zondag 21 februari 2016

deel 2 : oude liefde, nieuwe kansen

deel 1 gemist hier volgt een link er naar:
http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2016/02/deel-1-oude-liefde-nieuwe-kansen.html

en dan volg hier het 2de deel van mijn online verhaal, veel lees plezier!



OUDE LIEFDE, NIEUWE KANSEN (deel 2)

Jack Newman had het een goed idee gevonden om eens een blik door Cottonshall te gaan werpen. Dat de lokale bevolking deze dag als een vrije dag voor familie bezoek beschouwde maakt hem niets uit. Hij deed niet aan dat gedoe mee, het leverde hem niks op.
Toen de deur van de kroeg open ging en hij de man zag die hem tot nu toe leek te ontwijken was hij even verbaasd geweest, had hij het goed gezien?
Die vrouw deed hem sterk denken aan een van de oude scharrels van een goed vriend in New York. Hij was wel getrouwd geweest maar leek er niet om te geven zijn vertier buiten de deur te zoeken.
Toen hij echt voor een plaats binnen het bestuur wilde moest er heel wat uit de kast worden gehaald om zijn scharreltje verborgen te houden. Natuurlijk kon niet uitblijven dat het inderdaad ontdekt werd dat hij overspel had met een andere vrouw.
Alle kansen waren verkeken, vrouw wilde scheiden en zij was publiekelijk neer gezet
als een gold digger.
De vrouw was vertrokken en blijkbaar had ze haar plaats hier gevonden en zo te zien had ze nu een burgemeester aan de haak geslagen.
'Dit kan me nog wel eens van pas komen' fluisterde hij meer tegen zich zelf als iemand anders.

Victor staarde naar het computerscherm, weer een mail van Newman met een dring verzoek om met elkaar af te spreken. Compleet met een heel verhaal waarom zijn plannen goed zouden zijn voor de economie van Cottonshall.
Hij draai zijn stoel naar het raam en keek over het plein. De kerstboom werd leeg gehaald en snel zou de boom verdwijnen.
Zijn ogen trokken naar de Shanty. Hij had bewust Madison even met rust gelaten.
Hij voelde zijn lijf weer sidderen bij de gedachten dat hij haar gewoon had gekust.
Haar kussen voelde net als vroeger, de ontlading van vuur was duidelijk aanwezig geweest, haar lichaam had gereageerd zo als hij had gehoopt.
Een glimlach verscheen op zijn gezicht, eigenlijk was het best gemeen geweest om haar zo voor het blok te zetten maar hij wilde gewoon duidelijk weten of er überhaupt nog iets leefde zo als hij had gedacht. En hij had gelijk gekregen, dat was er nog.
Hij kwam los uit zijn gedachten toen hij een man de shanty binnen zag gaan.
Was dat Newman? Wat deed hij hier? Waarom kreeg hij de kriebels van het idee dat die man bij zijn liefje de tent binnen was gegaan?
Iets aan die man stond hem totaal niet aan, hij kon alleen niet precies zeggen wat het nou was.

Jack Newman keek de kroeg eens rond, het zag er goed uit en duidelijk een goed lopende tent ook. Van uit de keuken kwam een goed gevulde vrouw met een paar borden binnen, achter de bar stond zij en zij moest hij net hebben.
'Miss Schneider neem ik aan' vroeg hij op een neutrale toon.
Madison draaide om en keek hem aan, 'ja, kan ik iets voor u doen?'
je weet nog half niet hoe je mij kan helpen dacht Jack, 'dat hangt er vanaf.'
er viel een stilte. Madison tok haar ene wenkbrauw op, wat was dit voor een rare vent.
'mijn naam is Newman, Jack Newman' vervolgde Jack, 'ik meen dat wij een wederzijdse kennis hebben in New York'
als door de bliksem getroffen leek het als of bij Madison alle alarmbellen begonnen te rinkelen, hoe wist uit gerekend hij van haar en die narigheid af. Ze had nooit met iemand hier er over gesproken, zelfs Victor wist van niks.
Ze probeerde luchtig te doen, 'ik heb geen idee wie u bedoelt.'
'ach, kom, je was zo snel vertrokken dat iedereen wel moest geloven dat je zijn huwelijk om zeep had geholpen, doe nu niet onschuldig we weten beiden hoe het werkelijk in elkaar zit, alleen zal niemand je geloven en dat je nu hier een burgemeester aan de haak heb geslagen maakt het allemaal nog meer geloofwaardig.'
Jack keek haar met een glimlach aan als of het de gewoonste zaak was om zo over iemand te spreken.
Madison boog naar voren, 'u weet niets, niet over mij en totaal niets van al de ellende die ik heb mee gemaakt.'
de deur ging open en Victor stapte binnen.
beiden hadden gekeken toen Victor binnen kwam. Jack boog nu ook iets naar voren.
'laat ik zo stellen, hij is de reden waar in jij me gaat helpen te krijgen wat ik wil. Ik gok er op dat hij niks weet van jouw verleden met een zeker beginnend politicus en je wild toch niet dat hij net als in New York door jouw iemand het zijn kop gaat kosten?'
Victor liep richting de bar, wat hij zag leek op een gespannen situatie, wat had die vent tegen haar gezegd?
'Newman' begon Victor toen hij de bar had bereikt, 'val je mensen lastig in mijn dorp?'
'Ik moet je teleurstellen burgemeester Davis, ik was onder de indruk dat mejuffrouw Schneider en ik een gelijk waardige kennis hadden maar ik had me vergist merkt ik, mijn excuses hier voor.' Jack stond op en draaide zich naar Victor.
'We zouden nu toch echt eens moeten afspreken, ik mag aannemen dat u nu wel voldoende tijd heb gehad tot na denken en ik denk dat mijn plannen voor Cottons Mountian goed zaken kunnen zijn voor dit dorp.'
'Ik zal mijn secretaresse u laten bellen zodra we iets kunnen afspreken' was het antwoord van Victor.
'prima,ik zal het dan even afwachten.'
Na een vluchtig afscheid verliet Jack de kroeg met een grijns op zijn gezicht.
Dit ging beter worden dan verwacht.

Victor keek Newman na toe deze de kroeg verliet, na dat de deur achter hem dicht was draaide hij zich om naar Madison.
'Het kwam bij mij niet over als een misverstand, wat moest hij van je?'
Madison keek hem aan, moest ze wat zeggen of niet? Tot nu toen had ze dit stukje van haar leven met niemand gedeeld en dat wilde ze eigenlijk zo houden.
'Er is niks aan de hand, hij zat te vissen, meer niet. Ik ken die types wel, doen of ze je kennen en denken zo een voet tussen de deur bij je te hebben. Totaal kansloos zulke figuren.' Victor trok een wenkbrauw op, waarom geloofde hij haar niet?
Het was overduidelijk dat ze het er verder niet meer over wilde hebben.
Hij liet het voor nu er dan maar bij, hij was hier voor lunch dus bestelde een broodje en wat te drinken.
Madisons hoofd draaide overuren, hoe kwam ze hier weer in verzeild? Het was een afgesloten hoofdstuk, een deel van haar leven waar ze spijt van had en nu kwam die Newman voorbij en zetten alles op zijn kop. Hij was geen haar beter dan King destijds.
Victor had haar gekust en duidelijk laten merken dat hij hun relatie nieuw leven wilde inblazen, ze was verbaasd maar in haar hart had ze geschreeuw: “dat wil ik ook.”
oude liefde met nieuwe kansen en Newman verpesten nu alles.
Wat zou Victor zeggen als hij het wist? Ze schudden haar hoofd, nee hij zou haar nooit een gold digger vinden maar ze kon het niet laten toch angstig ze zijn voor wat kon komen als hij het wist.


Het was rustig in de kroeg, Madison sliep deze hele week al slecht na het bezoek van Newman dus dat het rustig was vond ze geen probleem.
Nora was met haar kleindochter Jade langs gekomen voor thee. Jade straalde van geluk sinds zij en Josh samen waren.
Nora had een soort zesdezintuig voor dingen als mensen iets op hun hart hadden.
'kan je iets minder stralen?' vroeg Madison met een lach aan Jade.
'Ik ben zo blij met hem en het gaat vanzelf, wen er maar aan.' was het antwoord terug.
Alle drie moesten lachen.
'Je ziet er wat moe en bezorgd uit' constateerde Nora terwijl ze Madison opnam.
Madison voelde haar hele lijf gespannen worden. Ze probeerde te glimlachen, wat gigantische mislukten en zonder enige controle kwamen de tranen.
Jade keek verbaasd, Nora sloeg een arm rond Madison, 'ik dacht al aan je te zien dat iets aan je vreet, vertel het meid, lucht je hart.'
Madison probeerde weer zich zelf in de hand te krijgen. 'Dit mag je nooit verder vertellen, zweer het.' Beiden knikte en Madison begon te vertellen.
Ze vertelde van Victor die bij haar langs was geweest en over Jack Newman wilde praten en zijn plannen voor Cottons Mountain, en hoe hij haar had gekust en had gezegd haar terug te willen. Ze vertelde van Newman die bij haar was geweest en haar een soort van had bedreigd met iets wat hij wist over haar.
Nora had geknikt, en haar aan gespoord verder te vertellen.
Madison zuchtte heel diep, misschien zou het ook wel opluchten haar geheim te delen.
Dus ze begon over haar tijd dat ze in New York woonde en daar de knappe Randy King had ontmoet, hoe ze een affaire was begonnen met hem terwijl ze wist dat hij getrouwd was, dat hij haar had verzekerd dat zijn huwelijk niets voorstelde meer en dat een scheiding slechts kort op zich liet wachten.
Dat Randy plannen had gehad om hoger op te komen binnen de politiek van het bestuur van New York en hoe er was ontdekt dat zij en hij een affaire hadden.
Dat ze werd afgeschilderd als een gold digger om het gezicht van Randy King te redden, die de onschuld speelde en openbaar met zijn vrouw verscheen om te laten zien dat zijn huwelijk bijna kapot was gemaakt door misleiding van haar.
Madison huilde, Jade haalde een box tissues van achter bar en Nora probeerde haar te troosten.
'Je bent slachtoffer en geen gold digger' vond Nora, 'iedereen hier in Cottonhall kent jouw als een lieve meid.'
Jade knikte instemmend met haar oma, 'je bent letterlijk hier naar toe komen vluchten en kijk eens rond je wat je hebt op gebouwd met hard werken.'
Nora knikte nu instemmend met haar kleindochter, 'ik snapt dat het moeilijk is maar je moet dit aan Victor vertellen, als je wild wil ik ook wel met hem praten. Maar hij moet dit weten voor die man verder misbruik van je probeerde te maken, zijn soort gaat over lijken om te krijgen wat ze willen.'
'Ik durf niet' snikte Madison, 'net nu het lijkt dat we elkaar terug vinden raak ik hem weer kwijt.'
'zo moet je niet denken, ik ga wel praten met hem en jij kalmeert maar besef dat Victor jouw zal willen spreken en je zal open en eerlijk moeten zijn.' sprak Nora ferm. Madison knikte slechts. Nora had gelijk.
Nog napratend dronken ze de thee en tegen dat Nora en Jade weg gingen voelde Madison zich iets beter.
Nora zou met Victor praten, zij zou er voor open staan hem te zien en hoopte dat ze hem niet weer kwijt zou raken.
Jade was er van overtuigd dat je de liefde die Victor voor haar had was af te lezen op zijn gezicht.
Jack Newman zou niet weten wat hem over kwam als Victor dit wist, zijn plan viel in stukken en ergens diep van binnen maakte dat Madison blij.
Dit was haar thuis en ze liet zich niet weer weg jagen.


Ík begrijp dit als een schok komt maar laten we niet vergeten dat Madison net zo goed slachtoffer is als dat die King.'
Nora had woord gehouden en zat nu tegen over Victor, ze had haar verhaal gedaan, ze had Madison's verhaal gedaan.
Victor zei niks, zijn gedachten gingen op volle toeren, hij begreep nu dat hij die spanning tussen Madison en Newman goed had opgevangen.
De schoft! Hier zou hij niet mee weg komen, hij begon in zijn agenda te bladeren.
Nora snapte er niks van, waar was hij mee bezig?
'ik ga een meeting plannen' begon Victor, Nora luisterde, 'ik laat onze dorpsgenoten naar de kerk komen en jack Newman ook, ik ga hem het idee geven dat hij zijn plannen mag gaan uitleggen. Ik ga proberen contact te krijgen met die Randy King en probeer hem zo ver te krijgen dat hij hulp biedt in deze kwestie, ik heb ergens gelezen dat zijn huwelijk toch nog is stuk gelopen misschien is hij wel bereid na 10 jaar open en eerlijk te zijn over de hele affaire?'
'geloof je het zelf? Madison heeft genoeg geleden, dit kan je haar niet aan doen!' reageerde Nora geschokt op zijn plan.
Victor schudden zijn hoofd, 'ik beloof je dat ik niets doet wat haar weer schade gaat opleveren, ik hou van haar en ik wil haar echt geen pijn doen maar King is de enige die opheldering kan geven en is Newman niet de gene die achter zijn rug om beter probeert te worden?' Nora knikte, daar zat wat in.
'Ik ga de planning zetten voor donderdag 18 februari, dat duurt nog 3 weken maar dan heb ik genoeg tijd om King te overtuigen. En nu ..' hij stond op, 'dank je dat je Maddie zo steunt, ik zal vanavond bij haar langs gaan en met haar er over te praten. Ze is geen gold digger maar het beste wat een man in zijn leven kan hebben, dit dan van uit mezelf gezien.' breed glimlachend keek hij naar Nora.
Ze stond op en omhelsde hem, 'knuffelbeer die je bent, doe wat je moet doen maar laat Maddie nooit meer gaan.'
'Dat was ik ook niet van plan.' was het antwoord. Ze hoorden bij elkaar en Newman zou nog een behoorlijk verrassing krijgen van hem.


Madison had inmiddels Nora gesproken, hij wist het nu allemaal.
Hij zou nog komen had hij gezegd, ze had hem nog niet gezien en haar zenuwen begonnen nu behoorlijk moeilijk te doen.
Ze was al aan het opruimen, het was al even 10 uur, iedereen was weg.
Voor de meeste was het morgen weer vroeg op voor hun dagelijkse gang van zaken.
De deur had ze nog niet op slot gedraaid.
Ze besloot dat het nu wel genoeg was toen ze de deur hoorde open gaan.
D'r hart leek meerder slagen over te slaan, Victor!
Zonder een woord sloot hij de deur, draaide deze op slot en draaide het bordje om.
Hij liep op haar af, haar hart ging als een gek te keer, waarom kon ze geen grip krijgen op haar lichaam?
Victor trok de doek die ze nog vast had uit haar handen en keek niet eens naar waar hij het ding weg gooide. Zijn grote handen omvatten haar gezicht en kust haar.
O jee, hij deed het weer en ze voelde haar benen weer wankel worden.
'We gaan naar boven, praten komt later, we hebben eerst andere zaken af te handelen'
fluisterde hij terwijl hij haar zachtjes richten de trap naar boven mee trok.
Boven nam hij haar gelijk mee naar de slaapkamer, hij ging achter haar staan en schoof haar haar opzij, zachtjes liet hij een lijn van kusjes in haar hals na, zijn ongeschoren gezicht maakte dat al haar zintuigen op rood alarm sloegen.
Ze liet een zachte kreun horen, 'nog steeds niks veranderd' fluisterde hij in haar oor.
Madison draaide zich naar hem om en sloeg haar armen rond zijn nek, 'als ik me goed herinner heb ik ook nog wel een paar trucjes doe je niet kan weer staan.'
er verscheen een glans in haar ogen, 'burgemeester? Wat doet u toch met me?'
'Kleine heks, ik hou van je, dat heb ik al deze jaren gedaan' was zijn antwoordt, zonder verder nog een woord te zeggen gingen ze in elkaar op, kleding belanden door de slaapkamer. Het geduld van Victor was kort, te lang had hij al verlangt naar haar en hij nam dan ook al snel bezit van haar.*

Madison gloeide van binnen nog steeds, ze lag in Victors armen. Het voelde vertrouwd als of ze nooit uit elkaar waren geweest.
Ze werd uit haar gedachten los gemaakt, 'Maddie?' Een zucht ontsnapte uit haar mond terwijl ze zachtjes met haar wijsvinger over zijn borstkas rondjes door het borsthaar begon te maken.
'Je weet dat me grens snel is bereikt?' vroeg hij, een kus drukkend op haar voor hoofd.
'Mmm' was het enige antwoord, terwijl ze zachtjes een kusje op zijn borstkas gaf, 
nog voor dat ze met haar ogen had kunnen knipperen had Victor haar omgedraaid, zijn bruine ogen van staarde in die van haar, langzaam begon hij weer een spoor van kussen in haar hals te geven, ze slaakte een zucht maar hield hij er bijna net zo snel weer mee op als dat hij was begonnen.
'Ik weet het, Nora heeft me alles verteld' met een zucht liet hij zich op zijn rug rollen waarna hij op zijn zij naar haar draaide.
Madison voelde haar lijf verstijven, ze had er niet meer aan gedacht dat Nora bij hem was geweest, ze was te overvallen geweest door deze vrijpartij dat ze er even niet meer aan had gedacht. Ze slikte hoorbaar.
Victor trok haar in zijn armen terug, 'je hoeft niks te zeggen, ik zie niet wat je verkeerd zou hebben gedaan? Jij bent slachtoffer, eigenlijk is King dat ook maar Newman speelt nu een heel gemeen spelletje.'
Madison voelde tranen opwellen, ze had dit geheim al zo lang mee gedragen en dat had ze nog jaren kunnen doen, tot dat Newman roet in het eten gooiden.
'Ik schaamde me, iedereen wees naar mij, ik was de gene die zijn huwelijk kapot wilde maken, zijn carrière in de goot, hij wilde scheiden had hij mij verteld, het stelde niks meer voor maar hij moest een beter moment afwachten gezien de campagne voor zijn politieke stappen en toen was daar die journalist …' tranen kwamen en er leek geen eind aan te komen. 
Victor zei niks, trok haar nog dichter tegen zich aan. Newman zou niet weten wat hem over kwam, niemand kwam aan zijn vrouw, niemand deed zonder te boete zijn Maddie pijn. Al moest hij naar New York om King persoonlijk hier heen te slepen, er zou worden recht gezet wat 10 jaar geleden was scheef getrokken.
De rust zou weer terug komen, Newman zou ophoepelen zonder zijn skimountain hier te hebben gebouwd en hij zou een nieuwe start maken met haar. Al die tijd was hij van haar blijven houden en nu had hij haar terug en zou hij haar nooit meer zo makkelijk laten gaan als wat hij toen had gedaan.
Madison huilde, Victor hield haar vast, ondanks alles wilde hij haar nog steeds.
Met een mengeling van vreugde en verdriet viel ze in zijn armen in slaap.




wordt vervolgd ......

*deze scene is iets uitgebreider maar omdat ik reken moet/wil houden met jonge web-bezoekers is deze voor de online versie aangepast.

deel 3:










Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen