zondag 19 juni 2016

deel 3 en laatste deel van: door de liefde geraakt

deel 1 en 2 nog niet gelezen? hier volgende de links er naar.

deel 1:
http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2016/06/deel-1-door-de-liefde-geraakt.html

deel 2:
http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2016/06/deel-2-door-de-liefde-geraakt.html

en dan volgt nu het laatste deel van door de liefde geraakt.





door de liefde geraakt 


Davina had geen idee wat ze moest verwachten, de maandag op school verliep erg rustig.
Adam hield enige afstand van haar merkte ze wel, ze zocht hier niks achter verder maar nam aan dat hij respecteerde wat ze had gezegd afgelopen vrijdag.
Ze had dozen verder uitgepakt en ze begon nu echt te settelen in haar flatje, ze voelde zich ook erg thuis in deze omgeving. Het enig wat ontbrak was een antwoord van Jaxon of hij net als zij zich aangetrokken voelde tot elkaar.

Jaxon had een druk weekend achter de rug, niet omdat hij was geroepen voor spoed gevallen of andere kleine dingen maar omdat hij samen met Victor voorbereiding had  getroffen bij hem thuis om Davina te ontvangen en haar de waarheid te vertellen. Met spullen uit de shanty had Victor zijn keukentafel omgetoverd voor een romantisch etentje. In tussen had hij hem geplaagd en tips gegeven wat wel en niet te doen, Jaxon had zich een schooljongen gevoelt maar kon het waarderen wat zijn maat deed. Madison had een stoofschotel in elkaar gedraaid die hij alleen maar in de oven hoefde te zetten.
Al bij het begin van deze maandagochtend had hij Claire laten weten tot 3 uur beschikbaar te zijn daarna alleen voor spoed.
Claire had hem verbaasd aan gekeken maar het enige antwoord wat ze had gekregen was iets privé en dat ze haar mond moest houden tegen Davina als ze die zou treffen op de school.
Jaxon was nu op weg naar de school, hij was de rust zelf als het op medische ingrepen kwam en nu speelde zijn zenuwen een spelletje met zijn lijf!
hoe was het mogelijk dat een vrouw hem zo onder de huid kon gaan zitten?
Hij was verliefd, zij was de droomvrouw waar hij op had gewacht!
Eenmaal aan de school liep hij naar binnen waar hij Claire tegen kwam.
‘Er beginnen me nu wat dingen duidelijk te worden’zei ze toen ze hem met de rozen binnen zag komen. ze lachten en wenste hem succes.
Jaxon keek rond of hij Adam zag maar die leek spoorloos te zijn of hij hield bewust afstand.
kon hem ook weinig schelen, Davina hoorde bij hem en Adam zou een ander moet zoeken.
Bij het lokaal waar Davina les gaf klopte hij op de deur en liep zonder af te wachten naar binnen.
Davina keek met een licht schrik op haar gezicht naar hem en de rozen die hij vast hield. Ze was zo mooi.
Hij liep naar haar toe, legde de rozen neer op haar bureau, nam haar gezicht tussen zijn handen en kuste haar zonder verder een woord te hebben gezegd.
Voor even leken ze te zweven en werd vergeten waar ze waren. Davina voelde haar hart een sprong maken en als vanzelf sloeg ze haar armen rond Jaxon heen.
Die paar tellen leken uren toen Jaxon stopt met haar te kussen.
Het duurde even voor Davina Jaxon los liet uit haar armen, ze mompelde iets wat op sorry leek.
Jaxon keek haar aan, ‘geen sorry, het is goed. Vertrouw je me genoeg om zonder dat je weet wat er gaat komen met me mee te gaan?’
Davina wist slecht te knikken, haar hart ging te keer en haar hoofd hadden de meest rare gedachten die ze nu even niet wilde hebben.
Jaxon pakte de bos met rozen en gaf die aan haar, ‘kom, ik neem je mee naar mij huis, je auto komt later wel, ik zal goed op je passen.’
Davina pakte haar tas en jas, de rozen nog in haar arm. Samen liepen ze het school gebouw uit naar Jaxon’s auto.
Ze had geen idee wat ze moest verwachten maar het kon nooit slecht zijn, hoe hij haar had gekust. dat kon nooit iets slecht betekenen.
Even schoot Adam door haar gedacht, voor hem was dit vast pijnlijk?
Hij was een schat maar zij was niet voor hem bestemd.
Jaxon starten zijn auto, ‘je hoeft niet bang te zijn, dat beloof ik je maar dit kan niet tot vrijdag wachten wat ik je wil zeggen.’ Rustig reed hij weg van de school.
Davina slikte en voelde van alles, ze liet het maar gewoon over zich heen komen.

Adam zag ze in zijn auto stappen.
Hij had woord gehouden was hem duidelijk. Davina had haar man en hij wist dat zijn kans weg was.
Ondanks de steek die hij voelde was het ook goed.
Jaxon had een mooie vrouw gevonden en Adam wist zeker dat ze een mooi koppel zouden zijn, hij misgunde het hun niet.
Zijn geluk zou nog wel komen, ooit. Hij had Tim, die maakte hem ook tot een gelukkig man.
Claire had niks gezegd maar wist dat Adam de mooie Davina leuk had gevonden.
Nu stond hij daar en keek hoe ze was vertrokken met Jaxon.
Ze had hem graag nieuw gelukkig gegunde maar het leek erop dat Jaxon hem een stap was voor geweest. Ze draaide om en liet Adam achter zonder iets te zeggen. er viel ook niets te zeggen, het leven zou gewoon verder gaan zo als altijd. Dat was hoe dingen gingen in Cottonshall, soms wist je wanneer iemand een schouder nodig had maar soms was het beter om even niks te zeggen, zwijgen en weten was dan voldoende.

Jaxon hielp Davina uit stappen en nam haar meer zijn woning binnen.
‘Wacht hier, ik ben zo terug’ hij liet haar in zijn kleine woonkamer achter en schoot een andere ruimte in.
Daar hoorde ze gerommel en al snel stond hij in de deur opening.
‘Madam? mag ik vragen mij te komen vergezellen voor een eenvoudig diner voor twee?’
Davina glimlachte en liep naar hem toe, sloeg een arm om zijn middel en kuste hem vlug op zijn mond, ‘mmm… smaakt goed en ja je mag mij vergezellen voor een diner.’
Jaxon trok haar naar zich toe, ‘jij? je maakt het me wel heel moeilijk nu.’
er ging een mobiele telefoon af.
Jaxon zag dat het zijn toestel was en zuchten diep, niet nu dacht hij terwijl hij opnam.
Naar een kort gesprek eindig hij het met de zin dat hij er aan kwam.
Hij staarde een moment naar Davina.
‘Ik vrees dat we vanavond even moeten laten wachten,het ziet er naar uit dat er een nieuwe burger zich gaat melden.’
‘de baby van Phoebe en Wyatt? vroeg Davina. Jaxon knikte.
‘Geen probleem’ volgde Davina ‘pak wat je nodig hebt en we gaan, ik blaas even de kaarsen in je keuken uit en kom je achter na.’
Jaxon keek verbluft, Davina blies de kaarsen uit, ‘staat je daar nou nog! schiet op!’
Ze gaf hem een duwtje, Jaxon liep toen snel naar beneden waren zijn praktijk was om zijn tas en ander dingen mee te nemen.
Als alles goed ging dan on hij zelf deze bevalling doen, anders was hij genoodzaakt om vanuit Sommershall hulp laten komen.
Davina stond al buiten bij zijn auto te wachten toen hij de praktijk uit stapte.
‘Ik ga met je mee. Ik heb geen ervaring als verpleegster of zo maar ik kan vast iets betekenen of misschien de toekomstige vader kalmeren.’
Jaxon keek haar aan. Wat een vrouw! ‘Is prima’ zei hij alleen.
Tijdens het rijden belde hij met kraamzorg vanuit Sommershall zo dat er een kraamverzorgster zou komen.
Davina zei niks en liet hem doen wat hij moest doen.

bij de woning aangekomen stond de deur al een stukje open.
Jaxon stapte naar binnen en gaf een schreeuw dat hij er was.
duidelijk hoorbaar kwam Wyatt de trap af, ‘ze is hier boven, en de weeën kom vrij kort op elkaar!’
Jaxon knikte, ‘geen paniek. Dit is Davina zij helpt tot de kraamzorg er is en nu wil ik Phoebe zien.’
Phoebe lag op bed en zweten erg.
Davina deed haar jas uit en vroeg aan Wyatt waar ze handdoeken en water kon halen.
Jaxon ontfermde zich over Phoebe.
Davina leek de rol van verpleegster op het lijf geschreven te zijn.
Met het water en een doek depte ze het voorhoofd van Phoebe af en sprak zacht tegen haar dat het allemaal goed zou gaan.
Ter afleiding vroeg ze allemaal ding, kleine dingen waar Phoebe niet lang over hoefde na te te denken maar goed genoeg om tussen de weeën door even rust te vinden.
Jaxon was licht verbaasd dat Davina zich zo makkelijk in deze rol wist te schuiven.
Wyatt stond naast hem, ‘ mooie vrouw. weet je zeker dat ze onderwijzeres is en geen verpleegster?’
‘goeie vraag’ antwoorden Jaxon hem, ‘ik begin te denken dat ik wel heel blij mag zijn met een vrouw als haar.’
Jaxon vertelde Wyatt dat hij de kraamzorg van Sommershall had gebeld en dat er een kraamverzorgster zou worden gestuurd.
Verder hielden ze Phoebe in de gaten en namen de tijd van de weeën op en hoe de ontsluiting verliep tot dat de baby geboren kon worden.
Wyatt had intussen haar ouder en de zijne laten weten dat de bevalling was begonnen.
Beiden ouders waren dol blij en zouden wachten tot hij weer belde met het goede nieuws van de nieuwe burger.
De tijd verliep rustig en de verzorgster was inmiddels ook aan gekomen.
Zonder problemen liet ze Davina bij Phoebe en maakte alles verder op orde voor als de kleine werd geboren.
Wyatt begon intussen wel meer zenuwen te vertonen, het was toch wel spannend allemaal.
Hij werd vader, oké biologische gezien was hij niet de vader maar voor hem zou het het kind opvoeden als zijn eigen kind.
Het liep al na 9 uur toen Jaxon aangaf dat Phoebe ver genoeg was en mocht gaan persen.
Davina telde met haar mee als ze mocht persen, Wyatt zat naast haar moedige haar aan.
Jaxon zorgde dat alles verliep zo als het hoorde en was bij dat er geen complicatie bij kwamen.
Het was even naar half tien toen de baby er was en met een luid gehuil zijn aankomst bevestigde.
‘Een jongen’ verkondigde Jaxon aan de ouders, ‘zei het toch Phoebe, een jongen.’
Phoebe glimlachte en leek wat uit geput.
Jaxon legde de baby in haar armen, ‘gefeliciteerd mama.’
Davina keek met blinkende ogen naar de kersverse ouder en de kleine man.
na een uurtje was de baby schoon gewassen en aangekleed, alles was verder goed verlopen en Jaxon had de na zorg gegeven die nodig was.

De baby kreeg de naam Jaden Ryan Woods, was 47 cm en woog 2100 gram, het gewicht was wat weinig in verhouding met zijn lengte maar was blakend van gezondheid
Tevreden keek hij naar het stel en hun kindje, Davina kwam bij hem staan.
‘Dit is nog veel mooie als dat etentje wat je had gepland’ zei ze.
Jaxon sloeg een arm rond haar en kuste haar op haar wang.
‘Dat etentje heb je nog te goed, dank je voor je hulp, ja was geweldig ooit aan beroepsverandering gedacht?’
Davina lachte en schudde alleen haar hoofd.
het was al tegen elf uur, Wyatt had de beiden ouders ingelicht en die waren door het dolle met het nieuws.
De kraamverzorgster zou er nog blijven maar Jaxon en Davina ging weg.

‘Het is al laat’ zei Davina, ‘ik denk dat ik maar naar me eigen flat moet gaan, morgen word ik weer gewoon op tijd verwacht voor de klas.’
Jaxon begreep het wel maar wil haar ook niet echt laten gaan.
Toch bracht hij haar aan de school waar haar auto nog stond.
‘de avond is niet verlopen zo als ik had bedoeld maar ik ben blij dat je het zo goed opnam.’
Davina zetten haar tas in haar auto en draaide zich weer om naar hem.
En paar seconden zeiden ze niks en keken elkaar alleen maar aan.
Davina deed een stap naar voren en kuste hem, Jaxon liet zijn armen om haar heen glijden en trok haar tegen zich aan.
Seconden leken nu minuten, en minuten leken uren voor ze elkaar weer los lieten.
‘Ik’ begon Jaxon maar Davina legde een vinger op zijn mond.
‘Je voelt voor mij het zelfde als ik voor jouw en daarom wilde je niet wachten tot vrijdag, klopt dat?’
Jaxon knikte, ‘ik ben zo stom geweest, ik heb je in onzekerheid gehouden en toen ik jouw met Adam zag toen pas wist ik het, ik was jaloers en wilde hem zelf bijna aanvliegen toen hij te kennen gaf jouw leuk te vinden.’
ze keek hem aan, “dat meen je niet? je meent het wel. Arme Adam, eerst wijs ik hem af en dan wil jij hem in elkaar slaan.’
Jaxon trok haar weer naar zich toe, ‘ja eigenlijk wel.’ Hij kuste haar opnieuw.
Davina liet als eerst los, ‘ik moet nu echt gaan, en jij kan ook wat slaap gebruiken. Morgen blijf ik hier na schooltijd en we spreken af bij de shanty. We drinken wat en nemen even tijd voor elkaar om te praten en hoe we dit verder tussen ons gaan doen, goed?’
Jaxon knikte en trok haar weer tegen zich aan, ‘vanaf dat ik je leerde kennen met chatten maakte je al indruk en je maakte nog steeds indruk op me Davina Holt.’

De volgende dag verliep rustig, het nieuws van de nieuwe burger was al ten ronde gegaan.
Adam had Davina de hele dag op afstand gehouden.
Hij wist het al zonder dat er een woord over was gesproken, hij had verloren.
tegen het einde van de dag kreeg ze toch de kans om even met hem te spreken.
Ze was eerlijk en spraak van spijt voor hem maar dat ze zeker wist dat er vast ergens iemand was die beter bij hem zou passen als zij.
Ze was een schat, tot die conclusie was hij gekomen. geen liefde voor hem maar wel een aanwinst voor deze school.

Davina en Jaxon troffen elkaar in de shanty.
Madison stond met een glimlach achter de bar toen ze hun zag.
‘Ik mag geloof ik de eer hebben om een nieuwe stel te verwelkomen, of niet?
Jaxon sloeg een arm rond Davina, ‘rustig aan, we nemen de tijd om dit allemaal te ontdekken.’
‘Spreek voor jezelf’ wierp Davina tegen, ‘ik heb me hele leven omgegooid om bij jouw te zijn en ik ga jouw echt niet zo maar opgeven, dorpsdoktertje!’
Enigszins verbaasd ontving hij een kus van haar.
Madison lachte alleen maar en schonk beiden een drankje in van de zaak op hun gevonden liefde.
Langzaam liep de shanty voller met bekende gezichten en iedereen had het over de pas geboren baby van Phoebe en Wyatt.
Ook ontging niemand dat hun dokter zijn liefde had gevonden in de nieuwe schooljuffrouw.
Jaxon trok Davina tegen zich aan en kust haar.
‘Ik hou van je en laat je nooit meer gaan juffrouw.’ en kuste haar wederom.
Davina voelde zich op gelucht, de hele gok die ze had genomen was het waard geweest. Een fijne nieuwe baan met een fijne collega in Adam, de mensen hier waren erg hartelijk en die ene man van Internet dating die haar nu in zijn arm hield.
het plaatjes was compleet, Jaxon was door de liefde geraakt, beiden waren door de liefde geraakt.

                                        EINDE






Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen