van de verhalen.
 
scoozie73

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen