donderdag 24 december 2015

deel 2: een kerst vol liefde

deel 1 gemist hier volgt een link er naar:
http://scoozie-mouse.blogspot.nl/2015/12/deel-1-een-kerst-vol-liefde.html
en dan volg hier het 2de deel van mijn online verhaal, veel lees plezier!


een kerst vol liefde (deel 2)

De dagen die volgende zagen of spraken Jade en Josh elkaar niet. Te druk met hun eigen dingen.
Josh had gezien dat er flyers hingen bij de praktijk maar had niemand nog gevraagd of ze iets wisten en niemand had er verder ook nog vragen over gesteld.
Julia had gebabbeld hoe zielig ze het vond en hoe dapper ze vond dat Jade was om het dier op te vangen. Je kon nooit weten hoe een onbekend beest zou gaan reageren in je huis of op mensen.
Hij zou haar moeten bellen wat de mogelijkheden nog waren voor het vinden van de eigenaar. Ze zou kunnen informeren bij het dierenasiel of misschien dat de politie een melding hadden van een vermiste hond.
Vanaf het moment dat ze met de beagle zijn praktijk was binnen gekomen stond ze op zijn netvlies gebrand. Ze was mooi en dat ze het lot van het dier zo aantrok, ze was net zo begaan met mens en dier als hij,oké meer met de dieren als mensen maar toch.
Van Julia had hij gehoord dat Jade haar ouders was verloren bij een auto-ongeluk, ze was toen nog maar 17 jaar, hij voelde een steek van medelijden voor haar.
Alle helemaal toen hij hoorde dat Sharon North haar tante bleek te zijn maar weinig goed over haar nichtje vertelde, iets over hard werken en over de balk gooien van zijn erfgoed. Hij had er verder niet naar gevraagd misschien dat Jade hem dat zelf kon vertellen.
Met een blik op zijn werkrooster zag hij dat er vanavond geen dienst was,de praktijk zou gesloten zijn, alleen voor spoed was hij te bereiken op zijn gsm.
Het was vandaag de 10 december en gebruikelijk kwamen de inwoners van Cottonhalls op het plein te samen waar de lichten van de versierde boom werden aan gestoken door hun burgemeester. Misschien zou ze er ook zijn?
'Kan ik verder nog iets voor je doen?' , een stem bracht hem terug naar nu, Julia glimlachten, 'waar je gedachten ook waren, het moet fijn zijn geweest.'
'Wat?' stamelde Josh 'nee, gewoon gedachten,werk, je weet wel.'
ze zei niks en keek hem met pret ogen aan. Hij kon wel door de grond zakken.
'Nee, ik kan verder niks bedenken wat je nog kan doen, en je wil vast graag naar Dylan voor de ontsteking van de lichtjes of is het de gezelligheid bij Madison die zo aantrekt?'
ze begon te lachen, 'ik denk beiden, Josh. Maar ik denk dat jij er ook wel naar toe gaat, wie is er nou niet dol op kerst of Madison?'
Op de 3 jaar dat hij nu hier woonde was dit zeker het favoriete moment van het jaar.
Julia sloot verder af aan de balie en Josh ruimde de laatste dingen in de praktijk op.
Het was net half 6 geweest toen Julia naar huis ging en hij de deur achter haar afsloot dus ruim op tijd om nog te eten en dan het spektakel op het plein te zien.


Het was een drukte op het plein,iedereen stond de boom en de nu brandende lampjes te bewonderen.
'Het blijf ieder jaar het zelfde maar het blijft mooi.'
Madison stond naast Jade en nam de boel eens goed op. Straks zou de boel bij haar voor warme chocomelk of iets sterkers komen.
Cotton's Shanty draaide goed,en ze had op de ruim 10 jaar dat ze nu de tent draaide nog geen spijt van de koop van de oude kroeg van Barry,die helaas was overleden en daarom had ze de boel kunnen kopen en flink verbouwd en een nieuwe naam gegeven.
Ze knielde neer om de vrolijk viervoeter te aaien. 'nog niks gehoord?'
Jade schudde haar hoofd, 'nee, niks, de kinderen bij de opvang zijn dol op hem maar niemand schijnt hem te kennen. Josh heeft ook nog niks laten horen. Maar ik heb ook niks laten horen van mezelf' moest ze toe geven met een lichte twijfel in haar stem.
Madison kwam omhoog en keek Jade aan, pretlichtje begonnen nog meer op te lichten in haar ogen, 'je vind hem leuk? Ben je verliefd geworden op onze dierenvriend?'
'Nee, ja, weet ik veel?' stamelde ze, 'hij is wel knap en zo maar verder ken ik hem toch ook niet. Meer als hallo heb ik nooit tegen hem gezegd. We kennen elkaar niet eens en we wonen beiden in het zelfde dorp.'
Jade voelde zich iets opgelaten, Madison ook altijd, voor een kroegbaas had ze een goed oog en oor om dingen op te vangen of te zien die je soms met niemand wilde delen en zij had je weer door.
'Nou meid, je geheim is veilig bij mij, ik met net een dokter, ik zweer op beroepsgeheim' gemoedelijk wreef ze over jade's schouder.
'ik ga naar binnen want de meute zal zo wel binnen storten' , ze draaide zich om om naar binnen te gaan. 'o kijk nou wie daar aan komt lopen? Is dat niet Josh?'
ze knipoogden lachten naar Jade en verdween naar binnen.
Verbaasd bleef Jade achter, en ja hoor ze zag inderdaad Josh aan komen lopen.
Hij had haar ook gezien want hij zwaaide naar haar dus zwaaide ze maar terug.
En al snel stond hij bij haar. 'hallo vriend' begroeten hij Flash, waar van hij nog niet wist dat ze hem zo noemde en nu ze hem weer zo zag voelde ze weer die tinteling in haar buik. Ja hij was inderdaad knap zo als Madison had gezegd.
Ze was mooi dacht Josh, hoe zou hij dat ooit tegen haar kunnen zeggen of liever gezegd durven zeggen.
'Ik zag dat er flyers rond hangen in Cottonshall' begon Josh, 'ik heb helaas nog niks van iemand vernomen over onze gezamenlijk vriend hier'.
'ik heb ook nog niks gehoord, ik noem hem trouwens Flash, hond is ook zo stom om te roepen.'
'Flash? Flash als in “de super snelle held” of is dat toeval?'
Jade voelde een blos op haar wangen komen, 'ja ik ben een grote fan van de flash op tv.' dit was zo schattig vond Josh maar zei het niet, in plaats daar van lacht hij zacht en keek haar aan. Vanuit zijn ooghoek trok iets zijn aandacht, mistletoe!
Het gebruik was dat je iemand die eronder staat mag kussen, zonder dat diegene er iets achter hoefde te zoeken. Nee, dat ging net iets te ver maar hij wilde best de smaak van haar lippen eens proeven in een hartstochtelijk kus.
Hij voelde zijn buik weer borrelen en dat was echt niet omdat hij honger had.
Jade had het ook zien hangen maar deed alsof ze niks door had.
Daar stonden ze dan, mistletoe boven hun hoofd, beiden met een raar gevoel in hun buik, beiden verliefd aan het worden en geen van twee die iets zei.
Madison stond te kijken door het raam, ze zouden een leuk stel zijn, je kon aan beiden zien dat ze elkaar leuk vonden.
'neem je kans' zuchten ze, zelf die hond had het door, hij keek van de een naar de ander als of hij wilde zeggen “kus dan”.
Buiten namen de twee afscheid van elkaar, zij liep weg en Josh draaiden om naar binnen te komen.
Die twee hadden een duwtje nodig dacht Madison, oké gegeven feit dat ze zelf ook geen held was maar die twee samen krijgen leek een stuk makkelijker als zelf je liefde toegeven. Haar blik ging even in de richting van burgemeester Victor Davis.


'O het is  een schatje' , Nora Campbell was op slag verliefd op Flash.
Een glimlach verscheen op het gezicht van Jade, 'als ik niemand vind van wie hij is kan u hem altijd onder de vleugels nemen'.
Nora was al enig tijd alleen,sinds het overlijden van opa had ze haar draai wel gevonden. Het verlies van haar zoon en zijn vrouw was een grotere schok geweest.
Jade wist dat ze er verdrietig om was maar had zich sterk gehouden, de uitbarstingen van tante Sharon hadden haar goedkeuring niet kunnen krijgen.
Ze respecteerde de keuzes die waren gemaakt door Jade maar had het niet erg gevonden als ze bij haar was komen wonen.
Nora keek haar kleindochter aan. 'Ik heb een gerucht gehoord'. Jade keek op, 'er schijnt een stel te zijn die verliefd zijn maar het niet toe willen geven'. Met een ondeugende blik keek Nora naar Jade.
Het was alweer een paar dagen geleden dat ze Josh had gezien, dacht wel aan hem, ze had over hem gedroomd. Toen ze onder de mistletoe hadden gestaan had ze stiekem gehoopt dat hij de traditie in eer zou nemen en haar zou kussen maar dat had hij niet gedaan.
'O, wie dan' in een poging onschuldig over te komen.
'ene Josh Adams schijnt een oogje te hebben op me kleindochter en zij schijnt hem ook wel leuk te vinden. Madison heeft zo iets laten vallen'.
Jade wist even niet wat te zeggen, oma blijkbaar wel.
'Lieverd, laat je kans niet lopen, Josh is aardig en heeft een eerlijk en oprecht hart, na al die jaren met je opa zie ik dat zo. Je heb jezelf wel bewezen, je ben sterker geweest dan iedereen had verwacht, zelf Sharon zou dat moeten toe geven'.
Jade wist dat oma gelijk had, 'ik vind hem wel leuk maar wie zegt dat hij er ook zo over denkt?'
Nora sloeg een arm om haar heen, 'je zou het hem kunnen vragen?'
ja dat kon ze inderdaad maar het maakte haar ook bang om afgewezen te worden.
O Madison, had je mond gehouden.
Nora keek haar kleindochter aan, ze wist het zeker, haar kleine meisje was verliefd en Josh kon haar goedkeuring krijgen. Ze zouden een leuk stel zijn.


Josh was intussen nog niks wijzer over de hond die Jade had gevonden.
Via een oude vriend in Frosty Vally had hij geïnformeerd of er misschien melding waren van een vermiste hond. Die had niks kunnen vinden en had ook gezegd dat het misschien een wegloper was of een of andere idioot die het dier hier in de omgeving had los gelaten en er vandoor was gegaan.
Josh wist dat dit wel eens gebeurde dat mensen hun huisdier los lieten omdat ze op vakantie gingen of gewoon omdat ze het zat waren de last van een dier te hebben.
Een last? Hoe kan iemand het nou een last vinden. Kinderen die konden lastig zijn maar die dump je dan toch ook niet.
Over 10 dagen zou het kerst zijn, sinds hij hier woonde had hij die dagen in de pub van Madison door gebracht en als er hulp nodig was voor een dier stond hij gewoon klaar om te hulp te komen.
Madison had hem eens ferm toe gesproken na dat hij Jade had gesproken tijdens de avond dat de lichten in de boom waren aangestoken.
Hij had verder niks gezegd maar hij wist dat ze gelijk had. Hij was verliefd geworden op Jade, hij had haar willen kussen toen ze daar stonden maar durfde niet. Madison had hem een blinde kip genoemd, volgens haar kon je aan Jade zien dat ze hem ook wel leuk vond. Ze was mooi en lief. Hij had haar ooit eens met wat kinderen van het dagverblijf gezien,ze ging leuk met ze om en je kon zien dat de kinderen dol op haar waren en dan ook nog eens die aanleg voor hulpeloze hondjes redden.
Perfect gewoon, de vrouw die hij zocht. Nou ja zocht, toevallig had gevonden.
Madison had gelijk, hij was verliefd en deze kans kon hij niet laten lopen.
Josh pakte de telefoon en toetsen het nummer in van Jade.


Jade maakte een klein sprongetje, hij had gebeld om iets af te spreken!
zaterdagavond zouden ze elkaar treffen bij Cotton's Shanty.
Hij had informatie voor haar over Flash en eten moesten ze beiden dus waarom niet dat combineren, een soort zakelijke date.
Flash keek op, 'ik haal me nu weer van alles in me hoofd' zuchten ze tegen het dier. 'Hij heeft nieuws over je en daarom wil hij afspreken.'
Flash begon te kwispelen en Jade kwam naast hem zitten op de bank om hem eens lekker te knuffelen.
'Ik zal je missen als we je baas hebben gevonden.' ze was van het dier gaan houden, hij was rustig als ze hem mee nam naar het kinderdagverblijf, de kinderen waren dol op hem, na geknuffeld te hebben lieten ze hem ook in alle rust slapen.
Jade begon zich een beetje droevig te voelen, straks was het weer stil in haar huisje.
Ze pakte de telefoon en belde haar oma, die was thuis.
'Josh heeft gebeld,hij weet misschien bij wie Flash hoort, ben ik egoïstisch al ik zeg hem eigenlijk niet meer kwijt te willen?'
ze praten een lange tijd maar echt beter begon ze zich niet te voelen.

wordt vervolgd .....

deel 3:








Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen