dinsdag 30 augustus 2016

scheurtje in mijn pees

tja ... ik zou bijna zegen dat heb ik weer, maar het is gewoon een klein ongelukje waar ik te lang mee heb door gelopen. mede omdat ik er niks bijzonders achter zocht.
het is begonnen in november 2015, ik had toen wat meubelstukken die we uit elkaar hebben gesloopt omdat ik er andere meubelstukken voor terug kreeg.
tijdens het slopen van een grote kast had ik inderdaad wel even een behoorlijke pijnscheut in me schouder gevoelt maar had er verder  niks mee gedaan en ben gewoon door gegaan.
tot vorige week, het werd steeds pijnlijker en ik begin beperking te krijgen in het gebruik van me arm. dus bij de dokter even na laten kijken.
met als gevolg dat ik naar het ziekenhuis kon om een echo te maken, dit omdat op een rongenfoto spieren en pees niet te zien zijn.
de echo zelf is niets bijzonders maar de houding waar in ik me arm moest houden soms was wel pijnlijk, duidelijk was te zien dat er in de pees van me rechter schouder een scheurtje zat van ongeveer 3 cm, niet erg groot. maar de afstand tussen de delen van de scheur was behoorlijk groot en die zal zelfstandig niet meer terug aan gaan hechten.
met een kleine ingreep is dit operatief wel weer te hechten, en je voelt hem al aan komen, ik ben dus het haasje hier voor! en ik sta daar niet voor te juichen.
ik ben een redelijk nuchter denkend persoon maar tegen zo iets als dit zie niet zo zitten.
mede omdat ik voor zeker  6 weken niks kan doen met me arm als ik het achter de rug heb, en dan nog maar te zwijgen over de zorg met me dochter.
nu heb ik dit gelukkig al geregeld voor als ik me oproep krijg.
in principe is het dat je s' ochtends binnen komt voor een dagopname en je, als alles verder goed is, je s'avonds weer naar huis kan.
wel zal je arm in een brace zitten om je beweging van de arm en schouder zo stabiel mogelijk te houden.
in het filmpje zie je hoe een gescheurde pees wordt behandeld, zo ongeveer wordt het dus gerepareerd.
bij mij is het niet afgescheurd maar op deze manier worden de delen weer wel naar elkaar toegetrokken, gehecht, en kan het genezen.



we laten het maar over ons heen komen, ik heb weinig keus.
door dat ik er te lang mee door ben gegaan zonder er naar te laten kijken en het nog niet zelfstandig is gaan hechten is dit de oplossing voor mij. ik vind het doodeng, geef het eerlijk toe.
soms kunnen ze er voor kiezen om met spuiten in je schouder de boel te genezen maar de kans dat dat gaat gebeuren is klein, ik loop er al te lang mee en de afstand tussen de gescheurde delen is te groot om het nog zelfstandig te kunnen laten hechten.
me leeftijd is er niet na om te zeggen dat ze het zo laten, dit wordt wel vaak gedaan bij ouderen van boven de 65, dit omdat de kracht niet meer is en zal worden wat het moet zijn.
bij mij kan dat nog wel terug komen.
ik weet niet waar ik beter mee ben, spuiten in me schouder om te genezen of dit? ik vind beiden eng.
hoe dan ook, het zal hopelijk wel goed komen, over wat er achteraf nog kan gebeuren wil ik verder niet over na denken.
ik hou jullie op de hoogte hoe dit allemaal ver gaat verlopen.
voor nu ga ik zo goed als het wil lukken door met het weblog tot dat ik me oproep binnen heb voor het ziekenhuis.


tot het volgende blog ....




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen