dinsdag 3 mei 2016

blog nummer 400

dit is dus precies het 400ste blog wat in 6 jaar tijd wordt geplaatst.
reden voor mij om eens terug te gaan kijken in wat ik al die jaren nou heb geschreven en dat nog eens door te nemen met jullie.
het eerste weblog is van 22 juli 2010, dit was een kort voorstelling van wie ik ben en wat je kon verwachten, dit is in de jaren nog meer aangepast als dat de eerste opzet was.
het is wat breder geworden met wat er wordt geschreven en ook heb ik sinds eind 2015 jullie laten mee delen in de verhalen die ik schrijf.
in november 2010 staan staan er 2 blogs die ik me nog heel goed kan herinneren, ik had last van een ontsteking in de keel. toeval wil dat ik op dit moment ook weer met keelontsteking zit.
later bleek toen dat me keel  en me stembanden waren ontstoken. gelukkig is dat wel weer goed gekomen.
hoewel ik van de ontsteking op stembanden een lichte blijvende beschadiging heb overgehouden.
in me praten merk je dat niet maar ik merk dat wel als ik in me huishouden bezig ben en mee zing met de muziek, sommige stukje kosten me erg veel moeiten om te halen of slaan de plank volledig mis. niet dat me dat verder iets uit maakt, ik zing voor de lol en niet voor me beroep.
op 29 januari 2011 ben ik een verslag gaan doen van een tv programma wat toen erg populair was, sterren dansen op het ijs. per week tot aan de finale deed ik verslag van de uitzending tot aan de finale, dat laatste blog was op 23 april 2011.
de blogs verschenen op zaterdag als de avond daar voor op vrijdag de shows waren geweest.
in september 2011 heb ik in verschillende blogs laten delen in de ellende die ik had met me gebit.
ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat mij tanden en kiezen braken door een infectie in me kaken. dit is opgelost door me bovengebit van tanden en kiezen te verwijden, achteraf was de oplossing top maar de weg tot dat het zo ver was een grote ellende voor mij.
in februari 2012 was dit geheel achter de rug en had ik me kunstklapper, nu anno 2016 ben ik nog steeds niet aan dat ding gewend, het blijft maar vreemd aanvoelen. thuis draag ik het eigenlijk nooit maar als ik de deur uit ga dan wel, ik heb een uit gaans gebit roep ik altijd.
eind 2012 was het begin van de toestanden rond me pa, zijn opnamen in het ziekenhuis en alles verder dingen die we nog hebben ondernomen. de uitkomst was kort maar krachtig: kanker,we kunnen niks meer voor je doen!
uit eindelijk is me vader toen op 16 juni 2013 overleden. de tekst die ik had geschreven en heb gelezen tijdens de uitvaart heb ik op 21 juni op het weblog gezet.
ik zit verdorie weer met tranen in me ogen als ik dit schrijf, ik mis de man iedere dag nog zo veel!
laten we maar gauw iets anders onder de aandacht brengen.
tegen het eind van 2013 was ik weer volop er tegen aan met me dochter, die had toch wel een klein probleem opgelopen met wat gebeurtenissen in een korte tijd, en er bleken ook een paar problemen te zijn met haar botten en spiergroei.
zo een beetje heel 2014 was het jaar van ziekenhuis in en ziekenhuis uit, onderzoekje en testje en na veel gedonderd eindelijk ergens in 2015 kwamen we ergens en gingen we langzaam de goede kant weer op om vervolgens begin 2016 weer terug te donderen omdat een aangeboren vergroeiing besloot na bijna 14 jaar toch moeilijk te gaan doen, ik heb het over de scoliose.
nu op dit moment mogen we niet mopperen, de therapie is succesvol afgesloten en tegen het einde van 2016 willen ze een korte herhaling doen om te bepalen of er iets veranderd is.
ze gaat nog met aangepaste uren naar school maar we proberen dit weer iets op te bouwen naar meer uren, gym is iets wat ze niet mag, er is een schema van oefeningen die ze mag doen.
in dat zelfde jaar van 2015 ben ik mezelf eens onder de loep gaan nemen en ben serieus stappen gaan onder nemen om het als schrijfster me droom waar te maken.
hoewel ik een redelijk goed bod kreeg op een verhaal deed ik het niet, eenmalig betaald worden en dan afstand van al je rechten zag ik niet zitten. ze konden dan doen er mee wat ze wilde en mocht het een succes worden zag ik er niks meer van terug, nee dat deed ik dus even niet en besloot het te laten voor wat het was, het verhaal staat op een usb-stick en blijft daar.
ik heb me kop om hoog gehouden en ben met verhalen serie die ik op papier had uitgewerkt maar verder niks mee had gedaan gaan bewerken en eind 2015 kwam het eerste verhaal van Cottonshall, de reactie die ik heb ontvangen via verschillende sociale media's waren super leuk.
inmiddels, anno 2016 werk ik aan het 4de verhaal en staat nummer 5 ook als klaar om uit gewerkt te worden, als ik deze 5 verhalen bij elkaar zou bundel heb ik een mooie eerste bundel waar van ik hoop een boekje uit te kunnen gaan gegeven.
de verhalen zijn kort maar wel begrijpend en goed te lezen voor iemand met leesproblemen, een van de dingen die ik belangrijk vond. vooral met me dochter in me achter hoofd die probleem heeft met lezen en vaak bij het zien van boeken al begint te zweten zonder er nog maar een woord van te hebben gelezen.
naast de verhalen staan er nu ook grappige weetjes op het weblog of lekker leuk op een grappige manier levensfase's op de schop nemen, en ik maak geen onderscheid tussen mannen en vrouwen, iedereen komt een keer aanbod.

deze koers bevalt me wel, en wil ook zeker proberen deze vol te houden.
via de google+ pagina en die van facebook kunnen jullie een email vinden waar je naar mag mailen als je een idee hebt wat je leuk lijkt om iets over te rug te lezen of misschien om dat je reactie op iets wil geven.
ik heb ik er geen problemen mee om dingen onder de aandacht te brengen van zaken, producten of goede doelen, neem de blogs van de hondentrimsalon of de foto's van Victor Webster voor het goede doel.
let wel op dat ik NOOIT namen noem van iemand! als dit een celebrity is het wat anders maar je zal verder nooit namen van personen treffen op me weblog, tenzij hier vooraf toestemming is gegeven en dit ook op papier of email is bevestigd.
en zo komt er een einde aan weblog nummer 400! dit waren een paar blog van de 400 die ik even naar voor heb gebracht, kijk zelf maar eens er tussen, er staat genoeg!

tot het volgende blog ... (nummer 401)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen